Hoe hond leren komen?

[Blafke]

Mijn hond is net een jaar oud en luistert op zich aardig. Maar hij verdomt het om te komen als ik hem roep wanneer hij aan het spelen is met anderen honden of wanneer hij een poes of konijn heeft gezien.
Ik ben al bezig geweest aan de lange lijn en dat gaat goed maar het gaat niet altijd goed waneer hij dus los is.
En sinds vandaag heeft hij een spelletje bedacht. Als hij al komt dan gaat hij om mij heen rennen net zover dat ik hem net niet kan pakken.
Als ik hem te pakken heb beloon ik hem uitbundig met mijn stem en brokjes.
Heeft iemand nog tips voor mij dat mijn hond wel komt als ik hem roep. Hoe zorg ik er voor dat ik interessanter ben dan die andere hond of konijn?

[Fotogravinnetje]

Sowieso geen spelletje van maken. Niet komen als je geroepen wordt, betekent voorlopig weer aan de (lange) lijn. Voorkom dat je hond de fout in kan gaan. En roep je hond regelmatig om vervolgens wat lekkers te geven, samen een spelletje te doen, even aan de lijn etc en dan weer vrij. Zodat komen op bevel niet einde van de pret betekent

[dagmar88]

Mijn hond is net een jaar oud en luistert op zich aardig. Maar hij verdomt het om te komen als ik hem roep wanneer hij aan het spelen is met anderen honden of wanneer hij een poes of konijn heeft gezien.
Ik ben al bezig geweest aan de lange lijn en dat gaat goed maar het gaat niet altijd goed waneer hij dus los is.
En sinds vandaag heeft hij een spelletje bedacht. Als hij al komt dan gaat hij om mij heen rennen net zover dat ik hem net niet kan pakken.
Als ik hem te pakken heb beloon ik hem uitbundig met mijn stem en brokjes.
Heeft iemand nog tips voor mij dat mijn hond wel komt als ik hem roep. Hoe zorg ik er voor dat ik interessanter ben dan die andere hond of konijn?

Niet roepen wanneer je weet dat hij niet gaat komen en toch aan een sleeplijn oefenen.
Als er konijnen lopen waar hij achteraan wil is de moeilijkheidsgraad nu dan toch echt te hoog.
Onze pup belonen we al voortdurend voor zelf contact maken en komen als hij geroepen wordt.
Trek hebben is dan best handig bij losloopwandelingen met veel afleiding.
Jaap is wild van gedroogde long, gedroogde kip en vooral kip/kaas strips van de action. Steeds maar een flintertje.
Bekje gaat al open als hij m'n hand naar m'n zak ziet gaan

[ranetje]

Kan je opnieuw beginnen met "hier"?
Dus op de puppymanier (heb je op een puppycursus gezeten waar dat werd geleerd?).

In twee handen een brokje.
Je geeft het ene brokje voor het komen en dan neem je met die hand de halsband vast terwijl je het andere brokje geeft en dan lijn je hem aan. Daarna aangelijnd met hem gaan spelen zodat "hier" komen niet het einde van de lol is.
Niet eindeloos blijven roepen.
Hier = hier
En begin dat weer te oefenen in een omgeving waar geen prikkels zijn.
Eventueel in huis beginnen met oefenen.

Als hij er een spelletje van maakt had hij dat brokje bij mij verspeeld
Daar begin ik niet aan.
Dat is belonen voor het spelletje "pak-me-dan" en daar doe ik niet aan mee.

[mijke]

Ik zou alles doen wat hierboven beschreven staat, en vooral zoeken naar een beloning die lekker genoeg is. In een makkelijke situatie (thuis) nemen honden vaak genoegen met iets wat 'opzich wel lekker is', maar daar gaan ze in het park echt hun spel of gejaag niet voor staken. Dan moet je wel met iets heeeeeeeel lekkers aankomen, moeten ze dat de moeite waard vinden. Hier bleek gegrild gehakt (ja echt, gewoon uit het schap met mensenvlees) het grote geheim. Toen ik dat eenmaal doorhad was het echt zo gepiept!

[Blafke]

Bedankt voor de tips. Ik ga er mee aan de slag met mijn puberboy.

[Marjoleine]

Hij verdomt het niet.
De andere prikkels zijn domweg sterker. Jij moet dus zorgen dat jij als prikkel sterker bent en dat is niet makkelijk.
Helemaal opnieuw beginnen is de boodschap en niet, nóóit boos worden.
Als je geen kans maakt om de leukste prikkel te zijn moet je niet roepen.
Geloofwaardig zijn is belangrijk, ook en zeker voor een hond

[kipo]

Ik geloof er niet zo in dat ik altijd de leukste kan zijn en ik vind dat een hond ook best mag weten dat ik iets niet oké vind. Ook als dat om hierkomen gaat. 'Nooit straffen' is niet hetzelfde als 'altijd belonen'.

Maar Inge O kan het heel goed uitleggen, dus ik pik haar tekst weer eens:

vind ik eigenlijk basisregel nummer één : roep nooit een pup als je nog maar vermoedt dat er een kleine kans in zit dat hij niet zou komen. heb je een situatie verkeerd ingeschat, en komt de pup niet, dan ben ik van mening dat je hem beter niét ophaalt. bepaalde minder will-to-please individuen zouden daar dan al snel een spelletje kunnen gaan van maken van 'baasje, pak me dan als je kan'.... .
ik probeer de pup dan toch naar me toe te laten komen, al moet ik ter plekke wortel schieten voor een uur (heb ik echt al gedaan hoor, bij een terrierpup) - en natuurlijk, altijd weer, als ie dan uiteindelijk toch komt is hij superbraaf (ook al heb je op dat ogenblik meer zin om hem achter het behang te plakken ).

bij de volgende stap wijk ik licht van caroline af, en dat heeft er voornamelijk mee te maken dat je je best realiseert dat niet alle rassen/individuen zich zo gewillig laten trainen als bv. een rottweiler of herdershonden. sommige honden hebben op bepaalde ogenblikken gewoon lak aan de baas, terriers, sommige soorten jachthonden, berghonden enz. - allemaal rassen die generaties lang op zelfstandigheid gefokt zijn.
om die reden zet ik de stap van 'je komt omdat je het leuk vindt' naar 'je komt omdat het moet, maar dan is het wél leuk' op zo'n week of 12-13. dit is automatisch zo gegroeid, omdat ik bij de meeste pups van uiteenlopende rassen de ervaring heb opgedaan dat dit zo ongeveer de leeftijd blijkt te zijn waarop ze beginnen te ontdekken dat ze ook nee kunnen zeggen, puur omwille van het nee-zeggen........en daar steek ik dan het liefste al een stokje voor op die leeftijd (voor wat betreft het hierkomen dan), omdat je op die manier vermijdt dat er gewoontes insluipen die later veel moeilijker te doorbreken zijn, naarmate de hond ouder en zelfstandiger wordt. dan pas ik iets toe waar lynn, caroline en martijn het ook al over hadden : dmv. een schrikeffect breng ik puppielief op andere ideeën. en voor mensen die zouden denken dat dit zielig is, en dat je zo angst creëert bij een hond, dat ontken ik dus ten stelligste. eigenlijk moet je zelfs juist een hele goeie vertrouwensband met een hond (pup of volwassen) hebben om dit te laten werken, en dan geef je de hond mi zelfs een extra stukje zekerheid, omdat je zo duidelijk de leiding neemt en dus op termijn de rust voor de hond erin brengt.
roep ik dus op een gegeven ogenblik op die leeftijd de pup (nog steeds in een makkelijke situatie) en zegt hij overduidelijk nee (sommige pups gaan daar zelfs grappig ver in, ze gaan staan dansen, keffen, met een stokje spelen, kortom, álles is leuk en naar de baas komen ze nu lekker nie-iet ).......hadden ze gedacht natuurlijk , want dan gooi ik dus met iets, wat dat is kan variëren. bij de ene pup is een kettinkje al voldoende, bij de andere iets dat nog wat meer impact heeft, afhankelijk van hun karakter. puppie schrikt, in de eerste plaats omdat hij niet kan snappen dat je ook van op een afstand tot bij hem komt (voor mij mag hij dus absoluut best weten dat ik heb gegooid), en tegelijkertijd roep ik ook streng 'hierrrr'.
pupje is natuurlijk even onder de indruk (en is hij dat niet, dan ben je dus voor zijn karaktertje te zacht geweest), en gezien hij tot dan toe jou altijd alles veilige haven heeft gezien wil hij het liefste zo snel mogelijk naar je toe. bij de minste verandering in zijn mimiek/houding die hier op wijst, roep je hem weer supervriendelijk, en de kans dat hij dan wel komt is heel groot.

meestal hoef je dit maar één of twee keer te doen – daarna is stemverheffing en/of een uitdrukkelijke bozige stap in zijn richting of een 'uhh!!' al voldoende. cruciaal is wel het heel duidelijk blijven belonen van zodra hij de eerste stap in jouw richting heeft gezet, niét alleen als hij is aangekomen. Hij moet duidelijk merken waar het verschil zit : baasje is boos als ik op afstand blijf, wil ik baasje blij dan hoef ik maar het eerste stapje in zijn richting doen om dat voor elkaar te krijgen.

En verder ook wat caroline zegt : heel zelden echt hier roepen, en áls je het doet moet je er ook superconsequent op staan dat het gebeurt!

Van zodra de pup dit snapt, kan je het stilaan wat moeilijker beginnen maken, in verschillende situaties dus. Zo wordt hij eigenlijk gebrainwashed, en wordt de kans steeds kleiner dat hij nog voor zichzelf gaat bepalen of het hem wel of niet uitkomt om te gehoorzamen, en tegen de tijd dat hij ouder wordt, en toch de neiging krijgt om af en toe een beetje de grenzen te gaan verleggen, zit de 'onaantastbaarheid' van het hierkomen er al zó in, dat dit geen probleem meer wordt. en dat is héél fijn, voor hond en baas.

in principe is exact hetzelfde ook op oudere honden toepasbaar. alleen zal je dan een langere adem moeten hebben, nóg consequenter moeten zijn, en niet verwachten dat het na enkele keren al voor elkaar is. want zo’n hond heeft natuurlijk al een aantal tegenmaatregelen bedacht, zoals bv. de hond van puk die gewoon wegrent. daar kan je niet op reageren, en dat doe je dus op dat moment ook beter niet, tot je genoeg getraind hebt in makkelijker omstandigheden.

voor diegene die denken dat het voor hun hond of ras op die manier niet zou werken : ik heb op die manier (alleen door de jaren wel steeds met meer aandacht voor belangrijke details) de volgende rassen heel betrouwbaar leren komen : franse lopende hond, duitse staander, engelse en gordon setter, cairn terrier, duitse herder, verschillende hovawarts, cattle dog, labrador en een aantal mixjes.
bij sommige ging het héél makkelijk, bij andere moest je heel consequent en op elk detail bedacht bezig zijn. maar werken deed het bij allemaal. en hierkomen vonden (vinden) ze nog steeds een feest.

en voor mensen die hier de vraag stelden hoe dit bij hun (volwassen) hond op te lossen is : niet door een paar keer iets in deze richting halfslachtig te proberen, en dan vast te stellen dat het bij jullie hond niet werkt op deze manier. tuurlijk zijn jullie honden al heel wat gehaaider in hoe baasjes wil te omzeilen is. je moet bij deze training eigenlijk weer helemaal van nul af beginnen, en ze opbouwen net als bij een pup, maar dan moeilijker .

[Blafke]

Super bedankt!.
ik merk ook dat wanneer ik hier op aan het oefenen ben dat hij na 10 minuten geen aandacht meer heeft en het komen dus mislukt.
Ik begrijp wel heel goed wat hierboven staat en eigenlijk doet het mij deugd dat ik het ook wel op die manier doe. Alleen moet ik dus zorgen dat het Hier komen een succes is en niet roepen wanneer het toch gaat mislukken. Aan deze tip heb ik echt wat, hartelijk dank daarvoor.
Ik zie vaak hondjes, pupjes nog om mij heen die toch echt wat meer op de baas gericht zijn dan mijn hond. Het jammere is dat ik mijn hond niet van pup af aan heb. Het is een buitenlander die heel goed in staat is om voor zichzelf te zorgen en ook nog type jachthondje is.
ik heb hem nu een paar maanden en hij is veel veranderd. Is enorm lief en zoekt nu in spannende situaties soms toch wat steun bij mij. Iets wat hij eerst niet deed. Ik was voor hem niet meer dan het uiteinde van de lijn.
Ik beloon mijn hond tijdens het wandelen ook wanneer hij naar mij kijkt.
Maar misschien moet ik hem gewoon nog niet loslaten op plaatsen waar hij prikkels heeft van katten en konijnen. Dit doe ik ook eigenlijk alleen maar op terreinen waar hij niet weg kan want ik ben mij heel erg bewust dat wanneer hij achter een haas aangaat hij wel eens echt kwijt kan zijn.
Gisteren was ik met mijn hondje op een eilandje in de rivier. Dat ging voorheen goed maar nu was er een andere hondje, een pup van 9 maanden die dus wel naar zijn baasje kwam als die riep en zelfs zijn vrouwtje beschermde als mijn hond te dicht bij kwam. Ik ben dan best jaloers dat mijn hond mij gewoon niet ziet staan. Je doet alles voor je hondje en ik sta gewoon voor paal want hij ziet mij niet staan.
Maar ik ga met bovenstaande tips aan de slag.
Allemaal hartelijk bedankt daarvoor.

[dagmar88]

Dat "beschermen" is geen leuk gedrag hoor, zal de baas binnen een half jaar heel wat minder blij mee zijn


Dan hang er een lange lijn aan vóór hij die focus niet meer heeft.
Mijn bulgaar heeft dat ook. Op een gegeven moment raakt hij overprikkeld en oostindisch doof.
Op dat punt kan het alleen nog maar mis gaan.

[Paisley]

Helemaal opnieuw beginnen is de boodschap en niet, nóóit boos worden.

Nou daar ben ik het niet mee eens. Leuker dan een kat de boom in jagen wordt ik nooit. En mijn honden weten dondersgoed wat hierkomen betekent (daar moet je voor jezelf zeker van zijn)
Als ze er toch uit zouden naaien om achter een kat aan te zitten, dan zwaait er wat. Als ze terugkomen zitte ze met een boze baas, moeyen ze volgen en is de rest van de wandeling geen lol aan voor ze. Dat hebben ze liever niet, dus denken ze een tweede keer na voor ze domme dingen doen.
Het werkt hier prima mits ik op tijd ben.

Ik liep knijterhard vast in het "leuker zijn dan de andere prikkels". Ik stond me uit te sloven met mn rookworst en kreeg een middelvinger.
Toen ik het over een andere boeg gooide, maakten we enorme sprongen vooruit, en heb ook meer respect van mn honden gekregen. Honden hebben grenzen nodig, niet nòg lekkerdere koekjes

[Fotogravinnetje]

Elco is inderdaad ook niet bang voor mij als ik hem onderuit de zak geef voor het negeren van mijn 'hier'. Dan komt hij echt wel naar me toe en probeert hij me zo snel mogelijk weer gunstig te stemmen. Luisteren doet ie de eerste tijd dan ook weer perfect. Maar bij het aanleren is het wel heel belangrijk dat komen altijd lonend is. Pas als het commando goed gekend is, helpt boos worden bij het negeren van het commando

[ranetje]

Helemaal opnieuw beginnen is de boodschap en niet, nóóit boos worden.

Nou daar ben ik het niet mee eens. Leuker dan een kat de boom in jagen wordt ik nooit. En mijn honden weten dondersgoed wat hierkomen betekent (daar moet je voor jezelf zeker van zijn)

En dat is wel precies het verschil natuurlijk. Maar wat Marjolein zegt gaat in de aanleer/intrainfase wel degelijk op.

Precies
En altijd zorgen dat je succes hebt in die aanleerfase.
Dus niet roepen als je eigenlijk al weet dat het hondje niet zal komen.

[Paisley]

Ja daar ben ik het zeker mee eens! Die aanleer fase hoeft echter geen jaren te duren, en uit het verhaal van TS denk ik te concluderen dat de hond wéét wat de baas bedoelt, maar andere prioriteiten heeft Mijn herplaatspuber "ik-ken-niets" hond wist binnen enkele dagen wat "HIER" betekent.
Ik denk dat de hond van TS eraan toe is dat de verwachtingen worden op geschroefd en het hier komen om worst te halen wat minder vrijblijvend wordt, maar dat kan alleen TS beoordelen. Je moet er zeker van zijn dat de hond je wel snapt.

[ranetje]

Ja daar ben ik het zeker mee eens! Die aanleer fase hoeft echter geen jaren te duren, en uit het verhaal van TS denk ik te concluderen dat de hond wéét wat de baas bedoelt, maar andere prioriteiten heeft Mijn herplaatspuber "ik-ken-niets" hond wist binnen enkele dagen wat "HIER" betekent.
Ik denk dat de hond van TS eraan toe is dat de verwachtingen worden op geschroefd en het hier komen om worst te halen wat minder vrijblijvend wordt, maar dat kan alleen TS beoordelen. Je moet er zeker van zijn dat de hond je wel snapt.

Ik denk dat er de afgelopen tijd te veel is geroepen en te vaak "pak-me-dan" is gespeeld om nog te veronderstellen dat de hond weet wat "hier" betekent.
En dan moet je overnieuw beginnen want er is geen enkele duidelijkheid over de betekenis.
Dat is tenminste wat ik zelf vaak heb meegemaakt en hier ook vermoed en waar ik bij heb geholpen om dat recht te breien.
Soms door een ander commando in te voeren voor "hier" of door gebruik van de fluit in plaats van een stemcommando.

[dagmar88]

Helemaal opnieuw beginnen is de boodschap en niet, nóóit boos worden.

Nou daar ben ik het niet mee eens. Leuker dan een kat de boom in jagen wordt ik nooit. En mijn honden weten dondersgoed wat hierkomen betekent (daar moet je voor jezelf zeker van zijn)

En dat is wel precies het verschil natuurlijk. Maar wat Marjolein zegt gaat in de aanleer/intrainfase wel degelijk op.

Mijn heddurtjes komen gelukkig meestal wel omdat ze daar zin in hebben, en anders omdat het moet.
Met niko hebben we laatst op het strand geslapen. Los en compleet zonder toezicht.
Hij gaat vreselijk ver weg, moest zeker twee minuten (voelt als twee uur) rennen voor hij er weer was en veel zin had hij er niet an. Gehoorzaamheid ten top
De huskies zijn er bij minimale druk gewoon vandoor. De ballen. Bij iets van emotie in je stem al.
Verwacht dat dat bij jaap niet anders zal zijn.
Nu is niko wel zijn grote stoere voorbeeld, dus wie weet pikt hij er wat van op

[mijke]

Ik vind dat er ook nog wel verschil zit tussen dat een hond in een makkelijke, prikkelarme omgeving weet wat "hier" betekent, en een hond die het aan kan om in een superleuke, prikkeldrukkte omgeving toch naar het baasje te komen als die hem roept. Weten hoe iets moet is niet hetzelfde als dat aankunnen. Voor dat laatste is het denk ik eerst nodig om er zoals iemand hiervoor al zei zó'n automatisme van gemaakt te hebben dat de hond er überhaupt niet over nadenkt. En dat kun je trainen door de balans van de beloning van de externe prikkel, en de beloning van hierkomen bij het baasje in de juiste verhouding te houden.

[Hippo]

Zowel bij pups als herplaatsers oefen ik een tijd in een zeer prikkelarme of gecontroleerde omstandigheid(bijv riem eraan). Als dat goed gaat, dan een paar stapjes moeilijker en vooral veel belonen.
Ik werk overigens weinig met voer. Ik maak mijn honden helemaal gek op een bal, omdat ik daar bij mijn honden een veel krachtiger resultaat mee behaal. Na een paar weken- enkele maanden weet de hond het commando onder verschillende omstandigheden. Wanneer het commando dan genegeerd wordt, dan sta ik ook wel eens te foeteren of wat vaak nog beter helpt, ik kom je halen. Dat kat-en-muisspel verandert dan binnen max een halve minuut van oooh leuk naar shit, dit is geen spel . Ze geven dan zelf de moed op en blijven dan zitten of staan. Dat hoef ik maar 1-2x te doen en dan gebeurt dat hele najaagspel echt niet meer.
Terwijl als de honden jolig zijn, ik gerust als een debieltje met ze aan het rennen en rauzen ben. Ze weten echt wel het verschil.
Een hond met een hele sterke jachtdrift is wel weer wat anders, daar kan je soms gewoon niet tegenop. Als je hond nu je hier niet opvolgt, dan zou ik zeker nog even wachten met roepen als er net een troep konijntjes wegschieten

[Ted en Harry]

Ik denk dat een hoop honden hier ontzettend veel moeite mee hebben, er zijn zo veel prikkels en de wereld is zo spannend.
Ted heeft dit soort gedrag 7 jaar volgehouden, m'n moeder zat vroeger geregeld op een bankje bij de auto te wachten tot ze klaar was met vogels achtervolgen, ze liet zich ook echt niet vangen. Toen ze bij mij in de stad kwam wonen en we het grotendeels moesten doen met parken waar een dodelijke combinatie van konijnenplaag en fietspad gangbaar is, was het m'n missie om het aan te pakken. Dit is het enige wat ik echt nog bij die hond voor mekaar heb gekregen haha.
Ik ben zoals al aangeraden werd hierboven begonnen met een prikkelvrije en vooral veilige omgeving. In m'n zak had ik kaas, gekookte kip, koekjes, weet ik het allemaal, en elke keer kreeg ze iets anders. Dat was al interessant en de moeite waard om in ieder geval meestal naar me terug te komen. Vervolgens heb ik het uitgebreid met focus op mij houden door ballen en frisbees mee te nemen, dan lette ze wel op me sowieso en zo af en toe liep ik haar niet apporteren maar mocht ze zelf even rondscharrelen met het speeltje. Als ik haar dan riep kwam ze ijverig mijn kant op want dan zou ik de frisbee weer gooien.
Mijn ervaring is dat je dit altijd moet blijven trainen met jagende honden. Elke wandeling roep ik haar wel een paar keer bij me zonder reden, soms krijgt ze dan een koekje, soms niet. Ik zou niet durven zeggen dat ze nu 100% betrouwbaar is in recall en ze komt echt niet altijd meteen, maar we zijn wel op een punt dat het voor mij veilig voelt. Op het moment dat er een konijn of kat in het vizier is, is het zaak om een punt te vinden dat je hond KAN luisteren. Bij Ted is dat vlak voordat ze gaat rennen of als ze tijdens het rennen even pauzeert, dan kan ik de aandacht pakken en lukt het me bijna altijd om haar eruit te krijgen.

Ik hoop dat je hier iets aan hebt!

[wolvster]

In het begin ben ik gegaan voor succes. Dus alleen roepen als je überhaupt kans maakt dat hij komt en dan uitbundig belonen. De braaaaafste hond van de wereld hebben zeg maar. Iets lekkers er in en dan weer vrijlaten lopen.

Nu zijn we die fase voorbij en het gaat prima, op een enkele keer na.
Dan wil een strenge 'en nou klaar!' wel helpen.

Wat absoluut NIET werkt is er achteraan gaan vangen. Want dat is pas leuk...

[Blafke]

Ik bied een uitgebreide oefenfase aan en ik maak het tot op het nulpunt gemakkelijk om het goed te doen. Ik kauw het voor tot ik zeker weet dat de hond weet wat de bedoeling is. Dan gaan we binnen het haalbare (dus nog steeds succesgericht) verder naar andere situaties.
Uiteindelijk komt er soms ook een punt waarbij je op afstand moet kunnen verbeteren en dan is een schokband handig.

Bedoel je met een schokband een anti-blafband?
Want ook blaffen is een probleem. Zodra meneertje iets spannends ziet en geprikkeld is moet er geblaft worden. Soms heeft hij ook zijn nek en rugharen recht omhoog staan.
Gisteravond mocht hij gaan spelen bij zijn vriendje en omdat hij daar een dag eerder een kat heeft gezien was hij alleen maar maar bezig met die kat te zoeken en op te snuiven. En de hele tijd blaffen. Hij had geen tijd om te spelen. Dus heb ik hem maar aan de riem genomen en ben naar huis gegaan. jammer voor het hondenvriendje maar als mijn hond zich niet kan gedragen en niet zijn waffel kan houden wordt er niet verder gespeeld.

[ranetje]

Ik bied een uitgebreide oefenfase aan en ik maak het tot op het nulpunt gemakkelijk om het goed te doen. Ik kauw het voor tot ik zeker weet dat de hond weet wat de bedoeling is. Dan gaan we binnen het haalbare (dus nog steeds succesgericht) verder naar andere situaties.
Uiteindelijk komt er soms ook een punt waarbij je op afstand moet kunnen verbeteren en dan is een schokband handig.

Bedoel je met een schokband een anti-blafband?
Want ook blaffen is een probleem. Zodra meneertje iets spannends ziet en geprikkeld is moet er geblaft worden. Soms heeft hij ook zijn nek en rugharen recht omhoog staan.
Gisteravond mocht hij gaan spelen bij zijn vriendje en omdat hij daar een dag eerder een kat heeft gezien was hij alleen maar maar bezig met die kat te zoeken en op te snuiven. En de hele tijd blaffen. Hij had geen tijd om te spelen. Dus heb ik hem maar aan de riem genomen en ben naar huis gegaan. jammer voor het hondenvriendje maar als mijn hond zich niet kan gedragen en niet zijn waffel kan houden wordt er niet verder gespeeld.

Nee hij bedoelt een correctie geven op afstand (met een afstandsbediening) als de hond niet komt als je roept/fluit.
En dat dus alleen als die heel zorgvuldige opbouw niet helemaal het gewenste effect blijkt te hebben.
Voor wat jij beschrijft zou ik trouwens ook nooit en te nimmer een anti blafband gebruiken.

[Blafke]

Dank voor de uitleg.
Krijgen ze door zo´n schokband een stroomstootje op zo? Is er dan geen kans dat hij van schrik juist van je wegrent?
Of is het zo'n band dat wanneer hij te ver uit de tuin gaat een schokje krijgt?

[blondie]

Kan je opnieuw beginnen met "hier"?
Dus op de puppymanier (heb je op een puppycursus gezeten waar dat werd geleerd?).

In twee handen een brokje.
Je geeft het ene brokje voor het komen en dan neem je met die hand de halsband vast terwijl je het andere brokje geeft en dan lijn je hem aan. Daarna aangelijnd met hem gaan spelen zodat "hier" komen niet het einde van de lol is.
Niet eindeloos blijven roepen.
Hier = hier
En begin dat weer te oefenen in een omgeving waar geen prikkels zijn.
Eventueel in huis beginnen met oefenen.

Als hij er een spelletje van maakt had hij dat brokje bij mij verspeeld
Daar begin ik niet aan.
Dat is belonen voor het spelletje "pak-me-dan" en daar doe ik niet aan mee.

Dat dikgedrukte doe ik ook nog steeds trouwens, niet brokjes geven, maar doorspelen als hij eerst los was en ik hem soms even aan de lijn klik. Het maakt het aan de lijn "moeten" wat minder beladen.

Ik zou overigens in jouw geval sowieso wat meer zelf met hem gaan spelen i.p.v. met andere honden laten spelen. Merk dat bij veel mensen die dat doen om de hond zo sociaal mogelijk te hebben het grootste struikelblok wordt dat ze de honden niet terug kunnen roepen/bij zich kunnen houden als dat wel beter zou zijn.

[blondie]

Dank voor de uitleg.
Krijgen ze door zo´n schokband een stroomstootje op zo? Is er dan geen kans dat hij van schrik juist van je wegrent?
Of is het zo'n band dat wanneer hij te ver uit de tuin gaat een schokje krijgt?

Als de hond niet heeft geleerd dat hij terug moet komen als je dat van hem vraagt en je gaat op afstand een stroomstoot geven is de kans groot dat hij wegrent, zich af reageert op iets of iemand in zijn buurt ja.
Heel kort door de bocht gezegd.

[ranetje]

Kan je opnieuw beginnen met "hier"?
Dus op de puppymanier (heb je op een puppycursus gezeten waar dat werd geleerd?).

In twee handen een brokje.
Je geeft het ene brokje voor het komen en dan neem je met die hand de halsband vast terwijl je het andere brokje geeft en dan lijn je hem aan. Daarna aangelijnd met hem gaan spelen zodat "hier" komen niet het einde van de lol is.
Niet eindeloos blijven roepen.
Hier = hier
En begin dat weer te oefenen in een omgeving waar geen prikkels zijn.
Eventueel in huis beginnen met oefenen.

Als hij er een spelletje van maakt had hij dat brokje bij mij verspeeld
Daar begin ik niet aan.
Dat is belonen voor het spelletje "pak-me-dan" en daar doe ik niet aan mee.

Dat dikgedrukte doe ik ook nog steeds trouwens, niet brokjes geven, maar doorspelen als hij eerst los was en ik hem soms even aan de lijn klik. Het maakt het aan de lijn "moeten" wat minder beladen.

Ik zou overigens in jouw geval sowieso wat meer zelf met hem gaan spelen i.p.v. met andere honden laten spelen. Merk dat bij veel mensen die dat doen om de hond zo sociaal mogelijk te hebben het grootste struikelblok wordt dat ze de honden niet terug kunnen roepen/bij zich kunnen houden als dat wel beter zou zijn.

Precies
Aanlijnen moet niet het einde van de pret zijn, zeker niet als je in de aanleerfase zit van onvoorwaardelijk komen

[ranetje]

Dank voor de uitleg.
Krijgen ze door zo´n schokband een stroomstootje op zo? Is er dan geen kans dat hij van schrik juist van je wegrent?
Of is het zo'n band dat wanneer hij te ver uit de tuin gaat een schokje krijgt?

Ja ze kunnen een trilling of een schok krijgen, maar het is ook niet het zelfde als die band voor in de tuin.

Je bedient zelf de schok.
En om dat goed te doen, goed te timen, is zo moeilijk dat je vaker het risico loopt wat blondie aangeeft dan dat het goed gaat.

Daarom is het beter, zeker bij zo'n jonge hond, om gewoon van voren af aan het "hier" komen goed aan te leren.

[Blafke]

Ik begin ook niet aan een band hoor Cleva.
Daarbij weet ik niet zo zeker of mijn hond als hij een schokje krijgt wel naar mij toe zal komen.
Het is een hondje wat niet altijd steun bij mij zoekt. Wel steeds vaker maar niet altijd.

Verder ben ik druk aan het oefenen en beloon hem met een aai, knuffel of snoepje wanneer hij uit zichzelf bij mij komt.
We zijn er nog lang niet en hebben nog een lange weg te gaan maar het gaat vast goedkomen, ooit, uiteindelijk.

[Blafke]

Waarom doe je niet gewoon wat er aangeraden wordt?

Je moet het zelf weten, hoor maar je krijgt advies van doorgewinterde eigenaren die stuk voor stuk prima luisterende honden hebben. Waarom eindig je het topic dan met "wie zien wel."?

Schrijf je dit in het goede topic?
Ik begrijp je bericht namelijk helemaal niet. Of heb jij mij misschien verkeerd begrepen?

[renee-uk]

ik heb graag dat mijn honden weten wat er gebeuren gaat en leer mijn honden het commando 'aanlijnen'.
als ik dat geef weten ze dat ze bij me moeten komen en het loslopen afgelopen is, net zoals ze weten/geleerd hebben dat het commando 'hierkomen' altijd iets leuks of lekkers (wat dat is, hangt van de hond af) oplevert en ze niet beperkt in hun vrijheid.
en net als blondie blijf ik, ook bij de honden die dat prima doen, het hierkomen belonen, al is het maar met mijn stem of een aai over hun bol.

ik doe dat al jaren zo en heb er ook al jaren profijt van.
zelfs muilezeltje rita heeft op die manier geleerd met plezier te komen op commando, al heeft het me met haar wel meer tijd gekost dan met mijn andere honden