Het HondenForum

Lizzie is als buitenlandse hond vroeg gecastreerd. Nu blijft ze een dikke vulva houden, ruikt ze soms loops en heeft ze soms afscheiding. Ook hormonaal rommelt het, ze heeft "jeugdpuisjtes" jaja..
Nu hoorden we dat de castratie in het buitenland vaak rommelig gedaan wordt en er soms wat blijft zitten waardoor je klachten rond loopsheid blijft houden.
Weet iemand hier iets van?

Geen idee via welke stichting en welk asiel. Maar soms hoor je wel eens dat er gerommeld is. Dat honden niet geholpen blijken te zijn of dat er iets is achtergebleven. Bij twijfel een echo laten maken, dan heb je gelijk je antwoord

Bij ons in de stichting is het 1 keer mis gegaan. De hond zou gecastreerd zijn maar werd loops. Ze bleek totaal niet gecastreerd en blijkbaar zijn papieren door elkaar gehaald. Het asiel waar ik kwam was ook niet echt een overzichtelijke plek, waar het voor de hand liggend was dat vroeg of laat dingen fout gaan, ook al wordt er zorgvuldig gewerkt.

Ik ken ook zo'n verhaal bij een nederlandse (goed bekend staande!) dierenarts. Een kennis van me heeft momenteel een nest pups terwijl ze haar teefje heeft laten castreren. Ze kwam ook met een buikwond terug, maar blijkbaar hebben ze haar zonder werkelijk te castreren weer gehecht. ( ? ?? ) Ze kreeg tekenen van loopsheid, maar volgens de dierenarts zou het komen door hormonale schommelingen. Ze is uit eindelijk door de aanwezige reu des huizes gedekt.


Ik weet dat dierenartsen in Nederland bij voorkeur een hond castreren op 3 maanden na de loopsheid. De teef zou dan op dat punt stabiel in de cyclus zitten en de minste bijverschijnselen van de castratie krijgen. Buitenlandse asiels werken niet zo - de honden worden gecastreerd wanneer het kan en eventuele loopsheden worden vaak niet geregistreerd.
Het schijnt dat als je een hond op een ander punt in de cyclus castreert, dat je hond een lange periode van schijnzwangerschap kan doormaken na de castratie. Zou dit het geval kunnen zijn? Of is het daarvoor al echt te lang geleden?

]

Ik dacht dat de bedoeling was dat er zo min mogelijk doorbloeding zou zijn en dat dat de reden is dat een castratie bij voorkeur 3 maanden na de loopsheid wordt gedaan (bij een cyclus van minstens 6 maanden).
De baarmoeder en eierstokken zijn dan in rust en weinig doorbloed, waardoor er bij een operatie ook minder risico is op inwendige bloedingen.

Er loopt toevallig een vergelijkbaar topic Carmen misschien herken je daar iets in?
KLIK

Wat bedoel je met 'ruikt ze soms loops'? Dat reuen interesse in haar hebben? Ik ken namelijk een paar teefjes die gecastreerd zijn en desondanks heel interessant zijn voor reuen, die dan net zo kunnen reageren als op een loopse teef (de hele tijd willen likken en rijden).

Ik heb het met twee verschillende stichtingen meegemaakt waarvoor ik opving dat de hond na aankomst toch niet gecastreerd bleek te zijn, dus blijkbaar komt het best vaak voor. In mijn geval ging het ook nog om reuen, dus het was meteen duidelijk. Dat was dus slordigheid (verkeerd geregistreerd of gewoon 'vergeten') en geen mislukte operatie
Ik ken ook wel een aantal verhalen van teven die in het buitenland gecastreerd waren en waarbij dat blijkbaar ook niet helemaal zorgvuldig was gebeurd en er toch nog iets was achtergebleven. Maar dat overkomt Nederlandse dierenartsen dus ook wel eens.

Uit welk land komt je hond? 'Buitenlands' is een nogal ruim begrip.

Ik heb het met Maggie die zo om het half jaar buitengewoon interessant ruikt voor reuen. Gek genoeg interessanter dan Abby die toen nog intact was.
Maggie komt uit Roemenië en zou gecastreerd zijn, wat ik ook wel geloof want ze is zwanger van de straat gehaald en ik meen dat de pups weggehaald zijn.
Maar ik kan me voorstellen dat ze ergens een 'stukje' hebben laten zitten. Er gebeurt verder niks, dus zwanger worden is er niet bij dus ik maak me er niet zo druk om.

Bij mijn vorige teef hebben ze alleen iets afgebonden en niet iets verwijdert of alleen de eierstokken verwijdert? en toen zei de dierenarts dat de rest zou verschrompelen, die bleef dus om de 6mnd "loops" maar dan zonder bloed, verder wel meer vlaggen, extreem aantrekkelijk voor de reuen en loom.
Ze kon alleen niet meer zwanger worden.
Ik heb me er nooit zorgen om gemaakt omdat de dierenarts zei dat het verder geen kwaad kon.

Dat is een raar verhaal. Als baarmoeder én eierstokken blijven zitten, blijft ze ook loops worden mét bloed. Als alleen de eierstokken verwijderd worden, wordt ze niet meer loops en verschrompeld de baarmoeder.
Alleen als alleen de baarmoeder wordt verwijderd en niet de eierstokken, dan past jouw verhaal.

Ik ken een veearts die de baarmoeder en 1 eierstok verwijderd, de andere laat hij zitten, want dan heb je de nadelen van castratie niet.

Ik heb niet helemaal meer helder hoe het zat maar hij haalde iig niet alles eruit en ze werd ook niet echt loops maar ik kon aan mijn reu merken dat het eigenlijk wel zo was geweest als ze niet geopereerd was.
Dat bedoelde ik eigenlijk. En de dierenarts heeft het me toen uitgelegd maar ik weet het niet precies meer hoor
Is al zolang geleden

Paisley schreef:Bij ons in de stichting is het 1 keer mis gegaan. De hond zou gecastreerd zijn maar werd loops. Ze bleek totaal niet gecastreerd en blijkbaar zijn papieren door elkaar gehaald. Het asiel waar ik kwam was ook niet echt een overzichtelijke plek, waar het voor de hand liggend was dat vroeg of laat dingen fout gaan, ook al wordt er zorgvuldig gewerkt.

Ik ken ook zo'n verhaal bij een nederlandse (goed bekend staande!) dierenarts. Een kennis van me heeft momenteel een nest pups terwijl ze haar teefje heeft laten castreren. Ze kwam ook met een buikwond terug, maar blijkbaar hebben ze haar zonder werkelijk te castreren weer gehecht. ( ? ?? ) Ze kreeg tekenen van loopsheid, maar volgens de dierenarts zou het komen door hormonale schommelingen. Ze is uit eindelijk door de aanwezige reu des huizes gedekt.


Ik weet dat dierenartsen in Nederland bij voorkeur een hond castreren op 3 maanden na de loopsheid. De teef zou dan op dat punt stabiel in de cyclus zitten en de minste bijverschijnselen van de castratie krijgen. Buitenlandse asiels werken niet zo - de honden worden gecastreerd wanneer het kan en eventuele loopsheden worden vaak niet geregistreerd.
Het schijnt dat als je een hond op een ander punt in de cyclus castreert, dat je hond een lange periode van schijnzwangerschap kan doormaken na de castratie. Zou dit het geval kunnen zijn? Of is het daarvoor al echt te lang geleden?

]

Ze is in ieder geval gecastreerd voor ze een jaar was maar ik weet niet precies wanneer. Mogelijk is ze nooit loops geweest

ranetje schreef:Ik dacht dat de bedoeling was dat er zo min mogelijk doorbloeding zou zijn en dat dat de reden is dat een castratie bij voorkeur 3 maanden na de loopsheid wordt gedaan (bij een cyclus van minstens 6 maanden).
De baarmoeder en eierstokken zijn dan in rust en weinig doorbloed, waardoor er bij een operatie ook minder risico is op inwendige bloedingen.

Er loopt toevallig een vergelijkbaar topic Carmen misschien herken je daar iets in?
KLIK

Die had ik niet gezien dankje

DeDiana schreef:Wat bedoel je met 'ruikt ze soms loops'? Dat reuen interesse in haar hebben? Ik ken namelijk een paar teefjes die gecastreerd zijn en desondanks heel interessant zijn voor reuen, die dan net zo kunnen reageren als op een loopse teef (de hele tijd willen likken en rijden).

Ik heb het met twee verschillende stichtingen meegemaakt waarvoor ik opving dat de hond na aankomst toch niet gecastreerd bleek te zijn, dus blijkbaar komt het best vaak voor. In mijn geval ging het ook nog om reuen, dus het was meteen duidelijk. Dat was dus slordigheid (verkeerd geregistreerd of gewoon 'vergeten') en geen mislukte operatie
Ik ken ook wel een aantal verhalen van teven die in het buitenland gecastreerd waren en waarbij dat blijkbaar ook niet helemaal zorgvuldig was gebeurd en er toch nog iets was achtergebleven. Maar dat overkomt Nederlandse dierenartsen dus ook wel eens.

Ik bedoel dat we haar zelf ruiken. Kira had rond haar loopsheid een bepaalde lucht bij zich die we bij Lizzie soms ook ruiken.