Het HondenForum

Iets waar ik al lang over twijfel. Ik heb Beau momenteel best wel schraal, wat aan de dunne kant. Niet te dun imo, maar sommige mensen vinden hem wel te dun. Ik hou hem zo omdat ik het een fijn idee vindt dat hij zijn oude lijf niet hoeft te belasten met gewicht. Hij heeft geen artrose, maar dat wil ik ook graag zo houden. Aan de andere kant: als hij nu ziek wordt, heeft hij 0,0 reserve. Dus misschien is het verstandiger om hem iets steviger te houden. Bij zijn ziek zijn begin dit jaar is hij bijna twee kilo afgevallen en dat zou er nu wel inhakken. Wat doen jullie met je oude hond: schraal houden of stevig laten?

Ligt eraan.
Moet ook een beetje schik in het leven zijn en als vreten er daar 1 van is dan is dat prima toch zolang hij maar niet moddervet word.

Ik heb oudere of chronisch zieke honden altijd liever iets te vol. Met nadruk op iets.
Sultan mag volgens sommige iets minder wegen. Maar en dan? Hij is chronisch ziek, iets wat veel mensen vergeten omdat hij nu heel goed gaat. Zijn verteringsstelsel is beschadigd en het kan zo zijn dat zijn ziekte weer op gaat spelen. Ik heb het gezien, dan vliegen de kg's eraf. Dus nee. Die 2 extra kilo zal zijn gewrichten niet schaden hoor. Maar het kan wel net dat ene beetje schelen als hij een terugval heeft.

Zo denk ik ook met hele oude honden. Luna is nooit dik geweest, maar ik zou het echt niet erg vinden als er 2 kg bij zou komen. Als ze dan een flinke griep ofzo heeft, heeft ze toch een beetje een vetje. ( een béétje. Voor dat mensen denken dat ik het over echt dik heb) Maar Luna is gewoon hoe ze is en daar krijg ik verder ook niks meer bij. Ook prima.

Nou, dat hij schraal is betekend natuurlijk niet dat hij nooit wat te eten krijgt Dagelijks tussendoortjes, beloningen en twee keer op een dag KVV. Maar gewoon geen vette KVV en daarvan dan net iets minder.

Maar minder schraal is toch niet meteen stevig?
Bo is heel lang schraal geweest, na zijn castratie is hij te dik geweest, maar toen hij eenmaal hier was, was hij normaal/goed.
Didge is nu ook gewoon prima, niet schraal, maar zeker ook niet stevig. Layla is wel net iets aan de stevige kant.

Goed op gewicht tot schraal. Sypke is nu bijna 14 en haar gewicht schommelt tussen goed en schraal. Als ze te schraal wordt krijgt ze wat meer eten. Ze is nog enorm energiek en loopt 's ochtends 1 tot 1,5 uur en in de namiddag 45 minuten.

Mijn dierenarts die Peppie zag die amper fatsoenlijk kan lopen en met dikke gewrichten, raadde aan om hoewel ze niet te dik is om tóch nog wat af te vallen. Om de gewrichten wat te ontlasten. Als jouw hond goed eet, en hij zou ziek worden, dan kan hij dat wel weer ophalen als hij weer beter is.

sypke schreef:Goed op gewicht tot schraal.

Dat heeft in principe ook mijn voorkeur.

Mister hou/hield ik bewust wat schraal omdat hij spondylose heeft en daardoor een slecht bespierde achterhand heeft en de orthopeed gaf daar een paar maanden geleden een compliment over (oftewel hij vond het heel verstandig). Helaas is Mister nu naar mijn idee té schraal en wilde het met zijn voer niet lukken om er iets bij te krijgen, dus ik ben nu aan het kijken of dat met een ander merk wel gaat lukken. Maar goed, liever iets aan de schrale kant dus wat mij betreft.

Is wel echt iets wat erg op het forum speelt, grappig om te lezen. De meeste willen hun hond echt liever schraal dan iets te dik. Terwijl het bij mensen weer andersom is
Ik denk dat iets te schraal of iets te vol helemaal niks uitmaakt. Maar ik heb wel gezien wat ziekte kan doen en dat het een hond zijn leven kan redden om net even die 2 kg extra te hebben. Daarom zeg ik een hele oude hond ( zonder gewrichtsproblemen) of een chronisch zieke hond, liever iets te vol En dan heb ik het niet over een hangbuik en een rollend hondje,

Maupie was schraal, maar die was ook nooit ziek eigenlijk. Die reserve vind ik meer voor jezelf, zodat de hond er bij ziekte niet meteen uitziet als een wandelend skelet. Een kilo meer is er ook vrij vlot af als het langer duurt dus puur dat vind ik geen reden. Maupie kwam overigens ook niet echt meer aan, hoort ook een beetje bij de leeftijd denkik. Sowieso neemt de spiermassa nogal af.

Pom ga ik nooit schraal krijgen vrees ik, dan moet ik haar echt heel wei ig geven en dan vreet ze de klinkers uit de straat. Dat vind ik zielig. Ik gok dat zij dus een beetje romige bejaarde wordt haha. Karel is wel goed op gewicht te houden tot nu toe. Hij is niet schraal meer en ook niet dik, gewoon netjes met een klein laagje vet. Zomag ie best blijven. Ik zorg er wel voor dat ze allebei niet dik worden, ze zijn al zwaar genoeg zonder vet

Schraal, beter voor zijn gewrichten en dat is wat nu aan de orde is. Ik voer niet met het oog op de toekomst maar met het oog op nu.
Maar het ligt er wel aan wat je met schraal bedoeld. Wat de een schraal noemt vind ik dik, en wat de ander schraal noemt vind ik mager. Dus schraal is een rekbaar begrip.
Ik geloof trouwens niet dat een dikkere hond het langer red op basis van zijn "vlees" als hij ziek wordt eerlijk gezegd.

Het liefst gewoon mooi op gewicht. Dus niet te dun en niet te dik. Maar dan wel liever toch te schraal dan echt te dik. Ik vind het altijd sneu als 'oude botjes' onnodig gewicht moeten meedragen. De meeste honden krijgen nou eenmaal wel een keer artrose.
Maar iets te stevig, met de nadruk op iets, is ook geen drama.

Goed op gewicht/slank heeft mijn voorkeur.
Luna begon vorig jaar ineens erg in te teren, alles stak uit ik kreeg haar met alleen vlees niet meer op gewicht, vanaf dat moment krijgt ze 100 gr brokken door haar vlees heen en zit er weer een klein beetje vlees op, nog steeds is ze mager maar je kan haar nu weer aaien zonder dat het rot voelt.

Brindlecardi schreef:Maar dan wel liever toch te schraal dan echt te dik. Ik vind het altijd sneu als 'oude botjes' onnodig gewicht moeten meedragen. De meeste honden krijgen nou eenmaal wel een keer artrose.

Precies.

Een hond met goed gewicht heeft echt wel voldoende reserves voor als ie eens ziek wordt, maar hoeft daarvoor echt geen licht overgewicht te hebben. Ik probeer Elco gewoon altijd op een gezond gewicht of er een fractie onder te houden. Ook straks als hij een senior is. Liever dus net richting schraal dan richting stevig

Ik was toch wel blij dat Gol nog een kilootje extra had toen ze zo ziek was. Ze was best wat afgevallen, ineens zag ik haar velletje hangen terwijl het eerst opgevuld was.

Budkes schreef:Schraal, beter voor zijn gewrichten en dat is wat nu aan de orde is. Ik voer niet met het oog op de toekomst maar met het oog op nu.
Maar het ligt er wel aan wat je met schraal bedoeld. Wat de een schraal noemt vind ik dik, en wat de ander schraal noemt vind ik mager. Dus schraal is een rekbaar begrip.
Ik geloof trouwens niet dat een dikkere hond het langer red op basis van zijn "vlees" als hij ziek wordt eerlijk gezegd.

Dat dus. Umi heeft een artrose knie door een blessure en is als ze iets schraal staat makkelijker pijnvrij (zonder pijnstilling maar met massage en supplementen) te houden dan met 2 kilo er bij.

Cyntha was altijd ontzettend schraal. Een goede eetlust dus daar lag het niet aan. Bij haar had ik altijd moeite om haar niet te mager te laten worden. Ze bleek al op jonge leeftijd HD te hebben, wat dat betreft helemaal prima dat er in ieder geval geen sprake was van overgewicht. In 2013 werd Cyntha op tienjarige leeftijd ernstig ziek (ze past met haar verklote immuunsysteem sowieso al bijna haar hele leven in de categorie chronisch ziek) en viel in korte tijd af van haar normale 14-15 kilo naar nog maar 11,3 kg Ik kon xylofoon spelen op haar ribben. Zelfs tussen de ribben was er geen noemenswaardig vetlaagje meer aanwezig. Uit Cyntha's algehele fysieke toestand was duidelijk op te maken dat ze allesbehalve gezond was. Gelukkig heeft ze het gered en is haar gewicht ook weer bijgetrokken. Sindsdien probeerde ik altijd wel om toch een kleine vetreserve eraan te houden, ondanks dat ze flinke artrose heeft. Dat vetje erop houden kost nog best wat moeite bij haar, zelfs na haar castratie nog. Let wel: het gaat hier om een beperkte reserve. Net genoeg om hopelijk voldoende bij te zetten te hebben in het geval dat ze weer ernstig ziek zou worden. Te dik of stevig is ze absoluut niet. Dat wil ik ook niet. Gewoon een gezond gewicht (ca. 15,5 kg), maar niet meer dat heel erg schrale van vroeger.

Overigens lijk ik nu met Cyntha in de (eind)fase beland waarin lichaamsgewicht eigenlijk niet meer zo veel ertoe doet

Ik hou van een beetje spek op de botten. Icm een goede bespiering en een fit leven denk ik niet dat die paar kilo extra een belasting zijn voor het gestel.
Als een hond ziek wordt is er reserve. Ik vind dat prettig maar Kiwi denkt daar anders over, anders had ze wel beter gevreten. Die is dus aan de schrale kant

Joris is nu ook wat steviger dan voorheen, ik vind het wel goed zo. Hij was altijd 7 kilo en je kon zijn ribben goed voelen. Dat was voor hem een prima gewicht. Nu hij wat meer van eten houdt is hij 7,8 kg en voel je z'n ribben wel, maar er zit wat meer spek op.

Alex is 11+ en heeft kanker, maar blijft mooi op z'n 39-40 KG
Mijn oudje Lady was 13, 33 Kg ze werd ziek en in 6 weken ging ze van 33 naar 22 ze at niet meer en ik heb haar laten gaan.

Ik zou kiezen voor een gezonde oudere hond om deze slank te houden.
Een hond waarvan je weet dat hij af en toe wat ziekelijk is of vaker ziek is geweest waar de kg's er af vlogen zou ik iets meer op gewicht houden. Dan maar 1 a 2 kg te zwaar een rustig aan doen maar een reserve is ook wel handig in zo'n geval.

Sulluna schreef:Is wel echt iets wat erg op het forum speelt, grappig om te lezen. De meeste willen hun hond echt liever schraal dan iets te dik. Terwijl het bij mensen weer andersom is
Ik denk dat iets te schraal of iets te vol helemaal niks uitmaakt. Maar ik heb wel gezien wat ziekte kan doen en dat het een hond zijn leven kan redden om net even die 2 kg extra te hebben. Daarom zeg ik een hele oude hond ( zonder gewrichtsproblemen) of een chronisch zieke hond, liever iets te vol En dan heb ik het niet over een hangbuik en een rollend hondje,

Dit was ook het advies dat ik kreeg voor Amy. Die is vrij schraal en heeft tot nu toe ook geen enkele neiging om snel dik te worden, ondanks de castratie. De dierenarts vond dat het beter zou zijn als er 1 of 2 kilo bij zouden komen, dan heeft ze wat reserves voor het geval ze toch ziek zou worden van de Leishmania (flink gewichtsverlies is dan in bijna alle gevallen aan de orde) en ze zou dan nog steeds prima op gewicht zijn. Maar vooralsnog gaat het maar moeizaam om er een klein vetlaagje op te krijgen, het is gewoon een heel actief hondje.

mosquito1980 schreef:Alex is 11+ en heeft kanker, maar blijft mooi op z'n 39-40 KG
Mijn oudje Lady was 13, 33 Kg ze werd ziek en in 6 weken ging ze van 33 naar 22 ze at niet meer en ik heb haar laten gaan.

Hoe groot is Alex?
Onze labrador woog in zijn gloriejaren 25-26 kg. Nu is hij meer spier kwijt en weegt hij 23-24kg.

Brindlecardi schreef:

mosquito1980 schreef:Alex is 11+ en heeft kanker, maar blijft mooi op z'n 39-40 KG
Mijn oudje Lady was 13, 33 Kg ze werd ziek en in 6 weken ging ze van 33 naar 22 ze at niet meer en ik heb haar laten gaan.

Hoe groot is Alex?
Onze labrador woog in zijn gloriejaren 25-26 kg. Nu is hij meer spier kwijt en weegt hij 23-24kg.

karel weegt ook 36-37 kilo hoor, en die is echt absoluut niet vet. Hij zou wel een kilo kwijt kunnen, dan issie nog niet mager, maar 25-26 kilo gaat ie niet redden. Zelfs Pom is daarmee mager

Ik houd mijn honden bij voorkeur iets aan de schrale kant, zeker 's zomers.
In de winter zit er iets meer vet op Ita's lijf, maar ik blijf er op letten dat de taille zichtbaar blijft en dat ik in ieder geval de laatste twee ribben goed kan voelen zonder druk.
Dat is in wezen mijn ijkpunt.
Voelen met de handen en mijn ogen gebruiken.
De weegschaal zegt me wat dat betreft een stuk minder.

Rana was wat aan de schrale kant.
Zo was ze gewoon.
Toen door ouderdom de spiermassa minder werd had ze wel een wat mager kontje, maar juist vanwege de leeftijd had ik liever niet dat ze meer gewicht moest meedragen dan strikt noodzakelijk was.
Mijn toenmalige DA was dat met me eens.

Als jonge hond was Rana erg mager.
Daar was werkelijk geen gram extra op te krijgen, ook niet na castratie.
Pas toen ze een jaar of 8 was is het me gelukt om er een kilo bij te spijkeren

Iets te zwaar voeren om ziekte op te vangen zie ik eigenlijk niet als argument.
Als ze hersteld zijn komen ze vanzelf weer vlot op normaal gewicht net als wij.

ranetje schreef:Iets te zwaar voeren om ziekte op te vangen zie ik eigenlijk niet als argument.
Als ze hersteld zijn komen ze vanzelf weer vlot op normaal gewicht net als wij.

Eens. Te zwaar voeren lijkt mij inderdaad ook nooit goed.
Maar in mijn geval ging het ook zeker niet om iets te zwaar voeren. Onder 'schraal' versta ik nog iets lichter dan slank. Amy is nu schraal (geen grammetje vet, maar wel behoorlijk gespierd) en zou met 1 of 2 kilo erbij nog steeds slank zijn. Alleen heeft ze dan een klein vetlaagje, wat ze nu helemaal niet heeft. Maar door haar bespiering heeft ze ook geen uitstekende botten of zo. Haar ribben en taille zijn wel goed te zien.

Mijn reu hield ik ook schraal vanwege dus zijn rugproblemen, en later toen de dm ging opspelen scheelde het voor hem wel dat hij niet te dik was.
Naast op gewicht houden (schraal heeft soms toch wel een negatieve klank vind ik). Vind ik het ook wel zeer belangrijk dat de spieren goed ontwikkeld zijn.
Je kunt een hond wel goed op gewicht houden, maar als de spieren niet ook goed zijn ontwikkeld heeft de hond niet zo veel aan het feit dat hij netjes op gewicht is.
Mijn hond had behoorlijk goede spieren in de achter- en voorhand, waardoor hij aanzienlijk langer redelijk goed bleef ondanks zijn aandoeningen.

Jol is de laatste tijd wat ronder geworden, en we merken het toch wel. Ze loopt al wat strammer, en dan is het toch fijner voor haar als ze wat lichter van gewicht zou zijn. Al vindt de dierenarts haar prima op gewicht.
We letten er wel een beetje op dat ze toch wat meer blijft bewegen en af en toe maar wat sperziebonen ipv veel koekjes en vlees

Aki is nog jong, maar hij is moeilijk dikker te krijgen. Bij hem is het lastig, de ene keer is hij goed en een andere keer denk ik weer, "oei daar mag toch wel even wat meer gewicht bij komen". Hij is iets te schraal.

ik zou gewoon uitgaan van de natuur van de hond. Lizzy van 13 is altijd slank, maar heeft een ieniemienie vetrandje. Ze is verder perfect gezond en ik houd haar lekker zo. Schraler is nergens voor nodig, dikker wil ik niet.
Mijn vorige herder was vrij schraal en had veel last van de gewrichten; om die reden liet ik haar zo. Hooguit in de winter, wat Nanna zegt, ietsjes dikker.
Ook mijn huidige herders zijn errug slank, op het magere af.
Ik persoonlijk hoef een gezonde fitte hond niet zonodig dikker te krijgen, maar ga hem ook niet van alles ontzeggen omdat ie dun moet zijn.
Een goeie basisgezondheid zegt mij veel meer dan een vetrandje of het ontbreken ervan.

lucie schreef:ik zou gewoon uitgaan van de natuur van de hond. Lizzy van 13 is altijd slank, maar heeft een ieniemienie vetrandje. Ze is verder perfect gezond en ik houd haar lekker zo. Schraler is nergens voor nodig, dikker wil ik niet.
Mijn vorige herder was vrij schraal en had veel last van de gewrichten; om die reden liet ik haar zo. Hooguit in de winter, wat Nanna zegt, ietsjes dikker.
Ook mijn huidige herders zijn errug slank, op het magere af.
Ik persoonlijk hoef een gezonde fitte hond niet zonodig dikker te krijgen, maar ga hem ook niet van alles ontzeggen omdat ie dun moet zijn.
Een goeie basisgezondheid zegt mij veel meer dan een vetrandje of het ontbreken ervan.

daar ben ik het wel mee eens ja. Pom is dus zo'n hond met een vetje. Ik kan haar wel magerder krijgen hoor, maar dan heeft ze zoveel honger dat ze werkelijka lles opvreet op straat, stront, verpakkingen, alles wat ze kan vinden. Dat hoeft van mij ook echt niet hoor, dat vind ik echt sneu. Ze is kerngezond, nooit ziek, nooit kotsen of diarree, glimt als een spiegel en ziet er prima uit verder, dus ik vind het wel gescheten dan Ze is ook aartslui, dat zal ook niet helpen hahaha