Waak(s)zaamheid
Geplaatst: 03 sep 2016 14:51
Het valt me toch op dat bij bepaalde honden waakzaam zijn toch blijkbaar echt in de genen zit.
Misschien bekend, of niet. Zelf zit ik nogal bovenop het blaffen bij de honden. Blaffen om gewone zaken zoals passerende mensen, de postbode die bijna iedere dag langs komt en meer dingen die feitelijk "gewoon" zijn, daar wil ik geen geblaf bij horen.
We zaten afgelopen week in een huisje met om het plaatsje heen een hek. En we hadden de bovenbuurman en de verhuurders van het huis liepen ook op het erf logischerwijze.
De eerste dag en avond hebben we uiteraard wel wat moeten zeggen tegen de honden, alles is nieuw en onbekend en uiteraard wordt er dan aangeslagen.
Daarna was het al vrij snel ok, ook passerende honden op de stoep of langs het speelveld werd niet echt meer op gereageerd.
Een avond ging de bovenbuurmaan bbq'en met meerdere mensen. Honden deden het prima en de personen die het terrein op kwamen werden bekeken maar werd niet op gereageerd.
De bovenbuurman had echter wat problemen met zijn oven, dus bood ik aan om onze oven te gebruiken. Zo gezegd zo gedaan. En ik liet hem het hek in en het huis in en dat was prima.
Wij waren een spelletje aan het doen en ik zat met mijn rug naar het toegangshekje. Meerdere malen waren er al mensen heen en weer gegaan de deur in naast het hek en dat was voor de draak allemaal prima. En ineens sprong hij toch op en hoorde ik de zware blaf en een lichte grom.
"oh, entschuldigung!".
De bovenbuurman wilde binnenkomen via het hek, maar dit keer dus zonder het eerst aan ons kenbaar te maken.
Ik vind het dan toch wel knap dat op zo'n moment de hond uit zichzelf beslist dat dát dan niet ok is, en geluid moet maken en voor het hek gaat staan om te beletten dat de persoon binnenkomt.
Juist omdat wij regelmatig van jongs af aan op bepaalde dingen "stil" hebben gezegd, vind ik het knap dat hij wel dus reageert als we ergens niet op bedacht zijn.
Toen ik opstond om zelf het hek te openen en de man binnen te laten was het dus ook gewoon direct klaar met de waakzame reactie van de draak.
Herkenbaar voor sommigen?
Misschien bekend, of niet. Zelf zit ik nogal bovenop het blaffen bij de honden. Blaffen om gewone zaken zoals passerende mensen, de postbode die bijna iedere dag langs komt en meer dingen die feitelijk "gewoon" zijn, daar wil ik geen geblaf bij horen.
We zaten afgelopen week in een huisje met om het plaatsje heen een hek. En we hadden de bovenbuurman en de verhuurders van het huis liepen ook op het erf logischerwijze.
De eerste dag en avond hebben we uiteraard wel wat moeten zeggen tegen de honden, alles is nieuw en onbekend en uiteraard wordt er dan aangeslagen.
Daarna was het al vrij snel ok, ook passerende honden op de stoep of langs het speelveld werd niet echt meer op gereageerd.
Een avond ging de bovenbuurmaan bbq'en met meerdere mensen. Honden deden het prima en de personen die het terrein op kwamen werden bekeken maar werd niet op gereageerd.
De bovenbuurman had echter wat problemen met zijn oven, dus bood ik aan om onze oven te gebruiken. Zo gezegd zo gedaan. En ik liet hem het hek in en het huis in en dat was prima.
Wij waren een spelletje aan het doen en ik zat met mijn rug naar het toegangshekje. Meerdere malen waren er al mensen heen en weer gegaan de deur in naast het hek en dat was voor de draak allemaal prima. En ineens sprong hij toch op en hoorde ik de zware blaf en een lichte grom.
"oh, entschuldigung!".
De bovenbuurman wilde binnenkomen via het hek, maar dit keer dus zonder het eerst aan ons kenbaar te maken.
Ik vind het dan toch wel knap dat op zo'n moment de hond uit zichzelf beslist dat dát dan niet ok is, en geluid moet maken en voor het hek gaat staan om te beletten dat de persoon binnenkomt.
Juist omdat wij regelmatig van jongs af aan op bepaalde dingen "stil" hebben gezegd, vind ik het knap dat hij wel dus reageert als we ergens niet op bedacht zijn.
Toen ik opstond om zelf het hek te openen en de man binnen te laten was het dus ook gewoon direct klaar met de waakzame reactie van de draak.
Herkenbaar voor sommigen?
