Het HondenForum

Sinds begin juli zijn we opvanghuis voor een puppy, een teefje, van nu 3,5 maand. Hoogstwaarschijnlijk gaan we haar houden, want in die anderhalve maand zijn we ontzettend aan haar gehecht geraakt, hebben we samen avonturen beleefd etc.

Ik ga ervan uit dat de vereniging die de adoptie regelt ons verplicht haar te steriliseren. Dat is bijna altijd zo. Begrijpelijk ook, want de asiels zitten overvol. Maar...ik heb er nu toch mijn vraagtekens bij. Graag hoor ik jullie mening of het nu wel of niet beter is. Belangrijk om te weten is dat ze niet zal kunnen paren en dus niet zwanger zal worden. Ze is een podenco, zonder papieren (bestaan voor dit ras ook niet geloof ik), dus haar puppies zou ik aan te straatstenen niet kwijt kunnen.

Wat brengt een sterilisatie op lichamelijk en mentaal vlak teweeg? En is niet steriliseren een slechte optie omdat het tot frustratie kan leiden als ze niet mag paren?

Of ze drachtig wordt ben je zelf bij. Mijn vier teven waren tegelijk dekrijp maar ze zijn nooit gedekt buiten de geplande nestjes. Van twee van de vier teven. Nu heb ik er nog maar een en zij wordt ook nog loops, zij is nooit gedekt en zal nooit gebeuren ook.
Kwestie van goed opletten en je teef aan de lijn houden tijdens de dekrijpe periode.

En ze raken echt niet gefrustreerd als ze nooit gedekt worden.

Ik zelf laat mijn honden nooit castreren als het medisch niet noodzakelijk is.

Ik zou persoonlijk net wachten tot minimaal de eerste loopsheid of tot ze uitgegroeid is. Ik heb Izzy vorige week laten castreren, dat was meer omdat ze onregelmatig loops is en ik een reu in huis heb. Toen Maylo nog leefde kwam er elke keer wat tussen waardoor ik het uitstelde maar nu was er niks aan de hand en kon het gewoon.

Scheelt mijn een hoop ergernis en evt risico op een BMO.

Tara schreef:Het is net wat je wilt. Ook aan castreren zitten wel de nodige keerzijden.

Er zitten inderdaad voor en nadelen aan castreren (ook voor een teef gaat het om castreren).
ALS je besluit tot castratie doe dat dan wel pas als ze volgroeid is, dus op zijn vroegst nadat ze een keer loops is geweest.

Tara schreef:Het is net wat je wilt. Ook aan castreren zitten wel de nodige keerzijden.

Interessante site. Voor teven is het een beetje 50/50 wat betreft de lichamelijke kant begrijp ik. Ik vraag me af hoe het zit met de psychische kant.

Onze reu Alfil is gecastreerd. Wat betreft dat psychische: hij is duidelijk minder seksueel georienteerd (hij was wat je noemt hyperseksueel), dus hij loopt nu niet meer weg en rijdt niet meer op andere honden en zijn speeltjes, ook heeft hij niet meer zo'n enorme drang om naar buiten te gaan en andere honden te ontmoeten. Ook had ik het idee dat hij enigszins agressief begon te reageren naar andere reuen, en dat is over. Aan de andere kant: zijn onzekerheid naar andere honden is nu toegenomen en daar kan ook agressief/defensief gedrag uit voort komen.

Hoe zit dit met teefjes?

Bedankt voor alle reacties!!!

ranetje schreef:

Tara schreef:Het is net wat je wilt. Ook aan castreren zitten wel de nodige keerzijden.

Er zitten inderdaad voor en nadelen aan castreren (ook voor een teef gaat het om castreren).
ALS je besluit tot castratie doe dat dan wel pas als ze volgroeid is, dus op zijn vroegst nadat ze een keer loops is geweest.

de meeste honden worden zo rond de 6 a 7 maanden loops en nog lang niet volwassen, persoonlijk vind ik dat ze minimaal 2x loops geweest moeten zijn.

Alfilillo schreef:

Tara schreef:Het is net wat je wilt. Ook aan castreren zitten wel de nodige keerzijden.

Interessante site. Voor teven is het een beetje 50/50 wat betreft de lichamelijke kant begrijp ik. Ik vraag me af hoe het zit met de psychische kant.

Onze reu Alfil is gecastreerd. Wat betreft dat psychische: hij is duidelijk minder seksueel georienteerd (hij was wat je noemt hyperseksueel), dus hij loopt nu niet meer weg en rijdt niet meer op andere honden en zijn speeltjes, ook heeft hij niet meer zo'n enorme drang om naar buiten te gaan en andere honden te ontmoeten. Ook had ik het idee dat hij enigszins agressief begon te reageren naar andere reuen, en dat is over. Aan de andere kant: zijn onzekerheid naar andere honden is nu toegenomen en daar kan ook agressief/defensief gedrag uit voort komen.

Hoe zit dit met teefjes?

Bedankt voor alle reacties!!!

Teefjes kunnen soms wat feller worden.

gonnie schreef:

Alfilillo schreef:

Tara schreef:Het is net wat je wilt. Ook aan castreren zitten wel de nodige keerzijden.

Interessante site. Voor teven is het een beetje 50/50 wat betreft de lichamelijke kant begrijp ik. Ik vraag me af hoe het zit met de psychische kant.

Onze reu Alfil is gecastreerd. Wat betreft dat psychische: hij is duidelijk minder seksueel georienteerd (hij was wat je noemt hyperseksueel), dus hij loopt nu niet meer weg en rijdt niet meer op andere honden en zijn speeltjes, ook heeft hij niet meer zo'n enorme drang om naar buiten te gaan en andere honden te ontmoeten. Ook had ik het idee dat hij enigszins agressief begon te reageren naar andere reuen, en dat is over. Aan de andere kant: zijn onzekerheid naar andere honden is nu toegenomen en daar kan ook agressief/defensief gedrag uit voort komen.

Hoe zit dit met teefjes?

Bedankt voor alle reacties!!!

Teefjes kunnen soms wat feller worden.

Alleen als ze al fel van karakter zijn. Zal voor een podenco wel meevallen.

Nanna schreef:Gewoon laten castereren hoor
Ben je overal van af. Wel een beetje opletten met eten daarna.

Doe jij dit nou expres

Lizzie. schreef:

ranetje schreef:

Tara schreef:Het is net wat je wilt. Ook aan castreren zitten wel de nodige keerzijden.

Er zitten inderdaad voor en nadelen aan castreren (ook voor een teef gaat het om castreren).
ALS je besluit tot castratie doe dat dan wel pas als ze volgroeid is, dus op zijn vroegst nadat ze een keer loops is geweest.

de meeste honden worden zo rond de 6 a 7 maanden loops en nog lang niet volwassen, persoonlijk vind ik dat ze minimaal 2x loops geweest moeten zijn.

Niet de meeste honden, dat varieert.
Volgroeid is ook wat anders dan volwassen.
En ik schreef op zijn vroegst na de eerste loopsheid.
Na de tweede of derde loopsheid is mogelijk gunstiger

Hier ook een stichtinghondje. Ik heb haar wel eerst een keer loops laten worden en uiteindelijk nadat ze ruim een jaar was laten steriliseren. Bij haar heb ik niets negatiefs aan de sterilisatie kunnen ontdekken. Ze is nu ruim vijf en super sociaal, actief, slank en geen kans op dingen als een bmo of weer schijnzwanger worden.

Ik vind trouwens dat als je aan een stichtinghondje begint, je die sterilisatie moet accepteren. Natuurlijk kun je jezelf gelukkig verdiepen in de beste tijd om dit te doen. Je weet echter ook van tevoren dat die eis er is. Overwegen dit niet te doen is in mijn ogen weinig integer.

Jessica3787 schreef:Hier ook een stichtinghondje. Ik heb haar wel eerst een keer loops laten worden en uiteindelijk nadat ze ruim een jaar was laten steriliseren. Bij haar heb ik niets negatiefs aan de sterilisatie kunnen ontdekken. Ze is nu ruim vijf en super sociaal, actief, slank en geen kans op dingen als een bmo of weer schijnzwanger worden.

Ik vind trouwens dat als je aan een stichtinghondje begint, je die sterilisatie moet accepteren. Natuurlijk kun je jezelf gelukkig verdiepen in de beste tijd om dit te doen. Je weet echter ook van tevoren dat die eis er is. Overwegen dit niet te doen is in mijn ogen weinig integer.

Niet helemaal mee eens. Het gaat namelijk niet om het castreren an sich waarom ze het eisen, maar omdat ze niet willen dat er nakomelingen van de hond komen. En daar kun je prima aan voldoen zonder castratie

Fotogravinnetje schreef:

Jessica3787 schreef:Hier ook een stichtinghondje. Ik heb haar wel eerst een keer loops laten worden en uiteindelijk nadat ze ruim een jaar was laten steriliseren. Bij haar heb ik niets negatiefs aan de sterilisatie kunnen ontdekken. Ze is nu ruim vijf en super sociaal, actief, slank en geen kans op dingen als een bmo of weer schijnzwanger worden.

Ik vind trouwens dat als je aan een stichtinghondje begint, je die sterilisatie moet accepteren. Natuurlijk kun je jezelf gelukkig verdiepen in de beste tijd om dit te doen. Je weet echter ook van tevoren dat die eis er is. Overwegen dit niet te doen is in mijn ogen weinig integer.

Niet helemaal mee eens. Het gaat namelijk niet om het castreren an sich waarom ze het eisen, maar omdat ze niet willen dat er nakomelingen van de hond komen. En daar kun je prima aan voldoen zonder castratie

Maar ze eisen het wel... En je voldoet niet aan die eis, dus hoe is het dan nog integer?

juan-89 schreef:

Fotogravinnetje schreef:

Jessica3787 schreef:Hier ook een stichtinghondje. Ik heb haar wel eerst een keer loops laten worden en uiteindelijk nadat ze ruim een jaar was laten steriliseren. Bij haar heb ik niets negatiefs aan de sterilisatie kunnen ontdekken. Ze is nu ruim vijf en super sociaal, actief, slank en geen kans op dingen als een bmo of weer schijnzwanger worden.

Ik vind trouwens dat als je aan een stichtinghondje begint, je die sterilisatie moet accepteren. Natuurlijk kun je jezelf gelukkig verdiepen in de beste tijd om dit te doen. Je weet echter ook van tevoren dat die eis er is. Overwegen dit niet te doen is in mijn ogen weinig integer.

Niet helemaal mee eens. Het gaat namelijk niet om het castreren an sich waarom ze het eisen, maar omdat ze niet willen dat er nakomelingen van de hond komen. En daar kun je prima aan voldoen zonder castratie

Maar ze eisen het wel... En je voldoet niet aan die eis, dus hoe is het dan nog integer?

Omdat je misschien het welzijn van de hond hoger hebt staan. Als je zorgt dat er geen puppy's komen, zo moeilijk is dat nou ook weer niet, voldoe je aan de eis van de stichting.
Zo is mijn reu niet gecastreerd, ik zorg dat hij geen puppy's maakt. Dat is onofficieel bij de adoptie tussen neus en lippen door gezegd.

Omega schreef:

juan-89 schreef:

Fotogravinnetje schreef:

Jessica3787 schreef:Hier ook een stichtinghondje. Ik heb haar wel eerst een keer loops laten worden en uiteindelijk nadat ze ruim een jaar was laten steriliseren. Bij haar heb ik niets negatiefs aan de sterilisatie kunnen ontdekken. Ze is nu ruim vijf en super sociaal, actief, slank en geen kans op dingen als een bmo of weer schijnzwanger worden.

Ik vind trouwens dat als je aan een stichtinghondje begint, je die sterilisatie moet accepteren. Natuurlijk kun je jezelf gelukkig verdiepen in de beste tijd om dit te doen. Je weet echter ook van tevoren dat die eis er is. Overwegen dit niet te doen is in mijn ogen weinig integer.

Niet helemaal mee eens. Het gaat namelijk niet om het castreren an sich waarom ze het eisen, maar omdat ze niet willen dat er nakomelingen van de hond komen. En daar kun je prima aan voldoen zonder castratie

Maar ze eisen het wel... En je voldoet niet aan die eis, dus hoe is het dan nog integer?

Omdat je misschien het welzijn van de hond hoger hebt staan. Als je zorgt dat er geen puppy's komen, zo moeilijk is dat nou ook weer niet, voldoe je aan de eis van de stichting.
Zo is mijn reu niet gecastreerd, ik zorg dat hij geen puppy's maakt. Dat is onofficieel bij de adoptie tussen neus en lippen door gezegd.

Inderdaad. Zo is het met de reu van m'n schoonouders ook

Omega schreef:

juan-89 schreef:

Fotogravinnetje schreef:

Jessica3787 schreef:Hier ook een stichtinghondje. Ik heb haar wel eerst een keer loops laten worden en uiteindelijk nadat ze ruim een jaar was laten steriliseren. Bij haar heb ik niets negatiefs aan de sterilisatie kunnen ontdekken. Ze is nu ruim vijf en super sociaal, actief, slank en geen kans op dingen als een bmo of weer schijnzwanger worden.

Ik vind trouwens dat als je aan een stichtinghondje begint, je die sterilisatie moet accepteren. Natuurlijk kun je jezelf gelukkig verdiepen in de beste tijd om dit te doen. Je weet echter ook van tevoren dat die eis er is. Overwegen dit niet te doen is in mijn ogen weinig integer.

Niet helemaal mee eens. Het gaat namelijk niet om het castreren an sich waarom ze het eisen, maar omdat ze niet willen dat er nakomelingen van de hond komen. En daar kun je prima aan voldoen zonder castratie

Maar ze eisen het wel... En je voldoet niet aan die eis, dus hoe is het dan nog integer?

Omdat je misschien het welzijn van de hond hoger hebt staan. Als je zorgt dat er geen puppy's komen, zo moeilijk is dat nou ook weer niet, voldoe je aan de eis van de stichting.
Zo is mijn reu niet gecastreerd, ik zorg dat hij geen puppy's maakt. Dat is onofficieel bij de adoptie tussen neus en lippen door gezegd.

Tja, je zou dat dan wel moeten communiceren. Zeker als je ergens voor tekent vind ik niet dat je het kan maken om je vervolgens niet aan een afspraak te houden, maar dat is mijn bescheiden mening.

juan-89 schreef:

Omega schreef:

juan-89 schreef: Maar ze eisen het wel... En je voldoet niet aan die eis, dus hoe is het dan nog integer?

Omdat je misschien het welzijn van de hond hoger hebt staan. Als je zorgt dat er geen puppy's komen, zo moeilijk is dat nou ook weer niet, voldoe je aan de eis van de stichting.
Zo is mijn reu niet gecastreerd, ik zorg dat hij geen puppy's maakt. Dat is onofficieel bij de adoptie tussen neus en lippen door gezegd.

Tja, je zou dat dan wel moeten communiceren. Zeker als je ergens voor tekent vind ik niet dat je het kan maken om je vervolgens niet aan een afspraak te houden, maar dat is mijn bescheiden mening.

Ze zeiden dat dus zelf bij het ophalen van de honden, dat heb ik dus beaamd, wat zal ik daar verder nog aan communiceren. Iets met letter en geest van de wet. En wie is de stichting wel niet om nog wat te willen zeggen over de hond(en) die ik van ze koop, dan moeten ze ze lekker zelf houden.
In geval van mijn reu is het voor zijn welzijn en in omgang met andere honden gewoon beter om hem niet te castreren. Ik zorg er dus voor dat er geen pups komen, niet dat dat veel moeite is..

*Wolf* schreef:

gonnie schreef:

Alfilillo schreef:

Tara schreef:Het is net wat je wilt. Ook aan castreren zitten wel de nodige keerzijden.

Interessante site. Voor teven is het een beetje 50/50 wat betreft de lichamelijke kant begrijp ik. Ik vraag me af hoe het zit met de psychische kant.

Onze reu Alfil is gecastreerd. Wat betreft dat psychische: hij is duidelijk minder seksueel georienteerd (hij was wat je noemt hyperseksueel), dus hij loopt nu niet meer weg en rijdt niet meer op andere honden en zijn speeltjes, ook heeft hij niet meer zo'n enorme drang om naar buiten te gaan en andere honden te ontmoeten. Ook had ik het idee dat hij enigszins agressief begon te reageren naar andere reuen, en dat is over. Aan de andere kant: zijn onzekerheid naar andere honden is nu toegenomen en daar kan ook agressief/defensief gedrag uit voort komen.

Hoe zit dit met teefjes?

Bedankt voor alle reacties!!!

Teefjes kunnen soms wat feller worden.

Alleen als ze al fel van karakter zijn. Zal voor een podenco wel meevallen.

Is ook niet altijd waar. Het kan beide kanten op gaan, of ze worden feller en pittiger of ze worden onzeker tot soms angstig. Of ze veranderen amper. Maar dat is echt niet altijd te voorspellen aan de hand van het huidige karakter.

Maeve schreef: Is ook niet altijd waar. Het kan beide kanten op gaan, of ze worden feller en pittiger of ze worden onzeker tot soms angstig. Of ze veranderen amper. Maar dat is echt niet altijd te voorspellen aan de hand van het huidige karakter.

Heb jij het nou over teven? En hoe kom je aan die info? Eigen ervaring of van een geschreven bron? Ik herken dat namelijk helemaal niet. En ook nooit gehoord. Tenminste, niet algemeen. Hooguit een enkel individueel geval. Teefjes hè.

*Wolf* schreef:

Maeve schreef: Is ook niet altijd waar. Het kan beide kanten op gaan, of ze worden feller en pittiger of ze worden onzeker tot soms angstig. Of ze veranderen amper. Maar dat is echt niet altijd te voorspellen aan de hand van het huidige karakter.

Heb jij het nou over teven? En hoe kom je aan die info? Eigen ervaring of van een geschreven bron? Ik herken dat namelijk helemaal niet. En ook nooit gehoord. Tenminste, niet algemeen. Hooguit een enkel individueel geval. Teefjes hè.

Ja, ik heb het over teven. En eigen ervaring inderdaad, heb het om me heen gezien dat men verwachtte dat een teef na castratie enorm pittig zou worden omdat ze dit al was, en toen bleek het de andere kant op te slaan. En andersom gebeurt ook. Vind dat lastig te voorspellen..

Het schijnt zo te zijn dat een teef uit een 'reuennest' meer kans heeft om feller te worden na castratie:

"Zo blijkt uit het onderzoek van voith&Borchelt dat er na castratie
bij teven uit een nest met veel reuen een verhoogde kans is op toename van agressief en mannelijk gedrag (o.a. bestijgen, met geheven-poot urineren). de waarschijnlijke verklaring voor het feit dat dergelijk gedrag juist ná castratie expliciet(er) tot uiting komt,
is dat door castratie de dempende werking van de vrouwelijke hormonen van deze gemasculiniseerde vrouwtjes wegvalt. de prenatale, organiserende invloed van de mannelijke hormonen (testosteron) blijft dus over. ook blijkt dat de kans op het ontstaan van en toename van agressie na castratie bij teven veel groter is dan bij reuen (Heidenberger&Unshelm, 1990) en dat bij castratie van teven voor de leeftijd van 11 maanden de kans op toename van agressie groter is dan de kans op afname (o’Farell&Peachley, 1990). ook uit recenter onderzoek uitgevoerd bij Herders (kim et al., 2006) kwam naar voren dat er meer agressief gedrag naar onbekende personen optreedt bij gecastreerde Herderteven dan bij intacte teven."

Volledige artikel staat hier: http://www.diergeneeskunde.nl/media/fil ... iek-02.pdf

Overigens heb ik aan Joy geen veranderingen gemerkt na haar castratie. Niets, nada, noppes.

Lieske_1977 schreef:Overigens heb ik aan Joy geen veranderingen gemerkt na haar castratie. Niets, nada, noppes.

En dat is in verreweg de meeste gevallen ook zo. Ik heb er nog even een poll hierover bij gezocht:

http://www.hondenforum.nl/plaza/viewtop ... 9&t=295386&

Ik was ook niet van plan om Lily 'stiekem' niet te laten castreren. Dat zou altijd in overleg gaan met de stichting. Bovendien heb ik het adoptiecontract nog niet getekend.

Het blijft kiezen tussen twee kwaden vind ik. Het gaat tegen mijn gevoel in om te snijden in een gezond dier. Anderzijds, de castratie voorkomt ook problemen en bovendien is het een eis van de adoptiestichting.

Lily is niet per sé fel van aard, maar zeker assertief en zelfverzekerd. Ze komt uit een nestje van 3 teefjes en 1 reu, dus in die zin zal het mannelijke gedrag waarschijnlijk niet naar boven komen. Ze was wel het meest assertieve teefje.

Na jullie reacties gelezen te hebben, en de meeste mensen dus geen vervelende gevolgen hebben ervaren van de castratie bij hun hond, denk ik dat ik het toch maar ga laten doen. Maar wel over een tijd, na de tweede of derde loopsheid.

Dank!!!