Het HondenForum

Bjelke is net geen 5 maanden oud en ik stoot wel tegen een probleem
Ik help ook vaak mensen met tips en trucks maar kom er zelf niet uit

Bjelke is een pittige pup maar echt problemen zijn er niet , ze heeft duidelijkheid nodig.

Als ze eten heeft of een knabbel en ze zit in haar bench mogen de andere honden niet te dicht komen, hier heb ik geen problemen mee. Ook als ze buiten de bench ligt gaat ze grommen, de andere honden druipen af. (Ze doet dit niet met hoefjes ofzo maar met bv pens staafjes)


Maar nu heb ik al enkele keren voor gehad dat ze enorm fel doet naar mij (de andere leden van het gezin geven haar geen knabbels en hebben het probleem dus niet voor)
Ze gromt heel erg als ik in de buurt kom en durft zelfs happen , de eerste keer gebeurde dit ineens want ik nam gewoon iets op wat een stuk langs haar lag. Maar zo heeft ze ook al naar mijn voeten gehapt. Ik heb er telkens met een zware stem op gereageerd en blijven staan. Verder heb ik haar gewoon laten verder knabbelen.

Wat ik al doe sinds ze klein is;
De honden krijgen elk wat lekkers en de ouderen nemen niets af van elkaar (ik blijf steeds in de buurt omdat ze het ook niet van Bjelke mogen nemen)

Ik doe regelmatig wisselen en zeg dan ook Bjelke wisselen, ze krijgt een ander pensstaafje en laat het andere vallen. Dit doe ik soms 1x soms meer keren en ze heeft er geen problemen mee.

Ik laat ze ook eens knabbelen als ik het vasthoud, laat ze eens lossen en geef het onmiddellijk weer terug



Maar hebben jullie nog tips ??
Ik wil dat ze niet meer gaat happen naar mij (of ooit naar de kindjes die over de vloer komen ofzo)
Ben even op zoek naar andere inzichten en ideeën ???

Ik denk dat je haar zelf geleerd hebt om haar knabbeltjes te verdedigen doordat je het afpakt. Dat ze dan iets anders krijgt maakt niks uit.

Ik doe helemaal niks en dat werkt hier het beste. Als ze iets krijgen hoeven ze niet te wisselen en ik ga het ook niet vasthouden Daardoor heb je het denk ik al een beetje beladen gemaakt en is ze ergens alert op geworden waar ze normaal w.s. niet bij stil had gestaan. Denk ik. Terugdraaien vind ik altijd lastig als zo'n probleem er eenmaal is. Ik zou gewoon niks meer doen en haar met rust laten als ze iets eet.

Nanna schreef:Pensstaafje in de bench geven. Geen geflauwekul met afpakken.

Als ze gewoon rustig kluift op een eigen plek zou ik er helemaal niks mee doen.

Mies maakte het wel erg bond in het begin. Ging al grommen en uitvallen als ik op 3 meter afstand naar de wc liep ofzo. Netjes stilzitten op de bank als mevrouw een kluifje had ging me wat ver
Ik ben haar lekkers gaan toegooien terwijl ik 'kijk eens mies' zei. Afstand steeds kleiner en nu is ze ontspannen als ik rondloop. Zelfs naar mijn andere hond heeft ze nauwelijks nog nijd en als ik haar zie verstijven kan ik haar makkelijk alleiden zodat er niks uit de hand loopt. Als ze heel soms nu moppert corrigeer ik wel, in combi met wat extra trainen met lekkers in etappes geven.

Van die grapjurken die mij wat lekkers aanreiken maar het vervolgens niet geven of zelfs plots inwisselen voor wat anders kan ik persoonlijk ook niet waarderen.

Ik snap dat wisselen niet zo, met welk doel doe je dat? Hier krijgen ze gewoon gescheiden een pensstaafje of andere knabbel. Ik laat ze zelf met rust en zorg ook dat ze elkaar met rust laten.

Onze eerste hond had enorm nijd op haar koeken en eten

Deze tips hadden we toen gekregen . Zo al bij elke hond gedaan
Dus met deze natuurlijk ook, nu had ze dit reeds als we haar haalde al ...

Als ik gewoon op de grond zit komt ze het ook wel naar mij toe brengen en zit ze ermee te dollen op mijn schoot. Alleen die enkele keren dat ze dan hapte vond ik minder leuk.

Het wisselen leer ik hun altijd aan zodat ze alles afgeven wat ze niet mogen hebben. Zo heeft er eens eentje rattenvergif gevonden, dan roep ik gewoon wisselen en droppen ze het neer en komen bij mij wat lekkers halen.

Bij deze hond werkt het dus niet
Voortaan gewoon in de bench geven en met rust laten.

Pelle gromde als pup ook als je maar naar hem keek terwijl hij een botje had. Ik heb het genegeerd en heb hem in alle rust zijn botje laten opeten. Uiteindelijk had hij het vertrouwen dat ik het niet zou afpakken en stopte het grommen vanzelf.

Alles wat Nell hier krijgt, krijgt ze of in haar bench. Krijgt ze het niet in haar bench stuur ik haar wel haar ben in nadat ze het gekregen heeft. Haar bench is van haar en daar heeft iedereen haar (en wat ze heeft) lekker met rust te laten. Zo niet, naja, dan ook niet janken

Ik snap het wisselen ook niet zo. Wat je gegeven hebt zou ik gewoon vanaf blijven.

Ik heb Duke nooit botjes af gepakt, en toch blijft hij op straat keurig van dingen af. Ik zou een duidelijke nee/afblijven (in mijn geval noem ik het leave it) aanleren. Hem lekkers laten zien/ruiken en aanleren dat hij het niet mag pakken. Eerst met gesloten hand, later met open hand, dan op de grond, dan op de grond verder weg, dan bij je roepen, terwijl er tussen jullie iets in iets ligt, en vervolgens buiten iets neerleggen, langs lopen en leave it zeggen. Dat begrijpen ze zo als je een keer of 4/5 verspreid over de dag oefent, en daarvoor hoef je echt niks te wisselen. Gewoon belonen als ze er inderdaad vanaf blijven.

Bij Duke heb ik als pup "samen" aan het botje gekauwd. Ik had het vast, en hij mocht er aan kauwen terwijl hij naast me lag. Ik bood het botje vaak aan als alternatief tegen het puppy bijten als we aan het knuffelen/spelen waren. Dan kauwde hij erop als een malle, maar alleen deed hij er niet zo heel veel mee, dat hielp natuurlijk wel. Nu komt hij regelmatig zijn botjes brengen zodat ik ze voor hem kan vasthouden. Soms doe ik dat wel, soms niet. Maar hij is niet bang dat ik het afpak. Daarentegen was hij wel vrij fel op zijn voerbak. Als ik in de buurt kwam, begon hij ineens te schrokken uit angst dat ik het af ging pakken. Ik ben gewoon altijd mijn gang gegaan, als ik in de buurt moest zijn, kwam ik in de buurt. Soms gaf ik hem dan eens een kriebel over zijn kont, maar ik heb nooit zijn eten af proberen te pakken. Inmiddels is hij veel relaxter.

Dit is ook niet gebeurd als ze in haar bench zat

Maar dan zet ik ze in het vervolg in de benh met haar knabbels ...

Mijn ongerust heid komt ook vooral omdat er hier regelmatig kinderen logeren van mijn broer en ik wil natuurlijk niet dat er iets zou gebeuren als ze gewoon langslopen...

Annemieb schreef:
Mijn ongerust heid komt ook vooral omdat er hier regelmatig kinderen logeren van mijn broer en ik wil natuurlijk niet dat er iets zou gebeuren als ze gewoon langslopen...

Dan gewoon geen knabbels als de kinderen er zijn. Of geven, in de bench, deurtje dicht, en pas weer eruit als het op is.

Gewoon in de bench geven inderdaad of niet. En de kinderen vooral ook leren de honden niet lastig te vallen en zeker niet als ze wat te knabbelen hebben.

Tenmashi schreef:Gewoon in de bench geven inderdaad of niet. En de kinderen vooral ook leren de honden niet lastig te vallen en zeker niet als ze wat te knabbelen hebben.

Op dat vlak zijn de kinderen gelukkig 'gedrild'
Naar de honden toe weten ze wat mag en niet mag. Hier is het zowiezo duidelijk als ze buiten spelen zonder ons komen ze vragen de honden in de ren te zetten.



Bedankt voor jullie tips!

Voor elk probleem een eerste keer zeker ... Kan er alleen maar van leren

Nooit iets wegnemen, of wisselen, maar juist iets toevoegen.

Als je iets nog lekkerders erbij geeft, zullen ze jou aanwezigheid dichthij hun kluifje gaan associëren, als iets positiefs. Ze krijgen er wat bij, i.P.v dat er wat wordt weggehaald, of Andere wisseltruukjes waar ze onzeker door worden.

Zo doe ik het in ieder geval.

Je kan daar dan ook een woord of zinnetje bij zeggen. B.v "kijk eens". Dan kan je ooit in noodgevallen, dat woord ook gebruiken en dan kan je eens wisselen. Als ze bijvoorbeeld ooit eens een satehprik stokje ofzo te pakken hebben.

Ik pak nooit iets af en wissel niets. Fleurtje krijgt een bakje middageten in de kamer en Lut in de keuken. Lut is altijd als eerste klaar en gaat dan een meter van Fleurtje af liggen. Komt ze dichterbij dan bijt Fleurtje. Daarom blijft Lut op een meter afstand liggen en wacht of er wat overblijft.
Toen de kinderen klein waren werd hen verboden aan de bak van de hond te komen. Een van die gastjes heeft het eens geprobeerd. Daarna nooit meer.

Grappig dat wisselen zo ''uit'' is.

Ik heb het trucje met een twist wel gedaan; zoals hierboven al staat, het 'toevoegen' is de twist.

Branco had stevige voernijd. Bij de voerbak was dat makkelijk opgelost door lekkers toe te voegen aan de bak. Bij de kluifjes deed ik aan ruilhandel.

Je hebt een kluifje? Leuk. Ik kom gezellig bij je zitten. Je bromt en dreigt maar een endje heen, want ik heb geen belangstelling voor die kluif. Ik kijk er niet eens naar. Wil je trouwens een stukje worst? (Jawel, dat wou hij... en dan zich weer grommend op die kluif storten). Stel je niet aan zeg, nog een stukje worst? Die kluif zie ik niet eens. Neem maar wat worst. Na een tijdje was het stukje worst zo boeiend dat het grommen eigenlijk allang was vergeten en vanaf dat moment had ik pas interesse in de kluif. Hand ernaar toe. Geen gegrom? Stukje worst! EN nog ééntje, extra belonen! Wel gegrom? Terug naar stap 1.
Even dat kluifje aanraken. Geen gegrom? Extra worst! Wel drie stukjes!! Wel gegrom? Terug naar stap 2. Of zelfs naar stap 1.

Ik en mijn worst waren echt té gek. Binnen een paar dagen mocht ik de kluif vastpakken, even bij me houden, weer terug geven en het zou hem allemaal JEUKEN, want hij kreeg áltijd het kluifje terug EN die verrukkelijke worst. Dat had 'ie heel vlot door. Zodra ik in de richting kwam zag je hem al kijken; worst??

Daarna groeide het vertrouwen zo sterk dat ik het ook rustig écht mocht innemen. Ik ruilde desondanks nog regelmatig voor dat stukje worst. Gewoon omdat het kon. En omdat ik erin geloof dat als iemand je wat af pakt, het maar beter een fijne ervaring kan wezen dan een rotgevoel.

Toen hij ouder werd, had hij net als Rhodi (die NOOIT voernijd had; hoe meer mensen erbij hoe gezelliger het eet/kluift!) geleerd dat het eigenlijk vreselijk leuk was als ik het kluifje voor hem vasthield; dat ging veel makkelijker dan het zélf tussen je pootjes klemmen... Dus toen kwam hij, net als Rhodi, regelmatig met zijn kluifje bij me. Sámen kluiven was een feestje. En daar kwam geen worst meer aan te pas, hij deed het echt vrijwillig en zocht me gewoon op.


Lang verhaal kort; honden zijn opportunisten en als het wat oplevert, heb je vaak al snel de aandacht. En ik deed gewoon aan schandálig omkopen met die verrukkelijke worst. Tja, waarom zou je nog grommen en dreigen als je mens je worst komt brengen en je je kluif houden mag? Je zou wel mal zijn. Die ene keer dat het wél word ingenomen (omdat ik bijv. weg moest en dan wilde ik geen stikgevaar!) is dan zo verwaarloosbaar, daar maakten ze zich echt niet meer druk om. Meer dan een verbaasde blik was het dan niet meer.

Emma schreef:Nooit iets wegnemen, of wisselen, maar juist iets toevoegen.

Als je iets nog lekkerders erbij geeft, zullen ze jou aanwezigheid dichthij hun kluifje gaan associëren, als iets positiefs. Ze krijgen er wat bij, i.P.v dat er wat wordt weggehaald, of Andere wisseltruukjes waar ze onzeker door worden.

Zo doe ik het in ieder geval.

Je kan daar dan ook een woord of zinnetje bij zeggen. B.v "kijk eens". Dan kan je ooit in noodgevallen, dat woord ook gebruiken en dan kan je eens wisselen. Als ze bijvoorbeeld ooit eens een satehprik stokje ofzo te pakken hebben.

Dit.

Ik wil ook in noodgevallen iets af kunnen pakken, en zo los ik voernijd op.

Miranda schreef:

Emma schreef:Nooit iets wegnemen, of wisselen, maar juist iets toevoegen.

Als je iets nog lekkerders erbij geeft, zullen ze jou aanwezigheid dichthij hun kluifje gaan associëren, als iets positiefs. Ze krijgen er wat bij, i.P.v dat er wat wordt weggehaald, of Andere wisseltruukjes waar ze onzeker door worden.

Zo doe ik het in ieder geval.

Je kan daar dan ook een woord of zinnetje bij zeggen. B.v "kijk eens". Dan kan je ooit in noodgevallen, dat woord ook gebruiken en dan kan je eens wisselen. Als ze bijvoorbeeld ooit eens een satehprik stokje ofzo te pakken hebben.

Dit.

Ik wil ook in noodgevallen iets af kunnen pakken, en zo los ik voernijd op.

Hier ook zo. Toevallig moest ik gister even ingrijpen. Mika had genoeg van haar kauwstaafje en Rani zat erop te azen. En Mika werd daar heel erg boos van, die was in staat om haar aan te vliegen. Tja dan pak ik het wel en leg ik het weg, klaaaar. En toen was er weer vrede.

miriam schreef:Pelle gromde als pup ook als je maar naar hem keek terwijl hij een botje had. Ik heb het genegeerd en heb hem in alle rust zijn botje laten opeten. Uiteindelijk had hij het vertrouwen dat ik het niet zou afpakken en stopte het grommen vanzelf.

dit inderdaad.

Ik mocht op een gegeven moment niet meer door het huis bewegen omdat de hond zo gromde. Ik ben toen ook gaan wisselen, op advies van de forumleden.

Eerst ben ik bij gaan geven, dus dan kwam ik alleen in de buurt om er nog iets lekkers bij te geven en daarna ben ik hem bij me gaan roepen voor iets hééél lekkers. Daarna ben ik gaan ruilen. Na het ruilen kreeg hij overigens ook gewoon zijn bot weer terug. Ik heb er nog steeds profijt van. Bij sommige vreemden verstrakt hij weer zodra ze in de buurt komen dus ik zorg dat zij op afstand blijven. Nu komt hij gewoon bij mij zitten om te kluiven en als hij eens iets heeft dat hij niet mag kan ik dat eenvoudig en zonder mokken ruilen voor iets lekkers.

Als ik erom vraag komt Elco altijd z'n kluifje brengen. Daarna krijgt hij hem ook altijd terug. Even laten zien wat je hebt. Is het veilig, mag je het houden, zo niet, ruilen we het voor iets dat wél veilig is. Gaat vooral goed sinds Elco het apporteren één van de leukste spelletjes op aarde vindt Want kluifje (of speeltje of wat dan ook) afgeven is dan ook meteen een spelletje en dus beloning, waarbij je ook nog eens extra beloond wordt. Hij heeft nooit voernijd gehad, dus ik hoefde hem alleen te leren dat lekkers inleveren altijd positief uitwerkt voor hem en nooit negatief

Wat is dat afgepak toch... als ik iets geef mogen ze t houden. Waarom niet? Je geeft toch geen gif dus waarom wil je t afpakken?
Heb altijd (20 jaar en 7 honden) alles kunnen afpakken dus t zal niet verkeerd zijn wat ik doe.
Als ze iets hebben wat ik niet wil is los en komen dan krijgen ze wat anders.

malinois schreef:Wat is dat afgepak toch... als ik iets geef mogen ze t houden. Waarom niet? Je geeft toch geen gif dus waarom wil je t afpakken?
Heb altijd (20 jaar en 7 honden) alles kunnen afpakken dus t zal niet verkeerd zijn wat ik doe.
Als ze iets hebben wat ik niet wil is los en komen dan krijgen ze wat anders.

Afpakken doe ik hier niet, we ruilen. Komt overigens maar zelden voor.
Ik heb het wel geoefend in de periode dat ik niet eens voorbij kon lopen zonder dat hij zich bedreigd voelde en het heeft voor ons heel goed gewerkt. Voor die andere twee hoefde ik niets te oefenen.

In principe krijgen ze iets en is het gewoon van hen. Maar laatst had hij bijvoorbeeld een pen ergens vandaan getoverd. Dat wordt niet zomaar afgepakt, dat wordt geruild en hij komt het trots brengen als hij iets gevonden heeft. Voor ons werkt het dus zal het ook niet verkeerd zijn Gewoon uit hun bek grissen lijkt me ook niets en ik vind wel dat er iets tegenover moet staan als ze iets afgeven.

Manuma schreef:

malinois schreef:Wat is dat afgepak toch... als ik iets geef mogen ze t houden. Waarom niet? Je geeft toch geen gif dus waarom wil je t afpakken?
Heb altijd (20 jaar en 7 honden) alles kunnen afpakken dus t zal niet verkeerd zijn wat ik doe.
Als ze iets hebben wat ik niet wil is los en komen dan krijgen ze wat anders.

Afpakken doe ik hier niet, we ruilen. Komt overigens maar zelden voor.
Ik heb het wel geoefend in de periode dat ik niet eens voorbij kon lopen zonder dat hij zich bedreigd voelde en het heeft voor ons heel goed gewerkt. Voor die andere twee hoefde ik niets te oefenen.

In principe krijgen ze iets en is het gewoon van hen. Maar laatst had hij bijvoorbeeld een pen ergens vandaan getoverd. Dat wordt niet zomaar afgepakt, dat wordt geruild en hij komt het trots brengen als hij iets gevonden heeft. Voor ons werkt het dus zal het ook niet verkeerd zijn Gewoon uit hun bek grissen lijkt me ook niets en ik vind wel dat er iets tegenover moet staan als ze iets afgeven.

Dat is ook iets anders die heb jij niet gegeven. Hier geldt gegeven door mezelf is voor hen. Iets zelf gepakt wil ik zien wat t is. Dus komen laten zien en dan of weer terug of ik ruil t voor iets anders.

Maar bij ts ging t over een pensstaafje.. die geef je waarom geef je hem dan als ie hem weer af moet geven.

malinois schreef:Wat is dat afgepak toch... als ik iets geef mogen ze t houden. Waarom niet? Je geeft toch geen gif dus waarom wil je t afpakken?
Heb altijd (20 jaar en 7 honden) alles kunnen afpakken dus t zal niet verkeerd zijn wat ik doe.
Als ze iets hebben wat ik niet wil is los en komen dan krijgen ze wat anders.

Ik wil wel dat er niets vanaf afstand verdedigd wordt en het uit de bek kunnen pakken wanneer er iets klem zit.
Tibbe heeft juist geleerd dat ik niets afpak, alleen maar extra geef, en laat het daardoor toe.
Hij komt tegenwoordig zelf even langs, met kluifjes gooien en uitdagen
En los is los. Daarvoor hoef ik niet in de buurt te zijn.

Charlie vindt het lollig, dingen ruilen, of de kluif in je hand stoppen zodat het makkelijker eten is.
De jongens moet je gewoon met rust laten.

malinois schreef: Dat is ook iets anders die heb jij niet gegeven. Hier geldt gegeven door mezelf is voor hen. Iets zelf gepakt wil ik zien wat t is. Dus komen laten zien en dan of weer terug of ik ruil t voor iets anders.

Maar bij ts ging t over een pensstaafje.. die geef je waarom geef je hem dan als ie hem weer af moet geven.

Ah zo. Ik heb het nooit verschillend benaderd eigenlijk

dagmar88 schreef:

malinois schreef:Wat is dat afgepak toch... als ik iets geef mogen ze t houden. Waarom niet? Je geeft toch geen gif dus waarom wil je t afpakken?
Heb altijd (20 jaar en 7 honden) alles kunnen afpakken dus t zal niet verkeerd zijn wat ik doe.
Als ze iets hebben wat ik niet wil is los en komen dan krijgen ze wat anders.

Ik wil wel dat er niets vanaf afstand verdedigd wordt en het uit de bek kunnen pakken wanneer er iets klem zit.
Tibbe heeft juist geleerd dat ik niets afpak, alleen maar extra geef, en laat het daardoor toe.
Hij komt tegenwoordig zelf even langs, met kluifjes gooien en uitdagen
En los is los. Daarvoor hoef ik niet in de buurt te zijn.

Charlie vindt het lollig, dingen ruilen, of de kluif in je hand stoppen zodat het makkelijker eten is.
De jongens moet je gewoon met rust laten.

Wat moet dat gaat ook gebeuren hoor. Xena had een half jaar geleden een stuk karkas klem tussen dr kiezen zitten. Of ze r nu wilde of niet ze ging in de houtgreep bek open en frummelde ik t eruit. En ze had toen nog zeer krachtige kaken merkte ik dat is mn eigen risico. Xavi wil nog weleens een (in staat van ontbinding zijnde) konijn vinden onderweg die dan snel meegenomen wordt. Dat is dan los en dan mag ie gelijk komen wat anders halen bij me... ik loop dus ook altijd met iets in mn zakken...
Maar waarom zou ik een pensstaafje geven om hem vervolgens weer af te pakken? Ik zie t nut niet

malinois schreef: Wat moet dat gaat ook gebeuren hoor. Xena had een half jaar geleden een stuk karkas klem tussen dr kiezen zitten. Of ze r nu wilde of niet ze ging in de houtgreep bek open en frummelde ik t eruit. En ze had toen nog zeer krachtige kaken merkte ik dat is mn eigen risico. Xavi wil nog weleens een (in staat van ontbinding zijnde) konijn vinden onderweg die dan snel meegenomen wordt. Dat is dan los en dan mag ie gelijk komen wat anders halen bij me... ik loop dus ook altijd met iets in mn zakken...
Maar waarom zou ik een pensstaafje geven om hem vervolgens weer af te pakken? Ik zie t nut niet

Heb herplaatsers gehad die met extreme voer en baknijd kwamen. Bij spike en tibbe kon je niet eens in dezelfde ruimte zijn.
Bij tibbe had ik het eerste jaar niet zonder schade iets uit z'n bek kunnen pulken.
Hij jatte ook nogal eens vogelbollen, die hij met netje en al naar binnen schrokte.
Heb er weinig aan gedaan, wel betrouwbaar leren lossen, af en toe eens nonchalant z'n lijfje aanraken tijdens het eten en hij is vanzelf veel relaxter geworden.
Hij heeft z'n grenzen goed aan, maar laat zich ook zo door charlie opzij schuiven, of verzamelt een stapel botjes die hij zonder moeite aan de rest afgeeft, het ligt met de hele bups op bed te kluiven en hij laat me zo tot achterin z'n strot wroeten.
Voorheen lag hij in een hoekje z'n eigen kont aan te vallen
Geven en afpakken zie ik ook echt het nut niet van in, volgens mij maak je een hond daar alleen maar onzeker mee.