Het HondenForum

We (Fred, 22 weken en ik) oefenen op een klein afgezet veldje in de buurt. Vanavond wilde ik vijf minuutjes apporteren oefenen.
De eerste drie keer gingen goed. Er liepen twee mensen met een hond voorbij maar ik kon zijn aandacht houden.
Nog een paar keer een apport en opeens vroem. Volle gallop en een sprong over de omheining en hij was er vandoor.

Ik kon niets zien wat het veroorzaakt kon hebben. De hond was allang weg, geen mensen of konijnen.

Bananen in zijn oren en richting de grote weg. Een paar keer geroepen maar geen resultaat Toen heel boos zijn naam geroepen en toen stopte hij maar ging gelijk weer in draf weg. Uiteindelijk kon ik hem bij zijn lurven (die zitten in dit geval in zijn overtollige vel in zijn nek) grijpen. Ik heb hem aangelijnd en op de terugweg kort gehouden. Normaal loopt hij dan los.

Ik ben me er zeer bewust van dat ik een jachthond heb dus ben heel hard bezig met terugkomen en dat gaat altijd goed. Ook met loslopen blijft hij altijd in de buurt. Maar dit gedrag was zo anders als normaal. Totaal geen oog meer voor mij.

Is dit puberteit?

Of het 'de puberteit' is weet ik niet. Ik weet wel dat Skye rond die leeftijd ook eens dacht de benen te nemen in het bos. Waarom? Geen idee. En dan heb ik het over een border... Daarna een aantal dagen aanlijnwandelingen en heeft hij het niet meer gedaan.
Weet nog wel dat ik me rot schrok op dat moment...

Ik dacht echt dat ik elk moment een botsing kon horen. Mijn braaf luisterende pupje was opeens weg. Terwijl hij een paar seconden daarvoor braaf een dummy kwam brengen en zijn snoepje in ontvangst nam.

haha toen Gol die leeftijd had was ik al blij met die vijf minuten aandacht
Boos worden heeft totaal geen zin. Het zijn gewoon speelse peuters, je moet een beetje meegaan in het gedrag. Zelf leuker zijn in plaats van hetgeen je hond ziet of ruikt. En soms willen ze gewoon even gek doen en spelen, heel normaal.

Barkley schreef:Ik dacht echt dat ik elk moment een botsing kon horen. Mijn braaf luisterende pupje was opeens weg. Terwijl hij een paar seconden daarvoor braaf een dummy kwam brengen en zijn snoepje in ontvangst nam.

Snap wel dat je geschrokken bent zeker omdat je dacht veilig te zijn achter een hek. Grappig dat je pupje zegt lijkt me toch al een aardig hond...

*Skye* schreef:

Barkley schreef:Ik dacht echt dat ik elk moment een botsing kon horen. Mijn braaf luisterende pupje was opeens weg. Terwijl hij een paar seconden daarvoor braaf een dummy kwam brengen en zijn snoepje in ontvangst nam.

Snap wel dat je geschrokken bent zeker omdat je dacht veilig te zijn achter een hek. Grappig dat je pupje zegt lijkt me toch al een aardig hond...

22 weken is ruim 5 maanden. Dat vind ik nog wel een pup waar ik nog geen absolute gehoorzaamheid van verwacht.

Gollum schreef:haha toen Gol die leeftijd had was ik al blij met die vijf minuten aandacht
Boos worden heeft totaal geen zin. Het zijn gewoon speelse peuters, je moet een beetje meegaan in het gedrag. Zelf leuker zijn in plaats van hetgeen je hond ziet of ruikt. En soms willen ze gewoon even gek doen en spelen, heel normaal.

Denk vooral losmaken, leren dat er meer is buiten de baas en dat ze dat zelfstandig kunnen ontdekken.


Pjotr was trouwens heel lang pleitos zodra hij moe werd. Hij is altijd (heb hem vanaf 9 maanden) eng braaf geweest, maar bij vermoeidheid ging de knop om en had roepen geen enkel nut meer. Kwam gewoon niet binnen.
Als z'n mislukte oor begint te hangen is het zo ver
Tegenwoordig stapt ie gezellig op de treeplank. Past net, geen gezicht zo'n grote herder

Gollum schreef:

*Skye* schreef:

Barkley schreef:Ik dacht echt dat ik elk moment een botsing kon horen. Mijn braaf luisterende pupje was opeens weg. Terwijl hij een paar seconden daarvoor braaf een dummy kwam brengen en zijn snoepje in ontvangst nam.

Snap wel dat je geschrokken bent zeker omdat je dacht veilig te zijn achter een hek. Grappig dat je pupje zegt lijkt me toch al een aardig hond...

22 weken is ruim 5 maanden. Dat vind ik nog wel een pup waar ik nog geen absolute gehoorzaamheid van verwacht.

Nee dat zeker niet hoor. Maar ik bedoel meer dat als ik foto's voorbij zie komen hen er niet meer als een pupje eruit vind zien. Wat hij natuurlijk wat leeftijd betreft wel is.

Zou de volgende keer maar even de andere kant oplopen, zodra Fred even achterom kijkt.
Zolang hij het idee heeft dat jij hem in de gaten houdt, vindt ie het allemaal wel best.

Ja pupje is eigenlijk niet de juiste benaming. Uit de kluiten gewassen lummel
Ik denk dat het me gewoon verbaasde dat hij zo zonder omkijken in 1 keer de weg opstoof.

Bij de training op de hondenschool rennen we vaak het hoekje om zodra ze iets anders zien of ruiken dan hetgeen waar ze mee bezig moeten zijn en dan komen ze gelijk kijken waar je bent gebleven.

Als hij toen ik riep naar me toe was gekomen had hij ook een blije reactie gekregen. Maar ik kon hem echt net grijpen voordat hij weer wegging.

Bedankt voor het relativeren

Ik verstop me dan. Dat heb ik bij Izzy gedaan toen ze 3 maanden was en dacht de wereld aan te kunnen. Ik ging achter een struik zitten. Ik zal je léren me in de gaten te houden Dat heeft ze goed in d'r oren geknoopt. Ze houdt me haarscherp in de gaten en vindt het prachtig als ik me verstop. Je ziét gewoon radartjes in haar kop draaien en vervolgens gaat die neus in de lucht.

Sofi flikte het gister even in het bos. Normaal hobbelt ze achter Izzy aan als ze me kwijt is (lekker makkelijk), maar Izzy zat thuis te kneuzen. Toen was ze opeens weg en luisteren hó maar Ging ik weer, achter een struik. Wat was ze blíj me weer te zien Dat is gewoon een harde eis; als je geen windhond bent, heb je geen reden om d'r ongevraagd tussenuit te naaien.

Lemuria schreef:Ik verstop me dan. Dat heb ik bij Izzy gedaan toen ze 3 maanden was en dacht de wereld aan te kunnen. Ik ging achter een struik zitten. Ik zal je léren me in de gaten te houden Dat heeft ze goed in d'r oren geknoopt. Ze houdt me haarscherp in de gaten en vindt het prachtig als ik me verstop. Je ziét gewoon radartjes in haar kop draaien en vervolgens gaat die neus in de lucht.

Sofi flikte het gister even in het bos. Normaal hobbelt ze achter Izzy aan als ze me kwijt is (lekker makkelijk), maar Izzy zat thuis te kneuzen. Toen was ze opeens weg en luisteren hó maar Ging ik weer, achter een struik. Wat was ze blíj me weer te zien Dat is gewoon een harde eis; als je geen windhond bent, heb je geen reden om d'r ongevraagd tussenuit te naaien.

M'n Silken Windsprite zou het wel mogen natuurlijk

Nog maar zo'n 2 jaar wachten. Tel je met me mee af?

Lemuria schreef:M'n Silken Windsprite zou het wel mogen natuurlijk

Nog maar zo'n 2 jaar wachten. Tel je met me mee af?

Ja, sowieso.

Lemuria schreef: Sofi flikte het gister even in het bos. Normaal hobbelt ze achter Izzy aan als ze me kwijt is (lekker makkelijk), maar Izzy zat thuis te kneuzen. Toen was ze opeens weg en luisteren hó maar Ging ik weer, achter een struik. Wat was ze blíj me weer te zien Dat is gewoon een harde eis; als je geen windhond bent, heb je geen reden om d'r ongevraagd tussenuit te naaien.

Ah, zo lief he, zo'n opgelucht hoofd.
Bij die van mij moet ik oppassen, die raken echt in paniek. Niko staat gewoon te krijsen.
Pjotr was me vandaag wel 5 seconden kwijt. Ogen als schotels, zomaar de vrouw weg
Uiteraard een ijsje gekregen, tegen de schrik

Lemuria schreef:Ik verstop me dan. Dat heb ik bij Izzy gedaan toen ze 3 maanden was en dacht de wereld aan te kunnen. Ik ging achter een struik zitten. Ik zal je léren me in de gaten te houden Dat heeft ze goed in d'r oren geknoopt. Ze houdt me haarscherp in de gaten en vindt het prachtig als ik me verstop. Je ziét gewoon radartjes in haar kop draaien en vervolgens gaat die neus in de lucht.

Sofi flikte het gister even in het bos. Normaal hobbelt ze achter Izzy aan als ze me kwijt is (lekker makkelijk), maar Izzy zat thuis te kneuzen. Toen was ze opeens weg en luisteren hó maar Ging ik weer, achter een struik. Wat was ze blíj me weer te zien Dat is gewoon een harde eis; als je geen windhond bent, heb je geen reden om d'r ongevraagd tussenuit te naaien.

Deed ik ook altijd. Toen kreeg ik een Mastiff, hij was ook ongeveer 3 maanden oud. Bananen in zijn oren, ik mij verstoppen achter een boom..........
Na een tijdje dacht ik toch maar even kijken waar ie nu blijft . Zag ik heel in de verte nog een klein stipje Mastiff pup .... interesseerde hem werkelijk geen moer.

Cleva schreef:

Barkley schreef: Is dit puberteit?

Nee, gebrek aan TT.

Oh dat verstoppen is hier totaal kansloos. Nou moet ik zeggen dat de mechels 'm nog nooit zijn gepeerd. Hooguit dat ze je eens uitdaagde als ze geen zin hadden om te komen.
Maar met Hippo en hiervoor de dobermanns was dat verstoppen kansloos. Die liepen overigens ook niet weg, maar zaten wel eens in hun eigen wereld. Dan stond je hoopvol te wachten achter een struik of boom. De 1 zette z'n neus aan de grond en als hij het tijd vond om terug te keren had hij je zo terug gevonden a.h.v. het geurspoor. Hippo ging gewoon door waar hij mee bezig was. Als je dan na meerdere kansloze minuten uit je schuilplaats kwam, keek hij je blij aan: hé jij ook hier

korthaar schreef:Zou de volgende keer maar even de andere kant oplopen, zodra Fred even achterom kijkt.
Zolang hij het idee heeft dat jij hem in de gaten houdt, vindt ie het allemaal wel best.

Hippo schreef:Oh dat verstoppen is hier totaal kansloos. Nou moet ik zeggen dat de mechels 'm nog nooit zijn gepeerd. Hooguit dat ze je eens uitdaagde als ze geen zin hadden om te komen.
Maar met Hippo en hiervoor de dobermanns was dat verstoppen kansloos. Die liepen overigens ook niet weg, maar zaten wel eens in hun eigen wereld. Dan stond je hoopvol te wachten achter een struik of boom. De 1 zette z'n neus aan de grond en als hij het tijd vond om terug te keren had hij je zo terug gevonden a.h.v. het geurspoor. Hippo ging gewoon door waar hij mee bezig was. Als je dan na meerdere kansloze minuten uit je schuilplaats kwam, keek hij je blij aan: hé jij ook hier

Charlie verstopte zichzelf, tot ik in paniek was.
Dan kwam ze *tadaaaa* uit haar verstopplaats gesprongen

ik ga het verstoppen eens proberen als hij er nog eens vandoor gaat

Verstoppen of de andere kant op lopen doe ik ook, maar dan moet de omgeving wel veilig zijn om dat te doen. Als je pup van vijf maanden op een grote weg af loopt, zou ik dat niet doen
Bij sommige honden werkt het inderdaad écht niet. Ik had hier geregeld een logé die er echt niets om gaf, die zat zo in zijn eigen wereld dat hij niet eens in de gaten had dat hij mij al minuten niet meer zag. Vooral als we in de buurt wandelden, dan liep hij gewoon zelf wel weer naar huis als hij uitgewandeld was.

DeDiana schreef:Verstoppen of de andere kant op lopen doe ik ook, maar dan moet de omgeving wel veilig zijn om dat te doen. Als je pup van vijf maanden op een grote weg af loopt, zou ik dat niet doen
Bij sommige honden werkt het inderdaad écht niet. Ik had hier geregeld een logé die er echt niets om gaf, die zat zo in zijn eigen wereld dat hij niet eens in de gaten had dat hij mij al minuten niet meer zag. Vooral als we in de buurt wandelden, dan liep hij gewoon zelf wel weer naar huis als hij uitgewandeld was.

haha nee, die grote weg was precies de reden voor mij om een sprintje te trekken. Ik denk dat ik een nieuw record heb gebroken.
En ik verwacht geen lijfelijke gehoorzaamheid, zeker niet met vijf maanden, maar het verbaasde me zo oprecht dat mijn altijd zo braaf luisterende pup(je) er echt opeens in volle galop vandoor ging.

Onbeschofte pups, dat doet maar.

dat verstoppen heeft hier bij Pom ook nooit geholpen. Charlie is nog nooit zomaar weggerend eigenlijk, dufferd. Maar die wilde laatst niet in de auto toen we hnaar huis gingen. Dus ik ben ingestapt en weggereden.. dat zal m leren! dacht ik... Hij keek me nog ff na en ging toen weer verder keten met zijn gevonden plastic fles. Eikel

sbientje schreef:dat verstoppen heeft hier bij Pom ook nooit geholpen. Charlie is nog nooit zomaar weggerend eigenlijk, dufferd. Maar die wilde laatst niet in de auto toen we hnaar huis gingen. Dus ik ben ingestapt en weggereden.. dat zal m leren! dacht ik... Hij keek me nog ff na en ging toen weer verder keten met zijn gevonden plastic fles. Eikel

Sta je mooi voor paal, kun je zo bescheten terug rijden en weer uitstappen. Pedagogisch effect nul

bram en thijs schreef:

sbientje schreef:dat verstoppen heeft hier bij Pom ook nooit geholpen. Charlie is nog nooit zomaar weggerend eigenlijk, dufferd. Maar die wilde laatst niet in de auto toen we hnaar huis gingen. Dus ik ben ingestapt en weggereden.. dat zal m leren! dacht ik... Hij keek me nog ff na en ging toen weer verder keten met zijn gevonden plastic fles. Eikel

Sta je mooi voor paal, kun je zo bescheten terug rijden en weer uitstappen. Pedagogisch effect nul

idd, maakt het alleen maar erger. Maar ja, je kan m moeilijk achterlaten

sbientje schreef:

bram en thijs schreef:

sbientje schreef:dat verstoppen heeft hier bij Pom ook nooit geholpen. Charlie is nog nooit zomaar weggerend eigenlijk, dufferd. Maar die wilde laatst niet in de auto toen we hnaar huis gingen. Dus ik ben ingestapt en weggereden.. dat zal m leren! dacht ik... Hij keek me nog ff na en ging toen weer verder keten met zijn gevonden plastic fles. Eikel

Sta je mooi voor paal, kun je zo bescheten terug rijden en weer uitstappen. Pedagogisch effect nul

idd, maakt het alleen maar erger. Maar ja, je kan m moeilijk achterlaten

Thea had Karel, de zwarte labrador en Karel wilde altijd boomstammen mee naar huis nemen. Nee, niet een takje maar bij voorkeur de hele boom. De eindeloze discussies bij de auto, hele gesprekken met Karel om vooral maar zonder boomstam in te stappen en dacht Thea dat ze hem overtuigd had en dat hij de auto in kon en dan pakte Karel blij zijn boomstam in de bek en begon het verhaal weer opnieuw. Wij hebben al eens een hele boswandeling, was toch altijd zeker een uur, gemaakt en toen we terugkwamen waren Thea en Karel nog altijd in gesprek over de boomstam. Geen idee of ze die avond het bed nog gehaald hebben.

Hahaha, zo erg is mijn Karel dan weer niet Hij houdt wel van boomstammen trouwens, maar die laat ie netjes achter. Tot de volgende keer, dan vindt ie ze terug en issie weer blij als een kind

Jeetje wat een schrik! Gelukkig liep het goed af.

Je wilt niet weten hoe vaak ik achter Manu aan heb gerend Verstoppen, doorlopen, wachten, boos worden, blij zijn, speeltjes, rennen en rare geluiden maken, niets hielp hoor. Ik weet niet wat ik gedaan heb maar nu houdt hij me heel goed in de gaten en een verstopspelletje vindt hij echt heel leuk. Als ik vorig jaar weg was gereden zonder hem zou hij denken: mooooi
En als ik dat nu zou doen zou hij zeker weten keihard achter de auto aan rennen en mee willen. Ik ben ineens veel belangrijker en leuker geworden.

Ik gooi het gewoon op jong en onbezonnen. Ik zal heus ook handiger geworden zijn in het trainen wat zal helpen maar hij vindt ook de wereld gewoon minder interessant dan voorheen. Scheelt me een hoop stress en ik ben gelijk wat kilo's aangekomen omdat ik niet meer zo vaak achter hem aan hoef te rennen