ruygemoor schreef:de operatie met voorbehandeling [o.a. mri] en nabehandeling zonder complicaties loopt al gauw op tot 4 a 5000 euro. heb geen idee of de verzekering dat vergoed.
als jouw hond al hartproblemen heeft is het denk ik geen goede kandidaat voor een operatie.
mijn hond van 10 had alle verschijnselen in extreme mate en ook bv. aangezichtsverlamming, wat zeldzaam is. vetoryl ontmaskert artrose en als een hond dat al flink heeft dan kan het arthritis worden [ontsteking] en dan is de medicatie geen optie meer. mijn hond zijn polsen werden 2x zo dik en hij kon niet meer lopen. toen was het over.
de andere hond kreeg het pas op bijna 13-jarige leeftijd, deed het een hele tijd goed op de vetoryl, maar de cushing zorgt toch voor schade aan de interne organen, zeker de lever en vaak ook de nieren. ook hebben ze vaak hoge bloeddruk en dat zorgt weer voor hart- en oogproblemen. diabetes komt ook regelmatig voor. en terugkerende langdurige blaasontstekingen.
het is een complexe ziekte, maar als de vetoryl goed ingesteld is, kan je hond er oud mee worden als je geluk hebt.
In principe vergoed de verzekering operaties, alleen moet je van tevoren toestemming vragen (en ja dan kunnen ze alsnog zeggen ''doen we niet'').
Ik heb geen idee of ze een operatie aan kan, de dierenarts zegt dat narcose geen probleem is, omdat haar hart nu door de medicatie stabiel is. Mja, je weet nooit zeker natuurlijk, ik hou het sowieso in mn achterhoofd.
Wat naar dat jouw honden het ook hebben gehad zeg, gelukkig de andere wel op een wat latere leeftijd, maar het blijft rot natuurlijk.
Ik begrijp dat vetoryl enorm belangrijk is, hopelijk kan de dierenarts mij vertellen dat dat medicijn in combinatie met de ACE remmer, geen probleem is.
Voor degene die zin hebben in veel leesvoer..:
Wat dingen op een rijtje van wat ik medisch weet over Mina en wat ik zie aan Mina:
Hiervoor heb ik gelukkig nog de rekeningen van de verzekering in de mail terug kunnen vinden, anders moest ik wachten tot woensdag voor het dossier.
27-2-2015
Mina heeft hier een echo gehad en een röntgenfoto, voor haar buik (want het leek dat ze soms buikpijnaanvallen had). Hier kwamen ze erachter dat Mina een vergroot hart heeft en een vergrote lever.
Er is ook bloed afgenomen daarop was te zien dat de leverwaardes erg verhoogd waren.
Reden volgens de oude dierenarts: oh ja dat komt omdat Mina haar hart te veel bloed rondpompt en dat gaat dan naar de lever, het is stuwing.
(Volgens de nieuwe dierenarts kan dat niet, omdat Mina haar hart juist langzaam pompt en niet snel, dus er is geen sprake van stuwing.)
Ook heb ik verteld dat Mina alles op eet wat ze maar kan vinden en daardoor zelfs tassen openmaakt en op tafel springt, en dat haar buik dik was.
De dierenarts zei hierop dat maltezertjes dat wel vaker hebben, dat (vr)eetgedrag en dat de dikke buik kan komen door die darmprobleempjes, ze heeft gewoon wat zwakkere darmpjes.
(Ontlasting was prima, ze at goed en als ze een keer braakte, lag het aan haar maag).
Sindsdien krijgt Mina hartmedicatie, namelijk Benakor en Cardisure.
Tot rond mei 2016 ging het vrij goed met de conditie van Mina (ze is altijd al lui geweest, dus ze was niet ineens door de medicatie een topfitte hond, maar omdat ik haar zo kende, zag ik er weinig kwaad in..ze was immers fitter dan voorheen). We besloten om haar van de Benakor af te halen. Ik merkte al snel dat ze slomer en trager werd, dus de dierenarts gebeld en gezegd dat ik haar er weer op wil zetten, omdat ze ineens zo traag en sloom is.
Dat was goed.
Maar er veranderde vrij weinig, ze leefde wel een béétje op (ze ging minder vaak in haar mandje liggen, waar ze in ligt als ze niet zo lekker is), maar ze was nog steeds wat sloom.
Begin juni 2016
Mina kreeg een ontstoken oog, het begon klein maar werd steeds erger. De dierenarts zei dat het een virusje was dus ik kreeg oogdruppels mee. Deze werkte gelukkig goed.
Mina heeft al een tijd (beetje tegelijkertijd met de echo van het hart) last van een soort staar..wat eiwit komt naar voren, vertelde de dierenarts, omdat ze waarschijnlijk vroeger erger tegenaan gekomen is of zo..het is een beetje vaag hoe of wat.
Ik zie de laatste tijd dat er steeds meer een soort vuiltje op beide haar ogen komt, een soort vliesje. Mina ziet nog prima en het witte (staar) is een beetje erger geworden, maar niet zodanig dat ze niet meer kan zien.
Midden juni ging ik naar de dierenarts omdat ze een rood, groot bultje had waar pus uitkwam. De dierenarts zei dat dit een wratje was en niks mee moet doen.
Hierover heb ik gesschreven in een ander topic.
Eind juni ging ik verhuizen met Mina. M'n huisje was zodanig klaar dat zij er ook goed in kon leven en dus verhuisde ze mee. Zoals je in mijn topic over verlatingsangst kan lezen, was het een moeilijke overgang voor Mina. Ze was heel erg traag/sloom, wilde nauwelijks lopen, kon niet meer alleen zijn en 2x plaste ze in huis. Ook de troep op straat buiten is ineens veel interessanter en alles wat enigszins eetbaar voor haar is, moet worden onderzocht en als ik haar de kans geef, worden opgegeten.
Tja..verlatingsangst of Cushing? Dat is wat ik nú denk.
Mina ging al snel naar de nieuwe dierenarts, want ik vertrouwde het maar niet, dat ''wratje''. Wat bleek, het was een ontstoken talgklier en het beste was om deze te laten verwijderen.
Of het onder narcose kon of niet, zou duidelijk worden met het dossier dat ze zou krijgen van de oude dierenarts.
Dit duurde een week (na 4 telefoontjes van mij, de assistente 2x en de dierenarts) en de dierenarts kon kijken of ze narcose kon gebruiken, maar omdat de echo van Mina haar hart toch een tijd geleden was, wilde ze eerst een nieuwe echo maken.
Ook las ze het verhaal over de lever/leverwaardes en ze vond dit niet kloppen, zoals ik al zei. Ze vertelde dat ze dacht aan de Ziekte van Cushing en dat ze urine onderzoek wilt laten doen.
Uiteindelijk was het verwijderen van het bultje niet meer nodig, en dus ook niet de narcose, omdat het door het leegprikken plat genoeg was. Ook het hart zag er goed uit. Een hartklep lekte (was al bekend) maar verder waren er geen veranderingen.
Wel heeft ze dus uit het urine onderzoek kunnen concluderen dat ze cushing heeft en we hebben besproken dat we verder gaan onderzoeken dmv een buikecho.
Achteraf vallen meer dingen mij op, nu ik meer informatie heb;
- Mina slaapt inderdaad wel heel erg veel..Ook als ik oefeningen met haar probeer te doen, wordt het na een paar minuten eigenlijk al teveel.
- Ik zag op het scherm, van het dossier, dat Mina artrose heeft (als ik het goed heb) in haar heupen. Volgens mij zou dit weinig zijn, maar de oude dierenarts heeft hier dan ook weinig over verteld.
- De ontlasting begint langzaam wat geliger te worden (of is dat gezichtsbedrog, omdat ik nu weet dat dat voorkomt?).
- Ze wilt toch iets vaker plassen dan dat ze deed in het oude huis. Drinken is tot nu toe vrij stabiel, elke dag tussen 350 en 500 ML, maar ik hou het elke dag bij.
Dit alles maakt me gewoon kwaad, op de oude dierenarts (het zijn maar mensen..ik weet het..maar toch) maar ook om mezelf.
Mina is mijn eerste hond en de hond waar ik deels mee ben opgegroeid is een border collie; in mijn ogen is een border collie heel energiek en actief. De border collie (die van mijn ouders is) heeft heupdysplasie, waardoor ze wel speelt, maar niet lang en niet heel vaak. Ook heeft ze regelmatig pijn waardoor ze onder de tafel gaat liggen.
Door dit gedrag zag ik een ''op papier actieve hond'' die in werkelijkheid niet eens zo actief was.
Mina was nog minder actief, nog meer slapen, nog luier, speelde nooit. Dit deed ze vanaf het begin al niet en dit gaf dus niet zo heel snel alarmsignalen.
Ook had ik gewoon moeten weten dat de zinnen ''7-8-9 jaar voor een hond is helemaal niet zo oud, die horen nog actief en levendig te zijn'' écht zo zijn en niet maar bij een paar honden voorkomt.
Ik had ook niet te vaak tegen mezelf moeten zeggen; ach, zal wel door haar hart komen of door de medicijnen.
Misschien was ik er dan eerder bij geweest.
Als ik afga op de leverwaardes, het vreetgedrag en haar dikke hangbuik, zou ze nu al bijna 1 jaar en 5 maanden cushing kunnen hebben.
Dit vind ik eng, want als je kijkt naar de prognose van cushing is het een goed te behandelen ziekte, waardoor veel oude honden (13-14 jaar) nog 2 jaar kunnen leven met medicijnen.
Maar dan moet je het wel behandelen. In principe is Mina dus al bijna 1,5 jaar onbehandeld.
Ik sta nu al voor moeilijke beslissingen.
- Is medicatie goed, in verband met haar ACE remmers? Kan dit niet fout gaan?
- Is opereren verstandig? Er is altijd een risico natuurlijk, maar met cushing is het langer herstel. Ook ivm haar hart moet ik er goed over nadenken.
- Mina is pas 9,5 jaar oud, hoe lang zou ze nog hebben, zonder operatie en zonder medicatie? Hoe lang met medicatie? Hoe lang met operatie?
Ik wil alles doen om Mina langer bij me te houden, maar het moet ook prettig zijn voor haar, zonder pijn. Ik wil kunnen zeggen dat ik er alles aan heb gedaan om het op te lossen, ook al had het geen zin uiteindelijk. Als ik haar laat inslapen, zonder dat ik het probeer, zou ik het mezelf voor altijd kwalijk nemen.
Heerlijk..dat van me afschrijven..Had ik echt even nodig
