Het HondenForum

Hallo allemaal,

Het is een tijdje geleden dat ik wat heb geplaatst, maar ik heb jullie hulp nodig, voor het volgende:

Mina heeft op haar buik/borst (op de scheiding zo'n beetje) een bultje, deze heb ik ontdekt op vrijdag, omdat ze toen naar de trimsalon was geweest en daarvóór had ze best lang haar. De trimsalon is er wellicht overheen gegaan met de tondeuse, dus het bultje was wat rood, maar dat was het daarna nog steeds.

De omschrijving wat ik kan geven van het bultje is:

- iets meer dan een halve cm groot (bij bijna 1cm, hij is niet perfect rond).
- rode rand vlak om het bultje heen.
- bultje zelf ietsjes lichter rood, maar donkerder dan haar huid.
- een wat grotere rand daaromheen is ietsjes donkerder dan haar huid, maar veel lichter dan de rand om het bultje.
- boven het bultje (richting haar hoofd) zit een knobbel, wat aanvoelt als een vetbult (glad rond/ovaalachtig, beweegt goed).
- als je in het bultje knijpt komt er pus uit (hier kwam ik bij de dierenarts achter).

Aller eerst: ja, ik had mijn mond open moeten trekken en gelijk iets tegen de dierenarts moeten zeggen, maar ik vind het moeilijk om een expert te wantrouwen in hun gezicht, ofzoiets.

De dierenarts keek ernaar, vroeg naar haar leeftijd (in september wordt ze 10 jaar) en kneep erin. Er kwam wat pus uit, maar ik weet niet zeker of hij dat zag, ik neem aan van wel aangezien hij het toch allemaal aan het bekijken is..
De dierenarts zei dat het een wratje is, deze heeft ze meerdere over haar lichaam (klopt, alleen zijn deze slechts een paar mm groot en wat harder), en dat hij er niks aan doet, maar ik moet wel in de gaten houden of het niet hard groeit ineens, of donkere vlekken op komen of iets dergelijks.

2 vragen:

1. Is het wel echt een wrat? Zo nee, wat dan wel? Zo ja, hoezo moet ik dan in de gaten houden of het verandert, is dit normaal voor een wrat?
2. Ongeacht wat het is, moet ik de bult goed schoonhouden of iets dergelijks? Er komt enkel pus uit als je er in knijpt, want eerder (van vrijdag tot vandaag) zag ik nog niks eruit komen.
3. Ik ga binnenkort (binnen 2-3 weken) verhuizen, ook naar een andere dierenarts. Raden jullie een second opinion aan? Zo ja, direct of bij de nieuwe dierenarts over 2-3 weken?

Haar gedrag is niet extreem anders, drinkt en eet normaal, is wel iets lamlendiger door het warme weer vandaag in combinatie met haar hartziekte (krijgt medicatie hiervoor). Ze krabt niet aan het bultje, het lijkt erop dat ze het niet eens opmerkt (maar het is een sterk hondje, wat niet snel pijn laat merken, dus in hoeverre ik dat als betrouwbaar kan zien is te betwijfelen).

Hopelijk kunnen jullie mij adviseren hierover, ik weet dat hier enorm veel kenners zitten! Bedankt alvast.

vanaf je verhaal kan ik hier niets mee. Ik zou zeggen: hou het in de gaten en bij volgend da bezoek laat je er nog eens naar kijken.

(als het er dan nog is )

Overigens is het wellicht verstandig om na je verhuizing even kennis te maken bij de nieuwe praktijk, wellicht vind je die helemaal niks namelijk en het lijkt me prettiger om daar achter te komen bij een routine bezoekje en niet als je met gierende spoed naar de DA moet.

Ik zie nergens op internet dat een wrat in combinatie gaat met pus. Gaat dat wel of niet samen?

Nja ik heb weinig keus, de dierenarts waar ik terecht kom is de enige dierenarts in de buurt (waar ik met eventuele spoed naartoe kan) die mijn verzekering daar heeft waarbij ik niet direct hoef te betalen. Gelukkig is dat dan wel een grote dierenkliniek, waar de andere klinieken heel klein zijn (dat zegt niks, ik weet het).

Ik ga er sowieso langs, ook om hen kennis te laten maken met Mina, aangezien ze toch wel medicatie nodig heeft (ik heb wel voor 5 maanden medicatie binnen, maar zoals jij ook zegt is het beter om elkaar al te kennen, dan ineens met spoed erheen moeten en dat zij alleen moeten afgaan op haar dossier).

Ik heb een oud hondje gehad met wratachtige goedaardige tumoren waar geregeld rommel uitkwam. Dat begon toen hij een jaar of 14 was en hij is er fluitend bijna 20 mee geworden. Behalve geregeld schoonmaken heb ik er (ook op advies van de da) niks aan laten doen.

Oke! Waren het dan echt wratten (met andere woorden, als Mina dit ook heeft, heeft de dierenarts dan te makkelijk gedaan door te zeggen ''het is een wratje'')?
En is het verstandig deze te laten controleren (of het echt goedaardig is) of zijn deze vormen altijd goedaardig?
Bedankt!

Kan het niet gewoon een cystetje of overvulde talgklier zijn?

Is de pus groenig, gelig, of (creme)wittig?
Is de pus heel dun, of vrij stevig?


Wij hadden een oudere Duitse Herder thuis, die verschillende bulten had. Allemaal van die uitknijpbare dingen. Als ze te groot werden, of wat viezig, dan was het weer een kwestie van knijpen en schoonmaken. Ze is nog jaren meegegaan, mét een stel van die bulten.


Overigens zou ik dit soort vragen gewoon bij mijn dierenarts neerleggen. Desnoods even opbellen en aangeven dat je na het consult met een vraag bent blijven zitten.
Waarschijnlijk heeft de dierenarts er in ieder geval niets ernstigs in gezien.

Van wat ik kan zien is de pus wit en vrij stevig. Het lijkt er niet op dat het makkelijk is uit te knijpen of zo, ik probeer het in ieder geval nog maar even niet.

Misschien morgen maar inderdaad even bellen ja..wellicht terugkomen bij een andere (mn vaste) dierenarts.
Het zou inderdaad een cyste kunnen zijn, ik denk dat eerder dan een wratje. Wel jammer dat de dierenarts dan gaat zeggen dat het een wratje is..wees dan gewoon eerlijk haha.

Mina2006 schreef:Van wat ik kan zien is de pus wit en vrij stevig. Het lijkt er niet op dat het makkelijk is uit te knijpen of zo, ik probeer het in ieder geval nog maar even niet.

Dat witte spul is talg weet ik nog van mijn hondje. Het is alweer zo'n 15 jaar geleden maar van wat ik mij nog kan herinneren waren het goedaardige wratachtige woekeringen van de talgklieren. Hij had er geen last van, het zag er alleen wat onsmakelijk uit maar op die leeftijd niet meer de moeite van het weghalen waard omdat het toch terug bleef komen.

Het lijkt me zoals Alma zegt eerder talg als het zo stevig en wit is.
Ik zou het lekker met rust laten.

Apple schreef:Het lijkt me zoals Alma zegt eerder talg als het zo stevig en wit is.
Ik zou het lekker met rust laten.

Precies. Zeker niet gaan knijpen want dan stimuleer je de aanmaak van talg alleen maar. Overigens is dit de ervaring van mijn eigen hondje, ik kan vanaf hier niet zien of de hond van ts hetzelfde heeft. Daar zal een da over moeten oordelen

Bedankt allemaal! Ik laat het inderdaad met rust ik hou het gewoon elke dag even in de gaten, en als ik verhuisd ben dan maak ik een afspraak met de nieuwe dierenarts, voor die bult (gelijk ook een kennismakings kansje haha).

Ik heb vrijdag een afspraak bij de nieuwe dierenarts, ik heb zelf het idee dat het wat groter is geworden..mja..als je je druk/zorgen maakt dan is alles weer wat erger de volgende dag(en), dus ik wacht maar af.
Ik denk dat ik ga vragen of dat ze het willen verwijderen en onderzoeken wat het precies is. Daarnaast ga ik denk ik ook vragen of ze een echo willen maken van het (wat ik denk) vetbultje wat erboven zit.
Als het toch iets anders is dan een wratje, zoals de oude dierenarts zei, dan ben ik er in ieder geval optijd bij

Klinkt als een atheroomcyste / talgkliercyste. Zijn goedaardig en hoef je niks mee. Ze kunnen wel gaan ontsteken maar dat komt niet heel vaak voor.

Maar bij twijfel... altijd dierenarts

Nja hij is nu zo groot dat het in de weg zit, dus ik wil het sowieso, als dit zonder grote problemen kan, laten weghalen.
Ik wil wel een foto plaatsen, als iemand interesse heeft? :p

Net bij de nieuwe dierenarts geweest, een erg prettige vrouw die meer onderzocht dan alleen het bultje.
Het bultje, die wel wat groter was geworden, is hoogstwaarschijnlijk een ontstoken talgklier..iets..Ze hoorde ook dat Mina toch wat zwaar ademt (Mina heeft hart problematiek en daardoor moeten haar longen in de gaten worden gehouden), en daardoor kan het zijn dat narcose niet verstandig is, om het bultje te verwijderen. Als dit zo is dan wordt het onder plaatselijke verdoving gedaan.
Het bultje wordt dan wel alsnog onderzocht, voor de zekerheid.

De vorige dierenarts zei constant dat haar longen goed klonken en dat vochtafdrijvers niet nodig waren, misschien in korte tijd achteruit gegaan toch..of de vorige dierenarts had het mis.
De andere vorige dierenarts (om het even ingewikkeld te maken) zei dat de ontstoken talgklier een wratje was..gelukkig heb ik nu een (van wat ik met de eerste kennismaking zie zo) betrouwbare dierenarts.

Ik ben weg tot en met dinsdag, daarna bellen ze mij op als ze Mina haar medisch dossier binnen hebben en hebben bekeken wat de volgende stappen zijn. Ze adviseert wel echt om het bultje te verwijderen ivm de ontsteking.

Waarom een ontstoken talgklier weghalen?
Dat ze het open wil maken om de zooi er uit te laten komen snap ik dan nog wel. Maar helemaal weghalen?

Apple schreef:Waarom een ontstoken talgklier weghalen?
Dat ze het open wil maken om de zooi er uit te laten komen snap ik dan nog wel. Maar helemaal weghalen?

Ik denk omdat dat het beste is gezien de grootte en de kans dat het weer volloopt uiteindelijk. Je pakt dan denk ik ook gelijk de ontsteking aan (bij leeghalen niet denk ik).
Dat denk ik dus, weet ik niet zeker, dit zal ik eind volgende week zeker weten.

Talgklieren hebben de gewoonte weer vol te lopen inderdaad, je moet die hele klier er dus uithalen.
Een beetje da kan dat met een minimaal sneetje, je kan vaak het "zakje" er zo uittrekken.
Nouja, jij niet. De da dus.

Mina2006 schreef:

Apple schreef:Waarom een ontstoken talgklier weghalen?
Dat ze het open wil maken om de zooi er uit te laten komen snap ik dan nog wel. Maar helemaal weghalen?

Ik denk omdat dat het beste is gezien de grootte en de kans dat het weer volloopt uiteindelijk. Je pakt dan denk ik ook gelijk de ontsteking aan (bij leeghalen niet denk ik).
Dat denk ik dus, weet ik niet zeker, dit zal ik eind volgende week zeker weten.

Ze heeft er nu voor het eerst last van toch? Dan zou ik eerst zorgen dat deze ontsteking onder controle is, en het leeghalen.
Loopt het vervolgens snel weer vol kan je het altijd nog verwijderen.

Apple schreef:

Mina2006 schreef:

Apple schreef:Waarom een ontstoken talgklier weghalen?
Dat ze het open wil maken om de zooi er uit te laten komen snap ik dan nog wel. Maar helemaal weghalen?

Ik denk omdat dat het beste is gezien de grootte en de kans dat het weer volloopt uiteindelijk. Je pakt dan denk ik ook gelijk de ontsteking aan (bij leeghalen niet denk ik).
Dat denk ik dus, weet ik niet zeker, dit zal ik eind volgende week zeker weten.

Ze heeft er nu voor het eerst last van toch? Dan zou ik eerst zorgen dat deze ontsteking onder controle is, en het leeghalen.
Loopt het vervolgens snel weer vol kan je het altijd nog verwijderen.

Ze heeft wel meerdere bultjes over haar rug, maar die zijn klein en niet ontstoken. Ik zie eerlijk gezegd geen nadeel van het helemaal weg laten halen?

Mina2006 schreef:

Apple schreef:

Mina2006 schreef:

Apple schreef:Waarom een ontstoken talgklier weghalen?
Dat ze het open wil maken om de zooi er uit te laten komen snap ik dan nog wel. Maar helemaal weghalen?

Ik denk omdat dat het beste is gezien de grootte en de kans dat het weer volloopt uiteindelijk. Je pakt dan denk ik ook gelijk de ontsteking aan (bij leeghalen niet denk ik).
Dat denk ik dus, weet ik niet zeker, dit zal ik eind volgende week zeker weten.

Ze heeft er nu voor het eerst last van toch? Dan zou ik eerst zorgen dat deze ontsteking onder controle is, en het leeghalen.
Loopt het vervolgens snel weer vol kan je het altijd nog verwijderen.

Ze heeft wel meerdere bultjes over haar rug, maar die zijn klein en niet ontstoken. Ik zie eerlijk gezegd geen nadeel van het helemaal weg laten halen?

Ik heb er ooit 1 bij een hond weg laten halen, een snee van zeker 5 cm. Dat vind ik best een nadeel.

Pemba schreef: Ik heb er ooit 1 bij een hond weg laten halen, een snee van zeker 5 cm. Dat vind ik best een nadeel.

Dat is alleen cosmetisch gok ik? Of zitten er ook medische nadelen aan?

Nou ja ze is bijna 10 en heeft hartproblemen schrijf je. Zelfs bij weghalen onder plaatselijke verdoving (geeft stress) zou ik toch even flink achter de oren krabben.

alm@ schreef:Nou ja ze is bijna 10 en heeft hartproblemen schrijf je. Zelfs bij weghalen onder plaatselijke verdoving (geeft stress) zou ik toch even flink achter de oren krabben.

Ze heeft een vergroot hart. Stress doet haar evenveel kwaad als bij een gezondere hond. Nja, problemen, haar hart is als een sport hart, pomp te veel bloed rond zonder medicatie.
Als stress haar kwaad zou doen dan zou ze dat allang moeten hebben gehad van verhuizing.
Ze heeft pasgeleden ook al narcose gehad ivm weghalen van een tandje.
Kan jij ook niet weten natuurlijk haha daarom zeg ik het toch even.

Het enige risico is, voor mina, dat er een kans is dat ze niet meer (of nog niet) onder narcose mag ivm vocht achter haar longen (nog te bekijken).

Dus het hartprobleem is wel onder controle, de rest niet.

Misschien schept dat een wat beter beeld.

Blijft dat ik in zo'n geval heel goed zou nadenken over iets dat (nu nog) niet per se noodzakelijk is.

Maar als het echt zonder narcose kan, dan is dat misschien wel een optie.
Heeft Mina last van de bultjes?
Of merkt ze ze nauwelijks?

Van de overige bultjes niet, maar ik heb het idee dat ze van het ontstoken bultje wel last heeft (ontsteking is nooit goed). Daarbij denk ik zelf dat weg laten halen beter is dan de ontsteking behandelen en constant de bult behandelen.

Constant leeghalen is natuurlijk niet wat je wil, maar als het de eerste keer is dat ze er last van heeft, zou ik niet gelijk gaan snijden

Wat is een andere optie dan? De dierenarts raadde het aan weg te halen, maar heeft niet echt andere mogelijkheden besproken.

Even een update. De dierenarts belde mij op (dat zou ze doen, als ze het medisch dossier van mijn oude dierenarts had ontvangen, wat ze uiteindelijk kreeg nadat ik had gebeld, de assistente had gebeld en de dierenarts zelf 2x had gebeld) en ze zei dat ze na het lezen van het dossier, wel graag een nieuwe echo wilde doen van het hart (vanwege hartziekte), maar dat narcose geen probleem zal zijn. Na de echo wordt dan ook het bultje gelijk weggehaald.

Ook kwam ze met wat ander nieuws..Even kortgezegd (want ik ben geen kei in medische termen), mijn vorige dierenarts heeft mij uitgelegd dat omdat het hart veel bloed doorpompt, er stuwing in de lever is ontstaan en daardoor de lever ook (net zoals het hart) vergroot is. Ze kwamen hierbij, gok ik, doordat bepaalde waardes in het bloed verhoogd waren.

De nieuwe dierenarts zei, op basis van het dossier, dat ze het waarschijnlijk maar als stuwing hebben afgedaan, maar dat dit onwaarschijnlijk is omdat de waardes gewoon te extreem verhoogd waren, terwijl het bij stuwing ietsjes hoger is. Ook zou dit voorkomen bij honden die een snelle hartslag hebben, snel hijgen en benauwd zijn, terwijl Mina een hartslag heeft van een sporthond..vrij langzaam.
De dierenarts denkt aan de ziekte van Cushing..hier schrok ik best wel van (toen ik later las waar het precies door kwam).

We gaan het nu onderzoeken met urine en tabletten..Hopen op het beste (geen cushing).

Ik ben best boos op de oude dierenarts, of de praktijk..Ik heb meerdere dierenartsen gezien. De een zegt stuwing, terwijl het wellicht cushing kan zijn (is niet onderzocht) en de ander ziet een ontstoken talgklier aan voor een wratje..
Wat ben ik blij dat ik nu bij een fijne dierenarts zit zeg..Het kost wat (al die onderzoeken), maar dan heb je tenminste wel de juiste diagnoses.

Ik weet van alles niet eens meer wat Mina heeft..hartfalen, vergroot hart, vergrootte lever, nu ook nog cushing erbij?
Kon de stress even niet aan na het telefoontje en heb een potje zitten janken.

Ik snap niet zo goed waarom ze aan cushing denken?
Drinkt ze veel, kan ze haar plas niet ophouden en is haar vacht ineens heel slecht geworden?
Cushing kunnen ze niet in het bloed zien namelijk, dan moet je een 3 dagen urine test doen.