Het HondenForum

Op fb is ook een Saluki die er zo uit ziet na castratie. Ik zou 'm wegstoppen. Is toch geen gezicht dit..

Isa's vacht is ook wel veranderd na de castratie. Maar gelukkig niet zó opzichtig veel.
Isa heeft 24/7 een dikke wintervacht, maar ze haart wel uit. En er zit bij d'r nek van dat lelijke pluis door. Maar dat zie je bijna niet.

Ik ga de Saluki straks niet castreren al is het nog zo.

Was ik er bijna zeker stellig van haar toch te gaan steriliseren (naja castreren dus)... Maar nu ik dit zie...

Bizar he, wat een castratie kan doen!

Gelukkig gelukkig is dat bij Luca enorm meegevallen. Ja, hij heeft wel wat meer vacht gekregen maar een ontplofte wolbaal is het zeker niet geworden. Gelukkig

niet normaal! pff, echt zonde ook, qua vacht

Ik weet het nog van Aron de Labrador, megagrote vriend van Thijs. Het was een wandelende mottenbal, visolie hielp een heel klein beetje met het net iets zachter maken maar verder is het voor de rest van zijn leven hopeloos gebleven. Net als zijn lijf trouwens, daar verdween het model ook compleet uit.

Ik moet er bij Morris ook niet aan denken! Hij heeft nu een prachtig vachtje. Maar op z'n kont is de laag onderwol al flink dik. Prima bij te houden nu... maar na castratie vrees ik het ergste Ga de gok in elk geval niet nemen.

Jeetje wat een groot verschil
Ik zie het Tibetanen eigenaren altijd als excuus gebruiken om de vacht kort te knippen terwijl die vacht helemaal niet veranderd na een castratie

bram en thijs schreef:Ik weet het nog van Aron de Labrador, megagrote vriend van Thijs. Het was een wandelende mottenbal, visolie hielp een heel klein beetje met het net iets zachter maken maar verder is het voor de rest van zijn leven hopeloos gebleven. Net als zijn lijf trouwens, daar verdween het model ook compleet uit.

labradors hebben sowieso wel aanleg om in hobbezakken te veranderen haha, en castratie is echt een enorme factor op dat vlak ja. Ook de reden dat ik Pom intact hou, ik vrees dat die anders echt verandert in een 40 kilo wegende stofzuiger

sbientje schreef:

bram en thijs schreef:Ik weet het nog van Aron de Labrador, megagrote vriend van Thijs. Het was een wandelende mottenbal, visolie hielp een heel klein beetje met het net iets zachter maken maar verder is het voor de rest van zijn leven hopeloos gebleven. Net als zijn lijf trouwens, daar verdween het model ook compleet uit.

labradors hebben sowieso wel aanleg om in hobbezakken te veranderen haha, en castratie is echt een enorme factor op dat vlak ja. Ook de reden dat ik Pom intact hou, ik vrees dat die anders echt verandert in een 40 kilo wegende stofzuiger

Plof deed Aron dan (als hij Thijs in de verte waarnaam), zijn baas had dat dan niet in de gaten en dan zag ik een steeds langer wordende riem uit beeld verdwijnen om vervolgens de baas weer achterstevoren het beeld in te zien stuiteren. Want Aron was geen centimeter meer te verplaatsen.

sbientje schreef:

bram en thijs schreef:Ik weet het nog van Aron de Labrador, megagrote vriend van Thijs. Het was een wandelende mottenbal, visolie hielp een heel klein beetje met het net iets zachter maken maar verder is het voor de rest van zijn leven hopeloos gebleven. Net als zijn lijf trouwens, daar verdween het model ook compleet uit.

labradors hebben sowieso wel aanleg om in hobbezakken te veranderen haha, en castratie is echt een enorme factor op dat vlak ja. Ook de reden dat ik Pom intact hou, ik vrees dat die anders echt verandert in een 40 kilo wegende stofzuiger

haha het valt mee hoor qua gewicht, Gol is vrij stabiel op 28 kilo. Ze is wel erg uitgezakt, ik moet haar tietjes omhoog houden voor een oplopend buiklijntje
Mika heeft dat totaal niet maar die heeft ook een andere bouw, wat meer windhondachtig.

Onvoorstelbaar en dat binnen een jaar


Ik zeg ook altijd ik hoop dat buster nooit gecastreerd hoeft te worden want als zijn vacht zo ontploft

Gister bij de da toen die begon te scheren had hij al gauw de paarden tondeuse erbij gehaald . Hij kon niet door de vacht heen komen met de gewone .
Hij vroeg nog wel of ik nog een special modelletje wilde
Ik zei doe maar een Chinese naakthond of een poedel toiletje .

Stepper schreef:Ik kijk alleen naar het medische (bijv prostaatproblemen / bmo) of levenskwaliteit.
Als ik eerlijk ben, vind ik het hondje op beide foto's mooi. Zolang ze zelf geen last hebben van de veranderde vacht vind ik het niet zo erg.

Mijn gecastreerde teef heeft hier helemaal geen last van trouwens, ze is nog net zo slank en silky sexy als daarvoor.

Hoe groot is die kans dat ze het werkelijk oplopen? En welke risico's krijg je er voor in de plaats? En dan niet alleen die plofvacht. Persoonlijk vind ik dat je bij levenskwaliteit ook moet meenemen dat je een hond voor de rest van zijn leven op dieet moet zetten.

Persoonlijk ben ik geen voorstander van preventief opereren. Als het medisch noodzakelijk is vind ik het vroeg genoeg.

Pemba schreef:Jeetje wat een groot verschil
Ik zie het Tibetanen eigenaren altijd als excuus gebruiken om de vacht kort te knippen terwijl die vacht helemaal niet veranderd na een castratie

Ik geloof dat dat toch niet helemaal klopt. Ik ken er toch een aantal die na de castratie een rampvacht kregen. Ook de moeder van Lotje, die gecastreerd is na een BMO. Lotje stond al ingeroosterd om gecastreerd te worden, toen de fokker mij belde en vertelde dat de vacht van Khyra een ellende was geworden en ze me daarvoor wilde waarschuwen. Lotjes castratie is dus niet doorgegaan.

Ik weet dat het niet zou moeten kunnen, maar ook Lotje's trimmer, alsmede Tibetanen fokker, zegt dat er een kans is dat ook de vacht van de Tibetaan een ellende wordt. Voor mij een risico dat ik liever niet loop. Gelukkig is Lotje maar 1x per jaar loops.

Neeltje schreef:

Pemba schreef:Jeetje wat een groot verschil
Ik zie het Tibetanen eigenaren altijd als excuus gebruiken om de vacht kort te knippen terwijl die vacht helemaal niet veranderd na een castratie

Ik geloof dat dat toch niet helemaal klopt. Ik ken er toch een aantal die na de castratie een rampvacht kregen. Ook de moeder van Lotje, die gecastreerd is na een BMO. Lotje stond al ingeroosterd om gecastreerd te worden, toen de fokker mij belde en vertelde dat de vacht van Khyra een ellende was geworden en ze me daarvoor wilde waarschuwen. Lotjes castratie is dus niet doorgegaan.

Ik weet dat het niet zou moeten kunnen, maar ook Lotje's trimmer, alsmede Tibetanen fokker, zegt dat er een kans is dat ook de vacht van de Tibetaan een ellende wordt. Voor mij een risico dat ik liever niet loop. Gelukkig is Lotje maar 1x per jaar loops.

Die nare vacht hadden ze denk ik toch wel gekregen, er zit nogal wat verschil in de vachten.
Bij de ene hier ben ik binnen 10 minuten klaar, de ander kost veel meer tijd. Ik heb in ieder geval nooit verschil gemerkt tussen een intacte en een castraat.

Jeetje wat een verschil, ik heb dat nog niet eerder gezien.

Hippo is gecastreerd, die is niks te dik, vacht is hetzelfde en de DA(die zelf engelse staffords heeft) zei dat hij ook opmerkelijk veel bespiering heeft door een castraat.
Als een hond echt last heeft van zijn hormonen, zou ik een slechte vacht toch een betere optie vinden dan getergd worden door de hormonen.

Hippo schreef:vacht is hetzelfde

Word er onderhand een beetje kriegel van; castratie heeft geen effect op dat type vacht.

Nou daar denk ik niet zo makkelijk over. Dusty (x kees) was gecastreerd om medische redenen... haar vacht werd een ware ramp. Dusdanig dat ik haar een paar keer per jaar moest laten scheren... de vacht broeide enorm met alle daarbij behorende ellende. Dan liever wat last van hormoontjes imo

12 jaar oud, op medische gronden gecastreerd op 8 jarige leeftijd



het HOEFT echt niet altijd een drama vacht te worden, al moet ik zeggen dat ik er bij Umi wel wat op gerekend had omdat ze een heel dikke dubbele vacht heeft

Alle gecastreerde Markiesjes die ik ken, moeten regelmatig naar de trimmer. En van alle intacte Markiesjes die ik ken hoeft er niet één naar de trimmer. Ik ga met Elco dus echt het risico niet nemen, tenzij vanwege medische redenen.

Als ik aan Ziva's vacht niks zou doen wordt hij ook zo denk ik. Maar met wat extra zorg ziet hij er nog prima uit. Ja het is meer werk, maar ze zit wel 10x beter in haar vel dus ik heb het er graag voor over.

Tara schreef:Ik heb hier ooit foto's voorbij zien komen van -als ik mij goed herinner- een heidewachtel van iemands tante.
Ook een castraat en zo'n verschrikkelijk verpeste vacht. Echt om te grienen!

Edit: Klikkerdeklik

Oh ja, en we kregen hem maar niet 'in handen';-) Zal er nu nog wel erger uitzien

Zijn de foto's te gebruiken in trimmersland, Nanna?

Ik ben zo blij met Manu zijn vacht. Als ik andere Husky's zie hier in de buurt hebben ze toch wel echt een heel andere vacht en meestal blijken die ook gecastreerd. De ondervacht kun je echt zien zitten en vaak lijkt het al wat vervilt. Manu heeft een heel mooie losse vacht en ik borstel zelden. Ik denk 2 of 3 keer per jaar. Normaal gaat hij elk voorjaar naar de trimmer om te ontwollen maar dit jaar was het niet nodig. Hij begint nu wel wat meer interesse te tonen in mannendingen en af en toe sis ik hem toe "ik haal ze eraf hoor" maar voorlopig blijven ze hangen tenzij er medisch iets aan de hand moet zijn.

Cody is ontploft, die heeft echt een typische castratenvacht.

Pemba schreef:

Neeltje schreef:

Pemba schreef:Jeetje wat een groot verschil
Ik zie het Tibetanen eigenaren altijd als excuus gebruiken om de vacht kort te knippen terwijl die vacht helemaal niet veranderd na een castratie

Ik geloof dat dat toch niet helemaal klopt. Ik ken er toch een aantal die na de castratie een rampvacht kregen. Ook de moeder van Lotje, die gecastreerd is na een BMO. Lotje stond al ingeroosterd om gecastreerd te worden, toen de fokker mij belde en vertelde dat de vacht van Khyra een ellende was geworden en ze me daarvoor wilde waarschuwen. Lotjes castratie is dus niet doorgegaan.

Ik weet dat het niet zou moeten kunnen, maar ook Lotje's trimmer, alsmede Tibetanen fokker, zegt dat er een kans is dat ook de vacht van de Tibetaan een ellende wordt. Voor mij een risico dat ik liever niet loop. Gelukkig is Lotje maar 1x per jaar loops.

Die nare vacht hadden ze denk ik toch wel gekregen, er zit nogal wat verschil in de vachten.
Bij de ene hier ben ik binnen 10 minuten klaar, de ander kost veel meer tijd. Ik heb in ieder geval nooit verschil gemerkt tussen een intacte en een castraat.

Denk niet dat je dat zo maar kunt zeggen. Omdat jij er nooit verschil in hebt gezien, wil niet zeggen dat dat niet kan. Ik hoor van te veel ervaren Tibetanen eigenaren dat het dus wel mogelijk is. Zeker de vacht van een volwassen hond, schakelt niet zomaar van een goede vacht naar een ellendige vacht.

Hier eigenlijk 3 verschillende gevallen. Joris is niet gecastreerd maar ziet er wel zo uit
Met Finn valt het me heel erg mee, daar merk ik niks van een probleemvacht. Al weet ik natuurlijk niet hoe het eerst was. Zet Joris en Finn naast elkaar en vertel een leek aan te wijzen welke de straathond is, dan zullen ze zeker weten voor Joris kiezen
Maar nadat ik bijna 13 jaar lang uren heb besteed aan de vacht van Biry (dus wel castratenvacht) heb ik me voorgenomen nooit een hond te laten 'helpen' (helpen ook, waarom heet het helpen?) wanneer dit niet medisch noodzakelijk is.

Dit zie je regelmatig bij langhaar teckels. Mijn lh teef is na een bmo gecastreerd en de pluizige vacht is bij haar te verwaarlozen, ze glimt nog volop. Het hondje op de foto's ken ik en zie ik vrij regelmatig. Ze is gecastreerd om medische redenen. Baasje doet niet aan preventief steriliseren maar bij dit hondje had ze eigenlijk geen keus meer. Hond is ook qua karakter veranderd. Overigens wordt er nog net zoveel van haar gehouden. Maar zonde is het wel van de vacht.