Het HondenForum

Ik kan mijn vinger er niet precies op leggen maar ik vind Mika de laatste tijd wat uit haar doen. Ze is altijd al een mopperkont geweest maar het lijkt wel erger te worden. Gisteren heeft ze mijn vriend gebeten nadat hij haar een terechte correctie gaf. Niet hard, er was geen schade maar het was de eerste keer dat ze zo reageerde. Buiten vind ik haar ook anders, ze lijkt er geen lol meer in te hebben. Ze loopt achteraan te sjokken aan het einde van de lijn, er is geen enthousiasme dat we gaan wandelen. Los van de lijn gaat ze het liefst haar eigen gang zo ver mogelijk van ons af. Alleen als ik een verlaten veldje vind waar niemand anders is gaat ze lekker rennen en lijkt ze even blij. En gelukkig word ze van knuffelen met mij en eten ook blij.
De interactie met de andere twee vind ik ook wat lauwer. Ze word het liefst met rust gelaten en kan chagrijnig reageren wanneer Rani of Gol contact met haar zoeken. Andere honden moet ze sowieso niet meer, of het moet een kleine stoere reu zijn.

Ik dacht eerst aan pijn maar ik heb haar een tijdje geleden een paar dagen metacam van Gol gegeven, dat had geen effect. Nu zit ik eraan te denken om haar na te laten kijken maar waar moet de dierenarts dan naar kijken? Ik vind het wat vaag om aan te komen met 'ze lijkt me ongelukkig'.

O, bah! Ik zou gewoon met de dierenarts bespreken wat je zelf hebt geobserveerd, en waarschijnlijk zal die voorstellen om een bloedonderzoek te doen (tenzij het lichamelijk onderzoek al iets oplevert of ze ergens pijn aangeeft).
Ik ben een paar jaar geleden ook met zo'n vaag verhaal met Mila naar de dierenarts gegaan (iets lustelozer, iets minder enthousiast, iets klopte er voor mijn gevoel niet). Toen werd er ook bloed geprikt en bleek een leverwaarde schrikbarend hoog. Dus mijn gevoel klopte inderdaad dat er iets niet helemaal in orde was.
In dit geval zou ik echt iets medisch eerst uit willen sluiten. Mocht een bloedonderzoek niets opleveren, dan kun je altijd nog kijken of je erachter kunt komen waarom ze zich ineens anders gedraagt. Maar ik vind het wel klinken als een hond die zich lichamelijk niet helemaal pico bello voelt.

DeDiana schreef:O, bah! Ik zou gewoon met de dierenarts bespreken wat je zelf hebt geobserveerd, en waarschijnlijk zal die voorstellen om een bloedonderzoek te doen (tenzij het lichamelijk onderzoek al iets oplevert of ze ergens pijn aangeeft).
Ik ben een paar jaar geleden ook met zo'n vaag verhaal met Mila naar de dierenarts gegaan (iets lustelozer, iets minder enthousiast, iets klopte er voor mijn gevoel niet). Toen werd er ook bloed geprikt en bleek een leverwaarde schrikbarend hoog. Dus mijn gevoel klopte inderdaad dat er iets niet helemaal in orde was.
In dit geval zou ik echt iets medisch eerst uit willen sluiten. Mocht een bloedonderzoek niets opleveren, dan kun je altijd nog kijken of je erachter kunt komen waarom ze zich ineens anders gedraagt. Maar ik vind het wel klinken als een hond die zich lichamelijk niet helemaal pico bello voelt.

Oh jeetje, het is dus wel een goed idee om even bloed te laten prikken voor de zekerheid. Ik ga maandag gelijk bellen.

Gollum schreef:

DeDiana schreef:O, bah! Ik zou gewoon met de dierenarts bespreken wat je zelf hebt geobserveerd, en waarschijnlijk zal die voorstellen om een bloedonderzoek te doen (tenzij het lichamelijk onderzoek al iets oplevert of ze ergens pijn aangeeft).
Ik ben een paar jaar geleden ook met zo'n vaag verhaal met Mila naar de dierenarts gegaan (iets lustelozer, iets minder enthousiast, iets klopte er voor mijn gevoel niet). Toen werd er ook bloed geprikt en bleek een leverwaarde schrikbarend hoog. Dus mijn gevoel klopte inderdaad dat er iets niet helemaal in orde was.
In dit geval zou ik echt iets medisch eerst uit willen sluiten. Mocht een bloedonderzoek niets opleveren, dan kun je altijd nog kijken of je erachter kunt komen waarom ze zich ineens anders gedraagt. Maar ik vind het wel klinken als een hond die zich lichamelijk niet helemaal pico bello voelt.

Oh jeetje, het is dus wel een goed idee om even bloed te laten prikken voor de zekerheid. Ik ga maandag gelijk bellen.

Ik zou me niet meteen ernstige zorgen maken, maar een bloedonderzoek kan zeker meer duidelijkheid geven en gemoedsrust. Als alle uitslagen prima zijn, kun je altijd verder kijken of je een ander soort verklaring voor haar gedrag kunt vinden.
Je kent je hond zelf het beste en afwijkend gedrag kán een medische oorzaak hebben.

Eens, dat je bij de DA eerst even moet uitzoeken wat er voor eventuele medische problemen zijn.
Bloedonderzoek is prima.
Neem ook wat urine mee om na te laten kijken (ontsteking e.d.)

Gollum schreef:Gisteren heeft ze mijn vriend gebeten nadat hij haar een terechte correctie gaf.

Wat voor correctie?

Ik zou ook naar de dierenarts gaan. Met je gevoel zit je meestal goed. Hier ook twee keer meegemaakt, de ene keer had hij een blaasontsteking en de andere keer een kies die er nodig uit moest. Hij was alleen wat rustiger en had wat slechtere zin. Urine zou ik dus ook mee nemen

ranetje schreef:Eens, dat je bij de DA eerst even moet uitzoeken wat er voor eventuele medische problemen zijn.
Bloedonderzoek is prima.
Neem ook wat urine mee om na te laten kijken (ontsteking e.d.)

Gollum schreef:Gisteren heeft ze mijn vriend gebeten nadat hij haar een terechte correctie gaf.

Wat voor correctie?

Dat is ook een goede ja, ik zal even wat potjes halen.

We kwamen thuis van boodschappen doen en Rani had een pollepel versnippert in haar mand. Vriend en ik wilden het opruimen en dat mocht niet van Mika, ze gromde naar ons. Vriend gaf een brul en een zet waarop ze hem beet.

Gollum schreef:

ranetje schreef:

Gollum schreef:Gisteren heeft ze mijn vriend gebeten nadat hij haar een terechte correctie gaf.

Wat voor correctie?

We kwamen thuis van boodschappen doen en Rani had een pollepel versnippert in haar mand. Vriend en ik wilden het opruimen en dat mocht niet van Mika, ze gromde naar ons. Vriend gaf een brul en een zet waarop ze hem beet.

Lag ze toen in die mand?
Ik ken Mika's achtergrond niet
Het zou in dat geval kunnen dat ze zich op de eigen plek bedreigd voelde.

Niet dat ik een beet (of snep?) daarmee wil wegpoetsen, maar een reactie hangt nog wel eens af van ervaringen uit het verleden.
Ik snap de reactie (reflex) van je vriend prima hoor, dus het is niet als verwijt bedoeld.

Een doktersbezoek is sowieso aan te raden aangezien je zelf het idee hebt dat ze niet goed in haar vel zit.

En kan die zet zelf pijn gedaan hebben? Botten, gewrichten en/of pezen of ergens vanbinnen?

Ik heb al vaker met een 'er is iets mis' verhaal bij de dierenarts met een hond (of fysiotherapeut) gestaan en eigenlijk had ik uiteindelijk altijd gelijk.
diagnoses die gesteld zijn:
-Artrose in teentjes voorpoot
-Wortelpunt ontsteking hoektand
-Schildklier medicatie die bijgesteld moest worden
-Blaasontsteking
-Hd in 1 heup
-Beginnende hernia

ranetje schreef:

Gollum schreef:

ranetje schreef:

Gollum schreef:Gisteren heeft ze mijn vriend gebeten nadat hij haar een terechte correctie gaf.

Wat voor correctie?

We kwamen thuis van boodschappen doen en Rani had een pollepel versnippert in haar mand. Vriend en ik wilden het opruimen en dat mocht niet van Mika, ze gromde naar ons. Vriend gaf een brul en een zet waarop ze hem beet.

Lag ze toen in die mand?
Ik ken Mika's achtergrond niet
Het zou in dat geval kunnen dat ze zich op de eigen plek bedreigd voelde.

Niet dat ik een beet (of snep?) daarmee wil wegpoetsen, maar een reactie hangt nog wel eens af van ervaringen uit het verleden.
Ik snap de reactie (reflex) van je vriend prima hoor, dus het is niet als verwijt bedoeld.

Een doktersbezoek is sowieso aan te raden aangezien je zelf het idee hebt dat ze niet goed in haar vel zit.

Ze stond bij de mand te snuffelen aan de pollepel.
Mika is geboren in Turkije, kwam naar NL toen ze 6 maanden was en heeft 6 jaar lang in een normaal Nederlands gezin gewoond. Ze is niet mishandeld ofzo. Ze woont nu ongeveer 4 jaar bij ons en heeft nog nooit naar ons gesnept of serieus gegromd en van wat ik weet bij de vorige bazen ook niet. Daarom schrok ik er van, zo hard was de zet niet. Normaal kan alles en iedereen bij haar in de mand gaan liggen zonder probleem.

pioenroos schreef:En kan die zet zelf pijn gedaan hebben? Botten, gewrichten en/of pezen of ergens vanbinnen?

Ik heb al vaker met een 'er is iets mis' verhaal bij de dierenarts met een hond (of fysiotherapeut) gestaan en eigenlijk had ik uiteindelijk altijd gelijk.
diagnoses die gesteld zijn:
-Artrose in teentjes voorpoot
-Wortelpunt ontsteking hoektand
-Schildklier medicatie die bijgesteld moest worden
-Blaasontsteking
-Hd in 1 heup
-Beginnende hernia

Misschien wel al heb ik daar verder nooit wat van gemerkt. Ze kan rennen als een malle, dat heeft ze net ook weer gedaan bij een watertje. Dus ik heb niet echt het idee dat haar lijf zeer doet. Maar ik kan het mis hebben natuurlijk. Ze heeft wel eerder blaasontsteking gehad maar daar was ze niet anders door, ik ga het evengoed wel even na laten kijken.

Gollum schreef:

ranetje schreef:Ik ken Mika's achtergrond niet
Het zou in dat geval kunnen dat ze zich op de eigen plek bedreigd voelde.

Niet dat ik een beet (of snep?) daarmee wil wegpoetsen, maar een reactie hangt nog wel eens af van ervaringen uit het verleden.
Ik snap de reactie (reflex) van je vriend prima hoor, dus het is niet als verwijt bedoeld.

Een doktersbezoek is sowieso aan te raden aangezien je zelf het idee hebt dat ze niet goed in haar vel zit.

Ze stond bij de mand te snuffelen aan de pollepel.
Mika is geboren in Turkije, kwam naar NL toen ze 6 maanden was en heeft 6 jaar lang in een normaal Nederlands gezin gewoond. Ze is niet mishandeld ofzo. Ze woont nu ongeveer 4 jaar bij ons en heeft nog nooit naar ons gesnept of serieus gegromd en van wat ik weet bij de vorige bazen ook niet. Daarom schrok ik er van, zo hard was de zet niet. Normaal kan alles en iedereen bij haar in de mand gaan liggen zonder probleem.

Duidelijk

Misschien had ze met Rani om die pollepel strijd gehad?
Hoeft niet met gevecht geweest zijn, maar iets in die richting.

Nou ja, blijft toch gissen

Ben benieuwd naar het onderzoek.
Weten jullie nog waar op haar lijf ze die duw kreeg?
Kan zijn dat het speciaal daar zeer doet?

ranetje schreef:

Gollum schreef:

ranetje schreef:Ik ken Mika's achtergrond niet
Het zou in dat geval kunnen dat ze zich op de eigen plek bedreigd voelde.

Niet dat ik een beet (of snep?) daarmee wil wegpoetsen, maar een reactie hangt nog wel eens af van ervaringen uit het verleden.
Ik snap de reactie (reflex) van je vriend prima hoor, dus het is niet als verwijt bedoeld.

Een doktersbezoek is sowieso aan te raden aangezien je zelf het idee hebt dat ze niet goed in haar vel zit.

Ze stond bij de mand te snuffelen aan de pollepel.
Mika is geboren in Turkije, kwam naar NL toen ze 6 maanden was en heeft 6 jaar lang in een normaal Nederlands gezin gewoond. Ze is niet mishandeld ofzo. Ze woont nu ongeveer 4 jaar bij ons en heeft nog nooit naar ons gesnept of serieus gegromd en van wat ik weet bij de vorige bazen ook niet. Daarom schrok ik er van, zo hard was de zet niet. Normaal kan alles en iedereen bij haar in de mand gaan liggen zonder probleem.

Duidelijk

Misschien had ze met Rani om die pollepel strijd gehad?
Hoeft niet met gevecht geweest zijn, maar iets in die richting.

Nou ja, blijft toch gissen

Ben benieuwd naar het onderzoek.
Weten jullie nog waar op haar lijf ze die duw kreeg?
Kan zijn dat het speciaal daar zeer doet?

Dat zou kunnen, zelf kan ze geen pollepels pikken omdat ze te klein is
Het zijn wel allebei jatmozen, misschien zag ze eindelijk haar kans schoon om ook de felbegeerde pollepel te krijgen? Maar misschien vermenselijk ik dan teveel. Ik snap sowieso niet zo wat ze met een pollepel moeten als ze runderkophuid krijgen wanneer we weggaan.

Volgens mij kreeg ze een kont/ zijduw. Ik heb Mika ook nog helemaal bevoeld en overal zachtjes in geknepen maar dat vond ze wel lekker, ik moest doorgaan
Maar een dierenarts knijpt toch anders dus die moet dat nog maar eens doen. Als ze pijn aangeeft kunnen we foto's maken eventueel. Tandvlees is mooi roze, tandjes zien er goed uit, ogen mooi vochtig en glanzend. Mika eet goed, plast goed, poept goed. Zo op het eerste zicht een prima gezonde hond behalve de chagrijnigheid dan..

is ze nog intact? Misschien anders iets met haar baarmoeder?

blacky schreef:is ze nog intact? Misschien anders iets met haar baarmoeder?

Nee ze is gecastreerd naar NL gekomen.

Goed idee om haar even te laten checken.
Zelf een hond gehad die ook ineens lusteloos was ging lopen sjokken
Tijdens het onderzoek gaf ze pijn in haar rug aan, dit bleek spondylose
Ik was zwaar verbaasd, nooit wat aan haar gemerkt en dacht eerder aan maag/darm probleem oid

jome schreef:Goed idee om haar even te laten checken.
Zelf een hond gehad die ook ineens lusteloos was ging lopen sjokken
Tijdens het onderzoek gaf ze pijn in haar rug aan, dit bleek spondylose
Ik was zwaar verbaasd, nooit wat aan haar gemerkt en dacht eerder aan maag/darm probleem oid

Oh bah, werd dat op een foto duidelijk?

Ik heb een afspraak voor morgen gemaakt, vond het lastig uit te leggen aan de telefoon. Ik heb iig om een uine- en bloedonderzoek gevraagd en een algeheel onderzoek. Oh zegt de assistente, een seniorencheck?
Dus we gaan op seniorencheck morgen

Ja, na de pijn die ze aangaf een foto van de rug gemaakt, daar was het heel duidelijk op te zien

Is wel een arts die ook wel goed is in onderzoek bij gewrichten ed.
Waar je ook voor komt, hond word van top tot teen gecheckt, al kom je, bij wijze van, voor een ontstoken oog

Succes morgen!!

We zijn net terug van de dierenarts. Bloed en urine waren niet afwijkend maar Mika gaf wel op twee plekken op haar rug flink pijn aan. Toen de da midden op haar rug aan het voelen was zag ik de huid samentrekken en begon ze te smakken en bij haar onderrug wilde ze de da bijten. De spieren in haar onderrug waren heel erg aangespannen, de da legde het uit als een soort spit.
Ik moet nu 3 weken lang pijnstilling geven en dan stoppen. Als de pijn dan niet over is gaan ze foto's maken van de rug.

Goed dat je meer weet nu. Hopelijk heeft ze snel minder last door de pijnstilling en gaat het zo vanzelf over - en wordt ze ook qua gedrag weer helemaal de oude!

DeDiana schreef:Goed dat je meer weet nu. Hopelijk heeft ze snel minder last door de pijnstilling en gaat het zo vanzelf over - en wordt ze ook qua gedrag weer helemaal de oude!

Ik hoop het ook! Ik heb zelf ook wel eens spit gehad en werd daar ook heel chagrijnig van. Ik hoop dat ze zich snel wat beter voelt.

Ik hoop dat Mika zich heel erg snel beter voelt.

Beterschap voor Mika!!

Hopelijk is pijnstilling voldoende.
Fijn dat je naar de DA bent gegaan.

Beterschap!

Hopelijk doet de pijnstilling z'n werk!
Beterschap

Goed dat je naar de dierenarts bent gegaan! Zo zie je maar weer, nooit onderbuikgevoelens negeren!
Beterschap voor Mika!

Ikke93 schreef:Goed dat je naar de dierenarts bent gegaan! Zo zie je maar weer, nooit onderbuikgevoelens negeren!
Beterschap voor Mika!

Ik voel me nu eigenlijk een beetje schuldig dat ik niet zag dat ze pijn had. De dierenarts viel het wel gelijk op dat ze kortere stapjes maakte en haar rug boller maakte. Ze opperde al rugpijn voor ze Mika onderzocht had. En toen ze aan het 'knijpen' was zag ik ook duidelijk Mika's reactie.
Maar ja, ik ben geen dierenarts denk ik dan maar. Maar toch bloed m'n hart een beetje.

Beterschap voor Mika

Beterschap!
Hopelijk is het na die drie weken ook over.

Beterschap voor Mika.

Jakkes wat naar voor haar, hopelijk helpt de pijnstilling vlot.
Goed dat je gegaan bent

Gollum schreef: Ik voel me nu eigenlijk een beetje schuldig dat ik niet zag dat ze pijn had. De dierenarts viel het wel gelijk op dat ze kortere stapjes maakte en haar rug boller maakte. Ze opperde al rugpijn voor ze Mika onderzocht had. En toen ze aan het 'knijpen' was zag ik ook duidelijk Mika's reactie.
Maar ja, ik ben geen dierenarts denk ik dan maar. Maar toch bloed m'n hart een beetje.

Ergens snap ik je gevoel wel, maar jee zag dat er wat aan de hand was en daar heb je actie op ondernomen.

Voor een buitenstaander is het makkelijker om te zien wat er met een hond aan de hand is, zeker bij een slepend iets.
Dan valt het je zelf minder snel op, omdat je er 'in' zit, bij een acuut iets valt het dan wel weer op, maar iets dat er insluipt soms niet zo snel