Het HondenForum

Zoals de meesten hier wel weten is Lola gek op water en lopen we heel veel in de uiterwaarden. Ze gaat lang niet altijd zwemmen, heel vaak vindt ze het helemaal het einde om te graven in het water en achter stenen aan te springen/graven die ik in het water gooi. Ze stuitert altijd als een idioot door de uiterwaarden, blaffend tijdens het graven en dansend van ongeduld als ik de volgende steen uitzoek. En als ik een stok gooi wil ze die soms wel en soms niet ophalen. Zwemmen is leuk, maar met vier pootjes aan de grond kun je je stiekem veel beter vermaken.

Nu viel het me al een tijdje op dat ze op de terugweg van de uiterwaarden vaak met haar staart naar beneden loopt. En dat is nooit zo'n goed teken: Lola hoort met een mooie grote krul in d'r staart. Als ze niet helemaal oké is draagt ze hem soms lager, maar nog wel met een krulletje in de punt. Na een uurtje uiterwaarden is het tegenwoordig echter meestal recht naar beneden. Ik had er nog niet zo over nagedacht verder.

Vanmiddag ben ik met haar op de fiets naar het water geweest. Lola in het fietskratje en op naar het water. Niks geks daar, op de terugweg inderdaad haar staart omlaag, maar toe maar.

Tot ik haar thuis uit het kratje haalde... Ik pakte haar op (rug tegen mijn borst, arm achter de voorpootjes langs, andere arm onder d'r kont) en toen ik haar op het gras zette leek het wel of haar achterpootjes minder kracht hadden. Toen ik haar afdroogde stond ze een beetje wiebelig. Ze ging gelijk liggen toen ik klaar was en zette grote, bange ogen op. Toen ik me af stond te vragen of ze nou gewoon moe was of iets had, rolde ze op haar zij, trok haar voorpootjes helemaal in en bleef zo liggen. Helemaal verkrampt, al waren d'r achterpootjes best soepel. De voorpootjes waren helemaal stijf. Op zeker moment legde ze haar kop naar achter, in een bochtje richting rug zeg maar.

Al met al duurde het een minuut of vijf en eigenlijk was ze toen ook gelijk weer helemaal goed. Gedurende die vijf minuten heb ik naast haar gezeten, pratend en aaiend. Ze leek niet echt pijn te hebben en was ook niet bang voor mij. Maar dat er iets niet klopte lijkt me duidelijk.

Mijn man denkt dat het door het zwemmen komt, op zich begrijpelijk vanwege de hangende staart na een uurtje uiterwaarden de laatste tijd. Maar is er iemand die iets herkent in dit verhaal?

Epilepsie kwam natuurlijk als eerste in me op, maar had ik dan geen weggedraaide ogen of zo moeten zien? Heb ik haar misschien verkeerd getild waardoor een zenuw even klem zat en haar pootjes even geen gevoel hadden?
Het leek wel of haar pootjes het even niet meer deden cq. compleet in een kramp zaten.

Ik dacht dat ik het allemaal gefilmd had, maar blijkbaar had ik niet goed op het knopje gedrukt... Dat kan ik helaas niet laten zien dus.

Nou ja, heel verhaal en gelukkig is Lola nu weer de oude, maar ik ben me helemaal kapot geschrokken.

Ja daar heb ik al vaker aan gedacht met die hangende staart, maar zou dat de complete kramp verklaren?

Tara schreef:

-Lilo- schreef:Ja daar heb ik al vaker aan gedacht met die hangende staart, maar zou dat de complete kramp verklaren?

Nee, niet. Maar ik kan me wel voorstellen dat ze zelf probeert om pijn te ontlopen en daardoor krampachtig gaat lopen doen.
Het is namelijk echt heel erg pijnlijk.

En het is dus tijdelijke pijn? Direct na de aanval deed ze weer stokstaartjes alsof er niks gebeurd was natuurlijk :/

Heavy schreef:Jip is trouwens altijd erg gespannen en dat in combinatie met rennen en gek doen in het koude water ( normaal pootje baden is er niet bij) is blijkbaar teveel voor de spiertjes.

Wie weet is Lola er ook zo een... Ze doet het al vier jaar, zou flink balen zijn als ze niet meer naar de uiterwaarden mag...

Tara schreef:

-Lilo- schreef:

Tara schreef:

-Lilo- schreef:Ja daar heb ik al vaker aan gedacht met die hangende staart, maar zou dat de complete kramp verklaren?

Nee, niet. Maar ik kan me wel voorstellen dat ze zelf probeert om pijn te ontlopen en daardoor krampachtig gaat lopen doen.
Het is namelijk echt heel erg pijnlijk.

En het is dus tijdelijke pijn? Direct na de aanval deed ze weer stokstaartjes alsof er niks gebeurd was natuurlijk :/

Ik weet niet, als het zo snel weg is klinkt het weer niet zo als koudwaterstaart, maar ik kan me wel indenken dat er spierkramp ontstaat.

Ja, koud water en heftige inspanning zal vast iets doen met de spieren. Ze is overigens ook incontinent en dat wordt ook erger na het zwemmen, maar dat kunnen we af met propalin en een keertje extra plassen een uurtje na het zwemmen.

Macho heeft ook geregeld na het zwemmen kramp in de poten, meestal in de achterpoten, staart laag en poten soms zwaar opgetrokken. Ontspant vaak snel genoeg weer.
Het water is natuurlijk nog erg koud, dus het kan best zijn dat het kou op de spieren zijn die voor krampen zorgen.
Ik warm de spieren dan altijd met wrijving weer op en vaak is het snel weer over.

Oh dit stelt me wel weer gerust, jullie verhalen. Ik gooi het staartverhaal maar op kou en het verkrampen op het feit dat ze niet naar huis gewandeld had. Even een paar weken wat minder zwemmen dan, misschien gaat het staartverhaal dan weer beter. Ze geeft nul komma nul pijn aan en gedraagt zich ook niet anders, maar kennelijk is zo'n koudwaterstaart wel degelijk pijnlijk. Even tot rust laten komen dus maar.

Het water is nog koud... Daar waarschuwen ze bij mensen ook voor. Kramp, dus.

[Sandra] schreef:Het water is nog koud... Daar waarschuwen ze bij mensen ook voor. Kramp, dus.

Lola zwemt in de winter ook dus op zich hou ik niet zo'n rekening met rare dingen door de kou

Het kan ook zijn dat ze een kleine hernia heeft waar ze bij bepaalde inspanningen last van heeft. De symptomen zijn ook dezelfde

Geen koudwaterstaart want dan zou ze dagen die staart niet optillen.
Ik zou het voor nu ook op kramp houden. Jammer van dat verkeerde knopje.

-Lilo- schreef:

[Sandra] schreef:Het water is nog koud... Daar waarschuwen ze bij mensen ook voor. Kramp, dus.

Lola zwemt in de winter ook dus op zich hou ik niet zo'n rekening met rare dingen door de kou

In de winter is het temperatuurverschil tussen in en buiten het water niet zo groot als nu, denk ik dan, dus meer risico op kramp. Of is dat onlogisch gedacht van me?

[Sandra] schreef:

-Lilo- schreef:

[Sandra] schreef:Het water is nog koud... Daar waarschuwen ze bij mensen ook voor. Kramp, dus.

Lola zwemt in de winter ook dus op zich hou ik niet zo'n rekening met rare dingen door de kou

In de winter is het temperatuurverschil tussen in en buiten het water niet zo groot als nu, denk ik dan, dus meer risico op kramp. Of is dat onlogisch gedacht van me?

Ik ga uit van de lichaamstemperatuur, dat verschil lijkt me in de winter een stuk groter dan nu. Maar het temperatuurdingetje speelt denk ik wel mee, in de vijver van mijn schoonouders en een vennetje stilstaand water heeft ze nergens last van.

Dinthe had laatst kramp. Die bleef hangen ergens en kwam met een verkrampte poot de bosjes uit stieren, gíllen!!
Ik dacht minstens dat er een poot aflag maar het was dus kramp.
Ik die poot voorzichtig rechtgetrokken en wat gemasseerd en toen trok het bij.
Maar ze viel helemaal om en alles, Knie in haar oksel en bonk! De argeloze passant had het zo voor (luidruchtige) epilepsie kunnen verslijten.

Ik had de mazzel dat de andere honden even keken en toen deden en wegliepen. Dan weet je dat het niet ernstig is. Ik schrok me half dood.

Haha marjoleine, wat schrijf je dat beeldend Lola deed niks behalve liggen en d'r voorpootjes stijf tegen zich aan houden. Geen gegil gelukkig. Ik ben benieuwd of het nog eens gebeurt. Wie weet heb ik dan het opnameknopje wel goed te pakken de lichte hernia hou ik in gedachten gezien wat vage dingetjes in het verleden, maar kramp van koud water klinkt voor nu her meest aannemelijk.