Het HondenForum

Nootje, onze Mastin teef, is inmiddels acht jaar. Het valt me de laatste maanden steeds meer op dat ze minder energiek is tijdens onze wandelingen. Ze rent minder en loopt vooral een beetje achteraan te sjokken. Regelmatig moet ik even wachten tot ze weer helemaal bij is. Na een rondje van een uur is ze duidelijk moe als we thuiskomen, beter maak ik een korter rondje met haar.
Ze was altijd een energieke hond, lekker spelen met de andere honden en vooral hard rennen. Ze speelt nog wel met de andere honden, maar vooral in huis. Verder geeft ze niet de indruk dat ze last heeft van ongemakken. Ze eet goed, wil nog graag geknuffeld worden en ze gaat ook graag mee naar buiten.

Is het de leeftijd? Is acht jaar oud voor dit type hond?

Het kan de leeftijd zijn.
Maar "plotseling" ouder worden is voor mij een reden voor een apk bij de dierenarts met een bloedbeeld bepaling.

Ik zou ook de Dierenarts eens een check laten doen. Met name het hart.

Dat 8 ouder is, kan ik me wel voorstellen. Maar dat ze plotseling van actief naar sjokken gaat, vind ik wel snel...

Dan gaan we volgende week maar eens een bezoekje aan de dierenarts brengen!

We zijn vandaag naar de dierenarts geweest. De dierenarts vermoedt artrose, maar kon dat niet heel duidelijk lokaliseren.
Nootje heeft voor een week metacam meegekregen, we gaan kijken of dat verschil geeft.

Johnny Jones schreef:We zijn vandaag naar de dierenarts geweest. De dierenarts vermoedt artrose, maar kon dat niet heel duidelijk lokaliseren.
Nootje heeft voor een week metacam meegekregen, we gaan kijken of dat verschil geeft.

Artrose komt echt heel geleidelijk opzetten, het wordt langzaamaan minder. Het is niet iets wat in een periode van een paar maanden gaat opvallen.
Is er ook gekeken naar bloedwaardes? Nieren en zo? Naar hart en longen luisteren? Dat soort dingen zou ik willen weten.

Een jaarlijkse seniorencheck is helemaal geen gek idee bij oudere hondjes (en ja, dat is je Mastin van acht wel).

Aan je onderschrift te zien is het een veel minder massieve, kleinere kruising?

Nootje is 70 cm op de schoft en ze weegt rond de 40 kg. Ze is inderdaad niet zo zwaar.

Er is naar hart en longen geluisterd, geen bloed geprikt. De dierenarts wil eerst kijken of pijnstilling helpt. Zo niet dan wordt er verder gezocht.
We hebben ook een kruising flatcoat van tien, die rent nog als een jonge god.

Oei ik vind die pijnstilling wel tricky.. hier is standaard om dan eerst via bloed nieren te checken omdat o.a metacam dan niet gegeven kunnen worden

Merk je dat het nu wat beter gaat met de metacam?

Vanmiddag hebben we een rondje bos gedaan. Nootje heeft een sprintje getrokken naar een groep honden die zo'n honderd meter verderop losliepen. Ook leek het of ze minder achterop raakte. Maar rennen en spelen op de stukken waar ze dat normaal altijd deed, zag ik haar niet doen. Het is natuurlijk ook minder warm dan de afgelopen week, dat vind ze fijn. Even een weekje afwachten. Ze vindt de metacam wel vies, valt niet mee om het spuitje tussen haar kiezen te wrikken.

Johnny Jones schreef:Vanmiddag hebben we een rondje bos gedaan. Nootje heeft een sprintje getrokken naar een groep honden die zo'n honderd meter verderop losliepen. Ook leek het of ze minder achterop raakte. Maar rennen en spelen op de stukken waar ze dat normaal altijd deed, zag ik haar niet doen. Het is natuurlijk ook minder warm dan de afgelopen week, dat vind ze fijn. Even een weekje afwachten. Ze vindt de metacam wel vies, valt niet mee om het spuitje tussen haar kiezen te wrikken.

Zo erin spuiten in de bek?
Ik had ook vloeibare pijnstilling voor mijn hond en ik gaf vers compact vlees en ik zette de spuit in het vlees in zijn bak. Ging schoon op dus wist ik dat hij die medicatie ook binnen had gekregen.

Overigens gaat de 'oude' teef nu ook wel heel erg stram lopen hier. Neem je haar mee voor leuke losloopdingen dan merk je bijna niets, tot je weer verplicht aan moet lijnen en dan gaat ze erg stram en mank lopen. Volgende week ook even da bezoekje plannen voor haar en dan denk ik ook dat we haar continue pijnstilling moeten geven voor artrose.
Met mijn reu destijds kwam er ook een moment dat het allemaal wat moeilijker ging, en met de pijnstilling dagelijks had hij gewoon weer zijn vrijheid in bewegen weer terug en liep hij weer een stuk vrolijkere door het leven.
Als het nodig is, dan gewoon maar pijnstilling hoor en geen gekke fratsen uit laten halen.

Johnny Jones schreef:Ze vindt de metacam wel vies, valt niet mee om het spuitje tussen haar kiezen te wrikken.

Metacam is ook in tabletten die goed gegeten worden verkrijgbaar misschien een prettiger alternatief?

crutz schreef:

Johnny Jones schreef:Ze vindt de metacam wel vies, valt niet mee om het spuitje tussen haar kiezen te wrikken.

Metacam is ook in tabletten die goed gegeten worden verkrijgbaar misschien een prettiger alternatief?

Bij Lady deed het altijd door het eten, die hield ook haar kaken stijf op elkaar als ik het direct in haar mond wilde spuiten.

Ik zal vanavond de metacam eens over haar eten doen. Als dat ook niet wil, zijn tabletten ook een goede optie.Tot nu toe ben ik eigenlijk gewend dat dieren metacam lekker vinden, zelfs de paarden. Nootje is nogal een gevalletje eigenwijs en erg koppig, ze heeft besloten geen spuitje in haar bek te willen, dus dan blijft ze daar ook bij!

Gisteren overleg gehad met de dierenarts. Het leek iets beter met Nootje te gaan, maar niet overtuigend. Ook was ze aan het braken, ik denk van de Metacam. De dierenarts wilde nog even doorzetten, wel met een andere pijnstilling. Nu krijgt ze pillen, ben de naam even kwijt.

Vanavond gingen we nog even voor een klein rondje naar het bos... en Noa was helemaal dol!!! Na een paar minuten lopen rende ze wel honderd meter voor me uit. Ik roepen, madam stond even stil, maar rende vervolgens weer hard weg, helemaal uit het zicht. Een paar minuten later had ik haar weer ingehaald, toen bleef ze zo'n 10 meter voor me uit draven. Even verderop weer, samen met de anderen, als een dolle van het pad afgerend, weer uit het zicht. Kennelijk rook het erg interessant onder het kreupelhout, ik heb drie van de vier op moeten halen. Toen heb ik haar maar aangelijnd, leuk als ze in haar tweede jeugd is, maar niet als ze dan weer weg gaat lopen!
Vervolgens wilde ze toen ze aan de lijn zat achter een vogel aan! Het was heerlijk om haar buiten weer zo blij te zien!

Wat een vreemde dierenarts, pijnstilling geven terwijl hij niet zeker weet wat er aan de hand is. Ik zou op zijn minst bloed laten afnemen mocht ze weer wat slechter worden.

joline schreef:Wat een vreemde dierenarts, pijnstilling geven terwijl hij niet zeker weet wat er aan de hand is. Ik zou op zijn minst bloed laten afnemen mocht ze weer wat slechter worden.

Ik heb deze dierenarts(enpraktijk) al 15 jaar voor de katten, honden en paarden en ik heb geen reden om aan te nemen dat ze niet kundig is. Dit beleid heeft ze met me afgestemd, en ik was het er mee eens. Grote kans dat het artrose is, dus dan zou ze aan de pijnstilling gaan. Als de pijnstilling niet werkt, zoekt ze verder.
Ik vind het fijn hoor, een dierenarts die je niet gelijk op hoge kosten jaagt.