Het HondenForum

Dit speelt al maanden bij mijn hond. Na te wild te zijn geweest vorig jaar november liep ze goed mank. Rust gegeven en het leek weer goed te gaan. Maar het bleek lastiger dan dat: steeds keert het probleem terug.

De dierenarts constateerde dat het de teen was, ontstoken dacht ze, want hij leek iets dikker. Ze wilde me a.b. geven, wat ik weigerde. Het is immers helemaal niet zeker dat het om een ontsteking gaat, en bij een kneuzing (wat mij veel aannemelijker lijkt) helpt a.b. sowieso niet. Eigenlijk mag ze nu wekenlang heel weinig lopen, maar dat is zo goed als onmogelijk want mevrouw wil pertinent niet op het uitlaatveld in de buurt plassen en lopen we alsnog een paar uur per dag naar het park. Dus volledige genezing laat nog steeds op zich wachten.

Ik vraag me af of iemand hier iets over kan zeggen c.q. deze ervaring heeft. Zou a.b. toch te overwegen zijn? Een foto laten maken, met onzekere uitkomst denk ik, of alsnog met uitslag 'rust'? Ik weet het even niet meer en hoe ik het ervaar de dierenarts net zo min.

Ik zou een foto laten maken denk ik, om zeker te weten dat er inderdaad alleen sprake is van een kneuzing.

Is er (als het alleen een kneuzing is) een mogelijkheid om die teen te tapen?
Zomaar een gedachte, een idee om meer rust te geven aan die teen.

Dankjewel Ranetje, ik zat inderdaad al even te denken aan een schoentje maar tapen is ook een goed idee. Bedoel je met van dat elastische spul speciaal voor honden?

En over een foto, wat zou dit meer kunnen zijn? (Hond gaf bij de d.a. pijn aan toen ze in een bepaalde teen kneep). Gebroken lijkt me niet, dan zou ze niet langere tijd probleemloos kunnen lopen, ontsteking lijkt me ook sterk, zelfde als voor breuk. Iets dus wat zichzelf lijkt te herstellen maar niet doorzet bij te snel te veel beweging. Maar misschien vraag ik nu wel te veel

Mijn teefje destijds leek ook diagnose gekneusde teen. Daar was wel een foto gemaakt, maar was geen breuk op te zien.
Rust was geboden. Na een tijdje liet ik haar toch even los, en zij was altijd erg druk en ging behoorlijk blijkbaar over de pijngrenzen heen.
Bij de fokker is toen een 3-d foto gemaakt waaruit bleek dat een (volgens mij) middenvoetsbeentje gebroken was geweest.. langzaam ging helen, maar bij rennen en gek doen dus weer brak.
N.a.v. die laatste foto werd zelfs gesproken over amputatie van de teen
Spalken was een drama, intapen ook. Zij heeft toen écht volledige rust gekregen. Alleen de tuin in om te piesen en te poepen een tweetal weken, en daarna ook geen dingen laten doen als balspel of zo.
Het is daarna hersteld gelukkig, de teen bleef altijd wel dikker dan de rest. Maar gelukkig heeft zij er verder geen last van gehad. Maar ik neem het mezelf nog wel eens kwalijk dat ik mij niet aan de volledige lijn rust heb gehouden destijds.

Er kan natuurlijk ook nog een klein peesje beschadigd zijn, of een spiertje iets gescheurd.

Dat zul je op foto niet zien.

Dan kan er prima een poos zonder kreupelheid gelopen worden, tot het moment van overbelasting.
Dan weer kreupelheid.


Ik zou, als er geen bacteriële ontsteking lijkt te zijn, niet zo maar een antibioticum geven.

Een ontstekingsremmer (hoeft dus geen antibioticum te zijn) kan ik me iets bij voorstellen, maar zou ik zelf ook niet doen geloof ik, zo lang na het ontstaan en zonder diagnose.

Lastig, dit soort net te vage kreupelheden. Dan weet je zo slecht waar je aan toe bent.

blondie schreef:Mijn teefje destijds leek ook diagnose gekneusde teen. Daar was wel een foto gemaakt, maar was geen breuk op te zien.
Rust was geboden. Na een tijdje liet ik haar toch even los, en zij was altijd erg druk en ging behoorlijk blijkbaar over de pijngrenzen heen.
Bij de fokker is toen een 3-d foto gemaakt waaruit bleek dat een (volgens mij) middenvoetsbeentje gebroken was geweest.. langzaam ging helen, maar bij rennen en gek doen dus weer brak.
N.a.v. die laatste foto werd zelfs gesproken over amputatie van de teen
Spalken was een drama, intapen ook. Zij heeft toen écht volledige rust gekregen. Alleen de tuin in om te piesen en te poepen een tweetal weken, en daarna ook geen dingen laten doen als balspel of zo.
Het is daarna hersteld gelukkig, de teen bleef altijd wel dikker dan de rest. Maar gelukkig heeft zij er verder geen last van gehad. Maar ik neem het mezelf nog wel eens kwalijk dat ik mij niet aan de volledige lijn rust heb gehouden destijds.

Dankje voor het delen van je ervaring, Blondie. Dat is inderdaad een serieuze zaak, en dat wil je natuurlijk niet. Ik denk dat bij een daadwerkelijk breuk, zoals bij jouw hond, de hond langerere tijd na het opnieuw breken mank zal lopen. Mijn hond kan de volgende dag al weer lopen als een kievit, tot ze weer een keer haar grenzen overgaat (doet ze als x husky nogal snel). Maar toch goed te weten dat ook dit mogelijk is, en dat je als je het echt goed wilt doen, dan eigenlijk beter meteen een 3D-foto kunt maken. Ik houd dit in mijn achterhoofd.

Habibi schreef:Er kan natuurlijk ook nog een klein peesje beschadigd zijn, of een spiertje iets gescheurd.

Dat zul je op foto niet zien.

Dan kan er prima een poos zonder kreupelheid gelopen worden, tot het moment van overbelasting.
Dan weer kreupelheid.


Ik zou, als er geen bacteriële ontsteking lijkt te zijn, niet zo maar een antibioticum geven.

Een ontstekingsremmer (hoeft dus geen antibioticum te zijn) kan ik me iets bij voorstellen, maar zou ik zelf ook niet doen geloof ik, zo lang na het ontstaan en zonder diagnose.

Lastig, dit soort net te vage kreupelheden. Dan weet je zo slecht waar je aan toe bent.

Ook dank, Habibi, hier heb ik ook wat aan. Je hebt trouwens gelijk, de d.a. wilde een ontstekingsremmer geven, ik kon zo snel niet meer op de naam komen. Maar ook dat vond ik veel te veel een slag in de lucht, ikzelf zag niet eens een verdikking. En dat is ook wat ik vreesde, dat je op de foto alleen een echte breuk zult kunnen zien. Maar wat jij noemt, zo is het exact. Langere tijd goed lopen, tot ze weer een keer goed haar grenzen is overgegaan. Zo blijf je bezig met een tijdlang rust, weer lekker laten rennen, weer overbelasting, en ga zo maar door. Ik denk dat ik het toch maar ga proberen met intapen en dan een paar weken enkel lijnwandelingen. Gevoelsmatig denk ik dat heel lange tijd rust, of in elk geval rustig aandoen, hier de oplossing zal kunnen zijn. Bij een breuk of ontsteking zal het - lijkt mij - veel gelijkmatiger verlopen, dus constant pijn of manken.

Ik zou even een foto laten maken voor de zekerheid, dan weet je tenminste waar je aan toe bent.
Zinzi heeft laatst ook haar teem gebroken, ze moest een tijd rustig aan doen en heeft een week pijnstilling geslikt.


Doran heeft ook al een aantal keer tenen gebroken, ze zijn nogal fanatiek tijdens trainen en werken

Een gekneusde of gebroken teen wordt in beide gevallen weinig aan gedaan dan rust en eventueel pijnstillers.
Dat zou ik dus een week of twee doen. Als het dan nog niet over is, zou ik een foto laten maken.

Wij zitten met hetzelfde gedoe. 5 weken geleden foto laten maken, was niks op te zien. Maar het gaat maar niet over, vanmiddag mag ze weer heen.
We gaan overleggen om haar poot in te tapen of misschien een softbrace te kopen zodat ze de pees of spier waar het om gaat niet overstrekt. Dit: https://www.tutoribalto.com/en/instabil ... plint.html

runninggirl schreef:Wij zitten met hetzelfde gedoe. 5 weken geleden foto laten maken, was niks op te zien. Maar het gaat maar niet over, vanmiddag mag ze weer heen.
We gaan overleggen om haar poot in te tapen of misschien een softbrace te kopen zodat ze de pees of spier waar het om gaat niet overstrekt. Dit: https://www.tutoribalto.com/en/instabil ... plint.html

Niet leuk (weet ik uit ervaring), wel goed te lezen wat jullie eraan doen. Die softbrace ziet er heel geschikt uit voor dit probleem. Ik trek mijn hond sinds gister een soort schoentje aan, dat geeft hopelijk wat steun. Mocht het na twee weken niet beter gaan, dan wordt het ook foto plus evt. iets als intapen of zo'n softbrace. Ik hoop dat het met jullie hond nu de goede kant op gaat, zo balen hè, met dit mooie weer en je mag geen lekkere wandelingen met je hond maken en niet fietsen of steppen

Ze hadden zelf geen ervaring met zo'n softbrace, maar de d.a. vond het een heel goed idee. En als het dan na nog eens 3 weken rust niet een heel stuk beter is, moeten we weer contact opnemen.
We hebben voldoende Metacam meegekregen om eventuele ontstekingen ook de kop in te drukken.

runninggirl schreef:Wij zitten met hetzelfde gedoe. 5 weken geleden foto laten maken, was niks op te zien. Maar het gaat maar niet over, vanmiddag mag ze weer heen.
We gaan overleggen om haar poot in te tapen of misschien een softbrace te kopen zodat ze de pees of spier waar het om gaat niet overstrekt. Dit: https://www.tutoribalto.com/en/instabil ... plint.html

Mijn vorige opvangertje had ook een teen gebroken (duidelijk te zien op de foto's die gelukkig gelijk gemaakt werden).
Hij heeft een week of drie met een spalk gelopen, dat heeft bij hem super geholpen.

Voor de langere wandelingen krijgt ze nu de brace om en de korte rondjes tapen we een beetje haar voet in. Het gaat nu eindelijk echt vooruit met het herstel, ik heb haar al een week geen hinkende pas zien maken. We houden nog een weekje vol met de lijnrust voor de zekerheid en gaan dan weer rustig opbouwen.

Bij kneuzingen geef ik meteen arnica en/of traumeel.

Wat andere mensen hier ook al aandragen, verrekking van banden/pezen e.d.
Dat zijn toch vaak dingen die lang duren, of snel weer terugkomen.

Tapen/brace lijkt me een goed idee,net als de lijnrust.
En dan heel gedoseerd bewegen als opbouw.

Sterkte ermee!

Hier ook ervaring met een teenkneuzing. Er zijn destijds foto's gemaakt van haar voet waar ook geen breuk te zien was.
Wat hier hielp was haar op harde en gelijke ondergrond te laten lopen, dus gewoon op de weg of stoep en bossen, strand en weilanden een poosje te ontwijken. Dat heeft wel geholpen.

Ik zie dat mijn topic al van begin mei is. Intussen toch foto's laten maken (niets op te zien), rimadyl gegeven (niet blijvend iets gedaan), heel weinig lopen voor een week of twee, maar het werd maar niet beter. Wat kun je nog meer doen? Toen op aanraden van een kennis naar een holistisch dierenarts tevens acupuncturist gegaan en daar heeft ze nu drie behandelingen gehad plus een fytotherapeutisch middel. Wat ze nu exact heeft is nog niet duidelijk, maar wel is het zo dat ze door te blijven doorlopen zowel haar voor- als haar achterhand verkeerd heeft belast. Dus het is een heel complex iets geworden waar nog wel wat werk in gaat zitten om haar weer helemaal op de been (poot) te krijgen.

Wat ik hiermee wil zeggen? Niet echt iets, meer om te laten zien waartoe een 'simpele' overbelasting toe kan leiden als je niet meteen de juiste behandeling inzet (maar dat is nu juist het lastige, want wat ís de juiste behandeling bij iets wat zo moeilijk te diagnosticeren is)? Nou ja, een zoveelste lesje geleerd op medisch hondengebied zullen we maar zeggen

Dat is balen

Pff, wat een gedoe zeg. Sneu voor je hond ook! Hopelijk knapt ze snel helemaal op!

Hier ook gekneusde tenen en pols(heet dat zo bij een hond?) gehad, dan was 10 weken rust (echt alleen plassen en dan weer naar huis)en de eerste paar weken op pijnstillers, maar met pijnstillers liep hij nog steeds kreupel. Het compenseren en overbelasten klinkt ook bekend, maar was hier gelukkig niet zo erg.

TessaThomas schreef:Pff, wat een gedoe zeg. Sneu voor je hond ook! Hopelijk knapt ze snel helemaal op!

Hier ook gekneusde tenen en pols(heet dat zo bij een hond?) gehad, dan was 10 weken rust (echt alleen plassen en dan weer naar huis)en de eerste paar weken op pijnstillers, maar met pijnstillers liep hij nog steeds kreupel. Het compenseren en overbelasten klinkt ook bekend, maar was hier gelukkig niet zo erg.

Hoe wisten jullie zo zeker dat het om gekneusde tenen en pols (?) ging? Was dat op de foto te zien of heeft de d.a. dat vastgesteld?

En 10 weken rust klinkt ook niet gezellig, maar als het wat oplevert is dat toch een goede (en goedkope) remedie.

Het is zo verleidelijk om je hond zijn beweging te geven en te denken dat het wel meevalt, maar niet echt verstandig

Geen foto laten maken, net zoals jij heeft de Da het toen vastgesteld en zag geen noodzaak voor een foto, want het zou toch rust betekenen. En naar aanleiding van mijn verhaal hoe het gebeurde dacht hij niet aan een breuk. Dus helemaal zeker dat het geen breuk was waren we niet, bij hem deden alle tenen en die pols zeer.

En die beweging is inderdaad verleidelijk, vooral omdat er periodes waren dat het heel goed leek te gaan.

*Wolf* schreef: Wat ik hiermee wil zeggen? Niet echt iets, meer om te laten zien waartoe een 'simpele' overbelasting toe kan leiden als je niet meteen de juiste behandeling inzet (maar dat is nu juist het lastige, want wat ís de juiste behandeling bij iets wat zo moeilijk te diagnosticeren is)? Nou ja, een zoveelste lesje geleerd op medisch hondengebied zullen we maar zeggen

Toen het bij Bluf niet overging met rust, de zo geconstateerde kneuzing, heeft de fokster haar in huis genomen. Zij heeft bij een kliniek voor grote dieren, een 3-d foto laten maken. Daarop was dus wel een oude breuk te zien die zich had proberen te herstellen, maar doordat bij bepaalde bewegingen (toch los laten lopen, toch een keer gesprongen of vul maar in) kon de breuk niet goed herstellen.

Na die constatering werd door een dierenarts toch gedacht aan amputatie van de teen. Dat kon toen niet omdat ze dragend was en de fokster heeft na die constatering haar op volledige rust gezet. Geprobeerd de voet te spalken en in te zwachtelen, maar dat was en bleef een drama. Ze heeft toen echt ruim een maand alleen buiten in de tuin geplast en gepoept en verder was het rust, rust, rust.
Na de bevalling zouden we verder kijken.
Da gaf mij in eerste instantie aan dat amputatie dus noodzakelijk zou zijn omdat naar verwachting ze bij inspanning waarschijnlijk ze altijd last zou hebben en snel zou gaan manken.

Dat laatste is niet gebeurd terwijl ze een behoorlijk bewegelijke hond was, dus blijkbaar heeft de volledige rust toen wel geholpen.

Maar op een 3-d foto zou je misschien meer kunnen zien dan op de gewone foto's die tot nu toe gemaakt zijn.

Inderdaad, Blondie, heb ik naar aanleiding van dit topic naar een 3D-foto geïnformeerd. Maar gezien de schrikbarend hoge prijs is dat niet iets wat je zomaar doet. Daarbij zou het ook niet zeker zijn dat daar iets op te zien was. Wel fijn dat bij jouw hond werkte, en zeker ook dat de fokster het van je overnam.

Voor mijn hond lijkt een holistische behandeling/acupunctuur te werken. Er zit eindelijk verbetering in. Kan nog een tijd duren voor ze helemaal is hersteld maar ik heb er vertrouwen in