Het HondenForum

Mijn hond Marco heeft vaak enorme jeuk na een wandeling. Het is het meest extreem als ik bij mij in buurt ben geweest. Ik ga dan naar de vlietlanden en daar kunnen ze lekker rennen en spelen. Nu vind Marco het veel intressanter om op zoek te gaan naar holletjes.

Als hij er 1 vind dan gaat ie uiteraard graven om op zoek te gaan naar de bewoners. Dit mag niet van mij en roep hem bij me om vervolgens weer bij een ander holletje precies hetzelfde te doen.

Nu mijn issue hij heeft extreem jeuk na zo'n wandeling. Zelf zo erg dat hij afgelopen zaterdag niet eens meer wilde bewegen. Hij piept er ook bij en is heel onrustig. Bijt aan zijn pootjes vooral maar ook aan zijn lijfje. Hij krabt en bijt niet tot bloedens toe maar je ziet dat hij er last van heeft. Als ik op onderzoek ga kan ik niks geks vinden op zijn lijf of aan zijn pootjes. En normaal is het na een paar uur wel weer over en ziet zijn huid er super mooit uit. Weet iemand misschien waar dit van zou kunnen komen?

Allergische reactie op gras of een bepaalde plant op dat terrein?

Sterre had dat wel eens van brandnetels. Thuisgekomen ging ze dan heel onrustig aan de vloerbedekking graven. Poten likken. Heen en weer rennen enz. Na een uur of twee was het weer normaal. Heel zielig vond ik het. Maar zij deed nooit iets met de rest van haar lijf. Alleen de pootjes/voetzooltjes. Maar misschien dat Marco van de stress door de jeuk aan de poten ook aan zijn lijf gaat krabben? Er was bij Sterre ook niks te zien aan de pootjes.

Sterre schreef:Sterre had dat wel eens van brandnetels. Thuisgekomen ging ze dan heel onrustig aan de vloerbedekking graven. Poten likken. Heen en weer rennen enz. Na een uur of twee was het weer normaal. Heel zielig vond ik het. Maar zij deed nooit iets met de rest van haar lijf. Alleen de pootjes/voetzooltjes. Maar misschien dat Marco van de stress door de jeuk aan de poten ook aan zijn lijf gaat krabben? Er was bij Sterre ook niks te zien aan de pootjes.

Precies wat je hier beschrijft inderdaad. En over de grond schurken met zijn koppie en snuit.

Lieske_1977 schreef:Allergische reactie op gras of een bepaalde plant op dat terrein?

Heb ik ook aan gedacht ik ga daar nog is goed naar kijken wat voor planten er allemaal staan.

Zo kan Habibi reageren op brandnetels.

Er staan wel aardig wat brandnetels daar in de omgeving. Zou het zo simpel zijn
Wat zou ik dan kunnen doen om het hem zo aangenaam mogelijk te maken aangezien meneer duidelijk om het moment zelf niet onder de indruk is van dat plantje.

Hem niet meer door de brandnetel laten lopen?

Het moment dat ze er doorheen lopen, rennen schijnen ze er niks van te voelen. Dat komt later pas. Je kan misschien met een doekje met azijn op de voetkussentjes deppen voor wat verlichting.

Neeltje schreef:Hem niet meer door de brandnetel laten lopen?

In principe is dat ook de manier. Het is alleen zo jammer omdat dit redelijk in mijn buurt is waar je wel lekker lang met ze kan lopen. Anders ben ik al gauw een half uur onderweg of langer om echt lekker met mijn honden te wandelen. Vandaar dat ik hoop op een middel wat ik eventueel kan gebruiken. Niet door de brandnetels is best een opgave want ze staan overal aan de kant op mijn route en het doet hem dus niks op het moment zelf.

In een azijnbad zetten naderhand?

Of hopen dat het kwartje bij hem zelf valt.

Habibi heeft inmiddels vrij goed door dat brandnetels te boosdoeners zijn.
Af en toe wil ik ergens een pad in, of langs struinen, en tot mijn frustratie vertikt ze dat dan ineens.

Totdat ik beter kijk, en zie dat er veel brandnetels staan. (Habibi is normaal gesproken ook veel te braaf om te vertikken om mee te lopen.)

Neeltje schreef:In een azijnbad zetten naderhand?

Dat lijkt me nou weer erg prikken met een jeukende en gevoelige huid.
Nick heeft die jeuk ook jaren gehad en ik spoelde hem na elke wandeling af met lauw water.
Uiteindelijk heb ik de oorzaak gevonden, een meertje waar blijkbaar íets in zat dat zijn huid irriteerde.
Daar niet meer zwemmen en het was over.

labje schreef:

Neeltje schreef:In een azijnbad zetten naderhand?

Dat lijkt me nou weer erg prikken met een jeukende en gevoelige huid.
Nick heeft die jeuk ook jaren gehad en ik spoelde hem na elke wandeling af met lauw water.
Uiteindelijk heb ik de oorzaak gevonden, een meertje waar blijkbaar íets in zat dat zijn huid irriteerde.
Daar niet meer zwemmen en het was over.

Dat wel, maar het is wel een hele goede remedie voor de jeuk van brandnetel, lees onderstaand:

Wat kun je doen tegen een brandnetelsteek?

Hondsdraf neutraliseert de jeuk van de brandnetelsteek. Omdat hondsdraf in een zelfde soort bodem leeft, groeit deze vaak in de buurt van de brandnetels. Ook weegbree helpt tegen brandnetels. Kneus de bladeren tot het sap eruit komt en wrijf het over de bultjes.

Thuis kun je de jeuk en het branderige gevoel verminderen met tandpasta of azijn. Doe dit op een doek en wrijf het over de brandnetelsteek.

Kijk dat ga ik is proberen als Marco toch vol blijft houden om door de brandnetels te banjeren.
Dat plantje Hondsdraf ken ik wel die staat bij mij achter ook in het gras.

Ik loop deze tijd van het jaar juist niet bij de vlietlanden van bijv Vlaardingen. Veel stukken zijn daar 1 grote plek vol jonge brandnetels. Mijn honden, en dan vooral Hippo, zijn na een wandeling ook helemaal uit hun doen door de jeuk. Azijn geeft wel wat verlichting, maar weg is het niet.

Hier snappen ze overigens totaal niet de relatie brandnetel = enige tijd later een branderig gevoel. Ze scheuren gewoon lekker in het rond. Dus ik vermijd nu plekken waar erg veel jonge brandnetels groeien.

Ik denk dat het voor mij ook het beste is om hem daar dan maar even aan de lijn te doen. Het is niet echt leuk als je na een wandeling de rest van de tijd last hebt van jeuk.

Mijn hond heeft last van haar poten als ze in de brandnetels heeft gelopen.
Niet om aan te zien, ontzettend met haar poten schrapen, ongeacht de ondergrond.
Bijten, kauwen, rusteloos. Even liggen om ineens weer overeind te springen weer te gaan draaien.

Dingen als azijn ed hielpen bij haar niet.
Gebieden waarvan ik weet dat ze er staan vermijd ik of doe haar aan de lijn als het maar een stukje is.
Die kleine lage jonge brandnetels zie je bijna niet.

Mocht ze onverhoopt er toch door hebben gelopen, dan moet ze naast me liggen en hou ik haar al aaiend vast.
Het is net als bij mensen, als ze er een tijdje vanaf blijven is het klaar.