Het HondenForum

Moeder is met koningspoedel van bijna 16 jaar naar de d.a. gegaan omdat het dier zo vreselijk uit haar bek stinkt. Er zou mogelijk een kies getrokken moeten worden. Vanwege de leeftijd moest er eerst een gesprekje en een onderzoek zijn.

Tijdens het consult bleek dat er geen ontstoken kies was, maar wel veel tandaanslag. Hond heeft een hartruisje en de leverwaarden zijn onderzocht. Die blijken op 672 te zitten terwijl dit max. 133 zou moeten zijn. Moeder heeft een lotion meegekregen voor de tanden en de d.a. heeft bloed opgestuurd om de gal te laten onderzoeken. Ze moet over drie weken terugkomen.

Hond was ook twee kg. afgevallen. Ze eet weinig, maar ze is altijd een slechte eter geweest, drinkt ook niet veel en zeker niet meer dan normaal. Ze slaapt erg veel en heeft overgegeven, iets wat ze volgens mam anders nooit doet. D.a. gaat nog op vakantie vandaar die drie weken, maar moeder zit te tobben met haar hondje.

Komende juni wordt Nora 16 jaar en ze zou wel erg trots zijn als Nora dat haalt, maar ze is in strijd met haar geweten of ze haar hondje niet moet laten gaan. Ze vreest dat er groot lijden aan zit te komen en dat wil ze natuurlijk voor zijn. Ik vertelde haar dat dit heel herkenbaar was voor mij,, zeker omdat ik hier al een par jaar kom. En dat hier regelmatig topics zijn over dit dilemma bij mensen die erg veel van hun hond houden.

Die drie weken wachten zijn voor haar heel vaag, ze is zelf ook al op leeftijd natuurlijk. Dus namens haar de vraag of er iemand ervaring heeft met dit soort leverwaarden bij een erg oude hond en hoe het verloop dan is? De d.a. heeft gezegd dat ze sowieso niet meer zal opereren, maar mam vindt het idee dat Nora rustig zou overlijden tijdens een operatie eigenlijk niet zo naar.

Ik denk dat die nare lucht hel goed zou kunnen komen van inwendige narigheid in het hondje in plaats van van het gebit. Ik weet dat dieren met een nieraandoening ook heel erg uit hun bek kunnen gaan ruiken. Maar ze drinkt en plast niet overmatig veel..

Ik duw deze nog even naar boven, misschien weet iemand iets meer hierover?

Een andere dierenarts benaderen? Alles over laten dragen aan een dierenarts die niet zaken die niet kunnen blijven liggen toch laat liggen vanwege z'n vakantie.

Bv Hutsje woont in Emmen, die kan misschien advies geven over een goede dierenarts?

Welke leverwaarden zijn verhoogd?

Als er geprikt wordt op leverwaarden, kan je meerdere dingen prikken: ASAT en ALAT zijn leverenzymen die verhogen als er levercelverval is. Alkalisch Fosfatase (AF) en Gamma-GT (GGT) zijn waarden die verhoogd zijn als er een probleem is met de in- of uitwendige galwegen. Bilirubine verhoogd bij een enorme afbraak van hemoglobine of wanneer het bilirubine wat via de gal wordt afgevoerd niet weg kan door een probleem met de galwegen. En dan heb je nog het ureum, afbraakproduct van eiwitten, wat door de lever aangemaakt wordt en uitgescheiden door de nieren. Wordt vaak gezien als leverwaarde maar zegt bij verhoging veel meer over hoe goed de nieren werken. Van een uremie wordt je misselijk.

Wat betreft je vraag: persoonlijk zou ik eerst willen weten wat er aan de hand is en of er binnen de redelijke grenzen die er zijn bij een hond van 16 jaar wat aan te doen is. Dat geeft mij net wat meer rust als ik de beslissing wel of niet de hond in te laten slapen moet maken.

Eilfy schreef:Welke leverwaarden zijn verhoogd?

Als er geprikt wordt op leverwaarden, kan je meerdere dingen prikken: ASAT en ALAT zijn leverenzymen die verhogen als er levercelverval is. Alkalisch Fosfatase (AF) en Gamma-GT (GGT) zijn waarden die verhoogd zijn als er een probleem is met de in- of uitwendige galwegen. Bilirubine verhoogd bij een enorme afbraak van hemoglobine of wanneer het bilirubine wat via de gal wordt afgevoerd niet weg kan door een probleem met de galwegen. En dan heb je nog het ureum, afbraakproduct van eiwitten, wat door de lever aangemaakt wordt en uitgescheiden door de nieren. Wordt vaak gezien als leverwaarde maar zegt bij verhoging veel meer over hoe goed de nieren werken. Van een uremie wordt je misselijk.

Wat betreft je vraag: persoonlijk zou ik eerst willen weten wat er aan de hand is en of er binnen de redelijke grenzen die er zijn bij een hond van 16 jaar wat aan te doen is. Dat geeft mij net wat meer rust als ik de beslissing wel of niet de hond in te laten slapen moet maken.

Bedankt voor de reacties.
Normaal gesproken zijn we altijd meer dan tevreden over de dierenartsenpraktijk, bijna 20 jaar klant met meerdere dieren.

Het ureumstuk vind ik interessant, dit verwijst naar de nieren? En bij een slechte adem moet ik zelf meteen daaraan denken.
Welke leverwaarde het hierover gaat weet ze niet precies, behalve dat 133 normaal is en ze op 672 zit. Dan hebben we het dacht ik niet over de eiwitten want daar gelden andere getallen meen ik.

Ik zou beginnen met navragen wat er precies geprikt is.
Neem aan dat er vervanging geregeld is, en ze dit dan kunnen zien.

Zou niet de hond zo laten inslapen, eerst weten wat er aan de hand is.

jome schreef:Ik zou beginnen met navragen wat er precies geprikt is.
Neem aan dat er vervanging geregeld is, en ze dit dan kunnen zien.

Zou niet de hond zo laten inslapen, eerst weten wat er aan de hand is.

Zijn de uitslagen niet gewoon op papier (of mail) meegegeven? Krijg ze hier altijd mee gewoon op papier

Ik heb geen ervaring met dit soort leverwaarden bij een oude hond, maar wel bij Mila.
Die was een paar jaar geleden wat mat, ik vertrouwde het niet helemaal en heb toen bloed laten prikken. Eén van haar leverwaarden (ALAT) bleek bijna tien keer de normaalwaarde. Terwijl ze dus nauwelijks klachten had. Daarna zijn ook de galwaarden onderzocht en daar geen afwijkingen.
Ze is toen eerst op een leverbesparend dieet gezet. Na twee weken waren de leverwaarden gehalveerd en na anderhalve maand weer binnen de normaalwaarden. De lever heeft (in tegenstelling tot de nieren) een herstellend vermogen en bij Mila was alleen het leverdieet dus afdoende (had dat niet gewerkt, dan waren foto's en een biopt nodig geweest). We zijn er nooit achtergekomen wat de oorzaak is geweest van die enorm hoge leverwaarde.

Bij een oudere hond werkt het wellicht allemaal wat anders, maar als slechts één leverwaarde flink verhoogd is, is er dus volgens mij niet direct reden tot paniek. Het kán iets ernstigs zijn, maar het kan dus ook iets zijn wat redelijk makkelijk en snel weer overgaat.

Bedankt voor de bijdragen.

Ik heb mijn moeder geadviseerd contact op te nemen met de praktijk en om meer informatie te vragen.

Oke, er is nieuwe informatie:
GPT:672
Albumine iets te laag: 21
Alkalische fosfaten te hoog:335
galzuren zijn prima:10

Mij zegt het niets eigenlijk, maar misschien zijn er die hier wel een idee bij hebben?

http://www.hondenforum.nl/plaza/viewtop ... r#p6408011

Zie mijn bericht daar....
Rimpel had ook zulke hoge leverwaarden
Die heeft AB kuur gekregen
Na een dikke week trok het dus bij, en hij is van juli tot november (het moment dat hij dood ging) ook op de prednison en een of ander homeopatisch pilletje genaamd hepeel, gezet.

Als het een ontsteking zou zijn dan trekt het op AB weg, is het een tumor dan trekt het tijdelijk weg, die gele kleur en pies. ..
Bij Rimpel trok het weg, maar ik vermoed nog steeds dat het een tumor is geweest.
Hij heeft het nog maanden hartstikke goed gedaan maar het kaarsje ging wel uit in november.

Misschien vind je her en der in het topic nog wel meer info.
Ik weet wel dat de meeste honden met leverfalen hondsziek zijn, dat was Rimpel tot de dag dat hij dood ging eigenlijk nagenoeg niet.
Hij was weleens wat lamlendig, maar heeft nog aardig gegeten die laatste maanden.
Als mijn hond kotsmisselijk zou zijn geweest dan had ik het niet gerekt in elk geval...
Ik heb het geluk gehad dat Rimpel voor ons besloot om er tussenuit te piepen... daar ben ik hem nog dankbaar voor

Bedankt Hilje, voor je reactie.
Ik heb het verhaal naar mijn moeder ge-appt en gevraagd naar geelheid van ogen en urine te kijken. Nora is ook niet heel lamlendig. Wel heeft ze een keer gebraakt en nog minder eetlust dan normaal. En ze slaapt heel erg veel. Maar ze kan ook nog blije sprongen maken als ze naar buiten gaat...

Het is waanzinnig wat voor een boost prednison kan geven, zie ik ook bij sommige mensen bij ons in de hospice. Die weer gaan eten en aankomen en energieker worden. Hopen dat bij Noor nu ook snel een behandelplan komt.

De combinatie verhoogd ALAT (GPT) en AF geeft aan dat er iets in de lever niet goed zit, daar zou het verlaagde albumine ook bij passen. Als albumine verlaagd is betekent het wel dat het al een tijd aan de gang is want dat duurt namelijk een tijdje voordat dat lager wordt.

Legio oorzaken mogelijk maar ik zou eens beginnen met een echo van de lever / bovenbuik. Zeker bij oudere honden zou ik bang zijn voor levertumoren of uitzaaiingen van andere tumoren in de lever. Bij jongere honden ga ik met DeDiana mee en kom je meestal een eind met een leverbesparend dieet.

Dank je wel Eilfy!

Wat weet jij trouwens veel, ben je zelf ook dierenarts?
Ik zal er bij mams op aandringen dat ze om een echo vraagt. Nora is maandag erg ziek geweest, wilde niet eten of drinken of overeind komen. Dus is mijn zusje naar Emmen gegaan. Ook omdat mijn moeder naar een crematie moet deze week hier in het Westen en die wil de zorg voor het oudje niet aan vreemden toevertrouwen. Maar het hondje veerde weer op bij de komst van de wawa's van mijn zusje. En nu gaat het weer beter. Gelukkig gaat mijn oudste zus, die nog in Drenthe woont ook naar die crematie en kan moeder meerijden en kan ze dezelfde dag ook weer mee terug. Dat redt ze niet meer in haar eentje. Eerst overleed haar moeder, vorig jaar een zusje en nu dus de zwager en dan binnenkort afscheid van het hondje. Ze krijgt het wel voor de kiezen momenteel...

Ik duim dat Nora nog weer een poosje opknapt, net als het wonder van vorig jaar met de GVS ook vlak voor de verjaardag.
Ze zijn al bijna zestien jaar samen en mams durft hierna geen huisdieren meer te nemen. Dit wordt een heftig afscheid.

kooi schreef:Dank je wel Eilfy!

Wat weet jij trouwens veel, ben je zelf ook dierenarts?

Nee ik studeer geneeskunde Het menselijk lichaam en het hondenlichaam verschillen in basis niet heel veel van elkaar dus met een beetje logisch redeneren komt je een heel eind. Specifieke dierenziektes moet je me dan weer niet vragen want daar weet ik te weinig vanaf.

Ik hoop voor je moeder dat het allemaal mee valt, kan me voorstellen dat ze nog geen afscheid wil nemen van Nora...