Het HondenForum

Sinds zondag was Chupa ineens ziek, hij liep heel verstijfd met sterk gekromde rug en gedroeg zich binnen in huis heel angstig, wilde eigenlijk het liefst alleen maar in z'n mandje onder een dekentje liggen. Na een paar uur ging het wat beter om dat weer in hetzelfde patroon te vervallen.
Nu had hij zaterdag een munchi botje gekregen en ik vermoedde dat dat dwars zat. Nu had ik toevallig nog een klysma liggen van Koriyama dus die heb ik hem maandagochtend gegeven maar dat gaf geen resultaat. Ik heb hem meegenomen naar m'n werk waar het 's ochtends wel redelijk ging maar tegen de middag voelde hij zich weer erg beroerd.

Toen heb ik uiteraard een afspraak gemaakt met de dierenarts maar toen ik daar was om half drie zat hij net weer in een positief moment, er was weinig aan hem te zien. In z'n buik voelde alles mooi soepel, hij gaf geen pijn aan, eigenlijk niks te ontdekken.
De DA wilde hem diarreeremmers geven om zo de consistentie van de ontlasting beter te krijgen (?) maar dat vond ik een slecht idee dus hebben we hem alleen een pijnstillende injectie gegeven die 6-8 uur zou moeten duren.
Anderhalf uur later was het alleen weer helemaal mis en kon hij bijna niet lopen van de pijn, toen heb ik dus weer gebeld waarop ze overlegd hebben en besloten om het toch zo aan te kijken omdat ik met een zwaardere pijnstiller geen verslechtering zou kunnen waarnemen waarop ik dan actie zou moeten ondernemen. Na weer een paar uur als een dooie in z'n mand te hebben gelegen ging het weer goed met hem.

Dinsdagochtend weer zelfde verhaal, toen heb ik hem weer meegenomen naar m'n werk en heeft hij 's middags eindelijk gepoept waarna hij zich een stuk beter voelde. Was ook een hele rare drol dus ik kon me voorstellen dat die dwars had gezeten.
Ik heb die ochtend nog contact gehad met de DA en later in de middag gebeld dat ie weer helemaal de oude was.
Maar die avond wéér hetzelfde liedje! Steeds nadat ie een stukje gelopen had en inmiddels ook nog een paar keer gepoept had. Het leek steeds wel alsof er een soort kramp in schoot.

Gisterochtend meldde Arno me dat hij weer zo raar liep maar toen ik beneden kwam ging het goed met hem. Rest van de dag geen bijzonderheden, gewoon lekker in de tuin gespeeld en in de zon gelegen. 's Avonds alleen met uitlaten toch weer mis. Het herstel ging nu alleen wel veel vlotter.

Vandaag ging de hele dag goed, tot vanavond na het plassen, toen had hij het niet heel erg maar hij was niet zichzelf.

Ik ga morgen weer met de DA bellen om te overleggen of het zinvol is om verder onderzoek te doen.
Heeft hier iemand wellicht een idee waar ik nog aan kan denken?

Hier een foto en een paar filmpjes als hij er last van heeft, ze zijn van maandag en dinsdag, toen het op z'n ergst was dus.


Maandag
https://youtu.be/hTsDWN0dnMI
https://youtu.be/uqfyf5SSM0E

Dinsdag
https://youtu.be/ip5NxDfr2EQ

Is er bij de dierenarts ook gekeken naar een hernia? Ik herken zijn houding in Izzy. Ze had een dubbele nekhernia. En ze had goede momenten en slechte, daarom duurde het een maand voordat de diagnose nekhernia naar voren kwam.

Sterkte met Chupa, ik hoop dat het iets is waarbij hij snel hersteld

Jeetje, wat schrikken.
Is er al gekeken naar zijn rug? Diesel liep destijds ook zo en ik dacht ook meteen aan zijn darmen, maar de bij hem zat het probleem in zijn rug.

Nee niet specifiek. Ze heeft wel zijn achterhand nog goed nagekeken omdat ik zei dat hij zich het laatste half jaar bijna nooit meer van achter stretcht maar alleen van voren terwijl hij vroeger altijd beide deed. Daar gaf hij geen pijn op aan.

Hij is wel zaterdag nogal hard tegen het hek van onze kamerkennel gebotst, geen idee hoe ie dat voor elkaar kreeg overigens.

Merkte je verder wat aan haar? Dat ze bepaalde dingen niet meer kon bijvoorbeeld? Maandag toen ik thuis kwam deed ik hem alvast de woonkamer in en ging toen m'n zoontje van de stoep halen, toen was Chupa alvast over het hek van de kennel heen gesprongen naar de anderen toe, dat hek is 110cm hoog, daar heeft ie dus blijkbaar geen last van?

@ Melissa, zie hierboven, hij geeft helemaal geen pijn aan als je hem aanraakt of op z'n rug drukt maar ik zal iig vragen of ze zijn wervels nog eens goed willen nakijken

Wat akelig om hem zo op de filmpjes te zien, hij is overduidelijk helemaal niet lekker ergens van.
Op je foto en op een gegeven moment op het filmpje van dinsdag lijkt de buikstreek aan de rechterkant meer uit te stulpen dan links het geval is. Geen idee of dat alleen een momentopname is omdat hij net een beetje scheef gedraaid staat.
Een hernia zou ook kunnen, hoewel je dan niet verwacht dat hij over een zo hoge omheining kan springen.
Zelf zou ik in deze situatie een buikecho willen en een foto van de wervelkolom en organen. Je wil toch duidelijkheid over wat er precies speelt, en pijnstilling is natuurlijk niet meer dan symptoombestrijding.
Sterkte met Chupa! Hopelijk is hij gauw weer de oude.

Nee ik zou dat ook niet verwachten, dat is ook het rare, als ie zich goed voelt doet ie alles hetzelfde als normaal, ligt op de picknicktafel in de zon, sprint dan ineens naar de schutting omdat er misschien een kat langs loopt, dat zijn niet echt de subtielste momenten voor je lichaam.
Heb het uiteraard met Sonja ook overlegd en pijnstilling lijkt ons ook niet handig, zeker omdat hij niet continu last heeft dus dan kan ik ook helemaal niet zien of het wat doet.

Ga over een uurtje m'n DA bellen.

Verstuurd vanaf mijn SM-G920F met Tapatalk

Dat eerste klopt, het is steeds na het lopen icm poepen en plassen.

Hij heeft geen laxeermiddel gehad maar wel drie dagen niet gepoept. De drol was een soort rubberachterige buitenkant, heel droog en toen ik met een stokje wilde voelen of er niks hards in zat kreeg ik die buitenkant niet eens kapot zo taai was dat. De binnenkant was helemaal zacht.

Verstuurd vanaf mijn SM-G920F met Tapatalk

Oh zo, nee dat was anderhalve dag later dus dat zal geen invloed gehad hebben. Hij poept nu weer precies als anders en ook naar verwachting van wat ik hem te eten geef. De doorstroming is dus weer goed.

Verstuurd vanaf mijn SM-G920F met Tapatalk

Onze hond, jaren geleden, stond ook zo en de dierenarts kon eerst niks voelen. Ook met vlagen goed en dan weer pijn.
Uiteindelijk een echo laten maken, want hij wilde ook na 5 dagen amper eten. Daar was iets op te zien. Operatie. Bleek dat er in zijn darm een ophoping van gras zat. Het was helemaal geen erge graseter, maar de gras was toch als een soort bal in zijn darmen gaan zitten.

Dus wellicht zoiets? Dat er toch een verstopping zit?

Misschien gal- of nierstenen?

Ik heb maandagmiddag een afspraak bij de DA.

Hij had net ff buiten gelegen omdat ik de hondenkussens naar buiten had gegooid om te stofzuigen en dweilen maar ik denk dat het te fris was voor hem ofzo, nu had ie het dus weer, wel in lichte mate maar hij kon niet zelf op de bank stappen om bij mij onder een dekentje te komen liggen. Ik neig nu dus toch weer meer naar spieren/gewrichten.

Hij mocht overigens ook binnen uiteraard maar dat liet zijn autistische brein niet toe denk ik omdat z'n mand buiten lag

Verstuurd vanaf mijn SM-G920F met Tapatalk

Zit net de filmpjes te bekijken, volgens mij heeft Pommelien dit ook al een paar keer gehad.
Ze voelt zich dan onwijs zielig, kan of wil dan ook liever niet meer op de bank springen, als ze het toch doet piept ze.
Eten laat ze dan ook staan, ze wil alleen maar onder haar deken liggen slapen.
Elke keer als we naar de DA willen, lijkt het weer beter te gaan, het is iets heel vreemds.
Zeker een Peruanen kwaal

LongFields schreef:Wat akelig om hem zo op de filmpjes te zien, hij is overduidelijk helemaal niet lekker ergens van.
Op je foto en op een gegeven moment op het filmpje van dinsdag lijkt de buikstreek aan de rechterkant meer uit te stulpen dan links het geval is. Geen idee of dat alleen een momentopname is omdat hij net een beetje scheef gedraaid staat.
Een hernia zou ook kunnen, hoewel je dan niet verwacht dat hij over een zo hoge omheining kan springen.
Zelf zou ik in deze situatie een buikecho willen en een foto van de wervelkolom en organen. Je wil toch duidelijkheid over wat er precies speelt, en pijnstilling is natuurlijk niet meer dan symptoombestrijding.
Sterkte met Chupa! Hopelijk is hij gauw weer de oude.

Mijn eerste neiging zou zijn een buikecho maken (lijkt op enorme buikkramp) en als daar niets bijzonders uit komt een foto van wervelkolom en organen.

TS, Je schrijft dat hij eerst moeite had met poepen en ook een nogal vreemde drol neerlegde.
Daar zou dus ook iets kunnen zitten dat niet helemaal tof is.

ranetje schreef:

LongFields schreef:Wat akelig om hem zo op de filmpjes te zien, hij is overduidelijk helemaal niet lekker ergens van.
Op je foto en op een gegeven moment op het filmpje van dinsdag lijkt de buikstreek aan de rechterkant meer uit te stulpen dan links het geval is. Geen idee of dat alleen een momentopname is omdat hij net een beetje scheef gedraaid staat.
Een hernia zou ook kunnen, hoewel je dan niet verwacht dat hij over een zo hoge omheining kan springen.
Zelf zou ik in deze situatie een buikecho willen en een foto van de wervelkolom en organen. Je wil toch duidelijkheid over wat er precies speelt, en pijnstilling is natuurlijk niet meer dan symptoombestrijding.
Sterkte met Chupa! Hopelijk is hij gauw weer de oude.

Mijn eerste neiging zou zijn een buikecho maken (lijkt op enorme buikkramp) en als daar niets bijzonders uit komt een foto van wervelkolom en organen.

TS, Je schrijft dat hij eerst moeite had met poepen en ook een nogal vreemde drol neerlegde.
Daar zou dus ook iets kunnen zitten dat niet helemaal tof is.

Hetzelfde als ik dan toch gewoon?

Ik zou ook voor een echo gaan.
Het doet me erg aan Jannie denken, daar dachten we eerst ook aan heftige buikkrampen.
Zo lag ze te creperen van de pijn en even later ging ze weer als een idioot te keer in de tuin.
Die bleek een tumor op haar milt te hebben.
Ik ga natuurlijk duimen voor iets onschuldigs bij Chupa!

Vanavond ook weer...
Ben blij dat ik toch een afspraak heb gemaakt want het lijkt niet zomaar over te gaan.

Verstuurd vanaf mijn SM-G920F met Tapatalk

Het tweede filmpje zo deed Snoop ook toen hij een nekhernia had. Dit is meer dan 1,5 jaar geleden nu en als hij er last van heeft merk ik dat op door kleine dingen niet meer willen/kunnen. Zoals een paar dagen terug weigerde hij om op de bank te springen, liep die een beetje raar de trap op en hij liep wat slomer. Een paar dagen pijnstilling (vandaag weer gestopt) en hij doet alles weer.
Snoopy heeft een oude nekhernia graad 1 en spondylose in zijn rug, daar heeft hij eigenlijk geen last van.
Toen we er echt achter kwamen kon Snoopy niet eens van het trappetje van 2 treden af bij de deur, dat deed al onwijs veel pijn. Met pijnstilling is het toen een stuk beter gegaan en ondertussen loopt hij zonder pijnstilling tot hij weer een uiting van pijn heeft. Ook kon hij bijvoorbeeld niet omhoog kijken met zijn kop want dat deed ook pijn.
(ik heb het even uitgebreid beschreven omdat je vroeg of je andere dingen merkt dan alleen pijn uiting en dat zijn hier dus kleine normale dingen die opeens geweigerd wordt)

Dus als ik dan hoor dat hij over een hek van 110 cm sprong dan kan ik het ook niet echt linken aan een hernia.

Nee dat hek begrijp ik ook niet maar op de momenten dat hij pijn heeft dan zit hij echt vast in die kromme houding. Gisteravond was rond etenstijd en normaal gaan ze dan op een rijtje zitten tot ik de bakken heb neergezet en zeg dat ze mogen beginnen maar hij bleef staan met z'n hoofd laag. Na het eten heeft ie anderhalf uur op de bank onder een deken gelegen en toen was het weer over. Ik sluit een hernia toch nog niet uit.

Verstuurd vanaf mijn SM-G920F met Tapatalk

Arme Chupa. Beterschap en ik hoop dat ze maandag wat kunnen vinden.

LongFields schreef:

ranetje schreef:

LongFields schreef:Wat akelig om hem zo op de filmpjes te zien, hij is overduidelijk helemaal niet lekker ergens van.
Op je foto en op een gegeven moment op het filmpje van dinsdag lijkt de buikstreek aan de rechterkant meer uit te stulpen dan links het geval is. Geen idee of dat alleen een momentopname is omdat hij net een beetje scheef gedraaid staat.
Een hernia zou ook kunnen, hoewel je dan niet verwacht dat hij over een zo hoge omheining kan springen.
Zelf zou ik in deze situatie een buikecho willen en een foto van de wervelkolom en organen. Je wil toch duidelijkheid over wat er precies speelt, en pijnstilling is natuurlijk niet meer dan symptoombestrijding.
Sterkte met Chupa! Hopelijk is hij gauw weer de oude.

Mijn eerste neiging zou zijn een buikecho maken (lijkt op enorme buikkramp) en als daar niets bijzonders uit komt een foto van wervelkolom en organen.

TS, Je schrijft dat hij eerst moeite had met poepen en ook een nogal vreemde drol neerlegde.
Daar zou dus ook iets kunnen zitten dat niet helemaal tof is.

Hetzelfde als ik dan toch gewoon?

Ja dus, met een kleine aanvulling over waarom naar mijn idee van een buikecho

YvetteJ schreef:Nee niet specifiek. Ze heeft wel zijn achterhand nog goed nagekeken omdat ik zei dat hij zich het laatste half jaar bijna nooit meer van achter stretcht maar alleen van voren terwijl hij vroeger altijd beide deed. Daar gaf hij geen pijn op aan.

Hij is wel zaterdag nogal hard tegen het hek van onze kamerkennel gebotst, geen idee hoe ie dat voor elkaar kreeg overigens.

Merkte je verder wat aan haar? Dat ze bepaalde dingen niet meer kon bijvoorbeeld? Maandag toen ik thuis kwam deed ik hem alvast de woonkamer in en ging toen m'n zoontje van de stoep halen, toen was Chupa alvast over het hek van de kennel heen gesprongen naar de anderen toe, dat hek is 110cm hoog, daar heeft ie dus blijkbaar geen last van?

Met Izzy ging het het ene uur goed en dan ineens meteen weer in die houding hoe Chupa op de foto staat. Ik zat even terug te denken, maar bij Izzy zijn we zeker 2 maanden aan het 'dokteren" geweest. En er werd vaak gedacht aan haar maag/darmen door de houding waarin ze stond.
Izzy had echt van die momenten dat ze hel erg krom stond, moeilijk ging liggen en na een half uur echt opsprong, over de tafel sprong en gewoon vrolijk met de anderen ging spelen in de tuin.
Dat is ook de reden dat er in eerste instantie niet aan een hernia gedacht werd. Ook gaf ze bij de onderzoeken geen pijn aan in haar rug/nek. Maar dan stond ze wel met een gekromde rug bij de specialist op tafel. Er zijn heel veel foto's gemaakt van bijna haar hele lichaam, maar er was niets op te zien, alleen artrose in haar rug.
En toen op een dag wilde ze niet meer opstaan, niet naar buiten, gewoon niets. Toch overeind geholpen en ze begon te zwalken (dit was dus na een maand of 2). Bij het plassen had ze ineens heel erg veel moeite met het door haar poten zakken. Het deed haar duidelijk zeer en als ze dan toch ging zitten zat ze zo goed als op de grond. Poepen was helemaal zielig. Ze heeft het eerst 2 dagen echt opgehouden en toen ze eenmaal echt moest poepen viel ze op haar kont.
Uiteraard weer naar de specialist, maar deze kon echt geen duidelijke diagnose stellen. Een paar dagen daarna was ze compleet verlamd. Omdat het rond de feestdagen was kwam ik in Utrecht terecht. Op de spoed ging de verdenking meteen uit naar een forse nekhernia en ze moest daar op de ic afdeling blijven. Ze is een dag later door de MRI gegaan en daar was zeer duidelijk op te zien dat ze een dubbele nekhernia had. Deze zat erg hoog, 2e en 3e vanaf haar schedel, moeilijk om te opereren.
Na een gesprek met de chirurg, ik wilde weten wat de kans op herstel was bij een operatie, is ze geopereerd. En jawel, een dag later liep ze, wel onstabiel, maar goed ze liep!, met mij mee naar de auto! Haar revalidatie zou erg lang (kunnen) duren, maar het ging echt heel erg snel steeds beter.

Ze heeft 9 maanden later wel een terugval gehad, maar toen kon ze nog wel lopen, heel moeilijk, maar met ondersteuning van een tuig kon ze wel in beweging blijven.
Ze heeft toen 2 weken verplichte rust gehad met ontstekingsremmers en een opiaat en het ging steeds beter. En nu, nu vliegt ze weer als vanouds over de tafel heen en speelt met de andere honden. Alleen met uitlaten kan ze niet meer los. Ze is zo wild en gek buiten dat de kans dat ze zich weer blesseert als ze los loopt te groot is, daarom altijd aan de lijn.
Ze kan gewoon weer met de rest mee wandelen en vindt het nu leuk om te speuren. Dus op die manier kan ze haar energie kwijt.

Maar goed, ik hoop dat het met Chupa beter gaat en dat het iets is wat goed te behandelen is

Ach wat een zielig gezicht. Die hond lijkt behoorlijk pijn te hebben.
bij het tweede filmpje zie je op 0.22 zie je het rugje verkrampen.

Dan zou je wensen dat honden konden praten.

Het lijkt mij dat hij voor een hernia zijn poten te goed bewegen en zeker neerzetten kan.

Ik heb me laten vertellen dat een hernia vaak op een foto niet te zien is.
Op een CT scan wel maar daarvoor moet je de spaarpot wel op de kop houden.

Als er vermoedens zijn van een hernia zou je naar dr. Aharon of dr Heukels kunnen gaan
Die voelen de hernia en zetten indien nodig de wervels weer op 1 lijn.

Ik ben vanmiddag geweest. Er was tijdens onderzoek op zich weer niks niks op merken behalve dat hij zich nu ook daar niet lekker voelde maar niet zo erg als op het filmpje.
Vermoeden is toch iets in rug of nek ondanks dat hij geen krimp geeft bij het onderzoeken daarvan (überhaupt tijdens geen enkel onderzoek), bij de auto kon hij er alleen zelf niet in springen dus ze heeft wel degelijk een gevoelige snaar geraakt.

We hebben uitgebreid bloedonderzoek gedaan maar daar is niks uitgekomen, ga nu vanavond starten met Metacam voor een week, kijken of dat verbetering geeft en zo ja dan worden er foto's van rug en nek gemaakt om te zien of daar wat op te zien valt maar de DA gaf al aan dat er op foto's ook veel niet te zien is en dat er dan nieuwe foto's gemaakt moeten worden met contrastvloeistof.

Bedankt voor al jullie tips en meedenken zover, fijn!

Verstuurd vanaf mijn SM-G920F met Tapatalk

Hoop dat de metacam haar werk gaat doen. Balen dat je nu nog niet precies weet wat het is. Hier draaien de duimen voor Chupa!

YvetteJ schreef:Ik ben vanmiddag geweest. Er was tijdens onderzoek op zich weer niks niks op merken behalve dat hij zich nu ook daar niet lekker voelde maar niet zo erg als op het filmpje.
Vermoeden is toch iets in rug of nek ondanks dat hij geen krimp geeft bij het onderzoeken daarvan (überhaupt tijdens geen enkel onderzoek), bij de auto kon hij er alleen zelf niet in springen dus ze heeft wel degelijk een gevoelige snaar geraakt.

We hebben uitgebreid bloedonderzoek gedaan maar daar is niks uitgekomen, ga nu vanavond starten met Metacam voor een week, kijken of dat verbetering geeft en zo ja dan worden er foto's van rug en nek gemaakt om te zien of daar wat op te zien valt maar de DA gaf al aan dat er op foto's ook veel niet te zien is en dat er dan nieuwe foto's gemaakt moeten worden met contrastvloeistof.

Bedankt voor al jullie tips en meedenken zover, fijn!

Ik wil niet flauw doen, maar niet in de auto kunnen springen kan ook als een hond verrekt van de kramp in de buik.

Ik hoop dat ze zich op pijnstilling weer lekker gaat voelen
Ook al weet je dan nog steeds niet waar die pijn vandaan komt.

Hij voelt zich laatste twee dagen, met de pijnstilling dus, weer top! Hij is hartstikke vrolijk en alert, wil spelen... Wat dat betreft dus fijn!

Z'n buik voelde ook nu weer helemaal goed en soepel aan, alle bloedwaarden waren normaal en hij eet, drink, poept en plast ook normaal, ik denk dus toch niet dat het buikpijn is. De pijnstiller die hij bij het eerste bezoek geïnjecteerd heeft gekregen was voor de weke delen en had moeten werken als hij pijn in z'n buik gehad zou hebben, dat deed ie niet dus ik denk dat je met het totale beeld er dan wel aardig vanuit kunt gaan dat dat het niet is.

Verstuurd vanaf mijn SM-G920F met Tapatalk

Het gaat nog steeds heel erg goed met hem! Ik heb hem al heel erg lang niet meer zo vrolijk en speels meegemaakt, er is de afgelopen twee jaar een hoop veranderd in huis en het is me helemaal niet zo opgevallen dat hij eigenlijk een beetje een saaie oude hond geworden was.

Vanmiddag zijn er voor mijn gemoedsrust toch foto's van zijn rug gemaakt en die zagen er goed uit, ik weet dat dat niet alles zegt omdat er niet altijd een oorzaak op te zien is maar toch stelt het me wel gerust.

De Metacam ben ik aan het afbouwen en ook op de mindere hoeveelheid gaat het nog steeds goed met hem, hoop dat dat zo blijft als ik er helemaal mee stop. Zo niet gaan we toch naar een orthopeed.

Fijn