Sam in de mallemolen van onderzoeken? Update vervolg
Geplaatst: 13 apr 2016 20:26
Ik moest zondagnacht werken en kreeg via de telefoon alarmerende berichten over Sam.
Bij de oppas begon het met heel onrustig lopen en naar buiten willen. Alsof hij heel nodig moet plassen. De oppas heeft hem dus naar buiten laten gaan maar dat was het voor Sam toch ook niet. Toen toch weer naar binnen met Sam, maar de onrust nam toe. Vooral echt heel benauwd en heel onrustig, tong buiten boord, akelig te zien, wel in contact.
Door de onrust en soms een gek poeppatroon toch nog weer naar buiten, omdat Sam bij de deur stond en op het losloopgrasveldje even los gelaten. Sam is er toen vandoor gegaan en was drie kwartier zoek. Iets wat Sam dus echt nooit doet, hij hangt erg aan de oppas en wil altijd bij de mens blijven. Na drie kwartier was Sam terecht, weer naar huis, alsnog onrust en benauwd, dit was onveranderd met voor zijn weglopen.
Toen is de dierenarts gebeld. Sam lag ondertussen op bed en heeft binnen 5 minuten het hele bed eronder geplast. Heeft Sam ook nog nooit gedaan. De DA kon er niet zoveel mee, maar dacht mogelijk iets verkeerds gegeten te hebben gegeten of misschien ergens heel erg van geschrokken.
Langzaam werd Sam heel rustig en viel in slaap. Toen ik Sam om 08.30uur ophaalde, leek hij geheel de oude te zijn.
Ik heb de dierenarts nog op de ochtend gebeld en kon er 's middags terecht. Sam had een heel uitgebreid onderzoek van drie kwartier. Sam geeft pijn aan in de rug bij onderzoek, dat vindt hij echt niet fijn. Verder ook wat pijnklachten bij de flanken/borstkas.
Longen en hart zijn verder prima. Urineonderzoek was mooi geconcentreerd, zat iets van leverstofjes in (bilirubine of zoiets?), maar bij deze concentratie van verse urine is dat niet ongewoon.
Wat kan het nu geweest zijn? Aangezien Sam de laatste paar weken ook een raar poeppatroon heeft met ook soms in de keutel half zwart, half bruin of soms teerachtig zwart, kan er sprake zijn van iets in maag/darmkanaal. Dat zou kunnen betekenen dat hij daarvan ook buikpijn heeft en afgelopen nacht een soort koliekachtige pijn heeft gehad. Dan zou de benauwdheid mogelijk door oppas verward kunnen zijn met extreem hijgen van de pijn.
Het kan ook zijn, dat er sprake is geweest van een hartritmestoornis, als het wel benauwdheid is geweest en niet hijgen. Dat is qua enzymen in het bloedbeeld nog te traceren.
Tijdens het onderzoek was Sam verder de oude, net als die ochtend.
Wel ook aangegeven, dat Sam de laatste tijd wat down oogt, pijnklachten dus ook heeft, vacht blijft wat problematisch.
Kan ook met schildklier te maken hebben, maar dat zegt dan weer niets over de aanval van afgelopen nacht.
Er is maandag een heel uitgebreid bloedbeeld aangevraagd, waarvoor bloed afgenomen, wat naar een speciaal lab gaat en waar ik vandaag uitslag van zou krijgen.
Dan verder kijken, komt er wat uit, dan verder kijken. Komt er niet wat uit, dan evt. kijken, wat te doen met pijn, die naar voren komt uit rug/wervelpijn. (rontgen of iets dergelijks) Komt er wat uit het bloedbeeld qua hartenzymen, dan mogelijk daar aanvullend onderzoek voor.
Gewichtstoename is niet helder waar dit door komt. Kan misschien te maken hebben met wat minder beweging of met de schildklier. Sam krijgt niet meer/anders te eten dan anders.
Het lijkt voor nu het meest erop, dat het een koliekachtige pijn is geweest. Dat verklaart zijn grote onrust, zijn hijggedrag en past bij het beeld van afgelopen weken qua poeppatroon.
Het kan epilepsie zijn geweest, niet meest grote verdenking, maar mogelijk wel de onrust qua voorfase en naderhand w.b. aanval. Het is onduidelijk wat er in die drie kwartier is gebeurd.
Vandaag uitslag van plaatsvervangende dierenarts, want mijn eigen dierenarts was vrij, zij belt mij morgen alsnog voor meer uitleg.
Voor nu is het zo, dat Sam zijn pro bnp is verhoogd in het bloed. Dat is een eiwit, wat vrij komt als het hart onder druk staat. Dat zou te maken kunnen hebben met ook wat er zondagnacht is gebeurd, bijv. iets van hartinfarct, waardoor hart onder druk komt te staan. Het eiwit wat dan vrij komt, geeft een waarde aan in het bloed. Bij Sam is die verhoogd. Of het dan een infarct is geweest, is onduidelijk. Wel is het zo, dat als het een infarct is geweest, bij een hartecho waarneembaar is, of er iets beschadigd is. Dat is dus voor nu een eerste advies; hartecho maken.
De schildklierfunctie is iets te laag, niet schrikbarend, maar wel iets. Deze waarde kan ook lager zijn, omdat bijv. Sam niet lekker in zijn vel zit. Dan zegt het niets over de schildklierfunctie zelf, maar over het zich niet lekker voelen. Een aanvullend schildklieronderzoek kan nodig zijn of zal w.s. het advies zijn. In juli 2015 was zijn T4 waarde 18 en nu 10. Dat is weliswaar wel een stuk lager nog weer. In 2013 was zijn TSH te laag, maar de vrije T4 te hoog. Lastig beeld. Een te lage schildklierfunctie kan wel een epileptische aanval teweeg brengen. Toch denkt de dierenarts niet, dat het afgelopen zondagnacht een epileptische aanval is geweest.
Beleid; ik word morgen terug gebeld door eigen dierenarts.
Het zal w.s. worden:
- hartecho
- aanvullend schildklieronderzoek
Komt hier wat uit, dan verder beleid en mogelijk nog richten ook op de rugpijn.
Komt er niets uit de hartecho, dan richten op de pijn, die Sam ook aangaf en de behandeling hier op richten. De pijn moet hoe dan ook behandelbaar zijn.
W.s. gaat Sam dan naar Remco Jonker, hij is een echoloog op De Tweede Lijn, waar Sam destijds ook is geholpen met zijn blessure.
Ik maak me al met al grote zorgen.
Bij de oppas begon het met heel onrustig lopen en naar buiten willen. Alsof hij heel nodig moet plassen. De oppas heeft hem dus naar buiten laten gaan maar dat was het voor Sam toch ook niet. Toen toch weer naar binnen met Sam, maar de onrust nam toe. Vooral echt heel benauwd en heel onrustig, tong buiten boord, akelig te zien, wel in contact.
Door de onrust en soms een gek poeppatroon toch nog weer naar buiten, omdat Sam bij de deur stond en op het losloopgrasveldje even los gelaten. Sam is er toen vandoor gegaan en was drie kwartier zoek. Iets wat Sam dus echt nooit doet, hij hangt erg aan de oppas en wil altijd bij de mens blijven. Na drie kwartier was Sam terecht, weer naar huis, alsnog onrust en benauwd, dit was onveranderd met voor zijn weglopen.
Toen is de dierenarts gebeld. Sam lag ondertussen op bed en heeft binnen 5 minuten het hele bed eronder geplast. Heeft Sam ook nog nooit gedaan. De DA kon er niet zoveel mee, maar dacht mogelijk iets verkeerds gegeten te hebben gegeten of misschien ergens heel erg van geschrokken.
Langzaam werd Sam heel rustig en viel in slaap. Toen ik Sam om 08.30uur ophaalde, leek hij geheel de oude te zijn.
Ik heb de dierenarts nog op de ochtend gebeld en kon er 's middags terecht. Sam had een heel uitgebreid onderzoek van drie kwartier. Sam geeft pijn aan in de rug bij onderzoek, dat vindt hij echt niet fijn. Verder ook wat pijnklachten bij de flanken/borstkas.
Longen en hart zijn verder prima. Urineonderzoek was mooi geconcentreerd, zat iets van leverstofjes in (bilirubine of zoiets?), maar bij deze concentratie van verse urine is dat niet ongewoon.
Wat kan het nu geweest zijn? Aangezien Sam de laatste paar weken ook een raar poeppatroon heeft met ook soms in de keutel half zwart, half bruin of soms teerachtig zwart, kan er sprake zijn van iets in maag/darmkanaal. Dat zou kunnen betekenen dat hij daarvan ook buikpijn heeft en afgelopen nacht een soort koliekachtige pijn heeft gehad. Dan zou de benauwdheid mogelijk door oppas verward kunnen zijn met extreem hijgen van de pijn.
Het kan ook zijn, dat er sprake is geweest van een hartritmestoornis, als het wel benauwdheid is geweest en niet hijgen. Dat is qua enzymen in het bloedbeeld nog te traceren.
Tijdens het onderzoek was Sam verder de oude, net als die ochtend.
Wel ook aangegeven, dat Sam de laatste tijd wat down oogt, pijnklachten dus ook heeft, vacht blijft wat problematisch.
Kan ook met schildklier te maken hebben, maar dat zegt dan weer niets over de aanval van afgelopen nacht.
Er is maandag een heel uitgebreid bloedbeeld aangevraagd, waarvoor bloed afgenomen, wat naar een speciaal lab gaat en waar ik vandaag uitslag van zou krijgen.
Dan verder kijken, komt er wat uit, dan verder kijken. Komt er niet wat uit, dan evt. kijken, wat te doen met pijn, die naar voren komt uit rug/wervelpijn. (rontgen of iets dergelijks) Komt er wat uit het bloedbeeld qua hartenzymen, dan mogelijk daar aanvullend onderzoek voor.
Gewichtstoename is niet helder waar dit door komt. Kan misschien te maken hebben met wat minder beweging of met de schildklier. Sam krijgt niet meer/anders te eten dan anders.
Het lijkt voor nu het meest erop, dat het een koliekachtige pijn is geweest. Dat verklaart zijn grote onrust, zijn hijggedrag en past bij het beeld van afgelopen weken qua poeppatroon.
Het kan epilepsie zijn geweest, niet meest grote verdenking, maar mogelijk wel de onrust qua voorfase en naderhand w.b. aanval. Het is onduidelijk wat er in die drie kwartier is gebeurd.
Vandaag uitslag van plaatsvervangende dierenarts, want mijn eigen dierenarts was vrij, zij belt mij morgen alsnog voor meer uitleg.
Voor nu is het zo, dat Sam zijn pro bnp is verhoogd in het bloed. Dat is een eiwit, wat vrij komt als het hart onder druk staat. Dat zou te maken kunnen hebben met ook wat er zondagnacht is gebeurd, bijv. iets van hartinfarct, waardoor hart onder druk komt te staan. Het eiwit wat dan vrij komt, geeft een waarde aan in het bloed. Bij Sam is die verhoogd. Of het dan een infarct is geweest, is onduidelijk. Wel is het zo, dat als het een infarct is geweest, bij een hartecho waarneembaar is, of er iets beschadigd is. Dat is dus voor nu een eerste advies; hartecho maken.
De schildklierfunctie is iets te laag, niet schrikbarend, maar wel iets. Deze waarde kan ook lager zijn, omdat bijv. Sam niet lekker in zijn vel zit. Dan zegt het niets over de schildklierfunctie zelf, maar over het zich niet lekker voelen. Een aanvullend schildklieronderzoek kan nodig zijn of zal w.s. het advies zijn. In juli 2015 was zijn T4 waarde 18 en nu 10. Dat is weliswaar wel een stuk lager nog weer. In 2013 was zijn TSH te laag, maar de vrije T4 te hoog. Lastig beeld. Een te lage schildklierfunctie kan wel een epileptische aanval teweeg brengen. Toch denkt de dierenarts niet, dat het afgelopen zondagnacht een epileptische aanval is geweest.
Beleid; ik word morgen terug gebeld door eigen dierenarts.
Het zal w.s. worden:
- hartecho
- aanvullend schildklieronderzoek
Komt hier wat uit, dan verder beleid en mogelijk nog richten ook op de rugpijn.
Komt er niets uit de hartecho, dan richten op de pijn, die Sam ook aangaf en de behandeling hier op richten. De pijn moet hoe dan ook behandelbaar zijn.
W.s. gaat Sam dan naar Remco Jonker, hij is een echoloog op De Tweede Lijn, waar Sam destijds ook is geholpen met zijn blessure.
Ik maak me al met al grote zorgen.
