Het HondenForum

Zie voor huidig pagina 3.

April: Ik zit er echt even doorheen... Het gaat slecht met Beau. Is hij ziek dan? Nee. Niet echt. Hij is alert, blij, wil graag eten en drinken, alles is wat dat betreft prima. Maar hij heeft dagelijks meerdere 'likaanvallen'. Hij likt dan de hele vloer af, of zijn mand, of hij vreet van het rieten mandje wat ik heb staan. Hij wil dan naar buiten om gras te eten. We zitten inmiddels midden in likaanval zeven voor vandaag, hij is dan compleet over zijn toeren ook, onbereikbaar. Hij wordt ook blinder en dover, dus alles wordt minder Ik ga een afspraak maken met Tannetje Koning, maar de twijfels zijn wel aanwezig... Wanneer is het genoeg? Wil ik hem alle stress van de aanvallen en daar bovenop de medische molen nog aandoen? Hij is bijna dertien en voor de rest dus ook niet compleet gezond meer. Hij krijgt al supplementen en we hebben meerdere soorten voer geprobeerd. Misschien is het mijn vermoeidheid en stresslevel dat spreekt nu, maar wanneer is het genoeg? Hoe beslis ik nou zoiets?

Die criteria kan alleen jij stellen. Wat genoeg is voor jou kan voor de volgende over de schreef zijn of nog lang niet de grens bereikt.
Ik denk dat jij heel goed kunt inschatten wat je ondraaglijk vindt voor Beau.

Die likaanvallen lijken mij bijzonder naar om aan te zien. Is het echt iets lichamelijks of misschien ook een geestelijke component?


Sterkte in ieder geval!

Dat is aan ieder op zich, wanneer het genoeg is.
Voor mij is het genoeg als de stress invloed gaat krijgen op de gemoedsrust van de hond.
Verandert hij erdoor? Wordt hij door anderen anders benaderd? Dat soort dingen.

Simpeler: Akke, mijn eerste stabij, was oud en versleten. Ik deed vijf keer zolang over een rondje maar dat boeide niks. De rest amuseerde zich wel.
Toen werd ze door een vreemde hond omver gelopen, letterlijk.
Een paar dagen later zag ik opeens dat ze niet meer bij de rest lag. Normaal hoefde ze maar te kijken, maar opeens was dat voorbij.
Ze zonderde zich af. De rest ging haar negeren. Actief.
Dat heb ik een week aangezien en toen ben ik gestopt.
Ze was niet ziek. Maar ze was ruim 14 jaar de onbetwiste leider geweest en opeens bestond ze niet meer. Ze kon niet meer mee met de rest en werd uitgestoten.

Misschien had ze nog twee jaar meegekund als ze enig hondje was geweest, maar dat was ze niet.
Mijn keuze. Een ander zou het vast anders doen.

Het kan zo goed ook geestelijk zijn... Stress? Evt door verminderd zicht of gehoor? Moet ik hem helemaal door laten lichten? Is het een tumor? Of idd aangeleerd gedrag? Iets anders fouts? Ik heb altijd gezegd dat ik liever te vroeg dan te laat ben maar pfoe

Hij wordt onvriendelijker naar andere honden Marjoleine Maar het lastige is, is dat hij gewoon Beau is verder. Ja, hij wordt in alles minder, maar hij wandelt nog graag, hij is blij om me te zien, alles. Hij gaat wel meer aan me hangen en dat is ook geen goed teken natuurlijk

Hilde schreef:Hij wordt onvriendelijker naar andere honden Marjoleine Maar het lastige is, is dat hij gewoon Beau is verder. Ja, hij wordt in alles minder, maar hij wandelt nog graag, hij is blij om me te zien, alles. Hij gaat wel meer aan me hangen en dat is ook geen goed teken natuurlijk

Nee, dat is niet goed.
Je weet zelf wat hij naar vindt. Als je dat vermoedt, nou. Dan dus.

het doet me denken aan rita als ze een aanval van brandend maagzuur had.
kan dat het niet zijn hilde?

Ach Hilde toch
Het is genoeg als het niet meer Beau waardig is en dat weet alleen jij wanneer dat is.

Ik wens je heel veel sterkte met het nemen van een besluit. Ik weet helaas uit ervaring hoe moeilijk het is.

Nanna schreef:De vloer likken kan een teken van misselijkheid zijn. Als je hem naar buiten laat, wil hij dan ook gras vreten?

Ja, zoals in de OP vermeld. Ontlasting verder goed, hij krijgt supplementen om de boel rustig te houden, heb Emperid in huis, Iberogast, verschillende soorten voer geprobeerd... Het wordt enkel erger.

Waarom zet je hem niet een tijdje op pijnstilling om te kijken of het likken daar een uiting van is?
Ben je nog veel met hem bezig qua gehoorzaamheidsoefeningen etc? Wat doe je bij zo'n 'likaanval'?

Nanna schreef:De vloer likken kan een teken van misselijkheid zijn. Als je hem naar buiten laat, wil hij dan ook gras vreten?

Staat wel in het openingsbericht.

Er kan dus een medische oorzaak achterliggen, denk ik? De vraag is nu of je hem onderzoeken wilt aandoen? Want het kan natuurlijk dat er behandeld kan worden.
Ik heb op een gegeven moment besloten tot inslapen bij mijn ouwetje ipv opnieuw een -vermoedelijke- blaasontsteking te laten onderzoeken behandelen. Ze was op en ik wilde geen gedoe met pillen meer.
Maar alleen jij kan dat beslissen. Je kent hem zo goed, vertrouw erop dat je het op een gegeven moment weet en neem het stap voor stap. Sterkte

renee-uk schreef:het doet me denken aan rita als ze een aanval van brandend maagzuur had.
kan dat het niet zijn hilde?

Ja, absoluut. Vandaar ook de Iberogast. Maar acht (inmiddels) aanvallen op een dag is toch te triest voor woorden

Apple schreef:Waarom zet je hem niet een tijdje op pijnstilling om te kijken of het likken daar een uiting van is?
Ben je nog veel met hem bezig qua gehoorzaamheidsoefeningen etc? Wat doe je bij zo'n 'likaanval'?

Nee, trainen gaat steeds minder, hij wordt te slecht qua gehoor en zicht en ook een groep kan qua stress niet meer. Ik kan er nog wat heftigere pijnstilling tegenaan gooien om te proberen... Ik ga meestal met hem naar buiten direct, maar heb ook wel eens afgewacht en wel eens geprobeerd af te leiden of een keer 'klaar, kappen nu', maar vooral dat laatste maakt het enkel erger. Stressgerelateerd? Geen idee...

Nanna schreef:Als je het idee hebt dat hij het niet meer leuk heeft kun je hem zonder gewetensbezwaren zijn rust gunnen hoor. Het is een oude hond, hij heeft al issues en is doodsbang voor de dierenarts.
Het zal hem verder weinig uitmaken of hij een maand langer of korter leeft.

Ja, dat is ook zo maar pfoe Vooral omdat hij nog zo levendig kan zijn ook. Maar hij krijgt ook weer meer moeite met vreemde mensen, denk door zijn achteruitgaande zicht. Hij heeft het nog best oké als de wereld normaal is in zijn ogen, maar de hond die hij was, is hij niet meer.

Hilde schreef:

renee-uk schreef:het doet me denken aan rita als ze een aanval van brandend maagzuur had.
kan dat het niet zijn hilde?

Ja, absoluut. Vandaar ook de Iberogast. Maar acht (inmiddels) aanvallen op een dag is toch te triest voor woorden

ik wist niet of je die mogelijkheid al had overwogen, maar dat had je al wel dus.
als ik dan terugdenk aan mijn rietje als ze zo'n aanval had en bedenk dat dat eigenlijk constant is bij beautje dan kan ik me je wanhoop heel goed voorstellen.
wat een rotsituatie

Ik zou eerst die maag goed uitsluiten! Hier een hondje gehad die vorige maand een maagzweer had, en die had precies dezelfde symptomen als Beau. Vloer likken, slikken, heeft zelfs gordijnen en dekens kapot getrokken om op te kunnen eten. Ze heeft 4 weken verschillende soorten medicijnen gehad en is nu weer helemaal de oude. Zij was tijdens haar ziek zijn ook moe, lag veel te slapen en wat lusteloos.

Mijn Beau had soms ook van die "likaanvallen", hij likte de stof van de vloer. Ik liet hem gras eten, of wij plukte wat zelf anders stond ik de halve nacht buiten, en dan was het over. Het kan best zijn dat hij last van zijn maag heeft. Ikzelf zal dat nog wel even laten onderzoeken, misschien is er een middeltje wat wel helpt.

Wat het laten gaan betreft, dat weet alleen jij. Je bent zo met hem verbonden dus je weet het gewoon. Ik kan niet uitleggen hoe het werkt of waarom het zo is maar het is zo. Sterkte, dit zijn echt de minder leuke kanten van het hebben van dieren.

Moeilijk Hilde
Die aanvallen lijken op wat Kaiou doet hij last heeft van brandend maagzuur.
Hij heeft het gelukkig niet zo vaak en bij hem helpt wat gras eten dan goed.
Misschien voor Beau even bellen- en overleggen met de dierenarts?

Hilde schreef:

Apple schreef:Waarom zet je hem niet een tijdje op pijnstilling om te kijken of het likken daar een uiting van is?
Ben je nog veel met hem bezig qua gehoorzaamheidsoefeningen etc? Wat doe je bij zo'n 'likaanval'?

Nee, trainen gaat steeds minder, hij wordt te slecht qua gehoor en zicht en ook een groep kan qua stress niet meer. Ik kan er nog wat heftigere pijnstilling tegenaan gooien om te proberen... Ik ga meestal met hem naar buiten direct, maar heb ook wel eens afgewacht en wel eens geprobeerd af te leiden of een keer 'klaar, kappen nu', maar vooral dat laatste maakt het enkel erger. Stressgerelateerd? Geen idee...

Kan het zijn dat hij die prikkels mist en daardoor zelf wat zoekt? Zeker ook omdat je aangeeft dat hij ook kauwt aan zijn mand.
Waarom ga je met hem naar buiten dan eigenlijk?

Ik zou zelf een verder gezonde hond niet laten gaan als het zo vaag is. Dus of medisch eerst door de molen of eens kijken of het gedragsmatig is.
Maar goed, dat ben ik. Ouderdom komt wel met gebreken zoals verlies van zintuigen. Dat hoeft niet per definitie erg of onleefbaar te zijn.

Hilde schreef:Ja, dat is ook zo maar pfoe Vooral omdat hij nog zo levendig kan zijn ook.

Het gaat om de balans.

Barnsley schreef:Ik zou eerst die maag goed uitsluiten! Hier een hondje gehad die vorige maand een maagzweer had, en die had precies dezelfde symptomen als Beau. Vloer likken, slikken, heeft zelfs gordijnen en dekens kapot getrokken om op te kunnen eten. Ze heeft 4 weken verschillende soorten medicijnen gehad en is nu weer helemaal de oude. Zij was tijdens haar ziek zijn ook moe, lag veel te slapen en wat lusteloos.

Maar hij is niet moe, niet veel slapen (eerder minder), niet lusteloos, geeft niet over, ontlasting is goed, eetlust is goed...

Het lastige is gewoon dat het met Beau niet 'even onderzoeken' is. Het is muilkorf om, veel stress, etc. De vraag is, wil ik hem dat aandoen... Morgenochtend ga ik Tannetje Koning bellen, hopelijk heeft zij snel plek voor ons.

@Apple: ik ga met hem naar buiten omdat hij gras wil eten. Hij begint niet aan zijn eigen mand, maar aan een rieten boekenmand. Hij kan de likaanvallen ook hebben als we wel dingen hebben ondernomen en hij dus wel genoeg prikkels heeft gehad.

Ach Beau toch
Stel dat de likaanvallen te maken hebben met misselijkheid dan wil omeprazol (maagbeschermer bij kruidvat of via de DA) nog wel eens goed helpen.
Mickey had regelmatig van die aanvallen, obsessief likken aan kleden, parket noem maar op.....om een andere reden omeprazol gekregen en het likken kwam eigenlijk bijna nooit meer voor.
Het is misschien alleen maar symtoombestrijding, mocht het lichamelijk zijn, maar als dat helpt voor een makkelijkere oude dag terwijl hij verder nog redelijk goed is zou ik persoonlijk zoiets nog wel een kans geven, maar jij kent Beau het beste.
In ieder geval sterkte met je lieve Beau

Hilde schreef:

Barnsley schreef:Ik zou eerst die maag goed uitsluiten! Hier een hondje gehad die vorige maand een maagzweer had, en die had precies dezelfde symptomen als Beau. Vloer likken, slikken, heeft zelfs gordijnen en dekens kapot getrokken om op te kunnen eten. Ze heeft 4 weken verschillende soorten medicijnen gehad en is nu weer helemaal de oude. Zij was tijdens haar ziek zijn ook moe, lag veel te slapen en wat lusteloos.

Maar hij is niet moe, niet veel slapen (eerder minder), niet lusteloos, geeft niet over, ontlasting is goed, eetlust is goed...

Het lastige is gewoon dat het met Beau niet 'even onderzoeken' is. Het is muilkorf om, veel stress, etc. De vraag is, wil ik hem dat aandoen... Morgenochtend ga ik Tannetje Koning bellen, hopelijk heeft zij snel plek voor ons.

@Apple: ik ga met hem naar buiten omdat hij gras wil eten. Hij begint niet aan zijn eigen mand, maar aan een rieten boekenmand. Hij kan de likaanvallen ook hebben als we wel dingen hebben ondernomen en hij dus wel genoeg prikkels heeft gehad.

Oké, ik zou dan toch zeker een bezoekje brengen aan een DA om eens te kijken wat er aan de hand is.
Ik denk dat voor iedere hond de DA wel een stressmoment is, maar als dat maakt dat hij zich weer beter voelt voor lange tijd, dan is het bezoekje het misschien toch wel echt waard. Zeker omdat je aangeeft dat hij verder klachtenvrij is.

Geloof als je die vraag stelt dat die ook al even in je hoofd zit en misschien dat wel de grens is.
Beau is toch een heel moeilijk gecompliceerd hondje geweest waar je hard je best op gedaan hebt .? Zou het niet zijn dat hij in oud gedrag terug valt.?

Geloof als je die vraag stelt dat die ook al even in je hoofd zit en misschien dat wel de grens is.
Beau is toch een heel moeilijk gecompliceerd hondje geweest waar je hard je best op gedaan hebt .? Zou het niet zijn dat hij in oud gedrag terug valt.?

Ja, daar valt hij in terug en ik denk dat het door achteruitgaand zicht komt. Hij wordt weer een stuk alerter op vreemde mensen en hij begint weer meer honden stom te vinden. De vraag zit al een tijdje in mijn hoofd inderdaad, ook omdat hij eerder flauw is gevallen en toen ook al niet goed was. Hij zit medisch gezien nog niet in een dal, maar ik wil dat ook zo graag voor zijn. Zijn laatste dagen moeten geen ellende worden

Wat vervelend voor jullie Hilde
Ik zou de maag nog een keer laten onderzoeken als dat door middel van medicijnen makkelijk op te lossen is levert dat wellicht wel wat op.
Verder zou ik vertrouwen op mijn eigen gevoel , je hebt zoveel bereikt met Beau en het zo goed gedaan , dat laatste stukje ga je ook redden en zal je de juiste beslissing op de juiste tijd gaan maken

Hilde schreef:

Apple schreef:Waarom zet je hem niet een tijdje op pijnstilling om te kijken of het likken daar een uiting van is?
Ben je nog veel met hem bezig qua gehoorzaamheidsoefeningen etc? Wat doe je bij zo'n 'likaanval'?

Nee, trainen gaat steeds minder, hij wordt te slecht qua gehoor en zicht en ook een groep kan qua stress niet meer. Ik kan er nog wat heftigere pijnstilling tegenaan gooien om te proberen... Ik ga meestal met hem naar buiten direct, maar heb ook wel eens afgewacht en wel eens geprobeerd af te leiden of een keer 'klaar, kappen nu', maar vooral dat laatste maakt het enkel erger. Stressgerelateerd? Geen idee...

pas wel op met het soort pijnstilling, want die kunnen erg belastend zijn voor de maag.
en ik zou toch wel iets aan die maag proberen te doen, want als dat lukt is het leven wellicht al een stuk dragelijker voor hem (en voor jou). dat hoop ik dan maar

Herkenbaar hoor wat je schrijft. Ook hier een ouder hondje met allerlei ernstige ziektes, maar die ook nog heel levendig kan zijn. En plezier in het leven schijnt te hebben. De laatste 3 dagen toch wel wat issues, dat je denkt, is dit het wel voor het beestje.

Ook ik herken het "meer aan je hangen" aspect.
Het blijft moeilijk, want als je haar weer ziet rennen, springen en vliegen tijdens een wandeling, lijkt ze het erg naar haar zin te hebben.

Heel veel sterkte met deze situatie.

Het klinkt voor mij ook als problemen met de maag (misselijk of brandend maagzuur bijvoorbeeld).