Aanvallen, wat kan dit zijn? Edit: nu onderzoek in Utrecht

[Secricible]

Een lang verhaal, maar tot nu toe weten de dierenartsen er weinig raad mee. En ons meisje is ondertussen zo bang om bij de dierenarts te komen dat ik het op dit moment niet de moeite waard vind om verder te graven.
Vooraf kan ik melden dat ons dametje een beetje een kneusje is. Heeft regelmatig iets, meestal kleine pechdingen. Ze heeft wat geirriteerde darmen vaak, waar tot nu toe geen diagnose voor gevonden is. Wel is er sprake van diverse voedselallergieën maar die zijn op dit moment onder controle.

30 december zijn wij naar vrienden op bezoek gegaan. Het werd een latertje, rond 1 uur in de nacht kwamen we ongeveer thuis. Onze reu zit in de gng als we er niet. Hij raakt gemakkelijk in de stress en dit werkt voor hem het prettigst. Hij was de rust zelve toen we binnen kwamen en begroette ons gezellig.
In de kamer ligt normaal ons dametje. Die was echter in geen velden of wegen te bekennen om ons te begroeten. We hebben haar geroepen, maar geen reactie. Paniek kan ik je zeggen.
Uiteindelijk zag ik iets bewegen, en bleek ze achter ons wasrek, half achter de wasmachine weggekropen te zijn. Daar durfde ze ook niet meer weg.
Onze eerste gdachte was vuurwerk, hoewel ze daar eigenlijk nooit bang voor is geweest. Uiteindelijk hebben we haar weggetrokken achter het rek en besloot ik een stuk te gaan lopen met ze om ze te kalmeren.
Al snel zag ik dat er iets mis was, ze liep niet goed op 1 achterpoot en soms zakte ze er ineens doorheen en raakte in paniek. Ik heb bij thuiskomst direct de dierenarts gebeld, midden in de nacht.
Deze vond het niet voldoende spoed, hij dacht ook aan vuurwerk en daardoor een verrekking. Ik had pijnstillers thuis en die mocht ik geven en volgende ochtend naar de ierenarts.
Die nacht heb ik bij haar geslapen, de hele nacht is ze volledig in paniek gweest van ieder geluidje. Ze durfde niet te drinken en voelde warm aan. Einde van de nacht realiseerde ik me dat zoveel angst niet door en knal kon zijn gekomen, dan hd ze moeten kalmeren. In de ochtend dus weer de dierenarts gebeld en die wilde ons met spoed zien.
De autorit was een ramp, ze kon niet overeind blijven en schoof gewoon van de bank. De dierenarts... Wat een hel. Ze is nooit blij bij de dierenarts, maar dit was blinde paniek met een verlamde hond. Alls lag onder de poep en pies. Kalmeringsmiddelen gegeven, alles maar ze bleef zo bang en panisch.
Ze bleek hoge koorts te hebben en dus verlamming in haar achterpoot. Doordat het oudjaarsdagbwas waren er geen specialisten beschikbaar dus met antibiotica, pijnstillers en kalmeringsmiddelen naar huis gegaan. Vermoeden was een onsteking in de rugzenuw.
In 2 weken tijd is ze ontzettend opgeknapt tot weer de oude. Met als enige dat ze een paar keer per maand kwijlaanvallen heeft. Het begint in de middag en het kwijl sijpelt gewoon uit haar mond. Af en toe lijkt ze er bijna in te stikken zoveel. Ze is daarbij niet ziek, niet pijnlijk. Tabletjes tegen de misselijkheid heeft ze gehad maar ook geen effect.

Omdat ze er zelf geen last van heeft wil ik haar na de traumatische gebeurtenissen bij de dierenarts even niet bloot stellen aan onderzoeken. Eerst weer wat vertrouwen opbouwen en rust in haar koppie. Maar de vraag blijft: wat heeft ons meisje? Dierenarten staan ook voor een raadsel... Aanknopingspunten zijn dus welkom.

[bouvierpoedel]

Je kunt blijven raden en gissen tot je een 250 kg weegt maar zolang je niet naar de DA gaat en haar angst belangrijker vind dan haar eventuele ziekte dan houd het op.
Iedereen kan wel met suggesties komen maar dan nog heb je die DA nodig.

[Secricible]

De basisonderzoeken zijn gedaan, daar is niks uitgekomen. De rest wil de DA niet doen zolang ze zo gestresst is omdat het de onderzoeken beinvloeden kan. Zoals verhoging ed, kan allemaal uit stress. Dus het contact met de DA is er wel, gaan vanmiddag weer er heen voor wat vertrouwen en overleg. DA weet niet waar het te zoeken nu dus we zoeken echt ervaringen en aanknopingspunten.

Ze is normaal juist ontzettend relaxed. Op die momenten ook trouwens, ze lugt dan gewoon op haar kussen te slapen. Enige wat wij zien is dat haar kussen drijfnat is en uiteraard dat het uit haar bek sijpelt als ze naar je toe komt. Wil op die momenten ook gewoon spelen, wandelen, alles.

[ranetje]

Ze heeft hoge koorts gehad....
Is er een bloedonderzoek gedaan?
Zo ja van wat?

Hoe oud is ze?

[Secricible]

Ja en dat leek toch wel gerelateerd aan infectie. Ze kunnen volgens de dierenarts van stress verhoging krijgen, maar zo hoog leek hem toch ziektegerelateerd.
Er is die dag geen bloed afgenomen, vanwege oudjaar was dat niet mogelijk blijkbaar. Daarna wel laten prikken. Ik weet eigenlijk niet orecies waarop allemaal getest is, maar er kwam iig geen afwijking uit. Stom eigenlijk, normaal vraag ik dat soort dingen wel, maar de hele situatie heeft me nogal naar de keel gegrepen toen. Ben een heel nuchter mens, maar mijn hond zo in blinde paniek over de grond zien rollen, zelfs na diverse keren kalmeringsmiddel geven. Ik was er van overtuigd dat we haar gingen verliezen. Als ik er aan terug denk krijg ik weer een brok in mijn keel.

Ik las vanmiddag nog iets over hersenschade door leverproblemen, dat wil ik nog bij de dierenarts neerleggen of dat een optie kan zijn.
Ze is 5,5.

[Easy_Rider]

Het lijkt mij dat ze een epiletische aanval heeft gehad. Zeker omdat je het over kwijlen hebt.
Ik zou zeker terug naar de dierenarts gaan.

[Secricible]

Het kwijlen was niet op dat moment he.
Toen ik die ochtend de dierenarts belde waren ze ook n.a.v. Mijn verhaal overtuigd van epilepsie en hebben de specialist van de kliniek gebeld en die is terug gekomen uit zijn vakantie. Volgens hem was er geen sprake van epilepsie. Daarvoor duurde het te lang en bovendien zou er dan geen sprake mogen zijn van langer durende uitvalsverschijnselen. Dat leek volgens hem echt op klachten in de rug te wijzen. Ze is verbeterd door antibiotica en dat bevestigde volgens hem dat het geen epilepsie was. Zelf herken ik me ook niet echt in de symptomen van epilepsie, en zou ze het dan niet vaker moeten hebben gehad?

De wens nu is nog een MRI scan laten maken, maar dat heeft alleen zin als ze weer een aanval heeft volgens de dierenarts.

Zelf heb ik er 0 verstand van, dus als iemand andere ervaringen heeft hoor ik het heel graag. Benoem nu puur wat de dierenarts heeft gezegd.

[Jetski]

Is ze kort voor 30 december behandeld met een anti worm/vlo/teken middel of kan ze iets raars/giftigs gegeten hebben?
Wat voor ras is de hond? (deze vraag ivm mdr1 gen...)

[Secricible]

Het is een akita. Ik ga ff googlen op het gen dat je noemt!
Ze is niet vlak ervoor ontwormt of geënt wat ik me kan herinneren. Bovendien doe ik beide honden altijd tegelijk, zou de ander het dan niet ook moeten hebben gehad? (Of zou dat niet hoeven?) zijn dit klachten die kunnen ontstaan na ontvlooien e.d. ja?

[Secricible]

Mdr1 gen lijkt niet voor de akita. Maar in het zoeken wel weer iets gevonden om uit te zoeken. Onze dame krijgt apoquel en als ik het goed begrijp is ze daarmee meer bevattelijk voor infecties.
Eergisteren heeft ze weer een halfje gehad voor het eerst in maanden, en gisteren dus kwijlen. Eens kijken of daar een verband te vinden is en na de pasen eens bellen met de kliniek waar ze dit voorgeschreven heeft gekregen.

[Jetski]

MDR1gen komt voornamelijk voor bij Collies/shelties/australien Shepherd enzo.
Kan zo gauw niet vinden of het ook regelmatig bij Akita s voorkomt.
Het hoeft zeker niet zo te zijn dat allebei de honden een reaktie zouden moeten krijgen. Dit kan met de gevoeligheid of aanleg van het individu te maken hebben.
Ja, de klachten die kunnen ontstaan bij een(bv mdr1 gevoelige) hond na toediening van een medicijn/anti vlo/teek/wormmiddelen zijn voornamelijk neurologisch.
Ik moest er in ieder geval aan denken bij het lezen van je verhaal..

[ranetje]

Het kwijlen was niet op dat moment he.
Toen ik die ochtend de dierenarts belde waren ze ook n.a.v. Mijn verhaal overtuigd van epilepsie en hebben de specialist van de kliniek gebeld en die is terug gekomen uit zijn vakantie. Volgens hem was er geen sprake van epilepsie. Daarvoor duurde het te lang en bovendien zou er dan geen sprake mogen zijn van langer durende uitvalsverschijnselen. Dat leek volgens hem echt op klachten in de rug te wijzen. Ze is verbeterd door antibiotica en dat bevestigde volgens hem dat het geen epilepsie was. Zelf herken ik me ook niet echt in de symptomen van epilepsie, en zou ze het dan niet vaker moeten hebben gehad?

De wens nu is nog een MRI scan laten maken, maar dat heeft alleen zin als ze weer een aanval heeft volgens de dierenarts.

Zelf heb ik er 0 verstand van, dus als iemand andere ervaringen heeft hoor ik het heel graag. Benoem nu puur wat de dierenarts heeft gezegd.

Nee dat hoeft niet.
Epilepsie geeft bij de ene hond veel aanvallen en bij de andere hond niet.
Aanvallen kunnen op zich ook zeer verschillend zijn.

Heeft ze voor die nare toestand toevallig ook apoquel gehad?
Krijgt ze het voor huidproblemen (jeuk o.a.)?
Uit wat je vertelt over het kwijlen na dat halfje apoquel is er misschien een verband te vinden?
Zeker iets om ter sprake te brengen bij de DA.

[Easy_Rider]

Hoe is het nu met de hond?

[Charlie]

Heeft ze geen verdikking ter hoogte van haar hals ? Met momenten kwijlde onze border collie ook enorm. Hele plassen kwamen er uit. Ook hij was rustig tijdens het kwijlen. Achteraf bleef dat hij een schildkliertumor had.

[Secricible]

Topic even uit het oog verloren. Eigenlijk omdat het nu heel goed met haar goed.
Wel begint ze nu weer jeuk te krijgen, dus komen langzaam op het punt dat ze wer apoquel moet krijgen.
Ik heb gemaild met de fabrikant maar die geeft geen reactie terug. De specialist die apoquel heeft voorgeschreven heeft er nog niet meer van gehoord.
Ik ga dit voorjaar iig alles extra monitoren of ik een verband zie tussen de medicatie en de kwijlaanvallen.

Een bult kan ik niet vinden, gelukkig als ik jou zo hoor! Klinkt heftig!

[Secricible]

Goh, zo vervelend, maar het topic krijgt een tik omhoog. Vanochtend liet ik ons meisje uit en viel het me halverwege de wandeling op dat ik haar nagels hoorde slepen. Ik dacht nog "hmm, hoe kunnen die nagels nou te lang worden?" Maar na een paar minuten werd het me duidelijk dat het niet aan de nagels lag maar dat ze haar poot liet slepen. Paniek vloog me naar de keel natuurlijk en ik heb direct de spoedarts gebeld.
Die wilde me in eerste instantie laten wachten tot half 10 het spreekuur, maar omdat ik bang was dat ze weer zo zou verslechteren en we weer met een panische hond bij de arts zouden zitten heb ik doorgedrukt dat ik direct wilde komen. Ik kon uiteindelijk op de dependance terecht en had een verschrikkelijke arts. Ik heb hem filmpjes van december laten zien. Standaardcontroles zijn gedaan en was niks te zien, ze liep ook weer iets beter. Uiteindelijk kwam hij met "mogelijk hele lichte epilepsie" en vond het onvergelijkbaar met December. Ook meldde hij nog dat ze in December vast toch ergens van geschrokken was. Standaard controles waren nu iig goed, geen koorts.
Ik heb hem uiteindelijk bedankt en ben weg gegaan, ik kon helemaal niks met die kerel. Ik vermoed dat ik hem ook die nacht de vorige keer aan de lijn heb gehad zelfs. Thuis heb ik mijn eigen locatie gebeld en ze gevraagd of ze een telefonisch overleg konden regelen met de arts van December. Ik vond hem heel fijn en vertrouwde hem volledig. Hij werkt vandaag niet, maar ze gingen kijken wat mogelijk was, anders belt hij me maandag.
Voor nu dus aankijken, ze sleept nog steeds en soms zet ze hem dubbel neer. Bijna alsof het pootje slaapt. Maar ze is niet in paniek, eet en drinkt goed dus durf het voor nu wel aan te kijken.

[Lemuria]

Wat ontzettend vervelend om niet serieus genomen te worden. Ik hoop dat je snel duidelijkheid hebt...

[Gollum]

Jeetje wat een zorgen kun je dan hebben he. Ik hoop dat je erachter komt wat het is..

[Secricible]

Helaas niet meer gebeld vandaag. Verwacht, maar toch frusterend. Ze verslechterd niet, heb haar toestraks om zien kukelen toen ze half tegen het kussen op de grond wilde staan met haar poot. Verder gaat ze redelijk stabiel. Slaapt veel, maar dat is niet anders dan anders. Lopen blijft sleperig en niet goed...

[Secricible]

Pfff uiteindelijk zaten we om half 1 alsnog in de kliniek. Hoewel hij het moeilijk vond om iets te beoordelen is eerste gedachte nu spondylitis door infectie. Blijkbaar kan deze blijven sluimeren en dat lijkt hij sinds december gedaan te hebben. Nu weer medicijnkast aan pillen en een paar spuiten rijker (nouja, die zitten al in de hond) en in de loop van de week als ze iets beter is gaan we rontgenfotos maken.

[jacq1970]

jeetje wat een verhaal zeg.. en wat een gedoe... spondylose zou kunnen natuurlijk maar dat erge kwijlen waar komt dat dan vandaan... kan het geen hernia zijn??
anders zou ik aharon eens een bezoekje brengen van kreupeldier.... maar zeker ook foto's laten maken want ze kunnen wel denken dat het die kant op gaat maar kan ook iets heel anders zijn.

[Secricible]

Zo, weer even update na vandaag.

Zaterdagnacht dus om half 1 bij de kliniek gekomen nadat ze thuis weer volledig op 3 poten liep en omviel. Een hele fijne arts gehad die de situatie heel serieus nam maar wel eerlijk zei echt niet te weten waar te beginnen. Hij heeft alles geprobeerd wat hij toen kon en we hebben hem uitgebreid verteld van december en ook het filmpje weer laten zien. Hij heeft haar poot onderzocht maar die gaf geen problemen. Daarna is hij haar rug gaan onderzoeken en daar bleek wel dat onze dame erg taai is want met heel veel moeite kon hij een heel klein beetje gesmak krijgen bij haar als hij op haar ruggenwervels drukte als uiting van pijn en ongenoegen. Hij ging dus mee met de diagnose in December, namelijk een ontsteking in de ruggenwervel die op de zenuw drukte. We hebben daar toen meteen antibiotica gekregen en pijnstillers, dezelfde behandeling als de vorige keer omdat hij erg veel twijfels had en ze daar de vorige keer goed op gereageerd heeft. Verder zou ze maandag besproken worden tussen de artsen in het "moeilijke gevallen spreekuur" en zou daar ook de arts bij aanwezig zijn die haar in December had gezien.
Ik heb die nacht ook wel besproken dat ik me erg naar voelde over die zaterdagochtend en me nu soort van schuldig voelde hem uit zijn bed te hebben gebeld terwijl ik er verdorie vanochtend al mee was gekomen. Hij viel zijn collega uiteraard niet af maar heb me wel gehoord gevoeld en dat was wel heel fijn. Ook geen nachtconsult geteld maar een vervolgconsult.

Zondagochtend was ze nog aardig beroerd, vond wat braaksel in de kamer dus begonnen met wat emeprid die er binnen paar tellen weer uit ging.... Hmm, goed begin, zag de bui alweer hangen om weer terug te kunnen omdat die tabletten er niet in gingen. Ze was zondagochtend ook echt slecht, viel constant om, smakken en likken dus ik maakte me aardig zorgen.
Mijn man zat er echter aardig doorheen zaterdagnacht en sliep nog dus ik wilde hem niet wakker maken als het niet echt hoefde (en hij moet haar dan in de auto tillen) dus ik ben even bij haar gaan zitten, tuindeuren open voor frisse lucht en even haar tot rust laten komen. Dat hielp aardig, ze ging beter lopen en minder smakken. Nogmaals emeprid geprobeert en die bleef er in. Even de andere hond uitgelaten en haar gelaten en na terugkomst was ze helder en redelijk vrolijk en liep ze redelijk stabiel dus medicijnen er in gedaan en die bleven er ook in gelukkig

Van daaruit dus aan de slag gegaan, in de ochtend pijnstillers en 2x d.d. antibiotica. Dat ging niet zonder slag of stoot, dat spul smaakt blijkbaar echt heel vies dus 2x d.d. strijd

Voor vanochtend afspraak gemaakt voor narcose en foto's. Madam is niet zo van het op haar zij liggen en al helemaal niet op haar rug dus besloten voor algehele narcose zodat de foto's ook goed gemaakt konden worden. Heb haar rond 1 uur vanmiddag weer opgehaald en mee gekeken op de foto's. Die waren allemaal helemaal goed, geen afwijkingen te zien. Nu had hij al gewaarschuwd dat ontstekingen niet erg zichtbaar zouden zijn op foto's, behalve als het echt zodanig was dat de wervels aangetast waren en daar was geen sprake van. Maar goede nieuws was dus dat er geen spondylose te zien was, geen hernia, eigenlijk helemaal niks.

Omdat ze nu al 2x goed reageert op antibiotica denken ze dat ze in December een urineweginfectie heeft gehad die is opgekropen naar de ruggenwervels en daar spondylitis heeft veroorzaakt. Hier hebben we antibiotica voor gegeven, maar niet lang genoeg waardoor er restanten bacteriën zijn achter gebleven. Door de apoquel is afweer verminderd en heeft de bacterie net het laatste zetje gekregen om weer tot uiting te komen en nu dus weer feest. Hij kan geen logische verklaring bedenken wat het kwijlen er mee van doen kan hebben en denkt echt dat het er los van staat. Voor de zekerheid heeft hij alles op de foto gezet, ook nek en kop dus wel echt grondig gekeken.

Nu 2 keuzes, eerste was serieus aan de antibiotica om de bacterie nu voor eens en voor altijd naar zijn eindbestemming te helpen. Andere optie was naar de specialist en daar dmv contrastvloeistof weer foto's gaan maken om de diagnose 100% bevestigd te krijgen.
We hebben gekozen voor het eerste, weer foto's maken is weer een berg stress voor haar en de redenatie vind ik zo logisch en heb ik zoveel vertrouwen in dat we daar in mee willen gaan. Mocht het toch weer terugkomen gaan we wél naar de specialist door.

We hebben het dus ook wel uitgebreid over de apoquel gehad. Hij heeft ons uitgelegd dat de andere behandeling voor jeuk corticosteroïden is. Beide doen echter deels hetzelfde, namelijk het afweersysteem verminderen (en daarmee de te extreme reactie van het afweersysteem die de allergie veroorzaakt). Apoquel doet dat minder dan andere corticosteroïden maar het is alsnog wel de werking dus het afweersysteem verminderd en daardoor is de kans op onstekingen inderdaad groter, maar wel veel minder groot dan bij reguliere anti-allergie middelen. Voor mij op dit moment voldoende om de situatie te begrijpen en goed te kunnen bevatten.

Voor nu dus 6 weken antibiotica er in zien te krijgen Ik denk dat de relatie tussen onze hond en mij voor altijd vermoord is over 6 weken. Aan de andere kant krijgt ze al jaren apoquel en kreeg ik haar uiteindelijk zo gek dat ze aan kwam rennen als ik het tablet doordrukte dus wellicht lukt dat me met deze ook nog in de toekomst na een paar goede ervaringen.

[ranetje]

Kan je die pillen niet in een flinke klodder rundergehakt kwijt?

Gaat niet lekker zo, wat moeilijk
Slepen met een poot wijst naar mijn smaak niet op epilepsie maar op een (ander) neurologisch probleem.
Druk/ontsteking op de ruggengraat zou een optie kunnen zijn.

Ik moet zeggen dat bij mijn hond een scan van de rug het aller duidelijkste resultaat liet zien.
Zo scherp dat er niets te missen was, zelfs niet voor mijn lekenogen.

[Hippo]

Jeetje wat een toestand. Lijkt mij zo rot dat ze niks kunnen vinden. Bij wat voor dierenarts zit je?
Ik heb zelf al heel wat mensen doorgestuurd naar Van den Heuvel kliniek in Best en hoor van Putten ook ontzettend goede verhalen van gevallen waar moeite een diagnose van was te maken.

[Secricible]

Ranetje, ze gaan dus ook niet meer uit van epilepsie maar een ontsteking in de rug die idd de zenuw verdrukt heeft. Gezien haar reactie op de behandeling lijkt deze diagnose juist te zijn en daar gaan we voor nu in mee
Ik wikkel ze nu in stukjes ontbijtspek en so far so good heeft ze het ng niet door. Heb nog paar pakjes hondenpathe staan om in te kneden mocht het niet meer lukken met spek.

Voor nu is ze weer happy, pijnvrij en geen slepen oid meer dus we hopen dat hetbwegblijft met deze bergen antibiotica!

[ranetje]

Ranetje, ze gaan dus ook niet meer uit van epilepsie maar een ontsteking in de rug die idd de zenuw verdrukt heeft. Gezien haar reactie op de behandeling lijkt deze diagnose juist te zijn en daar gaan we voor nu in mee
Ik wikkel ze nu in stukjes ontbijtspek en so far so good heeft ze het ng niet door. Heb nog paar pakjes hondenpathe staan om in te kneden mocht het niet meer lukken met spek.

Voor nu is ze weer happy, pijnvrij en geen slepen oid meer dus we hopen dat het wegblijft met deze bergen antibiotica!

Ik duim met je mee

[Secricible]

Ik zou de boel graag afsluiten, maar nee. We zitten nog steeds aan de antibiotica, hoewel dat echt met de dag lastiger wordt om er in te krijgen.
Zondag liet ik ze even uit met mijn moeder toen ze ineens weer gek deed. Het duurde misschien een minuutje maar door haar even door te laten lopen zakte het ook snel weer weg. Vandaag hoorde ik ineens gestommel in de gang en weer een aanval waarbij ze nauwelijks overeind kon komen. Ik dacht weer even te gaan lopen, doorbloeding op gang krijgen maar het werd niet beter. Uiteindelijk gefilmd en weer naar huis. Daar wat lekkers gegeven en even laten rusten, waarbij ze in paniek wilde raken, maar heb haar weer overeind gezet en daar leek ze iets beter te worden.
Nogmaals gaan lopen met haar en toen zakte het eindelijk af, in totaal denk ik 10-15min geduurd. Misschien heeft de antibiotica langer nodig, we zijn nu 2.5wkn van de 6 bezig, maar ga morgen toch nog even bellen voor de zekerheid.

[ranetje]

Zit je al bij een specialist?
Zoek anders eens een second opinion bij een andere specialist.

Het is toch niet goed dat dit zo voort duurt?

[Secricible]

Ik heb vanochtend contact gehad met de dierenarts die inderdaad aangeeft Utrecht in te gaan schakelen nu omdat hij het niet meer weet. Overigens had ik dat al verwacht, na het fotos maken zei hij dat als het niet aan zou slaan er een specialist bij moest komen.
Hij ging proberen vandaag of morgen contact te krijgen met Utrecht dus we zullen morgen meer horen hoop ik.

[ranetje]

Ik heb vanochtend contact gehad met de dierenarts die inderdaad aangeeft Utrecht in te gaan schakelen nu omdat hij het niet meer weet. Overigens had ik dat al verwacht, na het fotos maken zei hij dat als het niet aan zou slaan er een specialist bij moest komen.
Hij ging proberen vandaag of morgen contact te krijgen met Utrecht dus we zullen morgen meer horen hoop ik.

Succes