Het HondenForum

Hallo,


Onze jr van bijna 16 jaar gaat de laatste weken dusdanig hard achteruit dat ik denk dat het einde langzaam in zicht komt.
Het ene moment denk ik: het kan nog wel, het andere: nu is het klaar.
Beetje grensverschuivend.
Hij eet nog heel goed en graag, maar zijn ontlasting is heel wisselend.
Ook maakt hij niet een echt vrolijke indruk.
Hij plast al langere tijd in huis en we kunnen nooit lang van huis maar bij mijn schoonouders waar die altijd was als wij langer weg waren, wil die ook niet meer graag.
Sinds kort ook binnen poepen.
Slecht en krom lopen, slecht opkomen, niet meer willen wandelen.
Sinds een paar dagen ook piepen met oppakken.

Ik weet dat er langzaam een einde komt nu maar ja........ ik ben niet zo goed in een datum prikken.
Ik kom dan liever in een situatie dat ik echt niet anders kan beslissen.
Zoek hier gewoon wat steun in de laatste fase van onze ziggy.

Sterkte. Kan je geen raad geven.

Ach wat naar. Hele moeilijke periode, je verlegt toch steeds je grens en klampt je vast aan de goede momenten. Soms denk je achteraf "had ik maar eerder…."
Lastig hoor, een goed moment is er nooit.
Heel veel sterkte

Ik voorkom liever de situatie warin ik niet anders kan beslissen.
Dat vind ik wel zo eerlijk naar mijn hond .

Een hondje dat zo oud is geworden en nu op zijn laatste dagen loopt die zou ik laten gaan gaan.
Uit liefde

zo te lezen denk ik, dat je wel weet wat de juiste beslissing is voor je hond, houden van is ook los laten.
ik wens je veel sterkte en wijsheid toe.

Op het moment dat mijn hond niet blij meer is, ben ik al te laat vind ik.

Heb momenteel hetzelfde hoor, maar het kind is nog veel te blij als ze wakker is. Dan nemen we de ouderdomskwaaltjes dus voor lief. Maar op het moment dat de blijheid uit haar oogjes is, laten we haar gaan.

Ik denk dat het voor iedereen anders. De een verlegt de grens steeds meer en dan ander beslist heel snel. Ik denk dat als de dag daar is dat het echt niet meer gaat dat je dat zelf wel aanvoelt. Ik heb het met mijn dieren altijd gehad dat ik dan dacht, nu moet het over zijn. Dan pak ik de telefoon en bel ik de DA.

Veel sterkte met het naderende afscheid

Het is zo moeilijk, verstandelijk weet je eigenlijk wel wat gaat komen en wat moet gebeuren maar mijn hart breekt bij de gedachte.

Heel veel sterkte

fenneke schreef:Ik voorkom liever de situatie warin ik niet anders kan beslissen.
Dat vind ik wel zo eerlijk naar mijn hond .

Een hondje dat zo oud is geworden en nu op zijn laatste dagen loopt die zou ik laten gaan gaan.
Uit liefde

Precies dit. Hoe moeilijk ook.
Een hond leeft bij de dag, en is niet bezig met morgen, laat staan erna. Zo te lezen is de lol weg bij je maatje, en dat is toch wel een teken vind ik. Afwachten tot hij het zelf opgeeft zou ik zeker niet doen, want dan kan het een lijdensweg gaan worden. En dat wil je toch niet voor je maatje die al zo veel jaar bij je is...
Veel sterkte en wijsheid!

jesito schreef:Het is zo moeilijk, verstandelijk weet je eigenlijk wel wat gaat komen en wat moet gebeuren maar mijn hart breekt bij de gedachte.

Je hart breekt nog verder als je te lang wacht. Ik vind dat wij Dribbel te lang hebben laten wachten en heb gezworen dat dit nooit meer zal gebeuren.

Nanna schreef:

jesito schreef:Het is zo moeilijk, verstandelijk weet je eigenlijk wel wat gaat komen en wat moet gebeuren maar mijn hart breekt bij de gedachte.

Ik zou hem dat laatste stukje lijden willen besparen. Hij heeft 16 jaar geleefd en dat is heel mooi. Ik weet zeker dat als je hem volledig af laat takelen je daar later met een rotgevoel op terugkijkt.
Hij is 16 jaar een goede vriend geweest, het is tijd dat jij nu die goede vriend bent en hem laat gaan.

Goeiemorgen zeg.. Wat zijn sommige mensen hier hard. Doe eens even normaal, straks praat je haar nog een schuldgevoel aan omdat zij zoveel om haar hond geeft.
Ouderdom komt met gebreken, en niemand kan hier vanaf zijn computerscherm zien of de hond aan het lijden is. Kom op zeg.

De hond is minder blij, loopt krom.. Sja dat deed mijn oma van 90 ook. Toch was het nog niet haar tijd toen.

TS, ik ga je geen advies geven. Maar ik ga doen wat je enige vraag was.. En dat is je sterkte wensen. Je eigen gevoel zit goed, altijd. Dus luister daar naar.

Ik wens je heel veel sterkte deze laatste fase.

Liever een week te vroeg dan een uur te laat... dat is mijn advies.

Mijn Jack Russell Kiri van 15 jaar en 8 maanden had ook nog heel veel goede momenten.. Ik zat in dezelfde twijfel als jij. Ze was nog blij, at nog goed, wilde nog graag mee wandelen, ook al was het maar een rondje van 5 min, sprong nog zelf op de bank etc etc.
Toch heb ik op een gegeven moment besloten dat alle kleine dingetjes bij elkaar toch betekenden dat ik het te moeizaam voor haar vond. Overlegd met de da, die was het met me eens, en ze was overleden voordat de spuit leeg was.
Hoe moeilijk het ook voor mij was, voor haar heb ik de goede beslissing genomen. Ze was veel verder heen dan dat ik dacht...
Heel veel sterkte!

Piepen met oppakken....is er misschien iets wat hem zou kunnen helpen?
Wat zegt de dierenarts?
Sterkte ermee, het is zo ongelooflijk moeilijk.

malinois schreef:Liever een week te vroeg dan een uur te laat... dat is mijn advies.

Ik denk dat zij dat zelf ook wel weet. Zij vraag om steun in de laatste fase, niet om advies.

Heel veel sterkte toegewenst, volg je gevoel en kijk naar je hond. Niet naar wat anderen denken en vinden.

Nanna schreef: Jesito zegt dat het einde in zicht komt en dat het hondje er geen lol meer in lijkt te hebben. Wat wil je dan verder nog? Het is niet dat het hondje nog op kan knappen; het is bergafwaarts aan net gaan en zo te horen rap ook.
Waarom wil je dat laatste stukje ellende er dan nog aan vastknopen?

Maar er staat nergens dat zij dat wilt? Er staat dat zij moeite heeft met de datum prikken en dat lijkt mij nogal logisch.. Dat is ook niet makkelijk. Dat zij daar steun, bij deze fase, nodig heeft. Wat is het voor steun om te zeggen " Nou je mag je hond niet laten lijden en ik zou hem weg brengen". Wat heeft zij daar aan. Je kan beter een beetje empathie tonen en zeggen hoe jouw ervaring was etc. Dan geef je misschien dezelfde boodschap, maar de manier waarop is wel wat minder hard en pijnlijk.

Ik kan mij zo voorstellen dat als ik een topic open over Luna ( hopelijk nog even niet) , dat dit soort opmerkingen binnen komen als een bom. Lijkt mij ook niet de bedoeling.

Of t is net de bevestiging die je nodig hebt om de laatste stap te zetten.

Als je een goed contact hebt met je dierenarts, dan kan je daarmee overleggen wat hij/zij ervan vindt.
Soms kan dat net het laatste restje twijfel wegnemen.

Veel sterkte gewenst!

Ja oke, dan vatten jullie het anders op dat kan Ik vatte, zeker de 3e opmerking, best hard op. Alsof zij niet eerlijk is voor haar hond of geen liefde heeft o.i.d.

Maar goed, hoe oud een hond ook is het blijft heel moeilijk. Ik heb een familiehond van 5 jaar gehad en 1 van 16 die ingeslapen moesten worden, maar ik vond het beide heel erg. Luna is nu ook bijna 14 en mijn hart breekt al bij het idee. Dat sommige mensen het minder moeilijk vinden als een dier oud is kan, maar bij sommige mensen werkt dat zo niet. Zo te lezen in haar post, valt zij in die 2e categorie.

Ik heb pas mijn 8 jarig hondje laten inslapen. Veel te jong natuurlijk. Maar hij was aan beide ogen blind, was onzeker en bang. Ik zag aan hem dat hij niet meer gelukkig was. Hij was niet meer mijn vrolijk Wanneske . Hij liep niet meer met vrolijk staart rond maar met staart naar beneden en hij zelf liep ook laag. Het is een moeilijke beslissing geweest maar heb het voor hem gedaan niet voor mij anders was hij er nog.

Je voelt het zelf aan vind ik . Als je ziet dat hij er geen zin meer in heeft of geen lol meer laat hem gaan hoe moeilijk het ook is. Doe het voor hem of haar.

Heel veel sterkte

Ja, je hebt ook wel gelijk.

Het zal mijn eigen emo-ik wel zijn, omdat ik vrees dat ik over een paar maanden ook zo'n topic kan gaan openen als het zo doorgaat.

Een ouder dier heb ik dat idd wat minder. Wat niet wil zeggen dat ik t minder erg vind maar ik heb er vrede mee. Bij Xito met 8 jaar vond ik t vreselijk en heb er nog steeds geen vrede mee... dat kon niet en mocht niet zo jong. Xena is nu 14.5 jaar en tja ze wordt er niet jonger op. Een kleine maand geleden toen ze zo benauwd was ging ik naar de da met haar met zeker in mn hoofd dat t weleens de laatste rit ko zijn. Godzijdank is ze hersteld en gaat t uitstekend op een onderhoudsdosis pred uitstekend nu. Maar zou ze volle bak pred nodig hebben of zo beroerd zijn als ze toen was zou ik dr dr rust geven. Ze heeft dr zoon ruimschoots overleefd en ja dat moment komt een keer... elke nacht dat ik naar bed ga krijgt ze een dikke knuffel want het zou zomaar eens de laatste kunnen zijn op deze leeftijd.. dat is nu eenmaal een feit.

Sulluna schreef:Dat sommige mensen het minder moeilijk vinden als een dier oud is kan, maar bij sommige mensen werkt dat zo niet. Zo te lezen in haar post, valt zij in die 2e categorie.

Het is sowieso moeilijk, om te beslissen over de dood van een levend wezen, hoe jong of oud het ook is. Dat is het voor TS nu, maar zal over een dag, een week of een maand echt niet gemakkelijker zijn.
Misschien dat je achteraf wat meer of sneller vrede hebt met de beslissing, maar op het moment zelf is het nóóit leuk, kan ik je uit ervaring bij meerdere diersoorten vertellen.

Sulluna schreef:Goeiemorgen zeg.. Wat zijn sommige mensen hier hard. Doe eens even normaal, straks praat je haar nog een schuldgevoel aan omdat zij zoveel om haar hond geeft.
Ouderdom komt met gebreken, en niemand kan hier vanaf zijn computerscherm zien of de hond aan het lijden is. Kom op zeg.

De hond is minder blij, loopt krom.. Sja dat deed mijn oma van 90 ook. Toch was het nog niet haar tijd toen.

TS, ik ga je geen advies geven. Maar ik ga doen wat je enige vraag was.. En dat is je sterkte wensen. Je eigen gevoel zit goed, altijd. Dus luister daar naar.

Ik wens je heel veel sterkte deze laatste fase.

Dank je voor je begrip en eigenlijk heeft iedereen wel gelijk.
Maar sommige reacties komen enorm hard aan.
Ik doe er alles aan om het hem zo comfortabel mogelijk te maken en momenteel leeft hij echt naar de avonden dat we op de bank zitten, dat vind hij heerlijk.
Dan ligt hij in zijn fluffy fleece langs ons en savonds mee naar bed
Het binnen plassen en poepen zal me echt een zorg zijn, maar een grens is wel in zijn eigen plas liggen.
Verder weet ik dat de grens nu dichtbij is, maar er moet bij mij nog een knop om.
Vooral een datum prikken en mijn man die vrij moet vragen, het plannen zeg maar vind ik heel raar.
Ik denk dat het per situatie schilt.
Ook het feit dat hij nog heel goed eet en dat hij daar helemaal voor opleeft geeft nog vechtlust aan.

Ik hou jullie op de hoogte.

Plannen is iets wat ik niet kan... ineens krijg ik t gevoel dit kan niet meer en dan moet t ook direct. Ik.zou er met bergen tegenaan zien als ik t moest plannen...
Sterkte de komende tijd!

Even de rest van de reacties doorgelezen.
Sommige reacties komen idd heel hard aan maar zetten me zeker aan t denken.
Liever een week te vroeg dan een uur te laat vind ik een hele vage opmerking, want wat is te vroeg en wat is te laat.
Verder ben ik het ermee eens dat het dier geen lijdensweg moet krijgen.
Ik ga idd eens contact opnemen met de dierenarts misschien dat zij me een graadmeter in het specifieke geval ziggy kan geven.
Dank jullie wel voor de info en advieze, hoe hard ook, maar deze beslissing moeten maken is keihard.

malinois schreef:Plannen is iets wat ik niet kan... ineens krijg ik t gevoel dit kan niet meer en dan moet t ook direct. Ik.zou er met bergen tegenaan zien als ik t moest plannen...
Sterkte de komende tijd!

Dat heb ik dus ook, maar ergens moet nu die knop om.
En het is fijn om hier misschien af en toe het verloop neer te zetten.