Het HondenForum

In april vorig jaar had ik al eens een topic gemaakt omdat Dexter toen niet helemaal lekker sprong. Of het zin had om naar de dierenarts te gaan?
Maar er was een week geen training, en de week erop liep hij weer prima. Niets te zien. We dachten dat hij wellicht iets verrekt had, eerder, en dat hij daar wat last van had gehouden en dat het weekje extra rust voldoende was geweest. Daarna was er ook niets meer aan hem te merken, hij deed het allemaal enthousiast en hij ging zelfs béter springen. Tot hij ineens, een aantal weken geleden, minder enthousiast werd. Hij had er vooraf ontzettend veel zin in maar na één rondje wilde hij eigenlijk niet meer. Ik ben met hem naar een fysiotherapeut gegaan, en zij vond dat ik foto's moest laten maken omdat ze zijn heupen niet goed vond.

Die foto's hebben we gister laten maken en ik schrok me rot.



Ik voel me flink schuldig dat ik niet veel eerder foto's heb laten maken. Dat ik alle kleine signalen niet heb opgepikt. Tegelijk, ja, had ik het dan anders gedaan? Misschien niet, want Dexter vond het altijd onwijs leuk, hij stond echt te stuiteren zodra ik z'n behendigheidsriem pakte. Ik ben gestopt zodra hij aangaf dat hij niet meer wilde.

In elk geval wil ik nu heel graag advies. Ik heb geen idee wat ik wel en niet moet doen.

Beginnen met glucosamine en iets met Omega-3 is handig denk ik? Moet ik dan gewoon verschillende supplementen gaan uitproberen, en hoe lang duurt het voordat je verschil moet merken?
Mag ik hem in de auto of op de bank laten springen zolang hij dat nog gewoon kan, of kan ik beter nu al een loopplank of zo gaan gebruiken?
Zijn er andere dingen waar ik op moet letten?

Hij loopt best goed trouwens, de dierenarts was heel verbaasd over de foto's met hoe hij binnen kwam lopen. We hebben wel pijnstillers mee gekregen, om te testen of het verschil maakt.

Ach jemig dat is flink schrikken...
Het belangrijkste is dat je 'm in beweging houd.
Spieren moeten veel opvangen. Ik zou denk ik concentreren op veel rechtlijnige beweging

Ach jemig

Inderdaad zijn spieren ontzettend belangrijk bij HD, dus rechtlijnige beweging (aan de fiets) en zwemmen is ook enorm goed omdat het
de gewrichten niet belast.

Wat heeft de dierenarts verder voor advies gegeven? Is er (tijdelijk) pijnstilling voorgeschreven? Nog niet eens zozeer voor de pijn,
maar het heeft ook een ontstekingsremmende werking, wat voor de artrose weer belangrijk is.

Mogelijk zou je ook naar een orthopeed kunnen gaan om de mogelijkheden te bespreken van eventueel een operatie, mocht je hond
er meer last van gaan krijgen. Maar een operatie is zeker niet altijd noodzakelijk hoor.

Ach, wat is dat balen voor je joh... Sterkte voor jou en sterkte voor Dexter.

Volgens mij heb ik destijds precies zo'n topic geopend toen ik er achter kwam dat Rhodin HD had, hij was toen een jaar of twee meen ik me te herinneren en die orthopeed zei dat hij zulke forse HD had, dat hij waarschijnlijk niet ouder zou worden dan acht.

De tip die ik je wil geven, is denk niet teveel aan die foto's en laat je niet teveel leiden door de diagnose. Kijk naar wat je hond kan en wil. Kijk naar hoe hij loopt en of hij er zin in heeft. Zorg ervoor dat zijn bespiering goed blijft en ga (juist) lekker met hem trainen en op pad. Rhodin gaat ook de lange wandelingen met ons mee. Tenslotte is kwaliteit van leven nog altijd beter dan kwantiteit in mijn optiek. En verder, zorg ervoor dat hij niet te dik wordt en goede voeding krijgt. Ook zorg ik altijd voor een goede, zachte en tochtvrije ligplaats. Als we hem meenemen op visite bijvoorbeeld neem ik een kleed voor hem mee, maar ik weet niet of dat uitmaakt.
Zo nu en dan kun je een proefperiode pijnmedicatie geven om te kijken of de hond daar baat bij heeft. Glucosamine heb ik ongeveer twee jaar gegeven met tussenpozen om het effect te bekijken, maar persoonlijk merkte ik helemaal geen verschil. Dus daar ben ik mee gestopt. Maar misschien werkt dat voor elke hond anders. En volgens mij kreeg ik deze tips toen ook allemaal van iedereen hier, maar het kost even een omschakeling wat betreft je gedachten, dat knagende gevoel blijft misschien wel een poosje. Maar echt, probeer niet alles in te laten kleuren door de diagnose, maar laat dat los en kijk naar je hond en geloof mij, dat is heel wat ontspannender.

En nog wat opbeurends; omdat Rhodin inmiddels al bijna acht is, heb ik hem twee maanden geleden opnieuw laten röntgenen. Gewoon omdat ik nieuwsgierig was en er voorspeld was dat hij nu op zijn laatste pootjes zou moeten lopen, terwijl ik daar niets van merkte. En op basis van de foto, kan hij aldus dezelfde orthopeed, wel 15 worden voordat zijn heupen hem echt gaan belemmeren! Meteen een proefperiode van een maand aan pijnstilling daaropvolgend gedaan en we merkten geen enkel verschil. Hij krijgt dus geen pijnstilling nu.

Ik gun jou hetzelfde met Dexter!

Oh ja, wat betreft rechtlijnige bewegingen of niet, Rhodin zorgt daar uit zichzelf wel redelijk voor. En ik ben ook niet van plan om hem meer aan de riem te houden dan anders, ik doe gewoon waar hij lol in heeft. Fietsen deden we toch al regelmatig en lange wandelingen van meer dan 20 km houdt hij ook nog prima vol. Hij kiest er dan zelf voor om niet al te gek te doen en dat gaat prima.
Ik hou hem wel weg bij grenzeloze honden die neiging hebben tegen andere honden aan te beuken. Ik merk dat het hem dan pijn doet aan zijn felle reactie. Ook bij voorbaat kan hij al erger snauwen als hij ziet dat de andere hond een druk en onbesuisd dier is. Dus als ik dat niet doe dan laat hij wel weten wat de grens is, maar ik voorkom het liever.

Jeetje, toen hij twee was al. Da's helemaal heftig. Dexter is ook best jong, 6, maar Rhodin was dus nog een stuk jonger. Wel fijn dat het er nu zo 'goed' uit ziet bij hem, dat is fijn nieuws!

Het is wel even omschakelen ja. Ik ben wel blij dat we voor 10 dagen pijnstilling mee hebben, dan kunnen we in elk geval zien of hij er last van heeft bij de dagelijkse wandelingen. Scheelt weer een stukje onzekerheid, want ik ga nu aan alles twijfelen. Grappig dat je zegt dat Rhodin snauwerig reageert op bepaalde andere honden, Dexter kan namelijk ook fel zijn op bepaalde types. Ik vraag me nu wel af of dat gewoon zijn karakter is, of misschien ook uit zelfbescherming.

Ik denk wel hetzelfde als jij hoor, een hond moet ook een leuk leven hebben. Ik wil nu met hem gaan speuren, als vervanging voor de behendigheid. Dat ik wel samen met hem kan blijven trainen.

Caro: De dierenarts heeft nu inderdaad tijdelijk pijnstilling gegeven, om te kijken of dat helpt. Operaties gaan we niet doen. Voor het weghalen van de heupkop is hij te zwaar, en twee nieuwe heupen kunnen we stomweg niet betalen (als ze hem al zouden willen opereren, en ik weet ook niet of ik Dexter twee zware operaties en revalidaties aan zou willen doen).

Ik hoop dat je hier misschien wat aan hebt ter vergelijking. Ik heb even voor je gezocht, zijn heupen op 26-07-2010 (HD was al eerder vastgesteld middels röntgenen bij een andere dierenarts, dit was een orthopeed die we later hadden bezocht):


En ruim vijf jaar later:

DaniBanani schreef:Jeetje, toen hij twee was al. Da's helemaal heftig. Dexter is ook best jong, 6, maar Rhodin was dus nog een stuk jonger. Wel fijn dat het er nu zo 'goed' uit ziet bij hem, dat is fijn nieuws!

Het is wel even omschakelen ja. Ik ben wel blij dat we voor 10 dagen pijnstilling mee hebben, dan kunnen we in elk geval zien of hij er last van heeft bij de dagelijkse wandelingen. Scheelt weer een stukje onzekerheid, want ik ga nu aan alles twijfelen. Grappig dat je zegt dat Rhodin snauwerig reageert op bepaalde andere honden, Dexter kan namelijk ook fel zijn op bepaalde types. Ik vraag me nu wel af of dat gewoon zijn karakter is, of misschien ook uit zelfbescherming.

Ik denk wel hetzelfde als jij hoor, een hond moet ook een leuk leven hebben. Ik wil nu met hem gaan speuren, als vervanging voor de behendigheid. Dat ik wel samen met hem kan blijven trainen.

Caro: De dierenarts heeft nu inderdaad tijdelijk pijnstilling gegeven, om te kijken of dat helpt. Operaties gaan we niet doen. Voor het weghalen van de heupkop is hij te zwaar, en twee nieuwe heupen kunnen we stomweg niet betalen (als ze hem al zouden willen opereren, en ik weet ook niet of ik Dexter twee zware operaties en revalidaties aan zou willen doen).

Rhodin is sowieso niet altijd een lieverdje, maar ik merk duidelijk verschil tussen de 'gewone' snauw en de 'pijn' snauw, wanneer hij te hard wordt gebotst. De laatste is hoger, begint hoger en gaat dan over in gegrauw, je hoort dat hij schrikt.

Het vervangen behendigheid door speuren lijkt me wel een goede keus, maar als Dexter al zes is en dat hartstikke leuk vindt.... Misschien kun je een minder intensief niveau ook overwegen. Ik wil je in elk geval veel sterkte wensen en nogmaals benadrukken dat het voor mij heel goed was om de diagnose niet te laten regeren en dat kijken naar mijn hond het beste werkte.

Of ga hooperen ipv behendigheid

Hooperen zou inderdaad wel een fijne sport kunnen zijn! Veel minder belastend dan behendigheid. Je kunt de bochten dan gewoon ook ruimer maken zodat hij niet te strak hoeft te draaien.

Veel rechtlijnige beweging. Naast de fiets lopen en zwemmen als hij dat leuk vindt.

De pijnstilling inderdaad proberen om te kijken of het verschil maakt. Castor heeft nog jaren op metacam gestaan en daar deed hij het echt goed op! Glucosamine en Omega3 kun je gewoon proberen. Haal een pot bij de kruidvat en je merkt snel genoeg verschil (of niet en dan stop je er weer mee). We hebben het bij Castor geprobeerd, daar merkten we geen verschil. Maar de hond van mijn buren krijgt het sinds een tijdje ook en die springt ineens weer op de bank, loopt weer een lange ronde terwijl ze dat al een tijd niet meer kon etc. Dus dat is wel echt heel hondafhankelijk of het wel of niet iets doet. Je kunt het altijd proberen.

Verder ben ik van mening dat kwaliteit boven kwantiteit gaat dus ik zou alles lekker blijven doen. Behendigheid dan niet, maar er zijn zat andere leuke hondensporten die hij wel kan doen! Is hij gek op balletjes? Dan leren om te wachten als je de bal weggooit en pas na het gooien hem de bal laten halen, of de bal verstoppen en hem laten zoeken. Zou het wel wat minder vaak doen, maar het niet helemaal verbieden. Het betekent niet dat het einde verhaal is nu! Met een beetje aanpassingen kan het allemaal nog prima!

Niet te dik laten worden, proberen de bespiering mooi te houden en dan heeft hij er hopelijk niet teveel last van!

In de auto laten springen enzo zou ik wel voorzichtig mee zijn. Zou nu dan wel een loopplank gaan gebruiken.

Ik zou Dexter op een onderhoudsdosering nsaid's houden of je verschil ziet of niet. Arthrose is een chronische, progressieve aandoening en de klachten variëren per dag. Met een onderhoudsdosering nsaid's vlak je de pijnpieken af en verklein je de kans op centrale sensitisatie.

DaniBanani schreef:Jeetje, toen hij twee was al. Da's helemaal heftig. Dexter is ook best jong, 6, maar Rhodin was dus nog een stuk jonger. Wel fijn dat het er nu zo 'goed' uit ziet bij hem, dat is fijn nieuws!

Het is wel even omschakelen ja. Ik ben wel blij dat we voor 10 dagen pijnstilling mee hebben, dan kunnen we in elk geval zien of hij er last van heeft bij de dagelijkse wandelingen. Scheelt weer een stukje onzekerheid, want ik ga nu aan alles twijfelen. Grappig dat je zegt dat Rhodin snauwerig reageert op bepaalde andere honden, Dexter kan namelijk ook fel zijn op bepaalde types. Ik vraag me nu wel af of dat gewoon zijn karakter is, of misschien ook uit zelfbescherming.

Ik denk wel hetzelfde als jij hoor, een hond moet ook een leuk leven hebben. Ik wil nu met hem gaan speuren, als vervanging voor de behendigheid. Dat ik wel samen met hem kan blijven trainen.

Caro: De dierenarts heeft nu inderdaad tijdelijk pijnstilling gegeven, om te kijken of dat helpt. Operaties gaan we niet doen. Voor het weghalen van de heupkop is hij te zwaar, en twee nieuwe heupen kunnen we stomweg niet betalen (als ze hem al zouden willen opereren, en ik weet ook niet of ik Dexter twee zware operaties en revalidaties aan zou willen doen).

Mijn vorige hond had HD en ook ik speurde met hem en ben dit blijven doen want het was zijn passie. De dierenarts begreep dit maar gaf aan dat de houding bij het speuren niet goed is voor honden met HD. Sterkte met het vinden van je weg hierin.

Niet schuldig voelen. Als je dit had geweten, had je het anders aangepakt en je wil er nu toch het beste van maken? Het is nou eenmaal wat het is...veel rechtlijnige beweging (fietsen in draf) werkt hier als een tet, plus zwemmen. Lekker in beweging houden

Vervelend zeg! Je zou voor de artrose flexadin advanced kunnen geven, dat is een supplement speciaal voor honden met artrose. Tapas, die artrose in haar knie heeft, doet het daar heel goed op. Het is een soort klein hondenkoekje wat je 1x per dag moet geven en wat ze erg smakelijk vindt.

Cleva schreef:Wat zei de dierenarts van zijn knieën?

Niks, daar heeft ze niet echt naar gekeken. Wat zie jij eraan?

Wat vervelend. Hoop dat hij niet teveel last krijgt.

Nou ja, ze heeft er niks over gezegd, bedoelde ik eigenlijk. Ze zal er inderdaad vast wel naar gekeken hebben. Ik zat vanmiddag ook al even naar die knieën te kijken, ik vond ze er ook niet helemaal tof uit zien. Maar ja, verder weet ik er nog minder van dan jij.

Ik ben er wel nuchter in hoor, inderdaad gaat bijna elke hond wel iets mankeren en dit is niet bepaald een doodsvonnis. Het is niet leuk en ik had niet verwacht dat z'n heupen zó slecht zouden zijn. Maar voorlopig gaat 'ie nog wel even mee en gelukkig zijn er prima pijnstillers voor als dat nodig is.

LongFields schreef:Vervelend zeg! Je zou voor de artrose flexadin advanced kunnen geven, dat is een supplement speciaal voor honden met artrose. Tapas, die artrose in haar knie heeft, doet het daar heel goed op. Het is een soort klein hondenkoekje wat je 1x per dag moet geven en wat ze erg smakelijk vindt.

Bedankt voor de tip! Die zal ik eens bestellen, kijken of Dexter er ook baat bij heeft.

De pijnstillers lijken verschil te maken. We zijn net terug van een lange wandeling en hij was speelser dan hij meestal is, en tegen 't eind van de ronde liep hij nog steeds enthousiast terwijl hij dan meestal al niet zo'n zin meer heeft. Kan toeval zijn natuurlijk, maar het lijkt wel te helpen.

Mijn rottweiler had ook HD, toen werd dat nog als hd-d uitgedrukt.
Toen ze 1 1/2 was vastgesteld, ze had toen nog geen klachten.
Ik ben behendigheid blijven doen tussen de kleine hondjes, en op het gemak, voor de fun.
Zo ging het prima. Ze is er 9 jaar mee geworden, en is er last an gaan krijgen toen ik ziek werd door
Mijn zwangerschap en niet meer genoeg met haar kon wandelen.
Dus inderdaad niet te voorzichtig worden.

1x was genoeg....

1x was genoeg.....

Voel je niet schuldig. Sommige dieren laten nou eenmaal slecht zien dat ze pijn hebben en hebben een hoge pijngrens. Sterkte ermee

Bij mijn Remy werd HD vastgesteld toen hij 2 jaar was. De eerste symptomen begonnen in december 2011, wat moeite met opstaan en af en toe hinken (gek genoeg met een van zijn voorpoten). De dierenarts zag een operatie niet zitten en ik eigenlijk ook niet. De lange revalidatie erna, waarbij nog heel veel mis kan gaan, zeker als er hier nog een jonge, lompe hond rondloopt, die niets heerlijker vind, dan stoeien met Remy en Remy vindt dat ook heel leuk. Dan zou ik die 2 minstens 3 maanden uit elkaar moeten houden. Hij kreeg dus pijnstilling, maar binnen een paar maanden zat hij op de maximale dosis die hij mocht hebben en al snel bleek dat niet genoeg. Gelukkig ontdekte ik toen dokter Schulze in Duitsland, die al veel honden had behandeld met goudacupunctuur en waarna heel veel honden met HD weer pijnvrij konden leven. In april 2012 ben ik met Remy naar dokter Schulze gegaan en na de behandeling, die nog geen 15 minuten duurde, liep hij zelf naar buiten en sprong zelf de auto in, hetgeen hij daarvoor niet meer kon. We zijn daarna nog een week bij mijn moeder gebleven in Nederland, omdat ikzelf in Hongarije woon en mijn lift een week later weer terug ging. Maar daar merkten we de verandering al. Zelfs dat hij nu af en toe zijn poot ging optillen met plassen, had hij daarvoor nog nooit gedaan. En bij thuiskomst hield ik wel even mijn adem in, hoe het zou gaan samen met lompe Kyra. Nou dat was echt niet nodig. Hij stoeit, rent, ook achter balletjes aan en doet alles wat hij altijd deed, zonder pijn. Nu dus al bijna 4 jaar lang. Ik ben echt zo blij dat ik die behandeling heb laten doen. Ik hoop nooit meer een hond met HD te krijgen, maar mocht dat wel zo zijn, zal ik zeker weer voor een behandeling met goudacupunctuur kiezen.