Het HondenForum

Hallo allemaal,

Onze hond skidder die 27 dec 12 jaar wordt, is erg ziek ,
We zijn bij de dierenarts geweest voor urine onderzoek omdat hij erg veel water ging drinken en wij wisten dat dit niet goed kon zijn ,
er bleek zijn lever functie niet goed te zijn.
Waarna de dokter een echo heeft ingepland .
Wat er toen uit kwam was voor ons het ergste wat je kan bedenken, de hond heeft blaasstenen die eigenlijk verwijderd moeten ,maar toen ze naar de milt keek zat die al helemaal vol met kanker en de lever was ook al vol met tumoren .
De grond zakte onder mijn voeten uit want voor ons zijn de dieren als onze kinderen.
We konden zeker hem mee naar huis nemen met goede pijnstillers .
Ze wou hem nog opereren voor de blaasstenen maar daar wou ik over nadenken omdat we te horen kregen dat ze de tijd niet kon zeggen of hij lang of kort zou kunnen leven .
Nu weet ik dat we de stap moeten nemen om hem te moeten laten inslapen maar het is moelijk om die keuze te nemen ik weet het dat het moet .
Nu gaat het met de pijnstillers redelijk goed en je ziet bijna niks aan hem ( heel gek ) maar hij speeld en eet en drinkt goed .
Nou heb ik wel een twee strijd met mezelf of ik hem moet laten helpen ?? Want de operatie kan hem ook fataal zijn.
Ik schrijf dit omdat ik het van mij af wil schrijven.
Nu wil ik niet alleen maar aan mezelf denken maar ook aan het dier want de dierenarts geeft ons de kans nog om met ons en de andere dieren afscheid te nemen .
Nu zou ik hem thuis willen laten inslapen ?
Heeft iemand hier eens mee vandoen gehad zodat de andere honden afscheid kunnen nemen of is dit iets wat niet uitmaakt voor de honden .
Ik heb hiermee nog geen ervaring en vroeg me af of op dit forum iemand dit als eens heeft meegemaakt .
Hoe kan ik dit het beste doen ? Thuis of dierenarts

Groetjes marij het baasje van skidder en de rest

Wij laten de honden altijd thuis inslapen, in zijn eigen vertrouwde omgeving.
Voor de andere honden is dat ook duidelijk.
Ik zou zelf een hond die kanker in zijn milt en lever heeft niet meer laten opereren.
Heel veel sterkte

Wat akelig.
Ik heb in Januari mijn oudje in laten slapen, dit bij de DA gedaan, haar weer meegenomen, thuis gekomen heb ik Alex haar laten zien. Hij snuffelde en piepte een beetje, maar toen ik haar wou begraven werd hij zenuwachtig begon te trekken en te janken. Ik heb hem toen maar naar binnen gebracht. Alex is een tijd lang heel triest geweest (hij niet alleen natuurlijk).
Opereren zou ik niet meer doen aan zo'n zieke hond, maar d beslissing is aan jou, ik ken de hond niet.

Sterkte ermee

Allereerst heel veel sterkte..

Wij hebben onze familie honden altijd thuis laten inslapen. Op één hond na, die is tijdens een operatie overleden. Ik merkte dat de andere hond daar wel anders mee om ging. Echt zoeken en onrustig.

Daarnaast vond ik het zelf thuis fijner, in zijn trouwe omgeving in de eigen mand. Geen stress erbij van de dierenartskliniek..

Maar goed, het blijft erg persoonlijk. Heel veel sterkte.

Als hij nu nog redelijk goed is met medicatie zou ik een paar dagen de tijd nemen om afscheid te nemen.
Het is heel moeilijk om afscheid te moeten nemen van je huisdier, maar iedereen weet dat het vroeg of laat een keer komt.

Ik zou er zelf alleen niet te lang mee wachten, nu is hij nog vrolijk.
Als je de optie hebt zou je hem natuurlijk thuis kunnen in laten slapen, dan kan iedereen afscheid nemen.

Heel veel sterkte de komende tijd.

Heel veel sterkte.
Hier zijn ze tot op heden allemaal bij de dierenarts ingeslapen of overleden. Ze vinden autorijden geweldig en bij de dierenarts hoeft het niet steriel in een behandelkamer (laatste bij het bankje voor de deur in het middag zonnetje)
Overigens heeft mijn dierenarts een aparte euthanasie kamer. Dus het gebeurd niet in een vd standaard behandel kamers.

Zelf heb ik de honden die ik heb moeten laten gaan tot nu toe laten inslapen bij de dierenarts. Dit vanwege de waaksheid van de betreffende honden, en het feit dat ze op neutraal terrein, dus bij de dierenarts, zelf veel relaxter zijn dan wanneer er ineens een "indringer" voor de deur staat. De andere honden zouden daar ook enorm op reageren, met alle stress vandien.

Ik heb 1x meegemaakt dat hierna wat onrust was bij 1 van de overgebleven honden, maar ik weet niet of dat niet ook het geval zou zijn geweest als ze haar moeder nog gezien/geroken had nadat zij was overleden. De andere keren waren de overgebleven honden hooguit wat van slag omdat ikzelf erg verdrietig was.

In jouw schoenen zou ik denk ik de tijd koesteren die je nog samen hebt, en je hond niet meer laten opereren aan de stenen. Zoals je zelf al schrijft zit de kanker al in haar lever en milt, en denk ik dat je door het verwijderen van de blaasstenen geen extra tijd zal krijgen met je dierbare maatje, je maatje zal hooguit extra pijn en ongemak hebben door de operatie en narcose.
Verwen Skidder nog maar lekker, kijk of je nog wat leuke dingen met hem kunt doen, en houdt hem goed in de gaten, zodat je hem kunt laten gaan voordat het leven lijden wordt.
Heel veel sterkte!

Wij laten de honden altijd thuis inslapen en we begraven ze ook op ons eigen erf. Ik zou zolang het goed gaat met pijnstillers genieten van de hond en als het niet meer gaat afscheid nemen. Een operatie zou ik zelf niet meer doen met zo'n oude hond met zoveel kanker in zijn lijfje.

Heel veel sterkte. In principe laat ik mijn huisdieren thuis inslapen maar in de praktijk bleek dit niet altijd mogelijk. Mijn ene hond overleed bij de da op de behandeltafel aan een geschuurde longslagader en mijn oudje kreeg s'avonds ineens erge pijn door de uitzaaiingen van kanker, hem wilde ik geen minuut langer laten lijden.

Hallo allemaal,
Bedankt voor jullie goede raad ,en medeleven .
ik zal gaan overwegen wat we gaan doen maar ik hoop dat we de kans krijgen om thuis hem te laten inslapen.
Op het moment gaat het nog steeds redelijk met hem wegens de pijnstillers die goed hun werk doen.
Zodra ik merk dat het niet goed is met onze hond moet ik snel handelen want ook wij willen niet hebben dat hij lijdt .
Genieten is wat moeilijker omdat ik steeds verdrietig ben ,maar ik knuffel hem zo vaak als ik kan .
Daar geniet hij intens van.
En ja,ik weet dat het niet lang meer kan zo op deze manier maar ik voel het meteen aan de hond als er iets niet goed is daarvoor is hij van pup al bij ons

Nogmaals danke voor jullie medeleven

Beste honde liefhebbers,

Ik wil even vertellen dat skidder is ingeslapen op 23 dec 2015 .
Ik heb de dierenarts thuis laten komen zodat de honden en skidder zelf natuurlijk op rustige wijze afscheid konden nemen .
Het was heftig om mee te maken daar het de eerste keer was .
Skidder hebben we naar het dieren crematorium gebracht en de volgende dag was hij in een urn weer thuis .
Nu zijn er 3 honden achter gebleven en ze hebben afscheid genomen op hun manier.
Toen we de volgende dag ze alleen hebben gelaten wegens booschappen doen hadden we de voice recorder aan gezet voor te horen of alles goed ging .
Nu blijkt dat de middelste van de roedel heeft zitten huilen als een wolf .
Ik had het gevoel dat hij huilde van verdriet ,nu is mijn vraag zijn er mensen die dit als eens meegemaakt hebben dat een hond is overleden van de roedel en dat dan de ander gaat huilen .

Niet dat 1 van de honden gaat zitten huilen maar wel veel verdriet gezien bij een achterblijver.
Sterkte met het verlies van Skidder

Ach wat sneu. Zeker fijn dat je hem thuis hebt laten gaan.
Veel sterkte en een knuffel voor de andere honden

Heel veel sterkte.

Heel veel sterkte

Dat is nog wel heel snel gegaan dan. Veel sterkte! Geen ervaring met gehuil als er eentje dood is. Als ik zelf uit het zicht ben willen ze dat nog wel eens doen.

Sterkte met het verlies van Skidder.

Heel veel sterkte met het verlies van Skidder

Sterkte.

Wat verdrietig.
Veel sterkte de komende tijd

Sterkte met het verlies van Skidder.

Sterkte met het verlies van Skidder.

Veel sterkte met het verlies van Skidder

Dat huilen van een achterblijver heb ik wel eens vaker gehoord. Gaat vaak ook vanzelf wel weer over. Of honden echt verdriet kunnen hebben weet ik niet, niet zoals wij denk ik. Maar dat ze een roedelmaatje kunnen missen weet ik wel zeker