Het HondenForum

Misschien dat het hier iemand iets zegt.
Ben heeft een paar maanden geleden een soort aanval gehad, reageerde niet, bewoog niet, adem leek ook even te stoppen. Na een paar minuten is hij weer bij gekomen, waarna hij moeite had met opstaan, lopen en traplopen.
Dit alles maar maximaal een half uur. Een dag later was hij weer helemaal opgeknapt.
Hij is diezelfde dag nog nagekeken bij de DA maar die kon er ook weinig over zeggen.
Gisteren heeft hij weer een aanval gehad, eigenlijk precies hetzelfde, door de poten gezakt waarschijnlijk, even helemaal van de wereld, daarna even instabiel en moelijk lopen, maar binnen het uur wel weer helemaal alert. En vandaag ook weer 100% normaal.
Hij is verder niet misselijk, eet hartstikke goed en is onwijs vitaal.

Kortom, best gek dit! Is er iemand hier die het herkend?

Ik herken het niet maar het klinkt mij als iets met het hart/doorbloeding ervan in de oren.

Wankelt hij voor de aanval ook een beetje?
Ons oude hondje heeft ook een paar aanvallen gehad die een beetje lijken op wat jij beschrijft. Bij hem is het vermoedelijk door zijn hart gekomen.

Lijkt een beetje op een lichte epileptische aanval of een hartritme stoornis. Altijd eng die dingen.....hopelijk heeft hij er voorlopig geen last meer van.
Misschien kunnen jullie bij een eventuele nieuwe aanval dit filmen, dan kan de da daar misschien wel een conclusie uit trekken.
Is zijn bloed ook onderzocht?

Sterkte en beterschap voor Ben!

Allebei de keren is hij eigenlijk 'gevonden', hij slaapt graag beneden in de bijkeuken, dus wat er aan vooraf is gegaan is niet precies bekend. Wel dat het niet lang heeft kunnen duren.
Nadat hij weer 'wakker' is, is hij wel wankel en zwak.

Maar, zou je een hartprobleem niet ook verder moeten merken? Hij rent en zwemt nog 1.5 tot 2u per dag met gemak.
Bij controle na de eerste aanval is ook naar het hart geluisterd. (nou zegt dat natuurlijk niet alles)

Ons hondje ging ook nog zonder problemen 1,5 uur mee wandelen met de grote honden, eigenlijk merkten wij ook niet veel aan hem.

Kucht hij wel eens?

freskin schreef:Lijkt een beetje op een lichte epileptische aanval of een hartritme stoornis. Altijd eng die dingen.....hopelijk heeft hij er voorlopig geen last meer van.
Misschien kunnen jullie bij een eventuele nieuwe aanval dit filmen, dan kan de da daar misschien wel een conclusie uit trekken.
Is zijn bloed ook onderzocht?

Sterkte en beterschap voor Ben!

Nee geen bloed onderzocht, maar mocht het weer gebeuren is dat wel verstandig inderdaad!
Ook het filmen. Dankjewel!

@Ivanneke, hij is hier vorige week nog een week geweest en heb hem niet horen kuchen. Hij hijgt ook niet snel trouwens.
Wat voor een hartprobleem was het probleem bij jouw hond (vermoedelijk)?

Hartritmestoornis kan volgens mij ook opeens optreden (denk maar aan een hart"stilstand", waarbij het hart opeens gaat fibrileren), dan hoeft hij verder niet direct last te hebben.

Ons hondje had een hartruis en uiteindelijk gewoon een versleten hartje, hij was 15. Wij hebben hem niet verder laten onderzoeken dus wat er precies mis is geweest weten we niet. We hebben hem ook niet horen hijgen, pas helemaal op het eind kwam dat er wel bij. Kuchen deed hij wel zo af en toe, sommige dagen helemaal niet, alleen zo nu en dan.

Hoe het hart zijn werk doet en waar het mis gaat schijnt het beste te onderzoeken te zijn met een echo. Wij hebben dit niet meer gedaan omdat dat voor hem te veel stress op zou leveren en hij zo snel achteruit ging dat we hem nog een paar rustige dagen thuis wilden gunnen.
Bij jongere honden (met jong bedoel ik dan een jaar of 10-12) schijnen hartproblemen best goed behandelbaar te zijn met medicijnen.
Ik weet niet hoe oud Ben is maar als ik alles wat ik nu weet eerder had geweten had ik ons hondje toch graag eerder op de medicijnen gehad, mogelijk dat hij dan nog net wat langer had geleefd .

Ik zou precies willen weten wat er gebeurt voor/tijdens/na de aanval. Persoonlijk zou ik dus zorgen dat hij nog maar in 1 ruimte kan in huis (als je er niet bij bent) en daar een camera ophangen. Dat maakt diagnosticeren misschien makkelijker.

Mijn eerste gedachte gaat ook richting hart.
Bloedonderzoek is bij een oude hond als Ben overigens zeker een goed idee
Suiker lever en nieren sowieso laten nakijken.

Bedankt allemaal voor het meedenken!
Hem altijd in de gaten houden is wel een uitdaging, hij ligt graag alleen beneden. Dan zou je hem dus echt 24/7 moeten filmen. (aangezien het vooral in rust lijkt te gebeuren)
Hij is nu weer helemaal de oude trouwens. Ik zal wel even doorgeven dat mocht het weer gebeuren, een bloedonderzoek aan te raden is. Volgens mij heeft de DA dat de eerste keer niet gedaan.
Maar vooralsnog hoop ik dat het gewoon even niet meer gebeurd eigenlijk! Hij moet niet nu net na z'n 12e verjaardag gekke dingen gaan doen natuurlijk.

Update, sinds begin van dit topic geen aanval meer gehad, maar vanmiddag was het helaas weer raak.
Duurde waarschijnlijk ongeveer een kwartier. Hij bleef dit keer zitten maar met z'n kop heel laag, totaal geen reactie op geluid of iets dergelijks. Daarna wel weer vrolijk maar hij loopt nog niet helemaal zuiver.
Hij is daarna ook behoorlijk moe.
Hart en longen klonken na de aanval oké en laatst bij DA ook. Hij is nog steeds fit, vertoont geen symptomen van hartproblemen of iets dergelijks.
Het is dus nog steeds een raadsel wat dit steeds is... Het is wel gefilmd, ik zal even kijken of ik dat ook kan plaatsen.

Het lijkt me toch een soort epileptische aanval. Onze heidewachtel had dat in zijn laatste jaren ook. Geen oorzaak te vinden en hij is er nog bijna vijftien mee geworden.

ik vind het meer op gvs of tia's lijken.

Ik herken het.
Ik weet niet wat het is, maar Rinne Roos had exact hetzelfde, ze heeft het drie keer gehad in het jaar voor ze overleed.
Ze was de eerste aan het graven, raakte weg en stopte zelfs met ademen. Ik heb aan haar geschud, ik schrok me dood, en ze kwam na korte tijd weer bij.
Tien minuten later niets meer te merken. Ze heeft het nog tweemaal gehad daarna.
Achteraf had ze tumoren overal en heeft er wrs ergens iets tegenaan gedrukt waardoor dat gebeurde.
Ze is na de eerste keer wel nagekeken, maar niets gevonden.

bah, wat angstig. geen idee wat het is, maar ik hoop niks ernstigs.
Mijn Douscha was bezweken aan een hartfalen. Zij was altijd erg actief en liep nog uren mee. Alleen was haar buik wat opgezwollen in de laatste weken en was ze wat slomer (het was toen ook heel heet dus niet zo gek). Verder merkte ik niks, geen toevallen of gekuch.
Heel anders dus.

Ik heb wat rondgekeken over info mbt GVS/Tia/Epilepsie, het lijkt alleen of hij daarvoor dan toch wel weer teveel 'bij' is.
Hij bleef de laatste keer namelijk ook gewoon zitten. Onderstaand het filmpje:


En zo lag hij er daarna bij, duidelijk ook niet zoals hij normaal ligt.



@ Marjoleine, denk je dat ze ook tumoren in de hersenen had die het probleem veroorzaakte? Of tumoren ergens anders?
Ben heeft zoals je op het filmpje en op de foto kunt zien twee grote bulten op zijn flank. Die zijn wel groot, maar groeien langzaam. (en zijn een jaar of 5 geleden al een keer verwijderd) en hij heeft een tumor op zijn borstkas. Maar verdenking is dat het gewoon vetbulten zijn. Maar goed je weet toch niet of dat uitsluit of er verder dan nog ergens anders tumoren zitten.
Hij is natuurlijk niet de jongste meer, 12,5 inmiddels. Maar toch, het is niet fijn om hem zo te zien.
Gelukkig is hij wel weer de oude en wilde hij gisteren alweer gewoon het grote rondje mee wandelen.

Hij is in ieder geval niet meer anders sinds het voorval.
Net als de vorige keren eigenlijk snel herstel. gelukkig maar!

Rinne Roos had overal tumoren. Toen ze die eerste keer wegraakte is er geen foto gemaakt, die is pas gemaakt ca twee weken voor ze overleed. Insliep, eigenlijk.
Maar op die foto's was het een en al tumor. Alles was wit. Longen, organen, hals, wrs tegen ruggengraat of slokdarm, denken we en wrs ook hoger.
We hebben nooit iets gemerkt, behalve dat ze iets kortademig leek, maar die zomer was ook ontzettend warm.
Wat er afgeklemd raakte waardoor ze wegraakte weet ik niet, maar dat het zo veroorzaakt werd weten we (vrijwel) zeker. Dat zei de da ook.

Marjoleine schreef:Rinne Roos had overal tumoren. Toen ze die eerste keer wegraakte is er geen foto gemaakt, die is pas gemaakt ca twee weken voor ze overleed. Insliep, eigenlijk.
Maar op die foto's was het een en al tumor. Alles was wit. Longen, organen, hals, wrs tegen ruggengraat of slokdarm, denken we en wrs ook hoger.
We hebben nooit iets gemerkt, behalve dat ze iets kortademig leek, maar die zomer was ook ontzettend warm.
Wat er afgeklemd raakte waardoor ze wegraakte weet ik niet, maar dat het zo veroorzaakt werd weten we (vrijwel) zeker. Dat zei de da ook.

Oei
Het is te hopen dat dat niet het geval is bij Ben.