Het HondenForum

Vanavond stond ik even te roken bij de achterdeur. Cayuga was meegelopen, en die was in de (stikdonkere) tuin aan het scharrelen. Na een poosje wil ik weer naar binnen, en roep Cayuga. Niks.
Ik roep nog een keer, een stuk strenger. Daar kwam hij aangestoven, hij vloog zo naar binnen, langs mij heen. Tevreden sluit ik de achterdeur en wil naar de woonkamer lopen. Dan zie ik een keutel liggen
Ik roep Cayuga er bij, en werp een inspecterende blik onder zijn staart. En ja hoor, daar hangt een halve keutel uit
Die heb ik er met wat toiletpapier uitgetrokken, en toen had hij natuurlijk een pensstaafje verdiend.
Ik voelde me wel schuldig
Zó braaf hoef je nou ook weer niet te zijn, man! Poepen mag je echt afmaken

Het leverde hem wel een hoop stress op. Hij kwam de hele tijd bevestiging vragen 'ik was braaf hè, mama. Ja, toch?'.
Ja, vent. En je mag even lekker op schoot, omdat je zo braaf bent.

Hebben jullie daar wel eens last van, té brave honden?

Dat is zeker superbraaf!

Ik heb ook wel eens staan mopperen dat Macho niet direct kwam, kijk ik beter en zit hij echt met een gepijnigd hoofd te poepen om maar zo snel mogelijk te kunnen komen, voel ik me toch een partijtje schuldig

Ja, nou...Macho maakte het nog af.....
Ik voelde me echt een enorm kreng

Nanna schreef:Als ik naar Peer krijs dat ie gódverdomme HIERRRR moet komen gaat ie een lange neus makend eens op zijn barre gemak zitten schijten

Dat scheelt véél schuldgevoel van het baasje, kan ik melden

Nanna schreef:

Miranda schreef:

Nanna schreef:Als ik naar Peer krijs dat ie gódverdomme HIERRRR moet komen gaat ie een lange neus makend eens op zijn barre gemak zitten schijten

Dat scheelt véél schuldgevoel van het baasje, kan ik melden

Maar het gaat wel ten detrimente van je hartklep

Jaja, honden zijn goed voor de gezondheid!

Jones is echt verschrikkelijk braaf, eigenlijk te braaf soms.
Plassen doet hij op commando en als ik eens geen zin heb om te lopen doen ze dat hier in de struikjes.
Iedereen plast gewoon en loopt daarna weer naar de voordeur.
Behalve Jones, die gaat netjes gehurkt zitten en blijft net zolang zo (al persend als hij leeg is) zitten totdat ik zeg dat hij braaf is.
Zo ben ik wel eens al terug naar de voordeur gelopen en ineens dacht ik: oh ik mis Jones.. en dan keek ik naar de struiken aan de overkant van de straat en zat hij daar nog steeds in pishouding te wachten tot ik zou zeggen dat het goed genoeg was
Ik kan hem ook op ieder moment bevelen om te plassen, zelfs als hij aan het spelen is, als ik het commando geef gaat hij gehurkt zitten
Oh en als pupje moest hij een keer wachten van mij toen ik even met de andere honden bezig was met een balspelletje in het water, toen was ik hem vergeten en had ik 100 meter verder pas door dat mijn 14 weken oude pupje nog steeds een blijfoefening aan het uitvoeren was zonder lijn of iets op een hondenstrand met allemaal spelende honden ik had niet verwacht dat hij nog aan het wachten zou zijn dus dacht die loopt wel mee maar geen haar op zijn puppyhoofd die eraan dacht de aangewezen plaats te verlaten

ehh.. nee daar hebben ze hier geen last van

Ik moet er met Bizzy ook altijd op letten, die is veel te lief om ongehoorzaam te doen. Ik riep haar eens nadat ik de honden had gevoerd. Nilo en Coda waren al klaar en ik wilde ze nog even uitlaten, dus ik sta in de gang en roep Bizzy. Geen reactie.."Bizzy, NU!" Daar kwam ze haastig aangehuppeld, waarna Coda direct weer terug de woonkamer in vliegt en bovenop Bizzy's voerbak duikt. Die was dus nog niet leeg Ja, toen voelde ik me ook wel een beetje schuldig. Ik heb de voerbak toen wel opnieuw gevuld voor d'r trouwens

Sterre heeft daar totaal geen last van. Zelfs niet nu ze een 15 jaar oude dame is doet ze nog steeds precies waar ze zin in heeft.

Pol heeft geen last van overijverigheid en Aura nog weinig benul van stout/braaf.
Kita heb ik wel een keer naar haar plaats gesnauwd omdat ze -na een lange wandeling aan het einde van een lange werkdag - bleef zeuren. Bleek de ochtend erna dat het arme ding had lopen zeuren om haar eten, dat buiten haar bereik klaarstond. ....

Ik heb best brave hondjes, maar op die manier niet zó braaf.

Wat ik wel erg vond was dat Ita een paar jaar geleden een keer jankte van pijn bij het oppakken van een apport (een infectie bij haar kaak die nog niet te zien was) en dat ik dat niet in de gaten had omdat mijn gehoor niet goed genoeg is om dat op afstand te horen
Ik vond haar alleen wat traag .........
Daar heb ik echt een tijd pijn in mijn buik van gehad.

Ik herken vooral het verhaal van Nanna...tekkels en berners....heerlijk eigenzinnig.
Kooikertjes ook trouwens.

Van Jorla mag ik ook niet te lang in bed blijven liggen, dan gaat ze toch een klaagzang afsteken onderaan de trap.
omdat gedrag uit het verleden de beste voorspeller is voor gedrag in het heden, haast ik me dan naar beneden. ( kots? Pies? Diarree?) Maar nee, mevrouw blieft haar ontbijt.

Ik had Izzy ook eens in de tuin gelaten 's avonds, terwijl ik een sigaret opstak en aan het ouwehoeren was met de buurman, over de schutting heen. Op een gegeven moment wou ik ook naar binnen en riep Izzy. Niks. Dat is raar, normaal komt ze gelijk aangedraven Ik riep nog eens, weer niets. Toen op boze krijstoon "Kom g*&$#(@#$( #@ nou eens hier!". Tot ik een zacht geluidje achter me hoor, zat ze me al in de deuropening van de woonkamer naar de keuken met grote puppy-ogen ontzettend sneuig aan te kijken

Oh dat heb ik met Doran ook een keer gehad, ik roepen en hij niet komen, dat is niet de afspraak dus ik bulder HEY, komt hij met z'n kont nog naar beneden, drol er half uit en een sip smoeltje aanlopen, toen voelde ik me wel heel lullig, heb hem weer veij gegeven, verteld hoe braaf hij was en extra geknuffeld daarna

Ahhh ja dat is wel heel braaf en aandoenlijk.
Kaya was ook zo, alles om mij te plezieren en die kon ook heel onderdanig naar me toekomen 'is het goed vrouwtje?'.
Puchu is duidelijk niet zo, die steekt ook zijn middelvinger op als er belangrijkere zaken zijn en van onderdanigheid heeft hij al helemaal nooit gehoord

Lunatic schreef:Oh dat heb ik met Doran ook een keer gehad, ik roepen en hij niet komen, dat is niet de afspraak dus ik bulder HEY, komt hij met z'n kont nog naar beneden, drol er half uit en een sip smoeltje aanlopen, toen voelde ik me wel heel lullig, heb hem weer veij gegeven, verteld hoe braaf hij was en extra geknuffeld daarna

Erg hè?

Miranda schreef:

Lunatic schreef:Oh dat heb ik met Doran ook een keer gehad, ik roepen en hij niet komen, dat is niet de afspraak dus ik bulder HEY, komt hij met z'n kont nog naar beneden, drol er half uit en een sip smoeltje aanlopen, toen voelde ik me wel heel lullig, heb hem weer veij gegeven, verteld hoe braaf hij was en extra geknuffeld daarna

Erg hè?

Ja dan voel je je knap lullig

Ach! Die van mij vergeet juist wel eens te poepen en als ik hem dan roep, gaat hij eerst nog gauw een plekje zoeken en poepen, om vervolgens met een heel blij gezicht naar mij toe te komen rennen.

Murdock is meer van de middelvinger dan het braaf zijn...

Die van mij wou dan wel weer een spurt richting grasveld trekken. Maar trekken mag niet. "O nee, nou dan schijt ik toch lekker op de stoep ". O.K.

Nu weten we het; als hij ietwat een onrustige indruk maakt moet hij 10 x van de 10 poepen op het gras of in een berm of zo. Hij moet dus echt van de stoep of straat af want daar schijten vind hij dus helemaal niet lekker.

Soms moet ik tegen Bailey wel vijf keer vertellen dat ze mag gaan eten. Terwijl je aan haar ziet dat ze ontzéttend graag wil gaan eten.

Ga gewoon eten joh, hond.

Ik heb ook wel eens niet door dat ze moet poepen (ze doet er nógal lang over) en dan mopper ik wel eens dat ze zo treuzelt.

Laatst naast de fiets was ik zelfs zwaar geïrriteerd, opeens stopte ze midden op de weg met een heeeeeel zielig hoofd. Moest ze poepen.
Voelde me wel een beetje schuldig.

Als jullie honden zo vlug schrikken om een fout te maken of te hebben gemaakt vraag ik me af of ze dan niet
veel te streng zijn aangepakt geweest

Heb ook zo'n honden gehad en die kropn al weg als ik men stem verhief, waren streng opgevoed me correcties en gebrul

Maar men laatste hond die bijgekomen is, Nisha, is heel anders opgevoed, ben altijd lief en rustig gebleven, nooit tegen gebruld of correcties gegeven en die is veel relaxer dan alle andere honden die ik heb gehad

Van niets onder de indruk en als ze moet komen helpt brullen niet, enkel als ik het op de normaal manier vraag doet ze het

Mijn man is nog in de vorige manier blijven hangen en probeert het dikwijls, dan roept hij nisha hier met boze stem en
ze beweegt voor geen meter

Ze komt dus enkel als je het lief vraagt

schelsey schreef:Als jullie honden zo vlug schrikken om een fout te maken of te hebben gemaakt vraag ik me af of ze dan niet
veel te streng zijn aangepakt geweest

Nee
Wat een onzinstelling.

Cayuga is zo'n gevoelig zieltje dat je hem wel zacht aan moet pakken, anders krijg je er niks van gedaan. Hij is gewoon uit zichzelf stikbraaf, en wil niks anders dan mij plezieren. Dus als ik aandring kómt hij. Wát hij ook aan het doen is.
Niks kruiperig of bang of wat dan ook
Gewoon, heel erg braaf uit zichzelf. Dan kán hoor.

schelsey schreef:Als jullie honden zo vlug schrikken om een fout te maken of te hebben gemaakt vraag ik me af of ze dan niet
veel te streng zijn aangepakt geweest

Ik denk eerder een kwestie van ongeduld, misschien haast of zo.

Cindy52 schreef:

schelsey schreef:Als jullie honden zo vlug schrikken om een fout te maken of te hebben gemaakt vraag ik me af of ze dan niet
veel te streng zijn aangepakt geweest

Ik denk eerder een kwestie van ongeduld, misschien haast of zo.

Onzin. De ene hond is nu eenmaal braver dan de andere hond. Bij ons is Iarik een stuk braver dan de rest en hij is absoluut niet te streng of ongeduldig aangepakt. Hij luistert en gehoorzaamt gewoon goed.

Cindy52 schreef:

schelsey schreef:Als jullie honden zo vlug schrikken om een fout te maken of te hebben gemaakt vraag ik me af of ze dan niet
veel te streng zijn aangepakt geweest

Ik denk eerder een kwestie van ongeduld, misschien haast of zo.

Nee, ook niet.
Ik ben van nature inderdaad hartstikke ongeduldig, maar bij Cayuga niet. Dat werkt volkomen averechts, denk ik. Die kan geen druk aan.
Overigens ben ik met honden (en andere dieren) veel en veel geduldiger dan met mensen

Miranda schreef:

schelsey schreef:Als jullie honden zo vlug schrikken om een fout te maken of te hebben gemaakt vraag ik me af of ze dan niet
veel te streng zijn aangepakt geweest

Nee
Wat een onzinstelling.

Cayuga is zo'n gevoelig zieltje dat je hem wel zacht aan moet pakken, anders krijg je er niks van gedaan. Hij is gewoon uit zichzelf stikbraaf, en wil niks anders dan mij plezieren. Dus als ik aandring kómt hij. Wát hij ook aan het doen is.
Niks kruiperig of bang of wat dan ook
Gewoon, heel erg braaf uit zichzelf. Dan kán hoor.

Scheelt mij weer typen

Nou ik zie hier toch echt uitspraken staan waar bepaald geen geduld van afstraalt !

Cindy52 schreef:Nou ik zie hier toch echt uitspraken staan waar bepaald geen geduld van afstraalt !

Luisteren is niet optioneel. Dat heeft met (on)geduld niks van doen.