Het HondenForum

Maandag gaan we met Kyra naar de dierenarts en ik maak me best wel zorgen.

Sinds een tijdje valt me op dat ze overmatig veel drinkt. Waar ik voorheen nooit een lege waterbak in huis had moet ik de bak nu regelmatig bijvullen omdat het gewoon echt op is.
Ze kan nu ook echt gewoon aan 1 stuk door staan te drinken, staat 's avonds dan ook op van de bank om te gaan drinken en dat ken ik gewoon niet van haar.

Plassen doet ze ook meer, ze kan het net zo goed ophouden maar de ochtendplas bijv is dan echt groot. Het zijn dus niet meer kleinere plasjes maar wel grotere plassen.


Verder merk je echt niks aan d'r. Ze is net zo vrolijk en actief als altijd. Eetlust is gewoon goed, dus ze oogt niet meteen ziek. Maar het zit me toch echt niet lekker.

Ze is wel bekend met schildklierproblemen, maar die waren de laatste jaren netjes onder controle.
Dus of het daarmee te maken kan hebben? Geen idee.


Maandag gaan we dus naar de dierenarts voor bloed en urine onderzoek.
Zijn er verder nog dingen waar we aan kunnen/moeten denken?

is kyra gecastreerd? dacht het wel toch? Anders sowieso baarmoederontsteking.. Denk dat je met bloed- en urineonderzoek de meeste dingen wel kan onderzoeken.. Succes iig, snap dat je je zorgen maakt

Ik zou denken aan een bmo of aan diabetes.

Diabetes.. Mijn kat dronk toen ook onwijs veel en had hele zoete weke plassen.
Nu ruik je dat buiten natuurlijk niet en in een kattenbak wel maar het grote plassen en vele drinken klinkt bekend.

Echter heb ik ook katten met nierproblemen gehad en die deden hetzelfde..
Dus ALS het al iets moet zijn hoop ik op diabetes voor je. Daar valt prima mee te leven.

Ik duim dat het niks is.

Luca heeft hetzelfde, al ruim een jaar. Maar uit het bloedonderzoek is toen niks gekomen. Ik sta wel op hetzelfde punt om nogmaals bloedonderzoek te laten doen om te kijken of er nu wel wat uit komt...

Bmo kan het niet zijn, ze is 6 jaar geleden geholpen.

Blijft even afwachten, ik hoop zo dat het niet haar nieren zijn
Hoop dat het of niks is, of in ieder geval iets behandelbaars.

Mijn hondje had ziekte van cushing, ik merkte het vooral aan het vele drinken ( een liter op een dag ongeveer voor een hondje van 15 kg en dat was ervoor veel lager)

Bij mijn kat is het een symptoom van zijn nierproblemen.

Veronique & Kyra schreef:Bmo kan het niet zijn, ze is 6 jaar geleden geholpen.

Blijft even afwachten, ik hoop zo dat het niet haar nieren zijn
Hoop dat het of niks is, of in ieder geval iets behandelbaars.

Nierproblemen zijn ook behandelbaar als je er snel bij bent hoor. Een van mijn katten heeft het nog jarenlang prima gedaan op een nierdieet.

Daar gaan we gewoon voor die muts kan nog lang niet gemist worden. Hoop dat het iig snel duidelijk wordt of en zo ja wát ze mankeert.

Hier vorig jaar hetzelfde, plotseling bakken water naar binnen lebberen, en daardoor veel ( lichtkleurige urine ) plassen, spiermassa op haar billen verdween in rap tempo.Na uitsluiten van baarmoederproblemen ( echo) en diverse bloed en urine onderzoeken, bleek ze de ziekte van Cushing te hebben. Met medicatie redelijk op peil te houden.
Sterkte

Diabetes lijkt mij ook.

Bij mijn Boomer bleek het door nierproblemen te komen.

Bedankt allemaal voor het meedenken, maakt de zorgen helaas niet veel kleiner

Nee, de enige medicatie die ze krijgt is van de schildklier, maar die krijgt ze al jaren.

Ben heel erg benieuwd naar wat eruit komt. Hopelijk snel de uitslagen, vind dit echt niks zo. Hoop dat het iig duidelijk is voordat ik straks bevallen ben en we niet in die weken nog continu naar de dierenarts moeten.
Eerst maandag maar eens afwachten.

Ik denk ook meteen aan cushing
Sterkte!

Toevallig heeft mijn chihuahua Zafiro deze symptomen ook sinds anderhalve week.
Hij drinkt wel tot 500 ml. en dat met 3,4 kg.
Hij plast heel veel en vorige week kwam ik om 16.20 uurbinnen van een uitlaatrondje en ging boven stofzuigen en bed verschonen kom om 18.00 beneden toen had hij zijn ligkussen helemaal ondergeplast(doordrenkt) en ook een kussen op de stoel.
Ik ben een vrijdag naar de da geweest en die heeft zijn blaas aangeprikt om urine op te vanen en een uitgebreid bloedonderzoek gedaan,uitslag heel veel bacterieen in zijn blaas en een afwijkende zuurgraad.
Ik heb ab en pijnstilling voor 10 daben mee gekregen
Ik moet volgende week maandag terug met urine om te kijken of het goed is zoniet verder onderzoek.
Succes vandaag

Net terug van de dierenarts. Groot bloedonderzoek en urineonderzoek wordt gedaan, hopelijk morgen en anders uiterlijk woensdag de uitslag.

Dierenarts gaat ook even overleggen met Utrecht omdat ze met haar schildklierwaardes in haar bloed afwijkend beeld vertoonde tov de scan. Dus dat maakt het allemaal niet makkelijker.

Nog maar even afwachten dus.

Sterkte!
Spannend voor je. Hopelijk komt er snel duidelijkheid en is er een behandeling mogelijk

Spannend. Duimen draaien

Zojuist belde de dierenarts met de bloeduitslagen. (Urine is pas morgen bekend)


Er waren wat kleine dingen afwijkend maar niet heel zorgwekkend. Behalve haar schildklierwaarde, die was extreem verhoogd.

Paar jaar terug is bij haar schildklierprobleem ontdekt, toen was de waarde ook verhoogd wat destijds deed vermoeden dat ze hyperthyreoide zou hebben. Iets wat niet vaak voorkomt bij honden.
We zijn toen met haar in België geweest voor een speciale schildklierscan en daar bleek dat de schildklier juist te langzaam werkt (hypothyrepidie)
Hiervoor hebben we medicatie gekregen en daar deed ze het tot nu toe altijd goed op.


Nu is de waarde dus extreem verhoogd, de dierenarts zelf vond het dusdanig hoog dat het ook niet direct leek te passen met alleen te hoge dosis medicatie.
Daarbij de wetenschap dat toen de waarde ook verhoogd was terwijl de scan juist het tegenovergestelde uitwees, dus tja, wie zal het zeggen?

De dierenarts heeft vrijdag telefonisch overleg met de endocrinoloog in Utrecht om te overleggen wat nu wijsheid is. Die scan nog eens herhalen, of ander onderzoek. Ook icm de kleinere afwijkingen in het bloedbeeld die op het eerste oog niet zorgwekkend lijken maar wellicht wel ergens mee te maken hebben.


Kortom, voorlopig nog even afwachten

Ach jakkes, dat is niets die onzekerheid
Volgens mij is inderdaad hypo het meest voorkomende bij honden, maar als ze toch hyperthyreoïdie zou hebben én je
geeft medicatie, dan gaan de waardes wel door het plafond natuurlijk.
Vreemd ook dat ze op de scan wat anders zien dan in het bloed; bij mensen is het puur op basis van het bloedbeeld en
wordt alleen bij verdenking van tumoren ofzo een scan/echo gemaakt.
Hmm

Caro. schreef:Ach jakkes, dat is niets die onzekerheid
Volgens mij is inderdaad hypo het meest voorkomende bij honden, maar als ze toch hyperthyreoïdie zou hebben én je
geeft medicatie, dan gaan de waardes wel door het plafond natuurlijk.
Vreemd ook dat ze op de scan wat anders zien dan in het bloed; bij mensen is het puur op basis van het bloedbeeld en
wordt alleen bij verdenking van tumoren ofzo een scan/echo gemaakt.
Hmm

Dat is inderdaad ook door m'n hoofd gegaan, wat als de bloeduitslagen wel kloppend waren en niet die scan. Maar van de andere kant is het dan ook weer bijzonder dat ze dan nu pas klachten krijgt. Je zou zeggen dat het dan wel eerder naar voren was gekomen en niet na een paar jaar.


De specialist gaf destijds aan dat het zeldzaam is maar wel eens voorkomt dat het bloedbeeld een ander beeld geeft ten opzichte van de scan.
En omdat de hyper variant sowieso al niet vaak voorkomt en meestal veroorzaakt wordt door een tumor hebben ze ons toen doorgestuurd voor zo'n scan.


Het blijft gewoon vaag allemaal, qua symptomen past het ook bij een te snel werkende schildklier maar dat was toen ook. Het bloed geeft ook een veel te hoge waarde dus te snel werkend.
Alleen die scan toen niet ....

Ik hoop dat de specialist in Utrecht een verklaring ervoor heeft, dat we in ieder geval weten wát er nu met haar mankeert.

hoe zit het met de andere dingen dan, de spijsvertering, gewicht, de snelheid van de hartslag, gedrag, heeft ze het sneller warm, eerder buiten adem, rusteloos enz, geen andere vreemde dingen?

he gats! heel veel succes!

Is er tussendoor geen controle (bloed)onderzoek geweest, om te vergelijken? Diem moet elk jaar en in het eerste jaar 3x om zeker te zijn dat hij goed afgesteld was. Hij heeft een iets te traag werkende schildklier. In het eerste jaar is hij 1x keer omhoog gegaan in dosering, waardes waren wel omhoog maar bij 2de controle toch niet hoog genoeg. Klinisch vermoedde ik dat toen al: Vacht was slecht, hij had jeuk en kwam lusteloos en depressief over.
Hij is deze week geweest voor jaarlijkse controle, volgende week uitslag. Diem krijgt nu 2x 400 forthyron, hij is 32 kilo. Bloedonderzoek moet op vast tijdstip na pillen geven (4 uur) voor een betrouwbare vergelijking.
Ik heb trouwens begrepen dat schildklierhormoon snel afgebroken wordt dus overdoseren kan geen kwaad. Maarja, dat was eenmalig op lange termijn zal het natuurlijk niet goed zijn. (Mies had een gevallen pilletje van Diem te pakken )

Ik vraag mij ook af hoe ze dan inderdaad met alleen een scan kunnen zien dat de schildklier te traag werkt en ook, hoeveel te traag en dus de medicijnen goed kunnen afstellen?

Ik heb trouwens ook wel eens van iemand gehoord dat te traag werkend tijdelijk kan zijn bij honden? Dat het auto-immuun is dat dus bij algehele conditie verbetering van de hond kan verbeteren. In het geval van Diem zouden zijn heftige allergieën dan meespelen ofzo. Geen allergische reacties in lichaam is dan ook een schildklier die (beter) zijn werk kan doen. Geen idee of dat waar is hoor

Sterkte en beterschap voor jullie!

Uiteraard is er tussentijds nog controle geweest. Alleen omdat haar bloeduitslagen dus niet betrouwbaar zijn aldus Gent is dat altijd lastig geweest. We zijn tussendoor nog in Gent geweest en toen bleek de werking slechter te zijn en hebben we de medicatie iets verhoogd.

Ze heeft nooit de symptomen van een traag werkende schildklier gehad. Maar uit die scan kwam toen duidelijk dat hij verminderd werkte. Is blijkbaar de enige betrouwbare manier, ze spuiten dan een radio actief spul in en dan wordt dmv die scan bekeken hoe de opname daarvan is.
Ze krijgt trouwens 2x per dag de forthyron 200mg en dan 1 en een kwart tablet per keer. Daar heeft ze het weer super op gedaan en toen had ze 0,0 symptomen of klachten.

Omdat het destijds al zo'n raar verhaal was en die scan alleen in Utrecht of Gent gedaan werd zijn we naar de specialist gegaan. Toen gekozen voor Gent omdat we daar veel sneller terecht konden en de dierenarts destijds goede ervaringen had met de specialist daar.


Verder is ze gewoon vrolijk als altijd, ze is altijd wat "hyperig" geweest maar dat hoort op zich ook gewoon bij het ras. Over het algemeen zijn dat natuurlijk van die clowntjes.
Haar eetlust is altijd meer dan goed, die kun je 10 kg voer neerzetten en dan gaat ook dat gewoon op.
Gewicht is altijd issue, ze is heel moeilijk op gewicht te houden en neigt meestal naar te mager.
Hartslag geen idee, nooit iets van gehoord maar denk dat het ook lastig te beoordelen is aangezien ze zich volledig opfokt bij de dierenarts.


Voor nu wachten we maar even af wat de endocrinoloog er van zegt en welke vervolgstappen we gaan/kunnen nemen.

Veronique & Kyra schreef:Uiteraard is er tussentijds nog controle geweest. Alleen omdat haar bloeduitslagen dus niet betrouwbaar zijn aldus Gent is dat altijd lastig geweest. We zijn tussendoor nog in Gent geweest en toen bleek de werking slechter te zijn en hebben we de medicatie iets verhoogd.

Ze heeft nooit de symptomen van een traag werkende schildklier gehad. Maar uit die scan kwam toen duidelijk dat hij verminderd werkte. Is blijkbaar de enige betrouwbare manier, ze spuiten dan een radio actief spul in en dan wordt dmv die scan bekeken hoe de opname daarvan is.
Ze krijgt trouwens 2x per dag de forthyron 200mg en dan 1 en een kwart tablet per keer. Daar heeft ze het weer super op gedaan en toen had ze 0,0 symptomen of klachten.

Omdat het destijds al zo'n raar verhaal was en die scan alleen in Utrecht of Gent gedaan werd zijn we naar de specialist gegaan. Toen gekozen voor Gent omdat we daar veel sneller terecht konden en de dierenarts destijds goede ervaringen had met de specialist daar.


Verder is ze gewoon vrolijk als altijd, ze is altijd wat "hyperig" geweest maar dat hoort op zich ook gewoon bij het ras. Over het algemeen zijn dat natuurlijk van die clowntjes.
Haar eetlust is altijd meer dan goed, die kun je 10 kg voer neerzetten en dan gaat ook dat gewoon op.
Gewicht is altijd issue, ze is heel moeilijk op gewicht te houden en neigt meestal naar te mager.
Hartslag geen idee, nooit iets van gehoord maar denk dat het ook lastig te beoordelen is aangezien ze zich volledig opfokt bij de dierenarts.


Voor nu wachten we maar even af wat de endocrinoloog er van zegt en welke vervolgstappen we gaan/kunnen nemen.

Poeh, moeilijk... neigen naar te mager is bij mensen (!) duidelijk 'hyper', dan ben je meestal heel slank of zelfs mager.
Maar ik heb weleens gehoord dat bij honden het hele systeem schildklier niet echt te vergelijken is met mensen; het hondje van mijn moeder had ook problemen met zijn schildklier en kreeg medicatie en ik wist er best wat vanaf omdat ik zelf schildklierpatiënt ben, maar bij honden zat dat toch allemaal net wat anders.
Ik durf er dus niet zo goed een uitspraak over te doen, maar bij mensen is hyper dus: mager (snelle stofwisseling), hoge hartslag, druk zijn, maar ook snel moe (alles té zeg maar) en hypo is: snel dik worden (langzame stofwisseling), lage hartslag, alles gaat langzaam.
Ook wordt er bij mensen alleen een scan gedaan als gedacht wordt aan een tumor, maar zeker niet om te bepalen of de schildklier te langzaam of te snel werkt, dat wordt puur op basis van het bloedbeeld bepaald.

Ik ben heel benieuwd naar het verhaal van de endocrinoloog!

Net even kort gesproken met de dierenarts, maar het leek haar prettiger om een afspraak in te plannen om alles door te nemen.
Morgenmiddag dus daarheen, maar ik krijg er geen goed gevoel over

oh gadver, ik hoop maar dat je het mis hebt!

Nanna schreef:

Veronique & Kyra schreef:Net even kort gesproken met de dierenarts, maar het leek haar prettiger om een afspraak in te plannen om alles door te nemen.
Morgenmiddag dus daarheen, maar ik krijg er geen goed gevoel over

Ze heeft gelijk hoor, het is veel beter om even alles rustig op een rijtje te zetten en daar een afspraak voor te maken. Wie weet wil ze ook meteen wat testen. Niet meteen in de stress schieten

Weet ik ook wel, maar dat in de stress schieten gebeurt toch vanzelf wel.
Hopen dat er hoe dan ook morgen wat meer duidelijkheid komt, want die onzekerheid is nog het minst fijne van alles.