Het HondenForum

Vannacht werd ik wakker door Cayuga. Grommen, blaffen....niet te zuinig! Als je hem niet zou kennen, zou je er haast bang van worden
En dat alles in zijn slaap. Hij was duidelijk monsters aan het bevechten
Ik wachtte even af of hij er zelf uit zou komen, maar hij bleef maar doorgaan, dus uiteindelijk heb ik hem wakker geroepen en even gerustgesteld waarna we weer gingen slapen.
Vanochtend voelde hij zich heel wat. Uiterst hanig begroette hij Skadi, kop over haar rug, staart hoog....the works.

Ik herkende dat gedrag

Dus ik vroeg aan Jeroen of er gisteren tijdens de wandeling een confrontatie was geweest met een andere hond. Jeroen zei eerst van niet, maar later herinnerde hij zich wel een confrontatie.
Er waren drie honden van een oprit af komen stormen (we wonen in het buitengebied), recht op Cayuga af. Skadi was daar met donder en geweld tussen gesprongen, en Cayuga had zich met een snoekduik in veiligheid gebracht, áchter Skadi en Jeroen
Er zijn niet zoveel honden die blijven argumenteren met een nijdige Skadi, dus na tien seconden 'babbelen' waren de drie al weer weg.

Dan voel je je blijkbaar best lullig als 'stoere' reu. Dat je vrouw je zaakjes voor je opknapt.
Gelukkig heeft hij zijn dromen nog, om zijn zelfbeeld en ego te herstellen

Herkenbaar?

ik heb alleen reuen dus niet herkenbaar, maar wel heel grappig !

haha lief
Hier heeft Gol altijd de wildste dromen terwijl zij eigenlijk de rustigste is. Ik zou wel in dat koppie willen kijken wat ze 's nachts allemaal mee maakt.

Totaal niet herkenbaar maar leuk om te lezen

Hier begint het wel herkenbaar te worden nu Nila een volwassen dame aan het worden is.
Enzi vindt het wel handig, zo'n kleine belg als geheim wapen die hij van tijd tot tijd kan inzetten
Poosje geleden heeft ze 3 berghonden, alle 3 reuen, weg getetterd die dachten dat ze wel even hun punt konden komen maken.
Ze trokken hun wenkbrauw op en stapte rustig weg. Dat hadden ze niet verwacht
Enzi stond al die tijd rustig achter mij te wachten totdat de kust weer veilig was.

Nerazi schreef:Enzi stond al die tijd rustig achter mij te wachten totdat de kust weer veilig was.

geweldig verhaal

Kai heeft dat ook wel eens, als hij iets 'engs' meegemaakt heeft.
Vaak is het op het moment zelf niet meer dan een beetje spannend.. staartje laag, weg lopen etc. Krijsen doen we al bijna niet meer.
Meestal krijgt hij dan 's avonds een paniek aanval, ( dat de buren me bellen waarom Kai zo krijst.... dus. )
En dan gaat hij 's nachts ook dromen.. en dan is hij wel heel stoer.. HEEL stoer!

Max had dat ook heel erg, je kon aan zijn dromen altijd merken wat hij had meegemaakt.
Was hij lastig gevallen dan lag hij heftig te grommen en blaffen, ik denk dat hij in z'n dromen deed wat hij in het echt niet durfde
En had hij met een leuke teef gespeeld dan lag hij heel hard te kwispelen in z'n dromen

Lunatic schreef:ik denk dat hij in z'n dromen deed wat hij in het echt niet durfde

Dat idee heb ik bij Cayuga dus ook
En dan is zijn ego daarna weer helemaal uitgedeukt

nee, Kailen neemt zijn taak als beschermer van de vrouwtjes heel serieus
maar mooi verhaal

O wat een heerlijk verhaal weer Door deze verhalen ben ik toch wel een beetje verliefd geworden op Cayuga. Lijkt me echt een heerlijk watje

miriam schreef: Door deze verhalen ben ik toch wel een beetje verliefd geworden op Cayuga. Lijkt me echt een heerlijk watje

Hij is zó leuk!
Echt, brutaal als de neten bij de dames, en die vinden het allemaal goed!
De meest sekretige krengen laten hem met van álles wegkomen, en worden acuut verliefd
Suske is verliefd. Coda is verliefd. Hey, zelfs Skadi vindt hem leuk.

En toen ik hem net had kwamen we een roedeltje mechels tegen. De teef heel verlegen, maar de reu was nogal een patser. Die stond daar met een hoge houding tegenover Cayuga. En Cayuga spiegelde hem perféct.
Dat was de eigenaar van de mechelreu niet gewend
"Hij stáát er wél, hè?" zei hij bewonderend
De reu was het trouwens óók niet gewend, dus die bond maar in voor de zekerheid

Hij heeft de gunfactor. Nooit problemen. Nooit gedoe.
Maar de enkele keer dat er wel gedoe is, is hij een grote lafbek
Dan verschuilt hij zich achter zijn baas, en achter Skadi, die het wel opknapt voor hem

Leuk verhaal Cayuga klinkt als een erg leuke hond

Wat ons brengt bij de benaming pindabrein
Ik denk dat Cayuga heel slim is.
Als je een Skadi tot je beschikking hebt hoef je zelf je handen niet vuil te maken.
Dat Suske in haar eigen tuin dolverliefd met hem wilde spelen zegt genoeg over Cayuga.
Zelfs mijn grote Kangal vriend verderop begint te piesen als hij Suske ziet

Suske schreef:Wat ons brengt bij de benaming pindabrein
Ik denk dat Cayuga heel slim is.

Dat blijf je zeggen. Maar neen. Het is echt een pindabrein.
Wat hij wél heeft is streetsmarts. Maar dat is wat anders dan intelligentie.

Dat Suske in haar eigen tuin dolverliefd met hem wilde spelen zegt genoeg over Cayuga.
Zelfs mijn grote Kangal vriend verderop begint te piesen als hij Suske ziet

Hij heeft dat je ne sais quoi over zich. En de dames vallen en masse voor een mysterieuze man

Miranda schreef:

miriam schreef: Door deze verhalen ben ik toch wel een beetje verliefd geworden op Cayuga. Lijkt me echt een heerlijk watje

Hij is zó leuk!
Echt, brutaal als de neten bij de dames, en die vinden het allemaal goed!
De meest sekretige krengen laten hem met van álles wegkomen, en worden acuut verliefd
Suske is verliefd. Coda is verliefd. Hey, zelfs Skadi vindt hem leuk.

En toen ik hem net had kwamen we een roedeltje mechels tegen. De teef heel verlegen, maar de reu was nogal een patser. Die stond daar met een hoge houding tegenover Cayuga. En Cayuga spiegelde hem perféct.
Dat was de eigenaar van de mechelreu niet gewend
"Hij stáát er wél, hè?" zei hij bewonderend
De reu was het trouwens óók niet gewend, dus die bond maar in voor de zekerheid

Hij heeft de gunfactor. Nooit problemen. Nooit gedoe.
Maar de enkele keer dat er wel gedoe is, is hij een grote lafbek
Dan verschuilt hij zich achter zijn baas, en achter Skadi, die het wel opknapt voor hem

Echt een heerlijk dier dus

Hij leert misschien niet makkelijk maar slim vind ik hem wel

Net als Belle, die snapt echt niks

Maar heeft als Suske erbij is de grootste bek want die Belg komt toch wel helpen

En net stond ze een kat bij het hek uit te kafferen waarop ik haar daar wegstuurde.
Rent ze naar binnen om vanuit de vensterbank verder te gaan

Hahaha wat een mooie verhalen, maar nee dat herken ik niet. Wel dat ik Mistertje zo af en toe hoor grommen tijdens het dromen, dat ik ook denk: nou, zo'n held ben je in het echt niet hahaha . Maar dan is ie daarna niet ineens het heertje zoals Yuga.
Enerzijds is het maar een groot watje, anderzijds is ie toch de baas als het erop aankomt. Alhoewel dat waarschijnlijk ook weer met Lais' conflictvermijdende karakter te maken heeft.

Zamunda schreef: Maar dan is ie daarna niet ineens het heertje zoals Yuga.

Cayuga voelt zich héél váák het heertje
Die prikt zijn neus zonder pardon onder staarten als een eerste hallo, legt op heel regelmatige basis zijn kop over Skadi's rug (en die vreet hem dan niet eens op), loopt de godganse dag met zijn kop en staart in de hoogte en vindt zichzelf in zijn algemeenheid all that
Die hond is bijzonder ingenomen met zichzelf.
Maar als het er op aankomt heeft hij bij Skadi niks dan lege briefjes in te brengen

Maffe gozert die Yuga .

Zamunda schreef:Maffe gozert die Yuga .

Uh-huh

Haha, wat een grappig kereltje.
Bailey heeft ook de gunfactor wat dat betreft. Die krijgt de oudste, chagrijnigste honden nog aan het spelen. Heerlijk vind ik dat.