Het HondenForum

Ik voel bij Arie weer twee bultjes op de rug Hij is nu in korte tijd drie keer geopereerd aan agressieve tumoren en als ze als paddestoelen op blijven komen gaat het voor hem ophouden. Bah
Maar als Arie er niet meer is dan is Kira alleen. Kira is doof, slechtziend en vertoont steeds meer onrustig en vreemd gedrag. Ze lijkt wel dement te worden.
Ik zat vandaag ineens te bedenken dat als we Arie laten inslapen dat we Kira tegelijk moeten laten gaan. Voor haarzelf.....
Ze hangt aan hem, ze zijn een twee-eenheid, ze kan niet alleen zijn en ze is de weg al zo kwijt.
Iemand dit ooit meegemaakt en is dit een gekke gedachte?
Ik wil er niet eentje missen maar al helemaal niet allebei

Ik weet van een collega die een zelfde beslissing moest nemen.

Als ik lees wat jij schrijft denk ik dat je zelf al weet wat je moet doen.
Mocht je Arie moeten laten inslapen, dan kun je het altijd een paar dagen aanzien, dan weet je het snel genoeg zeker.
Heel veel sterkte!

Absoluut geen rare gedachte, maar ik zou het zelf niet kunnen. Een hond alvast naar het einde brengen, omdat je denkt dat....
Ik dacht ook dat we 2 weken na het inslapen van Saar, Miep moesten laten gaan. Wegens wegkwijnen ofzo.
Niets is minder waar.

Het eerlijkst is de beslissing per hond te nemen. Als je ziet dat de individuele hond klaar is met het leven, dan ben je op tijd met de spuit. Niet op voorhand gaan beslissen.

Met Kira zitten we nu soms ook al af te vragen kan het nog, is het nog leuk voor haar. En als Arie er dan ook niet meer zou zijn...
Ineens vloog het door mijn hoofd maar ik weet niet of we het kunnen.
Ik heb er buikpijn van en ze zijn er nog gewoon hoe dom is dat...

Carmen schreef:Met Kira zitten we nu soms ook al af te vragen kan het nog, is het nog leuk voor haar. En als Arie er dan ook niet meer zou zijn...
Ineens vloog het door mijn hoofd maar ik weet niet of we het kunnen.
Ik heb er buikpijn van en ze zijn er nog gewoon hoe dom is dat...

Het per dag aankijken, meer kun je niet.
Ze samen laten inslapen, vind ik een beetje voor god spelen

Sterkte!

Ik snap de redenatie maar ik zou het zelf nooit doen zolang de andere hond niet ook echt op is.
Ik hoop dat het meevalt voor pechvogel Arie! Sterkte

Marion. schreef:

Carmen schreef:Met Kira zitten we nu soms ook al af te vragen kan het nog, is het nog leuk voor haar. En als Arie er dan ook niet meer zou zijn...
Ineens vloog het door mijn hoofd maar ik weet niet of we het kunnen.
Ik heb er buikpijn van en ze zijn er nog gewoon hoe dom is dat...

Het per dag aankijken, meer kun je niet.
Ze samen laten inslapen, vind ik een beetje voor god spelen

Sterkte!

Met inslapen speel je toch altijd voor god, daar hoef ik geen rollende oogjes bij
Kira is 14 jaar, dement en op, maar op het randje dat je denkt kan het of niet...of wel...
De meeste hondjes slapen niet rustig in maar gaan langzaam naar een eind en als je dan ook je grote vriend verliest. Dat is haar houvast, dat vind ik moeilijk

Ik kan je gedachten gang heel goed aanvoelen en zou denk ik ook hetzelfde in jou situatie denken.
Ik snap in dit geval de rollende oogjes ook niet. Je speelt toch altijd voor god als je hond laat inslapen?

Maar die beslissing neem je niet zomaar daar gaat veel aan vooraf en het is zoals hier ook altijd wordt gezegd
Beter een dag te vroeg dan een uur te laat .

Alleen jullie kunnen deze beslissing nemen maar je gevoel zit goed

Carmen schreef:

Marion. schreef:

Carmen schreef:Met Kira zitten we nu soms ook al af te vragen kan het nog, is het nog leuk voor haar. En als Arie er dan ook niet meer zou zijn...
Ineens vloog het door mijn hoofd maar ik weet niet of we het kunnen.
Ik heb er buikpijn van en ze zijn er nog gewoon hoe dom is dat...

Het per dag aankijken, meer kun je niet.
Ze samen laten inslapen, vind ik een beetje voor god spelen

Sterkte!

Met inslapen speel je toch altijd voor god, daar hoef ik geen rollende oogjes bij
Kira is 14 jaar, dement en op, maar op het randje dat je denkt kan het of niet...of wel...
De meeste hondjes slapen niet rustig in maar gaan langzaam naar een eind en als je dan ook je grote vriend verliest. Dat is haar houvast, dat vind ik moeilijk

De rollende oogjes waren niet bedoeld, zoals jij ze opvat. Tablet. Misschien had ik beter geen smiley kunnen plaatsen.

Wat ik wil zeggen, is dat iedere hond zijn eigen genadige dood verdient. En gelukkig kunnen we daarover beslissen bij honden. Als Kira op is, moet je haar laten gaan. Als Arie pijn heeft moet je hem laten gaan.

En gewoon niet denken voor de overblijvende hond, want dat kunnen we niet.

Een hele moeilijke beslissing.
Sowieso sta je aan de vooravond van het afscheid van beide honden, daarmee wil ik je alvast veel sterkte wensen.
Verder ben ik het helemaal met Marion. eens. Eerst zien hoe je overgebleven hond gaat reageren op het verlies van het maatje.
Het blijft lastig om in te schatten hoe dieren lijden. Het lijkt misschien erger dan het is. Wij mensen kunnen ons lot overzien en komen vaak in verzet. Dieren zijn zich in veel mindere mate bewust van hun situatie en accepteren beter en sneller dan wij het onvermijdelijke. Gewoon het het hondje zo comfortabel mogelijk maken en zien wat wijsheid is. Zal vanzelf duidelijk worden.

Ik snap je punt Marion. Alleen misschien is het wel zo dat Kira er al langer is door Arie en dat als Arie er niet eerst was ze Kira wellicht veel eerder hadden laten gaan.

Ik snap je overweging heel goed. Of het ook echt nodig is kan denk ik alleen jij inschatten Carmen. Uiteindelijk heeft ook iedereen een andere mening met wanneer genoeg genoeg is.

Misschien redt ze het nog, misschien niet. Of proberen zo eerlijk is is ook een overweging. Als je hond eerst een paar dagen stress ervaart voor je alsnog zou moeten beslissen dat het voor haar ook tijd is, is dat misschien ook niet eerlijk. Om hem die stress nog door te laten maken.

Persoonlijk denk ik soms dat we het teveel vermenselijken hoe erg of niet erg inslapen is voor de hond. Ze krijgen een spuitje en slapen rustig in. Is die rust niet eerlijker dan de stress van het missen van haar maatje, puur omdat wij denken dat ze een paar weekjes langer verdient. Hoe eerlijk is het om eennoude wankele dove en slechtziende hond nog zoiets drastisch als het weg vallen van een maatje door te laten maken? Maar dat ligt er ook aan hoe slecht Kira er nu aan toe is en dat kunnen wij vanuit een stukje tekst op internet nooit eerlijk beoordelen.

Kortom ik zou het heel goed begrijpen.

Natuurlijk plan ik dit ook niet. Misschien gaat Arie ondanks de kanker wel langer mee dan Kira en wie weet hoelang het nog gaat. En ik weet ook dat ik die keuze pas op dat moment kan maken dat het zover is voor beide
Maar toch is het een reëel idee dat het zover komt.
Ik vind het confronterend beide honden aan het eind en onze oude kat loopt ook al als een anorexiakat in zijn laatste weken.
op dit soort momenten vind ik huisdieren hebben niet leuk. Ze gaan veel te vroeg hoe oud ze ook zijn

Oei.. Mijn katten Gizmo & Misty hingen ook zo aan elkaar.
Gizmo werd ingeslapen in April. We dachten eigenlijk wel dat het goed ging.
Maar toen kreeg ze een hartprobleem en we hebben haar zaterdag moeten laten inslapen.

In april was ze nog gezond op diabetes (die onder controle was) na.
In mei kreeg ze nierfalen en toen dus ook een hartprobleem. Stom toeval? Ja, misschien.
Maar ik heb het idee dat Gizmo er niet meer is wel heeft meegeholpen..

Mijn hemel... Ik wens je wijsheid

Ik vind het op zich geen rare gedachte, dan hoeven ze elkaar niet te missen. Maar aan de andere kant is mijn ervaring dat de dingen toch altijd heel anders lopen dan dat je vooraf kunt bedenken. Maar als het moment daar is en jij staat er achter dat ze allebei tegelijk gaan dan moet je dat gewoon doen. Het zijn jouw honden en jij weet het beste hoe je moet handelen.

tot voor kort had ik ook nog 2 oudjes, broer en zus. ze waren zeer close, een soort van siamese tweeling. nooit 1 dag zonder elkaar geweest. 22-7 is het broertje ingeslapen [14 1/2]. ik heb ook met de gedachte gespeeld om ze allebei te laten gaan, maar de d.a. vond zusje nog te goed.
zusje is helemaal van de leg zonder haar broertje, zeer onzeker en schichtig. alles is eng.
lichamelijk is ze nog goed, maar geestelijk heeft ze een enorme klap gehad.
ik hoop dat ze nog bijtrekt, maar ze heeft haar hele leven in een roedel doorgebracht.
een nieuw hondje erbij heb ik al aan gedacht, maar wat, en doe ik haar daar een plezier mee?
als ik zo lees is jouw oudje er al slecht aan toe. moet je zo'n beestje nog in leven houden nadat haar grote steun wegvalt? ik zou ze samen laten gaan. [had ik dat ook maar kunnen doen]
veel sterkte met de beslissing.

Wat een duivels dilemma Carmen , maar ik kan je gedachtegang wel volgen hoor.
Ik vertrouw erop dat jij weet wat het beste is en dat ook zal doen maar hoop dat je nog even van beide mag blijven genieten

Helemaal geen rare gedachte hoor! Zou bij mij ook opkomen...

Veel sterkte gewenst, met de honden maar ook met de beslissingen die komen

Buiten alle emotie om vind ik het heel normaal en realistiesch om daarover na te denken.
Geloof ook dat ik een oudje van 14 met gebreken die heel erg hangt aan zijn maatje zou laten gaan. Misschien nog wel op dezelfde dag.
Klinkt misschien egoistiesch maar zou het niet 2 x snel achter elkaar willen meemaken als het niet nodig is.

quote="Carmen"]Ik voel bij Arie weer twee bultjes op de rug Hij is nu in korte tijd drie keer geopereerd aan agressieve tumoren en als ze als paddestoelen op blijven komen gaat het voor hem ophouden. Bah
Maar als Arie er niet meer is dan is Kira alleen. Kira is doof, slechtziend en vertoont steeds meer onrustig en vreemd gedrag. Ze lijkt wel dement te worden.
Ik zat vandaag ineens te bedenken dat als we Arie laten inslapen dat we Kira tegelijk moeten laten gaan. Voor haarzelf.....
Ze hangt aan hem, ze zijn een twee-eenheid, ze kan niet alleen zijn en ze is de weg al zo kwijt.
Iemand dit ooit meegemaakt en is dit een gekke gedachte?
Ik wil er niet eentje missen maar al helemaal niet allebei [/quote]

Ik vind het een mooie gedachte eerlijk gezegd. Een demente hond steeds verwarder zien worden is zo vreselijk. De hond van mijn schoonzus werd 's nachts steeds onrustiger en angstiger. En niks kon haar 's nachts meer rustig krijgen. Als je die periode kan voorkomen is dat een weldaad voor de hond in mijn ogen. Maar ik begrijp ook hoe ontzettend moeilijk dat voor jullie moet zijn om die beslissing te nemen.

Ik kan me je gedachtegang ook wel voorstellen. Vorig jaar zagen wij van onze beide oudjes ook het einde naderen en is die gedachte ook wel door mijn hoofd gegaan. Echter verslechterde Jelka ineens heel snel en moesten we besluiten haar te laten gaan. Uiteindelijk zat er twee maanden tussen het afscheid.
Ik wil je heel veel sterkte wensen. Jij kent je honden het beste. Doe wat je gevoel zegt, dan doe je het goed.

Ik snap je heel goed, ik had ook zo'n 2 eenheid met Fangio en Chira en toen Fange ingeslapen was ging zij heel erg achteruit omdat ze gewoon niet zonder hem kon leek het wel. Zij was nog niet dement maar ik snap heel goed dat je haar dat niet meer aan wilt doen. Ik zou denk ik dezelfde gedachte hebben;)

Yara schreef:Ik vind het op zich geen rare gedachte, dan hoeven ze elkaar niet te missen. Maar aan de andere kant is mijn ervaring dat de dingen toch altijd heel anders lopen dan dat je vooraf kunt bedenken. Maar als het moment daar is en jij staat er achter dat ze allebei tegelijk gaan dan moet je dat gewoon doen. Het zijn jouw honden en jij weet het beste hoe je moet handelen.

helemaal mee eens! Jij bent de enige die deze moeilijke beslissing kan maken...

sterkte ermee

Ik begrijp je goed, ik wil je dan ook alle sterkte toewensen bij deze moeilijke beslissing.

Dankje voor alle lieve reacties
En voorlopig zijn ze er nog, daar gaan we gewoon van genieten

Wat naar allemaal zeg....
Jij kent je honden het beste en voelt het het beste aan.
Als ik in dezelfde situatie zou zitten, zou ik ze beide tegelijk laten gaan. Vooral ook omdat je zegt dat d kwaliteit van leven voor Kira nu al te wensen over laat. En ik weet uit ervaring dat je je grens voor wat je nog acceptabel vind steeds gaat verleggen omdat het zo moeilijk is.
Heel veel wijsheid en sterkte toegewenst en geniet vooral van ze nu ze er nog zijn.

Ik denk dat je vanzelf wel ziet of je oude demente hond het gemis aan kan of niet.
Aan de ene kant is ze vast gehecht aan Arie, maar aan de andere kant is ze hem misschien al vergeten voor je het weet vanwege de dementie.

Je kunt alleen maar op dat moment beslissen.
Sterkte

Als ik het goed begrijp had je het "laten gaan" van Kira al overwogen.
Zou het voor de hond niet alleen maar mooi zijn om samen met haar maatje
over de regenboogbrug te gaan ?

Ik kan me je gedachtengang heel goed voorstellen!
Heel veel sterkte de komende tijd