Het HondenForum

Mijn stoïcijnse rustige muts heeft zich vanmiddag ontpopt tot woeste woesteling
Een herder kwam ons tegemoet, ik kon nog net Mika aan de kant schuiven en toen was Gol de sjaak. De herder beet haar zomaar in haar nek. En toen kwam de hulk in haar los, kanonne. Blikkerende tanden en woest geblaf, Gollum was boos!
Ik was echt even onder de indruk van Gol, de herder ook want die stopte gelijk. Oh. Pardon mevrouw ik wist niet dat u boos werd

Gut. Heb ik toch een echte hond.

Goed zo Gollum.

GO Gollum

Goed gedaan Gollum!

Ik vind het zo'n wereld van verschil met toen ze jong was. Toen was Gol nog zo onzeker, die had in een zelfde soort situatie toen pissend op de grond gelegen.
Worden alle honden zelfverzekerder naarmate ze ouder worden?

Geen ongewenste intimiteiten groot gelijk Gol

Gollum schreef:Gut. Heb ik toch een echte hond.

Hahaha die ouwe muts Goed hoor!

Is ze gecastreerd? Dat helpt enorm tegen onderdanig gedrag.

laeken schreef:Is ze gecastreerd? Dat helpt enorm tegen onderdanig gedrag.

Ja maar rond 1 jarige leeftijd (ze is nu bijna 9). Het heeft nog wel een hele tijd geduurd voordat ze wat minder onderdanig deed. En nog maakt ze kennis met haar kop afgewend, maar ze ligt gelukkig niet meer bij iedere hond op de grond. En ze laat zich dus niet meer zomaar bijten.

Ze beet zelf niet hoor, dat zie ik haar niet zo snel doen want dan ga je echt het gevecht aan. Maar ze kan wel indrukwekkend waarschuwen
Ik denk dat de herder ook niet zo zeker van zichzelf was. Zo een die het leuk vind om honden bang te maken, Mika is daar altijd een leuk slachtoffer voor dus die schoof ik als eerste aan de kant. Gol staat meestal maar gewoon wat suf te kijken en blijft staan waar ze staat. En dat is niet leuk voor dat soort types.
Ik had alleen even niet verwacht dat de herder ook echt zou happen.

Goed zo dametje

Knappe Gol

Mijn lab teef is nu ruim 7 en ik merk hetzelfde. Vroeger ging ze zich voor elke willekeurige schoothond van 10 cm groot op haar rug en liet dan ook graag een plasje lopen. Ook werd ze vaak bereden en liet zich dat gedwee aanleunen. Nu niet meer, ze is open en onderdanig maar niet meer op het gênante af. En reutjes die willen rijden worden vakkundig weg gesnauwd. Van de week beet een collie haar in haar bil, daar schrok ze erg van maar na een gil te hebben gegeven schoffelde ze hem op z'n rug. Ik stond echt te kijken of het echt wel mijn theemuts was maar zowaar. Misschien inderdaad een leeftijdsdingetje.


Verzonden vanaf mijn iPad met Tapatalk

Peter27 schreef:Mijn lab teef is nu ruim 7 en ik merk hetzelfde. Vroeger ging ze zich voor elke willekeurige schoothond van 10 cm groot op haar rug en liet dan ook graag een plasje lopen. Ook werd ze vaak bereden en liet zich dat gedwee aanleunen. Nu niet meer, ze is open en onderdanig maar niet meer op het gênante af. En reutjes die willen rijden worden vakkundig weg gesnauwd. Van de week beet een collie haar in haar bil, daar schrok ze erg van maar na een gil te hebben gegeven schoffelde ze hem op z'n rug. Ik stond echt te kijken of het echt wel mijn theemuts was maar zowaar. Misschien inderdaad een leeftijdsdingetje.


Verzonden vanaf mijn iPad met Tapatalk

haha ja dat klinkt heel herkenbaar. Is jouw teef ook gecastreerd?

Veer is nu 7 en is ook met de jaren minder onderdanig geworden. Ze kan het nog wel hoor, plassend op d'r rug liggen, maar ze komt soms ook voor zichzelf op dat ik er een tikkeltje verbaasd naar sta te kijken
Rijdende reuen snauwt ze vakkundig weg (veeeel praktischer ook dan dat gedweil eronder moet ik zeggen), en laatst kwam ze voor het eerste tussen Saar en een hele drukke opdringerige grote reu (kilootje of 45 denk ik). Die bleef maar aan komen rennen en springen en stuiteren en meppen met die poten en Saar was duidelijk bang. Na de zoveelste keer kwam Vera opeens aanrennen, sprong ertussen, toonde wat tandjes, en gromde vervaarlijk. Die hond bleef daarna maar op veilige afstand stuiteren
Ik heb Veer uitgebreid geprezen

Moos schreef:Veer is nu 7 en is ook met de jaren minder onderdanig geworden. Ze kan het nog wel hoor, plassend op d'r rug liggen, maar ze komt soms ook voor zichzelf op dat ik er een tikkeltje verbaasd naar sta te kijken
Rijdende reuen snauwt ze vakkundig weg (veeeel praktischer ook dan dat gedweil eronder moet ik zeggen), en laatst kwam ze voor het eerste tussen Saar en een hele drukke opdringerige grote reu (kilootje of 45 denk ik). Die bleef maar aan komen rennen en springen en stuiteren en meppen met die poten en Saar was duidelijk bang. Na de zoveelste keer kwam Vera opeens aanrennen, sprong ertussen, toonde wat tandjes, en gromde vervaarlijk. Die hond bleef daarna maar op veilige afstand stuiteren
Ik heb Veer uitgebreid geprezen

Oh wauw dat is wel heel goed van Vera! Bescherm je zusje maar hoor!