Het HondenForum

Ben ik zo trots op mijn meiden...
Ik ben met beide dames van heel ver gekomen.
Gimmick als een uitvallend alles slopend gremlin monster die werkelijk niks kende behalve aan de lijn lopen. En Gentle als angstblaffer waar geen lol aan te behalen viel om mee te lopen want ze blafte naar ieder grassprietje die ze maar zag bewegen.

Iedere keer liet ik ze apart uit en heb ik met beiden bakken met werk verzet om hun gedrag om te buigen. Ik zag bij beiden langzaam het kwartje vallen.
Af en toe samen geprobeerd uit te laten maar door het gekef van Gentle fokte Gimmick zich finaal op waardoor gentle ook weer meer ging blaffen.

Maar vanavond besloot ik het toch weer samen te proberen.
En vandaag zag ik even gedurende 6,5km het werk van de afgelopen tijd samen vallen.
Gimmick liep ontspannen aan een los lijntje naast me.
En Gentle was 95% van de tijd stil. Af en toe kwam een "bup bup" uit maar na een "nee hoor niks aan de hand" hield ze zich stil. En Gimmick die liet zich daar niet door opnaaien.

En als klap op de vuurpijl....
Ik heb een heel stuk de (lange) lijn van Gentle los gelaten waardoor ze toch zo'n 1,5km "los" heeft mogen rond scharrelen tussen de bomen en struiken in het stukje bos waar we door heen liepen.

Ik heb voor het eerst sinds een lange tijd genoten van een wandeling met mijn twee dames samen....

Zoveel mensen in mijn omgeving hebben me voor gek verklaard dat ik twee van zulke afdankers in huis heb genomen en dat naast twee hele kleine kinderen.
En ik kan nu alleen maar denken ik heb twee wereldhonden aan ze en ik wil ze nooit meer missen. Er is nog zat werk te verzetten met ze maar ook dat ga ik redden

Fijn dat je resultaat van je inspanningen hebt.

Super, fijn als je zo'n goed resultaat ziet Mag ik vragen hoe je met Gimmick getraind hebt? Izzy is ook nogal van het uitvallen aan de lijn, wat ik er ook best graag uit zou willen zien

Goed bezig! Wat fijn dat al je werk en inspanning gewenst resultaat hebben opgeleverd!

Dat is zo'n fijn gevoel.
Trots op je meiden en trots op jezelf en voortaan (grotendeels) alleen maar genieten!

Mooi! En benieuwd hoe het binnenkort gaat als we met Ot gaan wandelen. Ik dacht dat je met counterconditioning had gewerkt, daar ben ik wel benieuwd naar

Dat is eer van je werk hebben! Leuk dat het samen zo goed gaat!

dat gevoel kan niemand je afnemen hoor goed bezig

Lemuria schreef:Super, fijn als je zo'n goed resultaat ziet Mag ik vragen hoe je met Gimmick getraind hebt? Izzy is ook nogal van het uitvallen aan de lijn, wat ik er ook best graag uit zou willen zien

We zijn vorig jaar met haar naar een een gt geweest om dit gedrag aan te pakken.
Veel van haar gedrag kwam voort uit "ik weet niet wat ik ermee moet"
we hebben vervolgens gekozen voor de strategie dat ik alles oplos.
Dus mijn hond lezen en op het moment dat ik zie dat er ook maar ergens spanning in het lijf komt dan draai ik om zonder iets te zeggen en kies ik een andere route.
In het begin kwam ik de deur niet uit want onze buurhonden leverden al direct spanning op.
Maar bij Gimmick kon het ook een plastic zakje zijn wat over de straat waaide.
Of een steen die op een onlogische plaats lag.

Ondertussen moest ik tijdens het lopen als er geen spanning was veel van richting veranderen en over bankjes springen met haar, om bomen heen rennen zodat ze wist dat ik ten alle tijde kon wisselen van richting. Maar ook als er druk op de lijn kwam.moest zij oplossen hoe die er weer af te krijgen.
Ik liep als een idioot door de straten heen rennen stoppend draaiend zigzaggend en omdraaiend.
Op den duur kon dat verminderd worden want ze ging er steeds meer van uit dat ik wel van richting veranderde dus lette ze meer onbewust op me.
Nu lost ze in normale situaties de spanning op de lijn zelf op. Van de week zag ze een kat zitten en dat is een hele lastige voor haar. Maar ze stond te springen en stuiteren maar zodra ze de lijn voelde kwam ze direct weer naast me staan te stuiteren. Ik had bij wijze van mijn drie jarige zoontje de lijn kunnen geven want ze wilde niet trekken.
In situaties waarin de positieve opwinding heel groot is zoals wandelen met een vreemde hond of iets wat ze intens leuk vind om te doen werkt het nog niet maar dat vind ik ook minder erg want dat is positieve opwinding maar daar gaan we hierna mee bezig.

[Sandra] schreef:Mooi! En benieuwd hoe het binnenkort gaat als we met Ot gaan wandelen. Ik dacht dat je met counterconditioning had gewerkt, daar ben ik wel benieuwd naar

Klopt ben met Gentle inderdaad met counter conditioning bezig icm wat ik ook bij Gimmick doe dus extreem moeilijke situaties voor haar oplossen. Ze is in extreme opwinding nog niet te bereiken maar dingen als fietsers die ons tegemoet komen en onverwachte voetgangers aan de overkant van de straat hoeven niet meer allemaal aangeblaft te worden.
De benadering van vreemde honden dient nog wat verbeterd te worden. Maar dat is ook gewenning voor haar en zoveel honden komen we niet tegen omdat ik op "vreemde" tijden loop.

Goed bezig

Klinkt goed, hard gewerkt en nu mooi resultaat. Top!

Ik vind het altijd erg knap dat mensen er zoveel voor over hebben en het nog lukt ook. Bij deze.

_Leonie schreef:Ik vind het altijd erg knap dat mensen er zoveel voor over hebben en het nog lukt ook. Bij deze.

Thnx ik heb af en toe ook echt wel op het punt van opgeven gestaan hoor. Vooral bij Gimmick waar het gedrag erg hardnekkig is.
Maar gelukkig heb ik ook een aantal mensen die me er door heen gesleept hebben waaronder de fokker van Gimmick. Zij hebben met raad en daad ons bijgestaan en vertrouwen erin gehouden.
Ze weten hoe pittig ze kan zijn en in welke staat we haar gekregen hebben.
En als we even er door zaten wisten ze wat te zeggen waardoor ik weer vol moed verder ging.

Gimmick schreef:

Lemuria schreef:Super, fijn als je zo'n goed resultaat ziet Mag ik vragen hoe je met Gimmick getraind hebt? Izzy is ook nogal van het uitvallen aan de lijn, wat ik er ook best graag uit zou willen zien

We zijn vorig jaar met haar naar een een gt geweest om dit gedrag aan te pakken.
Veel van haar gedrag kwam voort uit "ik weet niet wat ik ermee moet"
we hebben vervolgens gekozen voor de strategie dat ik alles oplos.
Dus mijn hond lezen en op het moment dat ik zie dat er ook maar ergens spanning in het lijf komt dan draai ik om zonder iets te zeggen en kies ik een andere route.
In het begin kwam ik de deur niet uit want onze buurhonden leverden al direct spanning op.
Maar bij Gimmick kon het ook een plastic zakje zijn wat over de straat waaide.
Of een steen die op een onlogische plaats lag.

Ondertussen moest ik tijdens het lopen als er geen spanning was veel van richting veranderen en over bankjes springen met haar, om bomen heen rennen zodat ze wist dat ik ten alle tijde kon wisselen van richting. Maar ook als er druk op de lijn kwam.moest zij oplossen hoe die er weer af te krijgen.
Ik liep als een idioot door de straten heen rennen stoppend draaiend zigzaggend en omdraaiend.
Op den duur kon dat verminderd worden want ze ging er steeds meer van uit dat ik wel van richting veranderde dus lette ze meer onbewust op me.
Nu lost ze in normale situaties de spanning op de lijn zelf op. Van de week zag ze een kat zitten en dat is een hele lastige voor haar. Maar ze stond te springen en stuiteren maar zodra ze de lijn voelde kwam ze direct weer naast me staan te stuiteren. Ik had bij wijze van mijn drie jarige zoontje de lijn kunnen geven want ze wilde niet trekken.
In situaties waarin de positieve opwinding heel groot is zoals wandelen met een vreemde hond of iets wat ze intens leuk vind om te doen werkt het nog niet maar dat vind ik ook minder erg want dat is positieve opwinding maar daar gaan we hierna mee bezig.

Wahaha, dat van richting veranderen doe ik ook als een idioot, dat scheelt ook al heel veel om druk op de riem te voorkomen! Ik steek er nu als een malle snoepjes in als we voorbij lopen, voor zover dat lukt...want ik heb meestal maar een fractie van een seconde de kans om die in d'r bek te steken als ze in een flits opkijkt. Maar ik ga ook eens proberen woordeloos van richting te veranderen! Thanks voor de duidelijke uitleg !

Wat goed!