Border Collie die anders is dan anders
Geplaatst: 10 jun 2015 16:26
Vraagje, wie herkent dit:
Mila, Border Collie. Zondag lekker wezen wandelen met een vriendin in Bleiswijk (2,5 uurtjes). Zij ook haar BC mee. Veel gerend, gespeeld, gesnuffeld en vooral veel gezwommen. 's Avonds aardig moe!
Maandag niet al te veel met haar gedaan want we hadden 's avonds Balans & Coördinatie. Vond ze weer helemaal leuk, ze moest zichzelf wel wat meer corrigeren op het balanskussen dan normaal maar wij dachten 'zondag veel gedaan, vandaag wat spierpijn.'
Dinsdagochtend niets aan de hand. Dinsdagmiddag echt rusteloos. Constant aandacht vragen, beetje zeuren/pieperig. Ze kon ook echt boos naast me op de bank springen en dan hard naar me blaffen. Je kent het wel, van die eenmalige harde blafjes. Zo van: WOEF! Speel met mij.
Uiteindelijk een stuk gaan fietsen met haar in de avond. Normaal gaat ze meteen netjes in draf, nu echt de eerste paar minuten in volle galop. Kreeg haar niet rustiger, dus ook gewoon afgestapt. Dan maar gewoon wandelen als je niet normaal kan doen. Na een kwartier ging het wel op een normaal tempo.
Eenmaal thuis nog steeds dat rusteloze. Ik werd er zelf een beetje kriegel van en ben naar boven gegaan (stofzuigen/was doen/etc etc). Ze is toen wel gaan liggen. Rond 23.00u laatste rondje, ook helemaal hieperdepieper. Ken ik niet van haar.
Vannacht om 00.30u/01.00u ineens huilen als een wolf. Vriend naar beneden, niets aan de hand. Mila wel heel aanhankelijk, willen knuffelen.
Vanochtend weer als vanouds. Maar ik kreeg vanmiddag appjes van mijn vriend (hij is thuis) dat ze niet eens wil spelen. Alhoewel, spelen wil ze wel maar de bal vangen niet zo. Hij stuurde ook een filmpje dat hij de bal in het water had gegooid en ze ging hem niet eens halen! Nou, dat klopt echt niet. Ze ging het water weer uit en langs de waterkant staan. Voor een zeehond geboren in het verkeerde hondenlichaam klopt dat echt niet! Ze adoreert water en apporteren uit water.
Oftewel, er is iets met haar. Maar ze oogt niet ziek, ontlasting is prima en ze is ook niet extreem hangerig. Geen overgeven en eetlust is ook prima.
Nu is het wel zo dat ze pas laat is gesteriliseerd, toen ze drie was. Afgelopen december. Normaliter werd ze rond deze tijd loops. Het zeurderige en rusteloze herken ik wel van loopsheid. Zou het kunnen dat haar lichaam gewoon wat met de hormonen worstelt of is er iets anders (pijn in de bek wellicht?)?
Iemand die het herkent?
Mila, Border Collie. Zondag lekker wezen wandelen met een vriendin in Bleiswijk (2,5 uurtjes). Zij ook haar BC mee. Veel gerend, gespeeld, gesnuffeld en vooral veel gezwommen. 's Avonds aardig moe!
Maandag niet al te veel met haar gedaan want we hadden 's avonds Balans & Coördinatie. Vond ze weer helemaal leuk, ze moest zichzelf wel wat meer corrigeren op het balanskussen dan normaal maar wij dachten 'zondag veel gedaan, vandaag wat spierpijn.'
Dinsdagochtend niets aan de hand. Dinsdagmiddag echt rusteloos. Constant aandacht vragen, beetje zeuren/pieperig. Ze kon ook echt boos naast me op de bank springen en dan hard naar me blaffen. Je kent het wel, van die eenmalige harde blafjes. Zo van: WOEF! Speel met mij.
Uiteindelijk een stuk gaan fietsen met haar in de avond. Normaal gaat ze meteen netjes in draf, nu echt de eerste paar minuten in volle galop. Kreeg haar niet rustiger, dus ook gewoon afgestapt. Dan maar gewoon wandelen als je niet normaal kan doen. Na een kwartier ging het wel op een normaal tempo.
Eenmaal thuis nog steeds dat rusteloze. Ik werd er zelf een beetje kriegel van en ben naar boven gegaan (stofzuigen/was doen/etc etc). Ze is toen wel gaan liggen. Rond 23.00u laatste rondje, ook helemaal hieperdepieper. Ken ik niet van haar.
Vannacht om 00.30u/01.00u ineens huilen als een wolf. Vriend naar beneden, niets aan de hand. Mila wel heel aanhankelijk, willen knuffelen.
Vanochtend weer als vanouds. Maar ik kreeg vanmiddag appjes van mijn vriend (hij is thuis) dat ze niet eens wil spelen. Alhoewel, spelen wil ze wel maar de bal vangen niet zo. Hij stuurde ook een filmpje dat hij de bal in het water had gegooid en ze ging hem niet eens halen! Nou, dat klopt echt niet. Ze ging het water weer uit en langs de waterkant staan. Voor een zeehond geboren in het verkeerde hondenlichaam klopt dat echt niet! Ze adoreert water en apporteren uit water.
Oftewel, er is iets met haar. Maar ze oogt niet ziek, ontlasting is prima en ze is ook niet extreem hangerig. Geen overgeven en eetlust is ook prima.
Nu is het wel zo dat ze pas laat is gesteriliseerd, toen ze drie was. Afgelopen december. Normaliter werd ze rond deze tijd loops. Het zeurderige en rusteloze herken ik wel van loopsheid. Zou het kunnen dat haar lichaam gewoon wat met de hormonen worstelt of is er iets anders (pijn in de bek wellicht?)?
Iemand die het herkent?