Na zo'n weekend besef ik, hoe lekker het toch wel is, om gewoon de deur open te kunnen gooien, waarbij Sam lekker de tuin in kan. Thuis heb ik dat niet en ook al is het park op 5 minuten loopafstand, een tuin is wel zalig.
woonkamer

zitje

ander zitje

boven de slaapplekken

uitzicht badkamer


naar het terras buiten

zijkant huis

hans en grietje huisje

buiten via terras

voorkant huis


Sam lag veel buiten

waken doet hij ook

en lekker luilakken

Het enge beest heb ik niet op de foto gezet: Er ritselen hier soms dingen en buiten hoor ik kikkers. Ik ben op mijn hoede dus. Maar zaterdagavond, ik dacht: ik hoor echt wat. Ik kijken en eindelijk zag ik het. Een heel vies dik bijna waggelend beest over de vloer. Jakkes zeg. Ik moest wat, maar wist niet wat. Uiteindelijk een dikke stapel tijdschriften gepakt en die er bovenop gekwakt. Het beest moest minimaal al een hersenschudding hebben. Ik was bang dat het beest er alsnog onder weg zou kruipen. Met de vingers in mijn oren ben ik uiteindelijk toch op die stapel tijdschriften gaan staan. Pffff, gevaar geweken. Dat is wel een nadeel van een huis in de natuur. Ieks zeg.
uitlaatveld op 50meter van het huisje


kikkervijver, brrr.

terras met horeca op 300 meter afstand

zeegser duinen


heimwee



