Bleza kan wel wat duimen gebruiken
Geplaatst: 07 jun 2015 14:51
Bleza sliep bij mij op de slaapkamer.
Vannacht had ze 2 keer overgegeven, en het netjes weer opgegeten.
Om iets voor 9u kwam alles er met een golf weer uit.
Even aangekeken, maar ze was echt niet lekker. Flink kreunen bij het willen gaan liggen en niet vrolijk. En aangezien Bleza altijd blij is gingen de alarmbelletjes zachtjes rinkelen.
Even een kort rondje gelopen buiten, ze had een klein beetje ontlasting, zag er gewoon goed uit voor zover ik dat van een afstandje kon zien.
Thuis bleef ze lusteloos en rusteloos. En ze wilde niet eten. Toen gingen de alarmbellen hard rinkelen.
Bleza die niet eet is foute boel. Zelfs met het virusje een tijd geleden at ze, terwijl ze toen ook moest overgeven, en ze diarree had. Toen had ze ook koorts, nu niet.
Het enige dat ik kon bedenken was een verstopping, dus even de dierenarts gebeld. Heb er 5 geprobeerd, waarvan er eentje zei dat ik langs kon komen. Eentje vond het niet nodig, andere wilde ik niet heen (is degene die toen bij Zarah niet in wilde grijpen toen ze de maagtorsie had), en de rest was gewoon niet bereikbaar of verwees je meteen door naar Utrecht.
Eenmaal bij de DA leek ze zich iets beter te voelen. Injectie gehad tegen de pijn en tegen de misselijkheid, nadat hij haar had onderzocht. Buik voelde goed aan zei hij.
Daarna even in het bos gelopen, beetje frisse lucht is wel lekker als je misselijk bent (vind ik zelf althans). Daar nog een keer wat ontlasting, was een heel klein beetje, maar het was groen slijm, dus ik meteen weer even gebeld en gevraagd wat ik daar mee moest. Even aankijken was zijn reactie.
Ze bleef de hele weg aan mijn been geplakt zitten, en er kon 2 keer heel voorzichtig een drafje vanaf. Dat is zó niet Bleza. Zodra je de lijn losklikt is het lang leve de vrijheid. Maar nu dus niet. Zo raar, als je iets heel anders gewend bent.
Eenmaal thuis wilde ze niet gaan liggen, ze had wat gedronken, en was al mee naar boven gegaan, waar ze weer wat had gedronken. Ze wilde nog steeds niet liggen, en niks eten. Ze stond naast me en viel bijna om, tot 3 keer toe. Toen heb ik haar opgepakt en op de tuinstoel gelegd, en na een paar minuten daarop zitten liet ze zich vallen en viel ze in slaap. Ze reageert bijna nergens op, terwijl ze toch altijd alles wel in de gaten wil houden.
Mocht het wel een verstopping zijn dan hoop ik dat het zich vanzelf oplost en ze niet onder het mes hoeft, want dat trekt haar hart waarschijnlijk niet. En ook al zit ze al ruim 2 jaar in haar reservetijd, ik vind 3 jaar nog steeds veel te jong, dus ze moet gewoon nog een paar jaar mee.
Ik vind het helemaal niks.
Duimen jullie mee voor mijn meisje?
Vannacht had ze 2 keer overgegeven, en het netjes weer opgegeten.
Om iets voor 9u kwam alles er met een golf weer uit.
Even aangekeken, maar ze was echt niet lekker. Flink kreunen bij het willen gaan liggen en niet vrolijk. En aangezien Bleza altijd blij is gingen de alarmbelletjes zachtjes rinkelen.
Even een kort rondje gelopen buiten, ze had een klein beetje ontlasting, zag er gewoon goed uit voor zover ik dat van een afstandje kon zien.
Thuis bleef ze lusteloos en rusteloos. En ze wilde niet eten. Toen gingen de alarmbellen hard rinkelen.
Bleza die niet eet is foute boel. Zelfs met het virusje een tijd geleden at ze, terwijl ze toen ook moest overgeven, en ze diarree had. Toen had ze ook koorts, nu niet.
Het enige dat ik kon bedenken was een verstopping, dus even de dierenarts gebeld. Heb er 5 geprobeerd, waarvan er eentje zei dat ik langs kon komen. Eentje vond het niet nodig, andere wilde ik niet heen (is degene die toen bij Zarah niet in wilde grijpen toen ze de maagtorsie had), en de rest was gewoon niet bereikbaar of verwees je meteen door naar Utrecht.
Eenmaal bij de DA leek ze zich iets beter te voelen. Injectie gehad tegen de pijn en tegen de misselijkheid, nadat hij haar had onderzocht. Buik voelde goed aan zei hij.
Daarna even in het bos gelopen, beetje frisse lucht is wel lekker als je misselijk bent (vind ik zelf althans). Daar nog een keer wat ontlasting, was een heel klein beetje, maar het was groen slijm, dus ik meteen weer even gebeld en gevraagd wat ik daar mee moest. Even aankijken was zijn reactie.
Ze bleef de hele weg aan mijn been geplakt zitten, en er kon 2 keer heel voorzichtig een drafje vanaf. Dat is zó niet Bleza. Zodra je de lijn losklikt is het lang leve de vrijheid. Maar nu dus niet. Zo raar, als je iets heel anders gewend bent.
Eenmaal thuis wilde ze niet gaan liggen, ze had wat gedronken, en was al mee naar boven gegaan, waar ze weer wat had gedronken. Ze wilde nog steeds niet liggen, en niks eten. Ze stond naast me en viel bijna om, tot 3 keer toe. Toen heb ik haar opgepakt en op de tuinstoel gelegd, en na een paar minuten daarop zitten liet ze zich vallen en viel ze in slaap. Ze reageert bijna nergens op, terwijl ze toch altijd alles wel in de gaten wil houden.
Mocht het wel een verstopping zijn dan hoop ik dat het zich vanzelf oplost en ze niet onder het mes hoeft, want dat trekt haar hart waarschijnlijk niet. En ook al zit ze al ruim 2 jaar in haar reservetijd, ik vind 3 jaar nog steeds veel te jong, dus ze moet gewoon nog een paar jaar mee.
Ik vind het helemaal niks.
Duimen jullie mee voor mijn meisje?
Mijn duimen draaien!