Het HondenForum

Muis - en de bult

( Foto zal ik vanavond plaatsen)

Muis kreeg vorig jaar (rond deze tijd gok ik) een bultje bij haar oksel
Niet in haar oksel, niet op de lymfeklier, niet in het gewricht
Dus even aankijken en toch een keer aan laten prikken
Daar kwam niets noemenswaardig uit - het was niet helemaal te beoordelen wat het nou was, maar
unaniem slecht met kankercellen was het ook niet,. er zat wat vocht, wat bloed, wat vet en wat cellen die niet
nader gespecificeerd zijn als verdacht snelgroeiend
Dus wij dachten; prima... ze liep richting 13 en ze heeft wel meer wratjes etc

Twee maanden later ?
Het bultje verdween nagenoeg vanzelf
Het zat er nog miniminmaal... en zo ging dat maanden lang goed.
Tot het bultje begin dit jaar toch weer begon te groeien

2 maanden terug weer heengegaan...
in doorsnee/grootte was het van 5.5 naar goed6.5 cm gegaan
Uitgebreid in overleg met de DA what to do maar vooral what not to do
nog een keer aanprikken ? en waarom ?
Wat zou ik gaan doen met de uitslag ?
Als het super slecht zou zijn, liet ik dan opereren ?
Ik kwam toen, met de DA tot het besluit om niet te opereren.
Om een paar redenen

- ze is in maart 13 jaar geworden
- ze is nog hartstikke fit, maar wel merken we dat ze het afgelopen anderhalf jaar echt ouder is geworden
Rende ze vroegah 20 x keer achter de bal aan, dan is het nu na 8 x echt al minder,
Ze slaapt nagegenoeg de hele dag, vind het allemaal wel prima...maar daarentegen loopt ze ook gerust een struuntocht van 11 km nog mee. Ze ligt de twee dagen erna wel de hele dag bij te slapen hoor, maar goed... ze hersteld daar prima van.
- Als je gaat opereren wat doet dat met een 13 jarig hondje he ?
anderzijds, JUIST omdat ze voor ons gevoel nog gerust 3 jaar mee kan dan toch opereren ?
- Het zit op een rottttplek...
Ze wil het natuurlijk ruim weg kunnen halen en voorziet engiszins een probleem met of ze daar genoeg huid heeft
en het zit op een bewegend vlak zeg maar.
Als je gaat opereren is ze toch wel een paar weken onder de pannen... ALS ze over goed een half jaar TOCH het loodje legt, heb ik haar dan misschien wekenlang lol ontnomen doordat ze niet hobbelen en rennen kon ?
Anderzijds... door de week, overdag ligt ze alleen maar te slapen... een paar weken in de weekende gewoon klene wandelingetjes in plaats van ballegooierij, dat overleeft ze prima.
Als je niet alles weg kunt halen, heeft het dan nut ?
Poer je niet iets aan wat over een halfjaar dan ineens explosief terug komt ?
Weet je natuurlijk niet

Nah, oftewel...DUBIO in hoofdletters...

Nu zijn we weer even verder en de bult is nu toch weer een dikke cm gegroeid
Hij voelt nu ook echt harder aan. Het is nu een flinke pingpongbal.
last heeft ze er niet van, jeuk of zo ook niet
maar het begint nu wel op "spanning" te staan
Dus daar zit ik weer te dubben..

Doe ik niks
kan het ding knappen ?
Wat is de toekomst dan over nog een maand of 2 of 3 , groeit hij gerust richting tennisbal zonder dat het problemen geeft ?
TOCH laten opereren ?
Ik kan gerust twee dagen bij haar zitten met een pet shirt, daar ben ik allemaal niet zo bang voor.daarna kan Maarten nog een dag vrij nemen, en kan ik haar overdag in zorg geven bij mijn moeder die thuis is. Er kan dus voll continue iemand bij haar zijn.

Ik ben bang voor haar leeftijd - versus narcose
Ik ben bang dat het toch te groot blijkt en het een hoop gedoe gaat geven met genezing en het dichtkrijgen
Hoe lang gaat ze onder de pannen zijn met dat gedoe en is dat fair naar een hond waarvan ik het idee altijd heb dat een hond in het NU leeft en het NU naar zijn of haar zin heeft en niet denkt; gisteren had ik het fijn, morgen ook weer , vandaag even niet.
Hoe fair is dat voor een hond van 13 ?

Maar doe ik niks dan vind ik het ook niet fair naar Muis... op deze manier - zonder (groeiende) bult loopt ze in onze beleving zo nog 2 jaar mee...
Ben ik niet TE doemdenkerig en "verdiend" ze niet die operatie ?
of verdiend ze juist GEEN operatie en laat ik het zo
En dan ?

Morgenmiddag 17.30 mag ik weer op audientie... de 3 e keer om over DE bult te praten.
er moet of NU iets gaan gebeuren of NU niet..
Ik ben ook benieuwd of de DA het uberhaupt wil/nog wil
Ze gaf toen aan dat het kon idd, maar dat ze ook mijn standpunt juist begreep en daar ging ze toen in mee.
ze gaf ook aan dat je niet oneinding lang kunt wachten als er wel wat gebeuren moet vanwege de plek en de ruimte.
Als ik bvb soms van die succes dingen op internet van stumperds voorbij zie komen denk ik; als dat kan, kan dit ook...
maar ja...

Goed... ik heb het er al met Jessica, Maarten over gehad, met Maureen...
Maar ik kan toch wel meer meedenkers gebruiken.
Niet dat ik het daar van af laat hangen hoor, maar ik ben benieuwd wat jullie zouden doen met een hondje van 13 ...
Misschien kan ik daar voor mijn eigen mindset wat mee.

Dank alvast
ik zal vanavond een foto plaatsen

Mis een puntje in het verhaal (of ik lees er helemaal overheen): hoeveel last ondervindt ze op het moment van die bult?

Zou zelf erg terughoudend zijn met opereren bij een oudere hond. Zeker als ze er geen last van heeft.

Branka schreef:Mis een puntje in het verhaal (of ik lees er helemaal overheen): hoeveel last ondervindt ze op het moment van die bult?

Zou zelf erg terughoudend zijn met opereren bij een oudere hond. Zeker als ze er geen last van heeft.

Ze heeft er geen last van.... dat is het punt dus ook heel erg
vandaar ook mijn terughoudendheid idd

Nanna schreef:Je kunt helaas niet in de toekomst kijken.
Dus je weet nooit of je de juiste beslissing neemt.
Wie weet verdwijnt de bult gewoon weer, net als de vorige keer.
Ik zou zelf denk ik nog een keer aan laten prikken. Als de bult groeit gaat ze daar dan mechanisch last van krijgen? Onze buurhond had een bult ter grootte van een halve voetbal en is er zestien mee geworden Maar goed, die zat in zijn zij.

Nou.... dat dus...
Ik denk dat dat ook is wat ik morgen wil.
TOCH nog een keer aanprikken..
De vorige keer vroeg de DA wat ik dan evt met zo'n uitslag zou doen, en daar had ze een punt
Want als er na het prikken uitkomt dat het vreselijk kwaadaardig is, dan laat ik het niet weghalen maar gaat ze aan de biefstuf zeg maar tot het niet meer gaat in algemene zin.
Als er uitkomt dat het nog steeds "niks van alles" is, dan ga ik weer naar het punt DUBIO

Mechanisch gaat ze er geen last van hebben, het zit niet op of in het gewricht
Ik zal er vanavond eens even duidelijke foto's van maken.

Wij hadden met Rock destijds hetzelfde dilemma (was bijna 14) alleen zat die bult op de rand van zijn kringspier. Het is wel aangeprikt om te zien of het geen vochtbult was, en er was nog een ab-kuur tegenaan gegooid voor het geval het toch misschien een abces was en verder hebben we besloten gezien zijn leeftijd het zo te laten. Toen de bult een paar maanden later met poepen knapte, bleek het al helemaal uitgezaaid te zijn in zijn darmen en is hij ingeslapen. Mijn ouwe russelltje waar Rock mee opgegroeid was heeft jaren een enorme bult op zijn rug gehad en nooit last van gehad.
Ik ben zelf dus niet geneigd te laten snijden in een oude(re) hond maar ik vind het lastig dat een ander ook te adviseren. Wat is wijsheid? Dat zal je toch denk ik zelf moeten bepalen

ik kan je alleen vertellen wat wij hebben besloten in sams geval. hij is ongeveer even oud als muis.

hij heeft een grote bult op zijn borst. de DA "denkt" dat het een vetbult is. hij heeft hem al jaren en hij groeit heeeeeel langzaam.

bij sam hebben we besloten dat als hij er last van krijgt en het is mogelijk dat hij leeggezogen wordt en dan op hoop van zegen dat hij niet meteen weer volloopt. snijden zal in principe niet meer gebeuren.

Lastig idd!
Maar gezien de leeftijd en het feit dat Muis er geen last van heeft, zou ik het laten zitten.
Max had een bult op z'n flank, aangeprikt, vetbult door de jaren heen groeide het, nog een aantal keer aan laten prikken, vetbult, mooi! Tot hij in november ineens open knapte, toen bleek het toch kanker te zijn graad 4 met uitzaaiingen de uitslag van het aanprikken zegt dus ook niet zoveel, tenminste het is een moment opname.
Axhteraf kan ik nu denken, had ik hem toen maar weg laten halen dan was het misschien niet kwaadaardig geworden, maar achteraf lullen is altijd zo makkelijk....

Met de vorige hond maakte ik ongeveer het zelfde mee. Een bultje/gezwelletje aan de bil dit laten prikken door de Da, maar bleek ook enkel wat vocht/bloed en geen kankercellen te zijn. Het verdween en plots kwam het terug. Wij behandelde het met groene leem en een aantal druppels tea tree olie (ons wondermiddeltje voor verschillende zaken). Hierdoor verdween het bultje sneller, maar het bleef terug komen. We hebben dit proces telkens herhaald. Ook Loes vonden we te oud om nog onder narcose te laten gaan en ze ondervond er geen last van.

Oei Lunatic, dat is (om het zacht uit te drukken) niet leuk!

Ik zou het lekker laten, tenzij ze er last van gaat krijgen. Zeker ook omdat je zelf aangeeft dat als het kwaadaardig is, je het wel laat zitten.
Ben heeft ook her en der bulten, met aanprikken ook steeds niet echt bijzonderheden.
Aan 2 hele grote bulten is hij een paar jaar geleden geopereerd, maar die zijn nu nog groter terug gekomen.
Dus ja, zeg het maar...nou is het bij Ben ook zo dat het geen makkelijk operabele locaties zijn, dus dat maakt de overweging naar niks doen wat makkelijker.

Ik denk dat ik het zo zou laten.. Ze is, zoals je zelf al schrijft 13.
Als jij het idee zou hebben dat ze er er pijn aan heeft, dan zeg ik weg laten halen die bult. Maar zolang ze lekker haar ding kan doen, zou ik er niks aan doen.

Ik heb geen advies maar leef wel met jou mee

Flame wordt morgen dertien en die hebben we vorige maand nog wel een een bult laten opereren. Nu had zij er wel last van in die zin dat ze er steeds aan zat te likken. Het zat bij haar net onder de lies, en daarom hebben wij geprobeerd in overleg met de da dit onder plaatselijke verdoving weg te laten halen en dat is gelukt. Heb er ook geen spijt van Maarja als muis er echt helemaal geen last van heeft.. Lastig

Het hangt af van hoeveel last de hond ervan heeft. Als het erg hindert in de beweging, dan heeft het beest misschien meer narigheid dan plezier in het leven.

Zelf heb ik besloten een hoogbejaarde hond niet meer te laten opereren. Ik heb het weleens genoemd hier, dat mijn eerste berner op 12.1/2-jarige leeftijd nog is geopereerd aan een tumor aan de milt. Wat de operatie zelf betreft was het goed te doen, ze herstelde voorspoedig. Vervolgens leek ze in een soort tweede jeugd te komen, die een hele zomer lang aanhield. Enorm genieten was dat, voor haar en voor mij.
Maar daarna begon het grote kwakkelen; ze kreeg last van artrose, haar h.d. en spondylose verergerden, ze begon wat te dementeren
en werd wat angstig. Uiteindelijk is ze op 13-jarige leeftijd en zes weken en drie dagen, overleden als gevolg van een nekhernia die zeer pijnlijk voor haar was.
Dus ja....die twee / drie maanden hernieuwde levenslust waren fijn, maar wat daarna kwam had ik haar liever willen besparen. Die langzame aftakeling. Het blijft een moeilijke afweging die je toch, denk ik, in je lonesome moet maken.

Ik denk dat ik er zelf niets aan zou doen. Ik heb hier ook wel eens gezegd dat ik graag had gehad dat Saar die bult bovenop haar kop had gehad, zodat ze buitensporig lelijk werd. Dan had ze nu nog geleefd misschien.
Maar het zat tussen haar teentjes, haar nagel was al een paar maanden daarvoor afgestorven. En ja, teentje(s) amputeren was een optie, maar dat was niet Saar-waardig. Dan had ze een paar weken niet kunnen lopen, en nu heeft ze tot haar laatste dag genoten van het hobbelen. Ze is 13 jaar, 3 maanden en 3 dagen oud geworden. Heeft ook op haar laatste dag nog met de hele roedel om haar heen gewandeld, en is toen heel vredig ingeslapen.

Ik ben nog steeds blij met de beslissing dat we niets hebben laten amputeren, en dat ze tot het laatste moment kwaliteit van leven heeft gehad.

Rana had een bult aan de zijkant van haar hals, toen was ze ook 13.
Die moest op een gegeven moment weg omdat hij kapot was gekrabt en het een smerige ontstoken wond was geworden.
Gemakkelijke plek, vel genoeg.
Dat is toen goed hersteld.
Als die bult niet kapot was gegaan had ik hem laten zitten.
In principe laat ik niet meer snijden in een hond van die leeftijd, tenzij het echt hindert of een open wond is.

Tja, wij hebben Axel op 13 jarige leeftijd ook laten opereren. Hij werd kaal en wat dunner, maar had verder nergens last van leek het. Hij bleek teelbalkanker te hebben en ook de bal in zijn buikholte moest weggehaald worden. Hij heeft ook nog een lichte vorm van epilepsie, dus het risico van de narcose was nog groter. Ik durfde het niet aan, maar mijn vader heeft de knoop doorgehakt om het toch te doen. Axel is inmiddels 16 en heeft al zijn vacht teruggekregen. Ook is hij weer wat aangekomen nadat hij mager was geworden door de tumor. Maar het belangrijkste was dat hij na de operatie helemaal opleefde. Alsof er een last van zijn schouders was.
Al met al, ondanks het risico, toch een goede beslissing geweest dus.

Dat is de afweging die je zelf moet maken. Ik kon het niet, maar als mijn vader het niet had gedaan was Axel er al niet meer geweest.

Als ze er geen last van heeft zou ik het ook zo laten Hilje.
En zo te lezen heeft ze dat niet en het was ook niet te merken tijdens de wandeling onlangs.
Ze is nog super vrolijk en lekker actief het wijffie.

Als ze er geen last van heeft zou ik het ook gewoon lekker laten zitten.

Zorro had in Februari een pijnlijke wrat aan zijn teen dus laten zitten was niet echt een optie, want hij kon er niet meer mee lopen. Ik heb wel gekozen voor een teenamputatie, omdat het alternatief voor mij vrijwel direct in laten slapen was. Ik maakte me heel veel zorgen over de narcose maar dat is helemaal goed gegaan en Zorro belastte zijn pootje al heel snel weer en liep binnen een week alweer zo goed als normaal. Hier is het hele topic te vinden. Ik heb er nog geen seconde spijt van gehad en vandaag vier ik zijn 14e verjaardag. Operereren is dus als je dat ter zijner tijd nodig vindt altijd nog een optie, als ze alsnog last begint te krijgen van de bult.

Jullie zijn mijn helden in bange dagen mensen

Ik ben blij dat ik het topic geopend heb.
Had het er ook met Maarten over; Het HF is in dat opzicht zo'n fijn klankbord!
Het is "leuk" bespreken met Maarten, met collega's, mijn familie hoor;
allemaal hondenmensen die dol zijn op Muis...en toch ...
toch moet ik gewoon van mijn medeforummers lezen dat mijn eigen gevoel al juist is.

BEDANKT...

Hierbij nog wat foto's

Apple schreef:Ik zou het lekker laten, tenzij ze er last van gaat krijgen. Zeker ook omdat je zelf aangeeft dat als het kwaadaardig is, je het wel laat zitten.
Ben heeft ook her en der bulten, met aanprikken ook steeds niet echt bijzonderheden.
Aan 2 hele grote bulten is hij een paar jaar geleden geopereerd, maar die zijn nu nog groter terug gekomen.
Dus ja, zeg het maar...nou is het bij Ben ook zo dat het geen makkelijk operabele locaties zijn, dus dat maakt de overweging naar niks doen wat makkelijker.

dat speelt dus idd ook mee.
net wat Marion bvb ook zegt...
Het moet leuk blijven voor Muis...zeker op deze leeftijd
En wat Kooi bvb schrijft en Lunatic... dat speelt ook door mijn hoofd...

Misschien er ook even bij vertellen dat ik nog een trauma uit mijn puberjaren heb.
Onze Golden van toen bijna 10 - waar ik vanaf mijn 6 e mee opgegroeid was, had op bijna dezelfde plek als Muis nu, een vetbult
Die hebben we dus weg laten halen
dramhhaaaa daarna... wondje heelde slecht, ging nog ontsteken, werd opengekrabt op een ochtend en het halve huis zat eronder , en toen konden mijn moeder en ik (de helden van de familie) wekenlang met een zalfje die dikke/litteken randen insmeren.
Het was een rijksdaalder, werd een gulden, een kwartje
En toen het wondje dicht zat na maanden hield haar hart ermee op - vocht / groot hart/ hijgen... ze hield er mee op en is nog voor het spuitje bij de DA op de tafel doodgegaan
Wond dicht, hond dood
we hebben zo'n spijt gehad van die operatie...
dat ik DAT dus niet wil...
En dat zal zeker meespelen

iedereen super bedankt voor jullie verhalen, ervaringen en tips

Muis vond me echt een zeikerd dat ik foto's wilde maken

vooruit...nog ee paar leuke foto's

Pretletter
Ik zou er ook niets aan laten doen, Madam heeft ook een bobbeltje bij een tepel advies was alles weghalen, maar nu een jaar later is het bobbeltje nog net zo groot we houden het in de gaten maar voor nu zit het goed

Ach die foto waar ze op haar rug ligt is lief. Ik zou het niet laten weghalen. Ik denk dat het best een behoorlijke ingreep is zo te zien aan de grootte van de bult.

Als hij er geen last van heeft zou ik er ook niks aan doen. Als hij er wel last van krijgt kun je altijd nog een operatie overwegen.

Lekker wijffie

hahaha muts mooie muis!

hier zie je de bult op sam zijn borst. lijkt wel een beetje op die van muis.

Lekker frummelvrouwtje op de bank

Zo te zien geniet ze nog volop!
Het is voor ons, baasjes ook zo kostbaar hè, zo'n oudje.