Het HondenForum

Ik zou hem wel even betrappen!!
Dat dacht ik vandaag.
Ik ging met Jones trainen en Jones heeft enorm veel passie.
Wat hij dus de afgelopen tijd deed bij verloren zoeken was: heel snel de dummy vinden, en daarna toch nog even doorzoeken.
Wisselen deed hij niet maar hij wilde wel vast weten of er misschien nog een zou liggen, just in case je zou maar eens nog een keer gestuurd worden, dan weet je gelijk waar de volgende ligt.
Hij ging nooit lang door zoeken hoor, maar hij maakte wel een extra rondje of kwam al zoekend (en dus langzaam) terug en daar wil ik vanaf.
Vandaag dus een apport in het bos op zo'n 50 meter, het bos was niet heel dicht maar er stond wel eerst een flinke rij hoge brandnetels voor nog.
Daar kon ik niet overheen kijken maar ik besloot dat als ik stiekem door die brandnetels zou gaan en me daarachter verdekt op zou stellen ik hem toch zou kunnen zien en hem zou kunnen betrappen op het "doorzoeken"
Goed, ik stuur Jones en stiekem verplaats ik me voorzichtig door de brandnetels, er stond nog een mooi groen bosje en daar wilde ik achter zitten.
Er zaten ook nog wat bramen dus het was even werk (en pijnlijk ) om er te komen maar het moest even en ja! daar zat ik dan
Eens even zien waar hij uithangt, ik scan het bos maar zie niks
Huh? de dummy lag echt moeilijk en Jones is nogal een hond die enorme afstand neemt dus ik dacht dat hij net buiten zicht zou lopen zoeken en zo wel terug zou komen.
Het duurde en het duurde.. waar is ie nou?
Ik wil opstaan om beter te kunnen kijken maar stoot mn hoofd aan een tak boven me
Auw! een beetje geïrriteerd kijk ik even om me heen en daar zit Jones op het pad achter me (de inzetplek), met de dummy in zijn bek mij raar aan te kijken van "wat doe je daar toch??"
Dat moet hij wel heel snel gedaan hebben dus hij zou wel niet doorgezocht hebben dit keer.
Ik wil nu even niet weten wat meneer dacht op dat moment en hoe lang hij mij al zat te begluren terwijl ik dacht hem te kunnen begluren...
Oke Jones, jij wint vandaag!


Dit soort momenten, ik heb ze best weleens
Hebben jullie weleens momenten waarop je zo ongeveer tegen je hond zou moeten zeggen: "oke, jij wint".
Ik lees ze graag

Heerlijk!

Ik verheug me nu al op andere verhalen. Ik ga even nadenken of ik ook tegen dat soort dingen aanloop.

Ja, Orpa was altijd weg. En dan stond ik te fluiten en te wachten en als ik na een paar minuten dacht: Zak erin, en doorliep, stond ze opeens 100 meter verderop op het pad onschuldig te kijken: Doe je?

naja, winnen, gelijk hebben, 1 pot nat.

Toen ik nog met Laicka bij de schapen trainde zette ze me om de haverklap voor lul omdat ze het beter wist en ook gelijk had volgens de trainers. Sta je dan met je goede gedrag op je houding te letten, de commando's goed uit te spreken, op de schapen te letten etc maar mevrouw had dat niet nodig, ik stond er nogal voor de sier bij

Ik ben er alleen omdat de honden geen rijbewijs hebben

Fien is ook altijd zoek, staat de helft van de tijd 3 centimeter achter me. Ja, dát zie ik niet
Is ze beledigd ook, dat ik roep en zo. Ondankbaar beest.

Ayleen heeft wel eens een dikke dag volgehouden dat ze ziek was. Bij mij. De rest van de familie niet.
Het moment dat ik de kamer binnen stapte was ze weer zielig, ging ik weg (naar de wc ofzo), wilde ze lekker spelen en kroelen met de rest.

Wel héél grappig weer hoor, dit. Slimme Jones.

Milo nog wel eens achter me tijdens het wandelen en dan roep ik hem en dan zie ik hem niet, maar dan hij dus eigenlijk mij gewoon net aan het inhalen. Ik kijk verder achter me en hij loopt dan dus net langs mijn benen naar voren.
Verder eigenlijk niet.

Ik heb wel beeld bij je situatie haha

Haha leuk om te lezen

Ik ben wel benieuwd hoe het nu de volgende keer gaat, misschien is het kwartje gevallen en heeft hij gewoon gewacht op een lompe actie van mij

Whahaha, geweldig . Ik zie het zo voor me .

Ik zit eens te graven, maar ik kom niet echt op een concreet voorbeeld. Ik weet wel dat het bewust erop uitzijn om te betrappen hier vaak mislukt . Inderdaad ook met veel moeite ervoor doen (zoals door de brandnetels of bramen waden) en wachten-wachten-wachten... en dan kijken ze je zo vragend aan .

Haha ja, vooral die vragende blik ook.

Hier heb ik het met ze als pup bij allemaal weleens gemaakt dat ze niet aan het opletten waren en ik ze dus wilde laten schrikken door ineens weg te zijn achter een boom ofzo.
En dan komen ze echt aangewandeld van: denk je nou dat je leuk bent ofzo? wat doe je daar?

Rana had op een bepaald moment wat problemen met wildapport, ze was toen 3 jaar ongeveer denk ik.

Mijn trainingsmaatje had een eend weggelegd en ik stuurde Rana in.
Ze ging de dichte dekking in (niets te zien dus) en ik wachtte ................ en wachtte .................. en wachtte ...............
Maar al wat er kwam ............... geen Rana

Mijn trainingsmaatje ging kijken waar ze uithing, want zij wist waar die eend verstopt was.
Op de verstopplek aangekomen geen Rana, maar ook geen eend meer

Dus ik roepen en fluiten en kijken langs welke kant ze tevoorschijn zou komen..............
Ik floot nog een keer .................... en toen ................




............. hoorde ik achter me een gedempt "wroeffff"
Wie had er al die tijd netjes met de eend in de bek achter me gezeten?
Juist ja ...........

ranetje schreef:Rana had op een bepaald moment wat problemen met wildapport, ze was toen 3 jaar ongeveer denk ik.

Mijn trainingsmaatje had een eend weggelegd en ik stuurde Rana in.
Ze ging de dichte dekking in (niets te zien dus) en ik wachtte ................ en wachtte .................. en wachtte ...............
Maar al wat er kwam ............... geen Rana

Mijn trainingsmaatje ging kijken waar ze uithing, want zij wist waar die eend verstopt was.
Op de verstopplek aangekomen geen Rana, maar ook geen eend meer

Dus ik roepen en fluiten en kijken langs welke kant ze tevoorschijn zou komen..............
Ik floot nog een keer .................... en toen ................




............. hoorde ik achter me een gedempt "wroeffff"
Wie had er al die tijd netjes met de eend in de bek achter me gezeten?
Juist ja ...........

Heerlijke verhalen!

Ik heb het een keer met Doran gehad, hij zoekt zo mooi, jammer dat jij dat nooit ziet.....tja
Dus Mart zegt een keer, weet je, ga jij het bos in en verstop daat wat, ga schter een boom zitten zodat je hem goed kan zien, dan stuur ik hem. Oke zo gezegd zo gedaan, ik sta in het bos achter m'n boom en hoor Mart vooruit zeggen, maar er gebeurde niks.....nog een keer, weer niks.....uh hij luisterd niet Dat had ik kunnen verwachten natuurlijk dus ik brul uit het bos dat hij moest luisteren, ik hoor vooruit en 2 tellen later zit Doran netjes voor me en kijkt me aan ja en nu? ik hem het zoekcommando gegeven, zit hij binnen 2 tellen met een trotse kop voor me met dummy netjes in z'n bek, was te makkelijk op die afstand natuurlijk, heb ik nog niet gezien hoe mooi hij zoekt

Lunatic schreef: Heerlijke verhalen!

Ik heb het een keer met Doran gehad, hij zoekt zo mooi, jammer dat jij dat nooit ziet.....tja
Dus Mart zegt een keer, weet je, ga jij het bos in en verstop daat wat, ga schter een boom zitten zodat je hem goed kan zien, dan stuur ik hem. Oke zo gezegd zo gedaan, ik sta in het bos achter m'n boom en hoor Mart vooruit zeggen, maar er gebeurde niks.....nog een keer, weer niks.....uh hij luisterd niet Dat had ik kunnen verwachten natuurlijk dus ik brul uit het bos dat hij moest luisteren, ik hoor vooruit en 2 tellen later zit Doran netjes voor me en kijkt me aan ja en nu? ik hem het zoekcommando gegeven, zit hij binnen 2 tellen met een trotse kop voor me met dummy netjes in z'n bek, was te makkelijk op die afstand natuurlijk, heb ik nog niet gezien hoe mooi hij zoekt

Dat was wel te verwachten denk ik

ranetje schreef:

Lunatic schreef: Heerlijke verhalen!

Ik heb het een keer met Doran gehad, hij zoekt zo mooi, jammer dat jij dat nooit ziet.....tja
Dus Mart zegt een keer, weet je, ga jij het bos in en verstop daat wat, ga schter een boom zitten zodat je hem goed kan zien, dan stuur ik hem. Oke zo gezegd zo gedaan, ik sta in het bos achter m'n boom en hoor Mart vooruit zeggen, maar er gebeurde niks.....nog een keer, weer niks.....uh hij luisterd niet Dat had ik kunnen verwachten natuurlijk dus ik brul uit het bos dat hij moest luisteren, ik hoor vooruit en 2 tellen later zit Doran netjes voor me en kijkt me aan ja en nu? ik hem het zoekcommando gegeven, zit hij binnen 2 tellen met een trotse kop voor me met dummy netjes in z'n bek, was te makkelijk op die afstand natuurlijk, heb ik nog niet gezien hoe mooi hij zoekt

Dat was wel te verwachten denk ik

Ja überhaupt dat hij niet naar Mart zou luisteren, ach het viel te proberen

Haha die is ook leuk ja.
Jack luistert ook niet naar anderen.
Hoewel, ze mogen het commando wel geven als ik ook in beeld ben, maar het apport komt daarna toch echt naar mij

Ik doe sinds een tijdje mantrailing met Mies (teckel). En daar is ze razendknap in. Alleen, ze lijkt het zo nonchalant te doen en ook snel afgeleid te zijn.

Meerdere keren tijdens een spoor mompel is dus dat ze het nú toch écht kwijt is. Terwijl ze eigenlijk altijd met minimaal sturing het slachtoffer vindt.
Laatst had de trainer het slachtoffer een mobiel met gps route app meegegeven en zelf met een zelfde app achter mij aangelopen terwijl we het spoor uitliepen. De 2 kaartjes op elkaar gelegd liet zien hóe feilloos Mies loopt, dwars door het bos. Behalve het ene stukje waar ik niet achter haar was gelopen maar zijwaarts, omdat ze toch echt fout had gezeten, dacht ik

Als ik wat aan het eten ben, gaat ze wel eens naast me zitten. Ik stuur haar dan weg, net zo ver terug dat ze de hoek om is.

Ik keek dus wel eens achterom of ze al weer terug wou komen, en bleef wel eens kijken.
één keer had ik dat dus heel lang in de gaten gehouden. Tien minuten ofzo.

'Hmmm. Ze zal het dus wel netjes doen'. Dacht ik. want ik had haar niet meer gezien.
Dus ik wil mijn bolletje weer pakken, en zie een bruin iets in mijn ooghoek. Ja hoor, daar zat ze. Aan de andere kant dus. Bleek dat beestje daar al tien minuten te zitten wachten

Oke, Jij wint.

Ik heb nog wel iets, maar dat valt meer in de categorie 'sneu voor mijn hond' dan 'jij wint' .

Bij behendigheid hebben we aan de kant banken staan (zachte banken welteverstaan ), tussen de banken en de toestellen staan dichte hekjes die net iets lager zijn dan de rugleuningen van de banken. Ik was aan het verkennen en Lais zat op de bank onder appèl te wachten, ik kijk dan tijdens het verkennen steeds om om te kijken of ze nog steeds blijft zitten. Plotseling hoor ik een hoop kabaal (gegrom en geblaf) en zie ik naast Lais haar bank een schermutseling en ja hoor, je raadt het al: geen Laissah op de bank !!! Shit! Dus ik ren al scheldend op Lais naar die bank ..... komt er vanaf de bank een beduusd koppie omhoog . Was het kind braaf gaan liggen waardoor ze net achter het hekje verdween en ze was dus helemaal niet betrokken bij het kabaal . Nou, toen voelde ik me toch wel schuldig .

Ik moet tot mijn schande zeggen dat ik hem wel eens excuses moet maken in die zin dat ik denk dat hij er ver langs zit met zoeken. Het is nogal een onrustige zoeker met nog niet zo'n goed ontwikkelde tactiek alhoewel hij steeds beter gaat. Maar goed, soms loopt hij in mijn ogen maar wat rond te hupsen op een bepaalde plek en dan m.i. ver uit de richting. Hij wil dan best mij als het ware een plezier doen door op "mijn plek" te gaan zoeken of meer mij mee te helpen zoeken maar toch blijft hij aangetrokken naar die andere plek. En terecht blijkt dan vaak. Sorry en wat ben je toch een knappe jongen.

Maar ik heb ook wel eens (ik heb een probleem met diepte zien) dat als hij heel ver weg is ik niet meer zie of hij nu nog op de heen of al op de terug weg is. Dus ik heb wel eens staan roepen of op mijn fluitje staan blazen terwijl hij al lang weer op de terug weg was terwijl ik dacht "nou, die gaat richting horizon".

Ik heb inmiddels meer vertrouwen in hem.

Marjoleine schreef:
Fien is ook altijd zoek, staat de helft van de tijd 3 centimeter achter me. Ja, dát zie ik niet
Is ze beledigd ook, dat ik roep en zo. Ondankbaar beest.

Heel herkenbaar. Heb ik steeds met Hazel. Die draait steeds mee, achter me langs.

esenhazel schreef:

Marjoleine schreef:
Fien is ook altijd zoek, staat de helft van de tijd 3 centimeter achter me. Ja, dát zie ik niet
Is ze beledigd ook, dat ik roep en zo. Ondankbaar beest.

Heel herkenbaar. Heb ik steeds met Hazel. Die draait steeds mee, achter me langs.

Wat is dat toch met die beesten ??? Heb het pas nog ergens beschreven. Ik was hem dan dus echt kwijt he', in de zin van PANIEK Nu doet hij het niet meer. Maar hij heeft het als pup ook gehad in de sneeuw, dan ging hij in de berm in zo'n sneeuwhoop liggen wachten, keurig netjes..................maar ik zag hem dan dus zo over het hoofd.

Zamunda schreef:Ik heb nog wel iets, maar dat valt meer in de categorie 'sneu voor mijn hond' dan 'jij wint' .

Oh, zo een heb ik ook

Dante ging altijd mee winkelen, en bleef dan (los) wachten voor de winkel. Op een dag was ik in de AH, en toen hoorde ik buiten haar onmiskenbare blaf. Langdurig, ze was echt iemand aan het aanblaffen. Ik was echt pissig en stormde naar buiten.
"Ben je nou helemaal belazerd!" donderde ik.
Waarop de baliejuffrouw van de AH naar me toe kwam, en me uitlegde dat er twee mannen waren gaan vechten en dat Dante dat gevecht had afgebroken door ze aan te blaffen. Tussen ze in. Zonder ze aan te raken. Dat ze het héél goed had gedaan.

Manmanman, wat schaamde ik me naar haar toe
Vanaf die dag vertrouwde ik haar oordeel blind. En altijd terecht.

Haha te gek, ik zie het al helemaal voor me: Jones die daar braaf staat te wachten en jij komt met takken in je haren en verfrommeld weer de bosjes uit.

Ik heb nog 1 van jachttraining. Er lag een dummie aan de overkant van het water en ik stuur Mayke het water over en laat haar zoeken. Dat doet ze meestal heel goed, maar als ze met een dummie in haar bek op het droge staat, wil ze het water niet meer in en gaat die dummie rondsmijten, ter vermaak.

Nu pakte ze de dummie en ik riep enthousiasmerend en liep daarbij weg en achter een bosje langs, om haar aan te moedigen om achter me aan te komen en dus het water weer in te gaan. Echter, ze had het anders opgevat en smeerde hem langs het water, de zelfde kant als ik op liep. "a dog with a mission", ik kreeg haar niet meer op een ander plan. Ze heeft honderden meters gerend naar de brug, en kwam dus via de brug weer terug. Om weer bij mij te komen, moest ze de groep door. En ze kwam met een hoog staartje, snuit in de lucht trippelend mijn kant op om de dumime af te geven, zichtbaar trots.
Ik lag in een deuk van het lachen. Trots op mijn hondenkind hoe ze haar eigen oplossing heeft gevonden, niet 'de bedoeling' maar dat past zeker wel bij haar.

Haha Paisley, zoiets deed Yindi ook ja.
We probeerde haar over te laten zwemmen. Maar mevrouw vond de brug veel makkelijker.
Daar kwam ze over de brug, breed kwispelend naar me toe.
'IK BEN ER '