Eekhoorn
Geplaatst: 25 apr 2015 17:37
Vanmiddag wandelde ik met Wilma in het bos en zag iets liggen naast het pad. Het was een dode eekhoorn. Het beestje zag er nog helemaal mooi uit, dus ik denk dat hij nog niet zo lang dood was. Hij zat wel onder de vlooien. Wilma liep los en na een "NEE WILMA BAH" liep ze braaf mee zonder iets met de eekhoorn te doen. Een stukje verder bedacht ze zich en rende terug naar de eekhoorn. Ze pakte hem in haar bek en liep ermee de andere kant op. Wilma, NEE!! LOS!, bah, kom hier!" WILMAAAAAAAAA" Het haalde niks uit. Ze begon de eekhoorn te verslinden. Steeds als ik een paar meter in haar richting liep, liep zij ook een paar meter verder en ging rustig verder zitten te eten. Uiteindelijk gaf ik het op om de eekhoorn af te pakken en ik keek van een afstandje hoe ze aan het eten was. Ze vrat hem helemaal op. Ik hoorde de botten kraken. Zelfs de staart at ze op
: .
Toen de eekhoorn op was kwam ze naar mij toe en ging voor me zitten. "Riep je net?? Hier ben ik hoor! Krijg ik nu een koekje?
"
We liepen verder en ik deed Wilma aan de lijn omdat we bijna bij de weg waren die we moesten oversteken. Toen we naast de weg op de stoep liepen, begon Wilma te kokhalzen. Ik probeerde naar nog naar het gras te trekken, maar het was al te laat......
Midden op de stoep lag een brij van eekhoorntjesvlees, ingewanden, botten en hondenbrokken. Vol afschuw keek ik ernaar. Hier en daar zag ik nog wat rode haartjes. "Voor poep geldt een opruimplicht, zou dat voor kots ook zo zijn?" vroeg ik me af. Ik had hondenpoepzakjes bij me. Wilma wilde al weer doorlopen, maar ik twijfelde wat te doen. Wat nou als iemand erover uitglijdt en een been breekt? Dat wilde ik niet op mijn geweten hebben. Ik pakte een poepzakje en raapte daarmee zoveel mogelijk van de eekhoorntjesbrij op. Tevreden keek ik naar de stoep. Je zou niet zeggen dat hier net nog een uitgekotste eekhoorn lag.
We staken de weg over en gingen aan de overkant het bos weer in. Wilma was blijkbaar niet misselijk meer, want ze had plezier voor 10 en rende heel hard heen en weer. Ondertussen liep ik nog met een zakje eekhoorn. Nergens een prullenbak natuurlijk. Na een uur was ik nog geen prullenbak tegengekomen en het begon ook nog steeds harder te regenen
Eenmaal uit het bos was ik zo gewend aan het lopen met een zakje, dat ik het bijna vergat weg te gooien. De eerste hondenpoep(+kots?)bak liep ik zo voorbij. Vlakbij huis bedacht ik dat ik nog een uitgekotste eekhoorn bij me had en heb ik hem weggegooid.
Toen de eekhoorn op was kwam ze naar mij toe en ging voor me zitten. "Riep je net?? Hier ben ik hoor! Krijg ik nu een koekje?
We liepen verder en ik deed Wilma aan de lijn omdat we bijna bij de weg waren die we moesten oversteken. Toen we naast de weg op de stoep liepen, begon Wilma te kokhalzen. Ik probeerde naar nog naar het gras te trekken, maar het was al te laat......
Midden op de stoep lag een brij van eekhoorntjesvlees, ingewanden, botten en hondenbrokken. Vol afschuw keek ik ernaar. Hier en daar zag ik nog wat rode haartjes. "Voor poep geldt een opruimplicht, zou dat voor kots ook zo zijn?" vroeg ik me af. Ik had hondenpoepzakjes bij me. Wilma wilde al weer doorlopen, maar ik twijfelde wat te doen. Wat nou als iemand erover uitglijdt en een been breekt? Dat wilde ik niet op mijn geweten hebben. Ik pakte een poepzakje en raapte daarmee zoveel mogelijk van de eekhoorntjesbrij op. Tevreden keek ik naar de stoep. Je zou niet zeggen dat hier net nog een uitgekotste eekhoorn lag.
We staken de weg over en gingen aan de overkant het bos weer in. Wilma was blijkbaar niet misselijk meer, want ze had plezier voor 10 en rende heel hard heen en weer. Ondertussen liep ik nog met een zakje eekhoorn. Nergens een prullenbak natuurlijk. Na een uur was ik nog geen prullenbak tegengekomen en het begon ook nog steeds harder te regenen
