Het HondenForum

Graag wil even mijn ervaring met jullie delen.
Onze Entlebucher Sennen hond is nu 1 jaar .We zijn vanaf het begin met haar op cursus geweest.
Eerst de socialisatie en daarna puppy ,Puber en nu de basis.
Nu de basis werd een regel rechte ramp Aika dacht ik mag puberen en dat doe ik ook.
Dus halverwege de les dacht ik bekijk het maar hier ga ik niet mee door ,en wou weg lopen dikke tranen van onmacht .
Werd gelukkig opgevangen door een andere instructeur , die aanbood om ook eens thuis te kijken hoe het daar ging.
Nu dat was een y opener ,het eerste wat we te horen kregen,was jullie vinden haar veel te lief en hebben alleen maar aandacht voor haar .
Neem maar eens wat afstand van haar ,en neem de touwtjes weer in handen .
We zijn terug gegaan naar de basis duidelijke regels ,we zijn nu 3 weken met de instructeur bezig en het begint zijn vruchten af te werpen .
En hebben we een rustigere hond in huis die niet steeds aandacht vraagt ,en ook gaat het op de les beter.
Nu denk je natuurlijk moet je ,je hond de liefst en mooiste vinden ,maar te veel aandacht is ook niet goed ,vooral omdat we beter hadden moeten weten Ze is onze 3e hond .
Maar bij de vorige hadden we er geen erg in die draaide gewoon mee in het tempo van het gezin.
Maar nu we niet meer werken ,is zij onze dagindeling ,heerlijk natuurlijk .veel wandelen alleen bepalen wij nu hoe we lopen en niet zij,en ook niet altijd meer los.
Ben erg blij dat de K.C Roermond het probleem goed hebben ingeschat ,en wij met Aika nog mooie jaren zullen hebben.
Wou jullie deze ervaring niet onthouden
groetjes

Fijn te horen! Soms kun je er cursussen tegenaan gooien wat je wilt, maar heb je gewoon even feedback nodig hoe je thuis omgaat met de hond om die slag in het leren te maken en weer vooruit te komen
In die leeftijd was mijn hond op de hondenschool ook niet makkelijk. Ik ben toen uit frustratie gestopt, en dat was precies het juiste om te doen. Een paar maanden later ben ik weer begonnen en verdwenen de problemen als sneeuw voor de zon. Even rust, dat was wat wij nodig hadden toen mijn hond 1 jaar was.

Een Entlebucher is over het algemeen al stronteigenwijs toch?
Goed dat je vooruitgang ziet!

Gelukkig is het probleem goed opgepakt bij de hondenschool. En fijn dat het nu al beter gaat

Overal waar TE voor staat is een beetje penibel, behalve tevreden.
Ik heb heel veel aandacht voor mijn hond, hij is dan ook heel belangrijk en ik geniet met volle teugen van hem( en ook van haar hoor) . maar dit is mijn huis, ik betaal zijn vreten en als je op zij moet dan ga je maar- dingen gaan hier zoals ik dat wil, heel simpel
consequent zijn enz. fijn dat de trainer je op heeft gevangen en heeft laten zien waar t echt fout gaat, in het dagelijks leven.
Het probleem wat je constateert is bijna altijd een symptoom van een probleem ergens anders en een buitenstaander kan je dat vaak beter aanwijzen.
Op naar t echte genieten dan nu maar

Tja de ene hond is de andere niet. Wij begonnen met een nogal moeilijke hond, daarna passeerden een aantal makkelijke hond en nu is er Norah ineens weer. Norah is zo'n hond waar je ook mee moet oppassen. Ze is ontzettend lief, maar misbruikt dat dus ook. En zo kom je dus af en toe in het leven weer eens een hond tegen waar je veel meer op moet letten hoe je met hem of haar omgaat dan dat bij de andere honden ging. Fijn dat die instructeur jullie op de goede weg heeft geholpen met deze hond! Veel plezier!

Wat een leuke reacties,inderdaad heb ik geluk gehad met de opvang .Besef heel goed dat het ook anders had kunnen gaan.
Maar door deze ervaring ,besef je ook weer dat je een hond in huis hebt ,die zo behandeld wil worden ,en waar je niet mee onderhandeld .
Al met al een hele ERVARING rijker
groetjes