Het HondenForum

Vanmiddag was het weer tijd voor de jaarlijkse controle en vaccinaties, kreeg ik het onverwachte nieuws dat beide honden een hartruis hebben.
Ody had een behoorlijke aan de linkerkant, de dierenarts verwacht dat dit een 'ouderdomshartruis' is.
Bij Sira was hij piepklein en aan de rechterzijde.

Er is bij beide honden nooit eerder iets gehoord bij check-ups en volgens mij hebben ze er ook geen last van.
Ik merk wel dat Ody's conditie achteruit gaat, maar dat kan ook goed van de ouderdom en/of gewrichtsklachten zijn.

Het advies is nu om over een half jaar terug te komen voor controle en dan verder te kijken.
Wellicht dan een afspraak maken voor hartecho.

Iemand nog tips, do's of dont's????

Ik weet dat een hartruis lang niet altijd consequenties heeft en dat veel honden er prima mee leven, maar van de mededeling dat allebei mijn honden het hebben (en na heel veel andere medische ellende) ben ik toch wel geschrokken.

Mijn vorige stafford is er 11 jaar mee geworden nooit omkijken naar gehad behalve als ze onder narcose moest.
Uiteindelijk is ze thuis "omgevallen" aan een hartstilstand.
Ze had het ruisje al vanaf dat ze 4 jaar was...

Rana heeft sinds 1,5 jaar een hartruis. Ze slikt hiervoor prolactine, watals bijwerking heeft dat het een bepaald hormoon onderdrukt, dat hormoon wat onderdrukt wordt zorgt voor afzetting aan de hartkleppen. Ze is niet verder achteruit gegaan.

Jarah van mij heeft al vanaf haar geboorte een hartruis en ik heb het laten onderzoeken zij heeft een vernauwde aorta en doet het nog heel erg goed, ze is al tien jaar.

De arts die de echo heeft gemaakt toen zij een jaar oud was zei dat het een flinke vernauwing was en dat 50% van de honden die het hebben niet ouder worden dan 7 jaar.

Een paar jaar terug moest er een kies bij haar uitgehaald worden en toen heeft de dierenarts in Gouda weer een echo gemaakt en het zag er goed uit, vorig jaar voor een operatie heeft diezelfde dierenarts weer een echo gemaakt en het zag er nog steeds goed uit, ze had bijna geen verdikkingen in haar aderen terwijl dat vaak wel gebeurd bij honden met een vernauwde aorta.

Dus voorlopig doet Jarah het er goed mee. Geef haar ook nog niks aan medicijnen.

Mickey slikt sinds een halfjaar hartmedicatie, er is een echo gemaakt, ze heeft een vergroot hart en een lekkende klep, de echo gaf een ernstiger beeld dan wat de DA in eerste instantie dacht te horen en te zien op een foto.
Vroeger nooit problemen gehad met het hart, toen ze 10 was en er sprake was van een evt. operatie was haar hart juist één van haar sterke punten, maar ja ouderdom (13,5) komt met gebreken.
We kwamen erachter omdat ze opeens steeds moest hoesten, vooral liggend, en ze een beginnend longontsteking leek te hebben door vocht in de longen, gelukkig is dat met een antibiotica kuur goed gekomen en ze slikt nu o.a. plaspillen.
Ik zou dus bedacht zijn op hoesten want dat zou dus vocht in de longen kunnen betekenen.
Verder laat ik haar nog alles doen wat ze wil, dus ook achter ballen aanrennen, voor de artrose heeft ze pijnstilling, op deze wijze geniet ze nog en heeft ze nog kwaliteit van leven.

gonnie schreef:Jarah van mij heeft al vanaf haar geboorte een hartruis en ik heb het laten onderzoeken zij heeft een vernauwde aorta en doet het nog heel erg goed, ze is al tien jaar.

De arts die de echo heeft gemaakt toen zij een jaar oud was zei dat het een flinke vernauwing was en dat 50% van de honden die het hebben niet ouder worden dan 7 jaar.

Een paar jaar terug moest er een kies bij haar uitgehaald worden en toen heeft de dierenarts in Gouda weer een echo gemaakt en het zag er goed uit, vorig jaar voor een operatie heeft diezelfde dierenarts weer een echo gemaakt en het zag er nog steeds goed uit, ze had bijna geen verdikkingen in haar aderen terwijl dat vaak wel gebeurd bij honden met een vernauwde aorta.

Dus voorlopig doet Jarah het er goed mee. Geef haar ook nog niks aan medicijnen.

Dat is toevallig, ik ben er ook mee in Gouda geweest.
Goede ervaringen???
Ik ben daar beland via de fysio/hydrotherapie.

Mijn hond heeft al z'n hele leven een hartruis, toen ik hem kreeg (hij was toen ruim een jaar) werd er geadviseerd een hartfilmpje te maken. Dat heb ik gedaan. Hij bleek een gaatje in z'n linkerhartklep te hebben.
De DA luistert er ongeveer 1 a 2 keer per jaar naar.
Een tijdje geleden zei ze dat het iets erger geworden was en vroeg of ik iets aan hem merkte (benauwd, snel buiten adem, hijgen). Maar dat is niet het geval. Dus advies was: gewoon doorgaan met regelmatig controleren.
Hij wordt over 2 weken 12. En je merkt niks aan hem.

Ody schreef:

gonnie schreef:Jarah van mij heeft al vanaf haar geboorte een hartruis en ik heb het laten onderzoeken zij heeft een vernauwde aorta en doet het nog heel erg goed, ze is al tien jaar.

De arts die de echo heeft gemaakt toen zij een jaar oud was zei dat het een flinke vernauwing was en dat 50% van de honden die het hebben niet ouder worden dan 7 jaar.

Een paar jaar terug moest er een kies bij haar uitgehaald worden en toen heeft de dierenarts in Gouda weer een echo gemaakt en het zag er goed uit, vorig jaar voor een operatie heeft diezelfde dierenarts weer een echo gemaakt en het zag er nog steeds goed uit, ze had bijna geen verdikkingen in haar aderen terwijl dat vaak wel gebeurd bij honden met een vernauwde aorta.

Dus voorlopig doet Jarah het er goed mee. Geef haar ook nog niks aan medicijnen.

Dat is toevallig, ik ben er ook mee in Gouda geweest.
Goede ervaringen???
Ik ben daar beland via de fysio/hydrotherapie.

Ja, ik ben tevreden over ze.

Wij kwamen daar omdat onze toenmalige dierenarts het niet aandurfde om Jarah haar kies te trekken doordat ze dus die vernauwde aorta heeft. En we zijn daar toen maar altijd naar toe gegaan.

Ik kom -in dit geval met katten- bij een kliniek met een hoop verschillende dierenartsen.

Bij de oudste kat hoort de een wel een ruis, de ander niet, afhankelijk van welke veaarts ik tref... Het lijkt alsof sommige artsen sneller roepen dat iets een hartruis is, dan anderen. Bij katten schijnt door stress soms een ruisje hoorbaar te kunnen zijn, dat verder weinig betekenis heeft.

De andere kat, wat jonger, heeft een echte fikse hartruis. Iedere dierenarts hoort die, niet te missen. Ong 3 op schaal 0-6. Ook wel 2 gehoord, ook wel richting 4. Afhankelijk van de betreffende dierenarts weer. Dit is een katje met een heel scala aan klachten, en toen hij ongeveer anderhalf was, is me verteld dat hij waarschijnlijk geen 4 zou worden. Ondertussen is hij vrolijk 11. Met nog steeds een heel scala aan klachten, maar nog steeds een vrolijk katje... Bij hem hebben we het nooit verder laten onderzoeken. Wel altijd alert op klachten (dus last ervan krijgen) om dan indien nodig alsnog met medicatie of onderzoeken in te kunnen grijpen.
Mss dat dit een soort "mazzelgeval" is.
Maar een hartruis is dus zeker niet direct per se ernstig.

Als de dierenarts aangeeft om het een half jaar met rust te laten, en dan opnieuw te beoordelen, dan vind ik dat -denk ik- een heel reëel advies. (afhankelijk van wat hij precies gehoord heeft natuurlijk)
Wel kun je deze kennis natuurlijk meenemen, als een van de 2 bijvoorbeeld wat kortademig wordt, dan zou dat nu kunnen betekenen dat je het niet 3 dagen aankijkt, maar maar 1. (Als voorbeeld, pin me nu niet op die dagen vast...)

Balou heeft een hartruis en ritmestoornissen door het ontbreken van een tussenschot in het hart, al zijn kleppen lekken en de linker kant van zijn hart is vergroot, hij is hier mee geboren. Ik ben met hem bij een cardioloog in het dierenziekenhuis in Groningen geweest daar is een ecg en echo gemaakt, de prognose was niet goed. Maar hij is inmiddels bijna drie jaar en dit is ouder dan de artsen voorspelden en het gaat heel goed, hij kan gelukkig nog steeds zonder medicatie. Maar het is de verwachting dat hij met de tijd vocht achter de longen gaat krijgen door de slechte toestand van het hart, hier voor zal hij dan medicatie nodig hebben. Juist die medicatie kan er voor zorgen dat het hart sneller achteruit gaat, dus voor Balou is het heel belangrijk om het gebruik van medicijnen zolang mogelijk uit te stellen. Het was de bedoeling om ieder half jaar een echo te laten maken, maar Balou raakt zo gestrest van de reis dat ik hem die niet meer aan wil doen. Hierbij kunnen ze op de echo alleen maar zien hoe veel het hart achteruit is gegaan het afgelopen half jaar. En zo kunnen ze schatten hoe lang hij ongeveer nog te leven heeft en dit wil ik eigenlijk helemaal niet weten. Hij staat nu onder controle van mijn dierenarts die indien nodig wel overleg heeft met de cardioloog.

Ervaring met zo'n ernstige afwijking bij mijn honden heb ik niet.
Maar ik zit me bij je verhaal wel iets af te vragen......

Voor wie zijn die controles en echo's eigenlijk?
Voor jou en Balou of interessant voor de artsen?
En wie betaalt dat?
Iets veranderen kunnen ze kennelijk toch niet.
(Sorry, klinkt misschien rot, maar ik bedoel er niets onaardigs mee.)

Als er toch niets te veranderen valt, hield ik het bij controle door de eigen DA en als er vocht achter de longen komt (dan gaan ze meestal hoesten) weet jouw DA ook wel wat te doen.
Geniet van je hondje nu hij kennelijk vrolijk en levendig is en beoordeel (eventueel samen met de DA) waar het levensverhaal moet stoppen.

Bij Gizmo werd jaren geleden ook eens geroepen dat hij hartruis hoorde. Nooit iets mee gedaan of van gemerkt hoor. Bij de enting het jaar daarop weer geluisterd en toen werd er niks meer van gezegd?? Ik heb het idee dat het heel erg verschilt per dierenarts of ze iets kenmerken als hartruis.....