Bloed kwam uit zijn piemel. Zoveel was wel duidelijk. Maar het bleef bij die ene druppel... Verder ook niks aan de hand. Hij is gewoon zijn eigen blije zelf. Hij rent, stuitert en huppelt als een malle. Eet goed, drinkt goed en ook poepen en plassen gaat zonder problemen. Door alle loopse teven op het moment markeert hij zelfs nog wat extra.
Dus ik keek het nog even aan en hield het in de gaten. Niks meer aan de hand tot ik dinsdag weer bloeddruppels vond. Nu meer dan een. Ik hou niet van bloeddruppelende hondjes dus toch maar even de dierenarts gebeld. Dacht zelf dat het zijn prostaat wel eens kon zijn.
Gisteravond toen ik hem ging borstelen vond hij het ook niet zo fijn als ik aan zijn achterkant kwam. Leek bij zijn ballen allemaal wat pijnlijk te zijn.
Was dus blij vanochtend bij de dierenarts terecht te kunnen. Urine meegenomen wat meteen is onderzocht.
Het verzamelen van urine was nog een ervaring op zich. Had heel slim bedacht om Morris vanochtend even in de tuin te laten plassen, bakje eronder, in potje doen en klaar. Dus zo gezegd, zo gedaan. Morris keek me alleen aan alsof ik gek was. Aangelijnd de tuin in en dan moeten plassen
maar vooruit, als baasje dat zo nodig wil... dan wil hij best een klein plasje doen. En net op moment dat ik denk dat ik dat wel erg slim opgelost heb en dit zo makkelijk gaat... doet Morris zijn poot weer naar beneden en schopt me zo het bakje uit mijn handen 
Daar ging mijn briljante idee. Dus uiteindelijk toch maar het bakje meegenomen op de wandeling. Natuurlijk vindt Morris het dan nodig om op de groenstrook voor het accountantskantoor te gaan plassen. Waar het net smoordruk is. Ik weer het bakje eronder en deze keer goed opgelet waar hij zijn poot neerzette. Heb alle accountants die inmiddels erg raar stonden te kijken een fijne dag toegewenst en ben met een vol bakje verder gelopen
Morris vond het iets minder fijn bij de dierenarts, maar hij heeft zich keurig gedragen tijdens de vervelende onderzoeken. Prostaat was wel iets groter, maar da vond het wel passend bij een vierjarige hond en geen reden wat het bloed zou kunnen verklaren. Onderzoek van zijn ballen wees uit dat zijn rechter bijbal ontstoken is. Het voelt allemaal niet helemaal zoals het hoort, de bijbal is opgezet, warm en pijnlijk.
Morris bleef keurig netjes terwijl de da in zijn ontstoken bal aan het knijpen was. Zelfs de da vond het heel netjes. Volgens eigen zeggen zou hij zelf wel anders gereageerd hebben
Nu voor 10 dagen antibiotica meegekregen. Kuur afmaken en hopelijk is dat genoeg. Zo niet dan moeten we terugkomen en gaan ze nog een echo maken om alles goed van binnen te bekijken.
Dus nu maar duimen dat de antibiotica aanslaat!
Morris voelt zich nu best een beetje zielig.
Die heeft die truuk doorgekregen op de 1 of andere manier. Hij tuft nu vaak het eerst gegeven lekkers uit als ik nog iets in mijn handen heb. Óók als er helemaal geen pillen in het spel zijn. Ik prop pillen gewoon naar binnen bij hem, en daarna iets heul lekkers als troost. (kaas ofzo). Diem is meer van de recht toe recht aan aanpak.
.
ik doe het met Lola ook net meerdere lekkere dingen. Koekje, koekjemetpil, koekje. En die laatste dus heel snel achter de vorige aan. Succes met de rest van de kuur geven 
Hij geeft nu echt duidelijk pijn aan. Nou ja, hij zit op de helft van de kuur nu dus we hebben gelukkig nog even tijd voor het over moet zijn. Hoop dat hij vanaf nu zienderogen opknapt! 
vanavond werden de pillen keurig weer op de grond neergelegd. Was dus toch al van plan morgen naar de winkel te gaan om iets compleet anders te proberen. Neem ik meteen monchou mee. Dat kan wel eens gaan werken!