Het HondenForum

Ik werd vanochtend wakker en Cayuga die naast me wakker werd was hartstikke bang

Beven, hijgen, opschrikken van elk klein geluidje of kraakje in het huis, paranoïde om zich heen loeren, staart tegen de buik geplakt....the works. Zo doodsbang als hij is als het onweert, zeg maar.
Nagevraagd of man een aanvaring met hem had gehad, maar nee. Na een half uurtje steun zoeken bij mij, en veel knuffels kalmeerde hij. Nu is hij weer zijn vrolijke zelf.

Ik heb dit in mijn hele honden carrière nog nooit bij de hakken gehad, maar ik heb natuurlijk ook nooit eerder zo'n zacht ei gehad. Het is gewoon een supergevoelig zieltje.

Zou hij een nachtmerrie hebben gehad? Dat is namelijk het enige wat ik kan bedenken.
Komt dit iemand bekend voor?

Wel honden met een nachtmerrie maar niet dat het zolang duurde nadat ze wakker waren.
Mijn oude keesje werd op hoge leeftijd erg angstig ,dat duurde ook langer maar dat kwam voort uit beginnende dementie.
Daar kreeg hij toen medicijnen voor en toen ging dat stukken beter.

Zou het zoiets evt. kunnen zijn denk je?

Het kan natuurlijk best. Hij is negen.
Maar verder merk ik niks aan hem, mentaal gezien.

Miranda schreef:Het kan natuurlijk best. Hij is negen.
Maar verder merk ik niks aan hem, mentaal gezien.

Ja dat was met Kees ook , buiten zijn angst merkte ik verder niets aan hem.
Hij heeft kort daarop wel een beroerte gehad , hij was toen al wel 14 ,waar hij ook weer goed doorkwam.
Op een week na is hij nog 18 geworden.

Kan er buiten niets iets zijn geweest waar hij op reageerde, een rondsluipend figuur of zo?

Hoe oud is Cayuga? Die van ons heeft het erg gehad, zo'n kleine twee jaar geleden. (toen was ze 11) Ze is er toen zelfs een keer vandoor gegaan en heeft een nachtje in het asiel door moeten brengen.
Dit is trouwens wel weer goed gekomen, maar sinds die tijd blijft ze wel altijd dicht in de buurt. We denken zelf dat het met haar doofheid te maken kan hebben. Maar ook dat is gissen... Moeilijk.
edit: oh zie het al: 9.

Klein hersentia'tje gehad.?

Tineke schreef:Kan er buiten niets iets zijn geweest waar hij op reageerde, een rondsluipend figuur of zo?

Nee joh, dan zou Skadi ons wel doof hebben gekrijst

bouvierpoedel schreef:Klein hersentia'tje gehad.?

Denk je dat echt?

Miranda schreef:

Tineke schreef:Kan er buiten niets iets zijn geweest waar hij op reageerde, een rondsluipend figuur of zo?

Nee joh, dan zou Skadi ons wel doof hebben gekrijst

Oke dan valt die optie af

Mijn vorige hondje had onverklaarbare angstaanvallen. Vaak inderdaad 's nachts. Soms liep ze helemaal paars aan.
Bij haar werd het wel minder met de jaren en na haar castratie.

Dexter had het stomtoevallig vorige week ook. Ineens zat hij helemaal te trillen, oren plat in z'n nek, hijgen. Precies of er onweer was, net als Cayuga dus. Na een half uurtje of zo was hij weer gekalmeerd. Wij konden ook geen enkele aanleiding bedenken, behalve misschien heel in de verte onweer wat wij niet hadden gehoord en hij wel. Hij heeft dat ook nooit eerder gehad, hij is best snel bang maar daar was altijd wel een aanwijsbare reden voor.

Mss buikpijn, dan kunnen ze ook zo reageren.... last van darmen oid.. hopelijk 1 malig !

Ik denk aan een lichte epileptische aanval. Het is ook heel herkenbaar eigenlijk.

jacq1970 schreef:Mss buikpijn, dan kunnen ze ook zo reageren.... last van darmen oid..

Nee, dat herken ik. Dan gaat hij heel veel rekken en strekken.
En zijn rug staat dan wat bol.
Dit was niet pijn of zo, dit was echt pure angst.

hopelijk 1 malig !

Ja, ik hoop het ook. Dit was echt zielig.

Marie-Josée schreef:Ik denk aan een lichte epileptische aanval. Het is ook heel herkenbaar eigenlijk.

Echt? Kun je wat meer vertellen?

Miranda schreef:

bouvierpoedel schreef:Klein hersentia'tje gehad.?

Denk je dat echt?

Zeg nooit nooit.
Maar een hond krijgt zelden een Tia of een hersenbloeding.

De meeste van dergelijke diagnoses blijken achteraf een (G)VS te zijn geweest.(Geriatrisch Vestibulair Syndroom)
En bij mijn beste weten worden honden daar niet heel angstig van ...

Miranda schreef:

Marie-Josée schreef:Ik denk aan een lichte epileptische aanval. Het is ook heel herkenbaar eigenlijk.

Echt? Kun je wat meer vertellen?

Daar ben ik benieuwd naar??

Nee, van GVS heb ik niks gezien.
Dat zou ik wel gemerkt hebben, denk ik.

Als ik google op epilepsie zie ik wel dat de Tervuerense in het rijtje rassen staat dat er gevoelig voor is.
Maar ik lees eigenlijk nergens over angst. Wel over onrustig/aanhankelijk.

Miranda schreef:Nee, van GVS heb ik niks gezien.
Dat zou ik wel gemerkt hebben, denk ik.

Als ik google op epilepsie zie ik wel dat de Tervuerense in het rijtje rassen staat dat er gevoelig voor is.
Maar ik lees eigenlijk nergens over angst. Wel over onrustig/aanhankelijk.

Sorry, onduidelijk van me ik bedoelde niet dat hij een GVS zou hebben gehad
Alleen dat Tia's (en hersenbloedingen) heel weinig voorkomen bij honden.
Als de diagnose tia wordt gesteld is het vaak niet dat, maar een GVS
Ik denk trouwens niet dat hij daar zo heftig angstig op zou reageren .............

Als er ergens in de verte onweer is/komt zou hij daar dan zo gevoelig op kunnen reageren denk je?
Of misschien toch naar gedroomd en op het verkeerde moment wakker geworden.

Onweer, geluid, het zou iets kunnen zijn wat je niet kon opmerken.
Vita heeft me een keer wakker gemaakt uit een nachtmerrie.
Had je misschien een onrustige droom? (wat effect had op hem, b.v. hij wist niet wat hij moest doen)

En voor de rest weet ik het ook niet.
Ik zou me niet direct zorgen maken, denk ik. Wel als het vaker voorkomt.

Nanna schreef:Ik denk onweer. Het was ook voorspeld voor vandaag.

Oh, dat zou kunnen natuurlijk. Net zo ver weg dat ik het niet hoorde en hij wel.
Ik hoop het maar.

Kirra schreef:Had je misschien een onrustige droom? (wat effect had op hem, b.v. hij wist niet wat hij moest doen)

Niet dat ik me herinner. Trouwens, dan zou Skadi waarschijnlijk héél dicht tegen me aan gaan liggen met haar kop op mijn hals. Dat doet ze als ik onrustig droom.

Ik ga nu maar uit van onweer in de verte.

Mila heeft het ook wel eens gehad (ook geen held). Meestal als ze ineens heel bang is, weet ik wel wat de aanleiding is. Maar ik heb het ook een paar keer meegemaakt dat ik geen idee had waardoor ze zo van streek was.

Wat betreft epilepsie: ik heb ook een Belgische herder (Groenendaeler) met epilepsie gehad, en die was wel altijd ná een aanval bang. Dan was hij echt aan het hijgen, trillen, steun zoeken, rusteloos rondlopen, etc. Dat duurde ook wel een tijdje, een half uur tot een uur soms.

DeDiana schreef:Wat betreft epilepsie: ik heb ook een Belgische herder (Groenendaeler) met epilepsie gehad, en die was wel altijd ná een aanval bang. Dan was hij echt aan het hijgen, trillen, steun zoeken, rusteloos rondlopen, etc. Dat duurde ook wel een tijdje, een half uur tot een uur soms.

Dan zou hij een aanval moeten hebben gehad terwijl we allebei sliepen?
Ik houd het in mijn achterhoofd als mogelijkheid. Ik zal 'm scherp in de gaten houden

Cas heeft het met bepaalde geluiden. Het ergste is de glazen onderzetters. Het lijkt alsof hij het geluid niet kan plaatsen. Ik heb ze al jaren, het is nooit een probleem geweest en nu sinds een half jaar oid wordt hij vreselijk bang wanneer iemand zijn glas erop zet, of als ze even op elkaar gestapeld worden met schoonmaken. Dan springt hij op schoot (en dat mag hij nooit zonder toestemming) al trillend, hijgend, kijkend of hij zich ergens kan verstoppen of hij vlucht de kamer uit en durft niet meer terug te komen.
Ben met hem op de grond gaan zitten, met een onderzetter zodat hij kan zien dat ik dat geluid maak en het niks engs is, maar hij kijkt alleen maar wild in het rond waar het vandaan komt.
Denk zelf dat het met zijn beginnende doofheid te maken heeft.
Gebeurt ook wel eens dat hij vanuit zijn mand verschrikt ineens naar me toe rent voor steun, denk dat hij dan wat kramp heeft of wat pijn.

Miranda schreef:

DeDiana schreef:Wat betreft epilepsie: ik heb ook een Belgische herder (Groenendaeler) met epilepsie gehad, en die was wel altijd ná een aanval bang. Dan was hij echt aan het hijgen, trillen, steun zoeken, rusteloos rondlopen, etc. Dat duurde ook wel een tijdje, een half uur tot een uur soms.

Dan zou hij een aanval moeten hebben gehad terwijl we allebei sliepen?
Ik houd het in mijn achterhoofd als mogelijkheid. Ik zal 'm scherp in de gaten houden

Ja, met een kleine aanval zou dat kunnen. Mijn Groenendaeler had ook twee aanvallen gehad terwijl ik niet thuis was (waarna ik hem dus doodsbang thuis aantrof en geen idee had wat er met hem was). Ik was wel thuis bij de derde aanval en pas toen wist ik dat hij epilepsie had

Miranda schreef:

DeDiana schreef:Wat betreft epilepsie: ik heb ook een Belgische herder (Groenendaeler) met epilepsie gehad, en die was wel altijd ná een aanval bang. Dan was hij echt aan het hijgen, trillen, steun zoeken, rusteloos rondlopen, etc. Dat duurde ook wel een tijdje, een half uur tot een uur soms.

Dan zou hij een aanval moeten hebben gehad terwijl we allebei sliepen?
Ik houd het in mijn achterhoofd als mogelijkheid. Ik zal 'm scherp in de gaten houden

Max was ook altijd bang en helemaal van de leg na een epilepsie aanval, duurde idd wel een half uur tot een uur

Ik heb vanochtend vroeg in de verte onweer gehoord, tot 2x toe, het was niet erg hard maar als je hond panisch is ervoor zou dat het toch ook inderdaad kunnen zijn geweest.

annemick schreef:Ik heb vanochtend vroeg in de verte onweer gehoord, tot 2x toe, het was niet erg hard maar als je hond panisch is ervoor zou dat het toch ook inderdaad kunnen zijn geweest.

Ja, maar volgens mij heeft het alleen aan de kust geonweerd. En ik zit helemaal aan de andere kant van 't land

Miranda schreef:

annemick schreef:Ik heb vanochtend vroeg in de verte onweer gehoord, tot 2x toe, het was niet erg hard maar als je hond panisch is ervoor zou dat het toch ook inderdaad kunnen zijn geweest.

Ja, maar volgens mij heeft het alleen aan de kust geonweerd. En ik zit helemaal aan de andere kant van 't land

Ik heb ook wat onweer gehoord in de verte. En dat kon voor jou dan wel weer dichterbij zijn

Hier heeft t ook geonweerd vanochtend.. was net aan t speuren met Xavi...