Takken
Geplaatst: 18 feb 2015 13:47
Sammy speelt altijd met takken, maar hij kauwt ze ook helemaal kapot. Ik wee niet of hij het alleen kapot maakt of ook opeet. Kan dat kwaad?
Ik zie Sammy nooit kotsen..duitse herder schreef:Noah doet het op mijn werk ook, gegarandeerd dat zij die zelfde dag nog alles uitkotst. Zelf heb ik het liever niet, al ben ik wel blij dat Noah alles weer zelf uit kotst.
Bij Noah zijn het echt stukjes hout dat er dan weer uit komt. Het lijkt mij niet echt goed voor ze.sjm schreef:Maar zijn het geen gevaarlijke splinters ofzo?
sjm schreef:Maar zijn het geen gevaarlijke splinters ofzo?
Tja ik heb bomen vlak langs mijn tuin staan. En tja dan woon ik op 1 minuut afstand van hebt bos (heel vervelend haha). Overigens kunnen takken mij ook een dienst bewijzen. De bal is Norahs afleid middel en ook van Kay. Heel soms heb ik dan geen bal mee en kan ik een tak gebruiken....Kruimel53 schreef:Nou, gelukkig dan maar dat de IJsco's takken niet missen. Genoeg andere dingen om mee te sjouwen en mee te gooien hier.gyanty schreef:Je vraagt naar de bekende weg en blijkbaar heb je al bedacht dat splinters een risico vormen. Kay is idolaat op takken. Norah begint het nu ook leuk te vinden. Ga ik het verbieden omdat er een risico aan takken zit? Nope. Ik hou het wel in de gaten. Van die oude splintertakken heb ik liever niet. Aan alles kleeft een risico. Ook aan botjes, hondenspeelgoed etc etc. Ik heb liever een gelukkige hond dan een hond in een gouden kooi te moeten stoppen (ook niet echt geschikt voor een border collie)
Dat gebeurd hier ook wel eens. (overigens ook wel eens met een botje gebeurd) En ondanks dat ik zenuwpezen hebben, raken ze daarvan niet in paniek en kan ik het er in de regel met een beetje kracht ook prima uit trekken..... Ze gaan er dan rustig voor staan: help me maar baas (daarvoor gaan ze met poten het er zelf over krabben en dan weet ik hoe laat het is)Paisley schreef:Moet je zelf een beetje inschatten. Hoe mijn hond ermee speelt en erop kauwt, daar zie ik geen enkel kwaad in.
Mijn vorige hond heeft zich er wel een keer op verkeken. Die liep altijd los bij de paarden rond te scharrelen, en ineens liep ze gierend en met haar kop schuddend als een idioot door de stal te rennen. Het bleek dat een stuk tak geklemd tussen haar beide rijen kiezen in haar bovenkaak al die drama veroorzaakte. We moesten met een hoeenkrabber dat stuk tak tussen haar kiezen vandaan wrikken. Dat ging aardig lomp maar toen was ze er ook vanaf.
Ook een keer meegemaakt. Gebeurt dus kennelijk niet bij hoge uitzondering.gyanty schreef:Dat gebeurd hier ook wel eens. (overigens ook wel eens met een botje gebeurd) En ondanks dat ik zenuwpezen hebben, raken ze daarvan niet in paniek en kan ik het er in de regel met een beetje kracht ook prima uit trekken..... Ze gaan er dan rustig voor staan: help me maar baas (daarvoor gaan ze met poten het er zelf over krabben en dan weet ik hoe laat het is)Paisley schreef:Moet je zelf een beetje inschatten. Hoe mijn hond ermee speelt en erop kauwt, daar zie ik geen enkel kwaad in.
Mijn vorige hond heeft zich er wel een keer op verkeken. Die liep altijd los bij de paarden rond te scharrelen, en ineens liep ze gierend en met haar kop schuddend als een idioot door de stal te rennen. Het bleek dat een stuk tak geklemd tussen haar beide rijen kiezen in haar bovenkaak al die drama veroorzaakte. We moesten met een hoeenkrabber dat stuk tak tussen haar kiezen vandaan wrikken. Dat ging aardig lomp maar toen was ze er ook vanaf.
Hier ook zo'n rare Tibetaan die alles gewoon opeet en het aan de andere kant weer uitkomt. Heel af en toe geeft ze een beetje over, maar dat is echt heel zelden. Gelukkig eet ze niet meer de hele stokken op.Pemba schreef:Ze doen het hier alle drie maar Misty het meest. Heel zelden kotst ze het uit maar meestal vind ik het terug in de poep.
Meer hout dan iets anders.
Ik wil het liever niet maar voorkom het maar eens als je in het bos loopt.
Ik snap ook niet dat haar darmen er tegen kunnen.