Het HondenForum

Mijn allerliefste Cinna )chihuahua, 3,35 kilo, 10 maanden) is voor het eerst loops... Ik heb altijd geroepen dat ik haar zou laten helpen, 3 maanden na haar eerste loopsheid... en nu het moment daar is, dat ze loops is dus, twijfel ik ineens... moet ik haar wel laten helpen?

Voors:
* veel minder kans op tumoren
* veel minder (of zelfs geen) kans op bmo

Tegens:
* bang voor de narcose, dat ze er niet meer uitkomt (weet het... niet echt een reële angst)
* bang dat Cinna me na de operatie niet meer vertrouwt... ze is gevoelig, ze is eenkennig... en ik ben bang dat ze na de operatie mij niet meer wil kennen...
* extra aanleg om (te) dik te worden

Cinna wordt in een kliniek geopereerd waar ze een inleidend narcoseprikje krijgt (en op mijn verzoek zonder ketamine), daarna gaat de narcose verder op iso... ze wordt geïntubeerd en ligt tijdens de operatie aan de hartbewaking en zuurstof, dus alles is eigenlijk heel veilig.
Zijn er meer mensen die hun teef bewust niet hebben laten steriliseren? Wat is jullie reden om het niet te laten doen? Of andersom: waarom hebben jullie je teef wel laten steriliseren?

Ik vind een narcose best een reële angst eigenlijk. Een narcose is altijd een risico en voor mij een reden om een hond niet te castreren als dit niet noodzakelijk is.

Dat van dat vertrouwen vind ik dan wel weer wat teveel vermenselijkt. Ze zal het niet leuk vinden voor zover ze er iets van mee krijgt, maar ze zal er vast geen wraakgevoelens aan overhouden

Hier worden de honden ooit gecastreerd tenzij dit medisch noodzakelijk is. Castratie vergroot weer het risico op andere soorten tumoren, dus het enige voordeel dat overblijft is dat ze geen BMO meer kunnen krijgen. Nadelen vind ik, afgezien van gewichtstoename, ook het risico op gedragsveranderingen. Ik denk dan: die hormonen zitten er niet voor niets en regelen veel meer dan wij denken.

Nou ja, dat het puur aan de baas ligt.
Jamie is te dik en Kiwi niet. Jamie krijgt amper wat te eten en toch krijg ik haar niet meer slank.

Ik heb heel erg lang getwijfeld of ik Jamie (chihuahua) wel of niet wilde laten castreren, was ook heel erg bang dat het fout zou gaan. Maar Jamie kreeg toen ze 2,5 was een baarmoederontsteking, toen had ik geen keuze meer.
Uiteindelijk blij dat het gebeurd is. Maar het kán fout gaat, het is een operatie daar zitten altijd risico's aan vast.

Ik heb Zara laten steriliseren 3 maanden nadat ze loops was geweest. Ze is ook erg op mij gericht aangezien ik haar enigste baasje ben.

De dierenarts zag al bij het binnenkomen dat Zara heel erg angstig was en heeft alles rustig aan gedaan. Ik was erbij toen ze in slaap ging en de dierenarts wilde ook echt niet dat ik naar huis zou gaan.
Ze zouden mij erbij roepen als ze haar wakker gingen maken, dit moment ging niet helemaal goed want ik zat nog te wachten en hoorde haar heel hard blaffen en snauwen. Toen ik erbij kwam werd ze gelukkig meteen rustig en kwam ze bij mij op de grond liggen.
Ze vertrouwde de dierenarts en assistentes niet meer maar mij wel hoor.

Qua dik worden, volgens mij weet je nooit van te voren of je hond wel of niet dik wordt. Zara absoluut niet, ik moest de helft minder gaan voeren en toen viel ze een aantal kilo's af. Nu moet ze nog steeds ( zeker een jaar na operatie) veel eten om niet te mager te zijn.

Succes met de beslissing!

Misschien kan je deze site is bekijken?
http://www.tollertales.nl/gezondheid/ca ... erilisatie" onclick="window.open(this.href);return false;

Heeft je hond veel last van haar hormonen? Als ze er niet veel last van heb dan is sterrelisatie niet echt nodig.
Ze is nog maar 10 maanden, dus nog niet volledig volgroeid en volwassen, ze heeft haar hormonen wel nodig om te volgroeien en volwassen te worden.
Het is jou keus, je moet doen waar jij je het beste bij voelt

Ik herken het. Csiva moet ook gecastreerd worden maar ik blijf maar uitstellen. Eens even zien wanneer ze nu weer loops wordt en of het een maand of 3-4 daarna uitkomt. Dan zal ze er eens aan moeten geloven. Nouja, ik... Hopelijk wordt ze na de castratie iets minder angstig. Dat zou het wel waard zijn. Uitgegroeid is mijn hondje nu wel, ze is bijna 2.5 jaar en 2x loops geweest nu. 3x loops en dan castreren is mooi toch?

Maeve schreef:Ik vind een narcose best een reële angst eigenlijk. Een narcose is altijd een risico en voor mij een reden om een hond niet te castreren als dit niet noodzakelijk is.

Dit!
Bij een Husky is de narcose ook een puntje van aandacht en het feit dat ik al niet zo happig ben op een narcose sinds Jeda. Vachtverandering heb ik nog nooit over nagedacht maar dat schijnt bij een langhaar ook niet zo feestje te worden.

Dank jullie voor de reacties...

Normaal ben ik heel nuchter met steriliseren... En heb al 3 honden "eerder" laten helpen... maar nu het voor Cinna dichterbij komt kan ik niet meer helder denken... Voel me net een overbezorgde mama...

Kita schreef:Dank jullie voor de reacties...

Normaal ben ik heel nuchter met steriliseren... En heb al 3 honden "eerder" laten helpen... maar nu het voor Cinna dichterbij komt kan ik niet meer helder denken... Voel me net een overbezorgde mama...

Herkenbaar. Had ooit het idee haar zo snel mogelijk te laten castreren. Vorig jaar uitgebreid geïnformeerd en bijna gegaan.
In mei wordt ze zes en is nog helemaal compleet


Als het je niet 100% lekker zit zou ik gewoon even wachten. Misschien is het volgend jaar veel duidelijker wat je wilt en ze is nog niet volwassen.

Sterre is mijn derde hond/teef. Mijn eerste hond heb ik zelf laten steriliseren/castreren na de eerste loopsheid. De tweede en nu Sterre de derde waren al door de eerste eigenaar gesteriliseerd/gecastreerd. Alle drie niet dik geworden. Gedragsverandering van de twee herplaatsers weet ik natuurlijk niet. Maar alle twee zijn het normale honden tegen soortgenoten. Niet fel of pittig. Mijn eerste hond (weimaraner) was een lieve hond en is dat ook gebleven. Het zijn/waren alle drie kortharige honden dus van vachtveranderingen hebben mijn honden geen last gehad. Sterre is nu 14 jaar en is behalve haar artrose altijd goed gezond geweest.

Bij een chi zou ik bang zijn voor gedragsveranderingen.
En voor de vacht als die lang is.
Ik doe het nooit tenzij er een medische oorzaak is, en dat is eenmaal gebeurt in 28 jaar en 16 teefjes. En dat hondje was 8 jaar, ze kreeg diabetes.
De rest van haar leven had ze een dramavacht en ze was ook niet meer haar lollige zelf, ze werd wat tobberig.
Was meteen weer een bevestiging van mijn gevoel dat nooit te doen tenzij het niet anders kan.

Ik heb mijn vorige honden wel gesteriliseerd en gecastreerd maar de teefjes die ik nu heb zijn nog intact beide. De ene is 4 en de andere is nu 10 jaar en ik laat ze ook zo tenzij ze er problemen mee krijgen. Of ze werkelijk minder tumoren e.d. krijgen vraag ik me af. Onze vorige honden kregen ze evengoed ook wel op latere leeftijd.

Bleza was al gesteriliseerd toen ze hier kwam, anders was ze nu nog intact geweest.
Jade is gecastreerd toen ze een BMO had.
Beiden hebben een mooi slank lijntje, en Jade heeft een prima vacht. Niks ontploft of zo.
Ik zou zelf niet in een gezonde hond snijden, een BMO is een risico, maar op dat moment kun je altijd nog het mes erin zetten. Preventief castreren alleen om een BMO te voorkomen zal ik niet doen. En de kans op tumoren blijft (ongeveer) even groot, alleen zullen ze dan op andere plaatsen tot uiting komen.

Tiny schreef:

Maeve schreef:Ik vind een narcose best een reële angst eigenlijk. Een narcose is altijd een risico en voor mij een reden om een hond niet te castreren als dit niet noodzakelijk is.

Dit!
Bij een Husky is de narcose ook een puntje van aandacht en het feit dat ik al niet zo happig ben op een narcose sinds Jeda.

Puur uit interesse, wat is bij de husky aandachtspunt bij narcose?

Ik begrijp je twijfels TO, ben zelf ook niet dol op snijden in een gezonde hond. Wat is je hoofdmotivatie en wegen de nadelen op tegen de voordelen? Ik zou me niet gek laten maken door angst voor narcose, dit is meestal zwaar overtrokken. Zeker bij een gezonde hond en mits een kundige kliniek die de operatie uitvoert.

Tiny schreef:

Maeve schreef:Ik vind een narcose best een reële angst eigenlijk. Een narcose is altijd een risico en voor mij een reden om een hond niet te castreren als dit niet noodzakelijk is.

Dit!
Bij een Husky is de narcose ook een puntje van aandacht en het feit dat ik al niet zo happig ben op een narcose sinds Jeda.

Puur uit interesse, wat is bij de husky aandachtspunt bij narcose?

Ik begrijp je twijfels TO, ben zelf ook niet dol op snijden in een gezonde hond. Wat is je hoofdmotivatie en wegen de nadelen op tegen de voordelen? Ik zou me niet gek laten maken door angst voor narcose, dit is meestal zwaar overtrokken. Zeker bij een gezonde hond en mits een kundige kliniek die de operatie uitvoert.

Chiki schreef:

Tiny schreef:

Maeve schreef:Ik vind een narcose best een reële angst eigenlijk. Een narcose is altijd een risico en voor mij een reden om een hond niet te castreren als dit niet noodzakelijk is.

Dit!
Bij een Husky is de narcose ook een puntje van aandacht en het feit dat ik al niet zo happig ben op een narcose sinds Jeda.

Puur uit interesse, wat is bij de husky aandachtspunt bij narcose?

Wat ik begrepen heb is dat het altijd een gasnarcose moet zijn en niet op het gewicht gedoseerd.

Wat is daar de reden van? Zijn ze gevoeliger voor narcotica dan andere rassen?

Tiny schreef:

Chiki schreef:

Tiny schreef:

Maeve schreef:Ik vind een narcose best een reële angst eigenlijk. Een narcose is altijd een risico en voor mij een reden om een hond niet te castreren als dit niet noodzakelijk is.

Dit!
Bij een Husky is de narcose ook een puntje van aandacht en het feit dat ik al niet zo happig ben op een narcose sinds Jeda.

Puur uit interesse, wat is bij de husky aandachtspunt bij narcose?

Wat ik begrepen heb is dat het altijd een gasnarcose moet zijn en niet op het gewicht gedoseerd.

Heel vreemd. Is dit wetenschappelijk onderzocht? Ik durf te wedden van niet .
Narcose is vaak een combinatie van inductie met bv opiaten of alfa 2 agonisten (op gewicht gedoseerd) en daarna volgt over het algemeen een onderhoud met gas, zoals isofluraan. Alleen gasnarcose is, zeker bij een grotere hond, niet te doen om meerdere redenen. Ik zou het hele extra risico verhaal op een broodje aap houden als ik jou was .

Paisley schreef:Wat is daar de reden van? Zijn ze gevoeliger voor narcotica dan andere rassen?

Dat wordt wel gezegd, net zoals de Saarloos en Bull-achtige. Ik heb niet helemaal opgelet bij de uitleg maar alleen gehoord dat ze niet zonder risico onder narcose konden en dat sla ik dan alleen op

Chiki schreef:
Heel vreemd. Is dit wetenschappelijk onderzocht? Ik durf te wedden van niet .
Narcose is vaak een combinatie van inductie met bv opiaten en daarna volgt een onderhoud met gas, zoals isofluraan. Alleen gasnarcose is, zeker bij een grotere hond, niet te doen om meerdere redenen. Ik zou het hele extra risico verhaal op een broodje aap houden als ik jou was .

Ik ga het even bij Lieke navragen, zij weet er meer van

Ik heb 4 teven, waarvan Guapa (toen 7) vanwege een gigantische BMO gecastreerd is
Guapa is niet de gemakkelijkste met vreemde mensen en al helemaal niet als die aan haar lijf zitten, dus uitdrukkelijk tegen de DA (niet de onze, maar een collega van hem) aan de telefoon gezegd dat ik er bij moet zijn als ze haar onder narcose brengen omdat de kans enorm groot was dat ze zou bijten. Ik ben er toen gewoon bij mogen zijn tot ze 95% weg was en ben haar na een uurtje ook weer gelijk en extreem slaperig gaan halen.

Guapa is niet echt verandert, ja ze is inderdaad dikker en luier geworden, maar dat dikker worden was wel nodig omdat ze altijd op het randje af te mager was, verder is ze niet echt verandert.
De andere 3 (11-5-2) zullen ook alleen gecastreerd worden als het medisch noodzakelijk is.

Van saarlozen en bullen (alleen als ze BOS hebben) zijn mij ook heen extra risico's bekend. Bij gezonde honden vormen alleen de MDR1 gen dragers een aandachtsgroep.

Tiny schreef:

Chiki schreef:

Tiny schreef:

Maeve schreef:Ik vind een narcose best een reële angst eigenlijk. Een narcose is altijd een risico en voor mij een reden om een hond niet te castreren als dit niet noodzakelijk is.

Dit!
Bij een Husky is de narcose ook een puntje van aandacht en het feit dat ik al niet zo happig ben op een narcose sinds Jeda.

Puur uit interesse, wat is bij de husky aandachtspunt bij narcose?

Wat ik begrepen heb is dat het altijd een gasnarcose moet zijn en niet op het gewicht gedoseerd.

Nee een "gewone" narcose kan ook maar moet nooit op gewicht gegeven worden (bij spuiten kan altijd indien nodig) een husky heeft veel minder nodig en nee dit is geen broodje aap verhaal weet ik helaas uit eigen en meerdere ervaringen...gelukkig weten de meeste dierenartsen dat ook tegenwoordig.

Bij mij gaan ze altijd aan het gas !! (goh klinkt wel aardig )

Bij een goede anesthesie hoort laag doseren en waar nodig bijtitreren. Iedereen die goede anesthesie geeft weet dat. Als er problemen ontstaan kun je je afvragen aan wie het dan ligt .

Angelique. schreef:

Tiny schreef:
Wat ik begrepen heb is dat het altijd een gasnarcose moet zijn en niet op het gewicht gedoseerd.

Nee een "gewone" narcose kan ook maar moet nooit op gewicht gegeven worden (bij spuiten kan altijd indien nodig) een husky heeft veel minder nodig en nee dit is geen broodje aap verhaal weet ik helaas uit eigen en meerdere ervaringen...gelukkig weten de meeste dierenartsen dat ook tegenwoordig.

Bij mij gaan ze altijd aan het gas !! (goh klinkt wel aardig )

hahaha muts!
Ik heb opgelet Zie je dat ik altijd naar je luister

Bij een goede anesthesie hoort laag doseren en waar nodig bijtitreren. Iedereen die goede anesthesie geeft weet dat. Als er problemen ontstaan kun je je afvragen aan wie het dan ligt .

Tiny schreef:

Angelique. schreef:

Tiny schreef:
Wat ik begrepen heb is dat het altijd een gasnarcose moet zijn en niet op het gewicht gedoseerd.

Nee een "gewone" narcose kan ook maar moet nooit op gewicht gegeven worden (bij spuiten kan altijd indien nodig) een husky heeft veel minder nodig en nee dit is geen broodje aap verhaal weet ik helaas uit eigen en meerdere ervaringen...gelukkig weten de meeste dierenartsen dat ook tegenwoordig.

Bij mij gaan ze altijd aan het gas !! (goh klinkt wel aardig )

hahaha muts!
Ik heb opgelet Zie je dat ik altijd naar je luister

Je bent goehoed !

Kita schreef:Zijn er meer mensen die hun teef bewust niet hebben laten steriliseren?

Wat een kromme redenatie

Ik heb mijn teven niet laten steriliseren. Niet bewust, gewoon omdat het niet nodig was. En waarom zou ik in ze laten snijden als het niet nodig is???

Ik heb mijn teef laten helpen toen ze een jaar was, na de tweede loopsheid. Eigenlijk grotendeels op advies van de DA. Eerste hond, leek logisch verhaal. Achteraf spijt als haren op mijn hoofd. Naast het feit dat ze al vrij snel na de castratie incontinent werd heb ik het gevoel dat ze in haar geestelijke ontwikkeling is gestopt. Heb dus een puber van bij bijna 7 jaar oud. Op het gênante af onderdanig naar andere honden en een stuiterbal met onwijs bord voor der kop.

Ik vind mijn hond super lief enzo. Maar ik laat in een volgende hond niet snijden zonder heel goede reden.


Verzonden vanaf mijn iPad met behulp van Tapatalk

Ik ben het met jullie eens waarom snijden in een gezonde hond? Mijn reu is wel jong gecastreerd omdat ik het niet handig vond met twee intacte teefjes in huis. Maar daar heb ik achteraf ook spijt van. Een volgende keer zou ik het anders aanpakken.