Het HondenForum

Het gaat niet over Mister, die loopt gerust nog 10 km per keer . Het gaat over de Greyhound van 15jr waar al een topic over loopt (Greyhound van 15 jaar in asiel). Ik maak even een eigen topic omdat ik er een specifieke vraag over heb die ik nu dus ook in de titel kan zetten.

Ik overweeg/overwoog om dat hondje een plek te geven, maar ofwel ik heb de eerste keren niet goed gelezen, ofwel er is tekst bijgeplaatst. Hoe dan ook, ik twijfel erg door haar fysieke gesteldheid (overigens moet man het er ook nog mee eens zijn, maar ik wil ook even met jullie sparren).

Het gaat dus om een 15-jarig Greyhound teefje die in het asiel zit (klik). Zou bij katten en honden kunnen en zoekt een rustig plekje, dus tot zover prima.
Dan nu mijn twijfels: die gaan over haar fysieke gesteldheid en of je een hond in die toestand nog moet verslepen of überhaupt nog in leven moet houden. Dit is de tekst:

Asiel schreef:We zoeken voor haar een rustig huisje zonder (drukke) kinderen of jonge huisdieren. Bij mensen die veel thuis zijn en dichtbij het bos wonen aangezien ze slecht ter been is, ook mee met de auto is voor haar wat veel... 5 min lopen per keer is al genoeg maar ze moet wel een aantal keer per dag eruit om te plassen. Ook moet ze regelmatig uit haar mandje geholpen worden, als ze eenmaal staat en op gang is loopt ze nog best wel redelijk.

Overigens, over dat autorijden: dat vind ik an sich helemaal geen probleem, maar jeetje, als mee met de auto al 'wat veel' is ?
Verder twijfel ik een beetje over de combinatie met Lais: die is nogal lomp dus of dat dan zo'n verstandige combi is met een hond die 'nog best wel redelijk loopt' áls ze eenmaal op gang is... Aan de andere kant, we hebben ook katten en die moet Lais ook met rust laten, dus dat zou ze met dit hondje ook kunnen.

Wat zijn jullie gedachten?

Ik vond dat ook nogal 'rot' om te lezen. Aan de ene kant snap ik dat als je die hond al 15 jaar hebt je dat met alle liefde doet want je wilt je maatje niet kwijt die je al zo lang hebt.
Maar om zo'n hondje dan in een nieuw huis te zetten waar ze moet wennen, door vreemde mensen uit de mand getild moet worden om dan nog een beetje te kunnen lopen binnen en buiten.

Ik weet niet. Klinkt misschien cru hoor maar ik vraag me echt af of dat hondje dat allemaal nog wel wil.

Ze is al geplaatst dus je overwegingen zijn niet meer nodig

Feather__ schreef:Ik vond dat ook nogal 'rot' om te lezen. Aan de ene kant snap ik dat als je die hond al 15 jaar hebt je dat met alle liefde doet want je wilt je maatje niet kwijt die je al zo lang hebt.
Maar om zo'n hondje dan in een nieuw huis te zetten waar ze moet wennen, door vreemde mensen uit de mand getild moet worden om dan nog een beetje te kunnen lopen binnen en buiten.

Ik weet niet. Klinkt misschien cru hoor maar ik vraag me echt af of dat hondje dat allemaal nog wel wil.

Tja dat ligt echt aan de hond zelf.
Alma en ik hebben tweemaal een heel oud hondje geplaatst en beide keren is dat prima verlopen en hebben ze nog een leuke tijd gehad.

Tineke schreef: Tja dat ligt echt aan de hond zelf.
Alma en ik hebben tweemaal een heel oud hondje geplaatst en beide keren is dat prima verlopen en hebben ze nog een leuke tijd gehad.

Dat snap ik wel dat het aan de hond ligt. Maar dat ze niet uit d'r mand komt is toch wel erg (denk ik?). Ik heb geen oude hond, ja 11 maar die loopt nog goed en springt en is vrolijk. Maar het lijkt me toch dat een hond het niet fijn vind dat ze zelf niet op kan staan uit een mand?

Tineke schreef:Ze is al geplaatst dus je overwegingen zijn niet meer nodig

Ja, ik zie het, Fabiola wees me er in het andere topic op dat er nu staat 'ik heb baas' (eerder deze dag stond het er nog niet), maar toen was ik dit topic al aan het aanmaken. Nouja, dan is het nu een theorestische kwestie geworden . Hopelijk wordt er niet telang met het beestje gezeuld.

Feather__ schreef:

Tineke schreef: Tja dat ligt echt aan de hond zelf.
Alma en ik hebben tweemaal een heel oud hondje geplaatst en beide keren is dat prima verlopen en hebben ze nog een leuke tijd gehad.

Dat snap ik wel dat het aan de hond ligt. Maar dat ze niet uit d'r mand komt is toch wel erg (denk ik?). Ik heb geen oude hond, ja 11 maar die loopt nog goed en springt en is vrolijk. Maar het lijkt me toch dat een hond het niet fijn vind dat ze zelf niet op kan staan uit een mand?

Ik denk dat je zoiets niet kan beoordelen op basis van een paar zinnetjes.
Misschien moet ze even een startje hebben en gaat het daarna beter en heeft ze daar zelf totaal geen moeite mee.
Het hangt wmb dus af van meerdere factoren waarbij hoe de hond iets vind of beleeft prioriteit is, niet wat andere daarvan vinden.

Een vriendin van mij heeft ook een inmiddels al wat oudere hond die slecht ter been is maar nog enorm veel plezier heeft.
Je wilt niet weten hoe vaak mensen hun mening aan haar menen te moeten mededelen over dat slechte lopen

Voor Bowie was autorijden (ik denk toch door het in evenwicht moeten blijven) de laatste 2,3 jaar al teveel. Terwijl lopen nog redelijk ging tot op het laatst.

Niet meer op kunnen staan zonder hulp, is voor mij een harde grens. Dan houdt het op.

Oh, dat doe ik sowieso niet. Mijn moeders hond heeft artrose in d'r heupen en die loopt ook wel eens mank als d'r medicijnen aan het einde zitten. Dan maken mensen inderdaad ook opmerkingen. Alsof we zelf niet zien/weten dat ze mank loopt :/

Zamunda schreef:

Tineke schreef:Ze is al geplaatst dus je overwegingen zijn niet meer nodig

Ja, ik zie het, Fabiola wees me er in het andere topic op dat er nu staat 'ik heb baas' (eerder deze dag stond het er nog niet), maar toen was ik dit topic al aan het aanmaken. Nouja, dan is het nu een theorestische kwestie geworden . Hopelijk wordt er niet telang met het beestje gezeuld.

Wel heel erg lief dat je het had willen doen Zamunda.

alinelaila schreef:Hmm, die tekst stond er eerst niet bij inderdaad.

Ik heb ook overwogen haar in huis te nemen, maar toen las ik op dierenasiels.com dat ze een huisje zonder jonge dieren zocht (dat stond er op ikzoekbaas toen nog niet bij). Tja, dan kan het hier al niet, al weet ik zeker dat ik mijn dieren heel goed duidelijk zou kunnen maken haar met rust te laten.
Ik heb het idee dat er een aantal keer tekst is bijgeplaatst.

Maargoed, het is fijn dat ze een huisje heeft gevonden en ik hoop dat ze nog een tijdje op een dierwaardige manier mee kan.
Ik weet niet of ik dat zou kunnen, ik denk dat het voor mij al vrij rap op zou houden als een dier niet zelf uit z'n mandje kan opstaan.

Ik denk dat dat bij mij ook het geval zou zijn.

Je moet zo'n hond natuurlijk wel eerstzien om te kunnen bekijken hoe dat moeilijke opstaan in zijn werk gaat.

Verdrietig is het wel om op je 15e nog in een asiel terecht te komen als hond
Tenminste ..................... voor mijn gevoel.
Misschien vond ze het zelf wel prima

In ieder geval mooi dat ze een mandje lijkt te hebben gevonden

Tja ik vind het moeilijk. Zou je jouw eigen hond ook laten inslapen op dit punt?
Ik vind het allemaal een twijfelgeval en moeilijk te beoordelen vanaf een schermpje.

Het lijkt wel een hype de laatste tijd oude dieren in een asiel plaatsen.Ik kreeg een mailtje dat hier in het plaatselijke asiel een golden van 11 gedropt is waar niks aan mankeert.Kan er bij mijn pet niet bij.En dat is niet de enigste die ik van de week voorbij zag komen

beatje schreef:Het lijkt wel een hype de laatste tijd oude dieren in een asiel plaatsen.Ik kreeg een mailtje dat hier in het plaatselijke asiel een golden van 11 gedropt is waar niks aan mankeert.Kan er bij mijn pet niet bij.En dat is niet de enigste die ik van de week voorbij zag komen

Dan zal je toch eerst de reden moeten weten.

Overlijden van de baas is ook een reden bijvoorbeeld.
Niet iedereen in de familie wil onverwacht (en misschien ook ongevraagd) een hond overnemen in zo'n geval.

nathalie schreef:Voor Bowie was autorijden (ik denk toch door het in evenwicht moeten blijven) de laatste 2,3 jaar al teveel. Terwijl lopen nog redelijk ging tot op het laatst.

Niet meer op kunnen staan zonder hulp, is voor mij een harde grens. Dan houdt het op.

Goh, ik sta daar toch wel van te kijken. Dat is ook gekleurd door mijn eigen ervaring natuurlijk. Als ik namelijk naar Mister kijk, die moeite heeft met zijn achterhand, dan gaat hij gewoon zitten in de auto en met een vloeiende rijstijl gaat het prima. Ik vind het dan ook best moeilijk om me voor te stellen.

Enerzijds klinkt het alsof die hond een beetje op is. Maar dat kun je zo niet beoordelen. Je kent die hond namelijk niet. Je weet ook niet hoeveel mentale veerkracht die hond heeft, want dat verschilt altijd per individu.

Niets beslissen. Gewoon eerst kijken en dan oordelen.

Ik gun elke hond een kans.
Maar mijn eigen Bobbes kennende, denk ik dat ze nog beter af zou zijn als ze geëuthanaseerd zou worden ipv herplaatst. Maar Sokkie zou het weer wel af kunnen.

Cleva schreef:

ranetje schreef: Niet iedereen in de familie wil onverwacht (en misschien ook ongevraagd) een hond overnemen in zo'n geval.

Dat bepaalt iedereen voor zich maar ik vind dat heel, héél erg raar.
Ik zou het een zegen vinden. Echt een verzachting van het verlies. En er dan ook nog zo makkelijk met een ouwe taart die niets hoeft vanaf komen.

Ik zou er geen probleem mee hebben, maar niet iedereen is het zelfde.

Als iemand gewoon helemaal geen hond wil dan is ook een oude hond als deze niet gewenst.
Nu komt ze nog op een plek waar ze wel gewenst is.

Cleva schreef:

ranetje schreef: Als iemand gewoon helemaal geen hond wil dan is ook een oude hond als deze niet gewenst..

Mensen moeten niet de godganselijke dag zoveel lopen te willen.
Verwende kinderen zijn erg maar verwende volwassenen zijn het kwadraat er van.

Als je broer, opa of nicht sneuvelt met achterlating van een geliefde hond en je gaat je neus op staan trekken omdat iemand het beestje moet huisvesten en je daar geen goddelijke zín in hebt vind ik je oprecht reuze afwijkend.

Het mag hoor, met je McDonaldsmenuleventje, maar ik word heel erg moe van dat gewilikwel/niet de hele dag. Overigens net zo moe als van mensen die "een reis naar Azië en Nieuw-Zeeland" op hun bukketlisjt hebben want dat is het zelfde fenomeen. En daarna dan binnen drie minuten in een burgerkut op een plastic wit bankstel in Lelystad veranderen. En dan ineens breien "ontdekken". Gut kind, wat ben je toch avontuurlijk!
Dat gewil. Dat zogenaamd belangrijke gedoe. Dat doen alsof drie maanden een ouwe hond verzorgen een leven maakt of breekt.

Maar goed, ik heb een rothekel aan mensen, dat zal er ook wel mee te maken hebben.

Zo zullen wij de hele beestenboel van mijn schoonouders krijgen wanneer ze komen te overlijden. Vriend is enig kind, dan krijg je dat. En dan ben je zomaar een papegaai, 4 katten en een aftands buldogje rijker.
Ik hoop dat ze nog heel lang blijven leven. Dan ben ik maar een rotmens

Cleva schreef:

ranetje schreef: Als iemand gewoon helemaal geen hond wil dan is ook een oude hond als deze niet gewenst..

Mensen moeten niet de godganselijke dag zoveel lopen te willen.
Verwende kinderen zijn erg maar verwende volwassenen zijn het kwadraat er van.

Als je broer, opa of nicht sneuvelt met achterlating van een geliefde hond en je gaat je neus op staan trekken omdat iemand het beestje moet huisvesten en je daar geen goddelijke zín in hebt vind ik je oprecht reuze afwijkend.

Het mag hoor, met je McDonaldsmenuleventje, maar ik word heel erg moe van dat gewilikwel/niet de hele dag. Overigens net zo moe als van mensen die "een reis naar Azië en Nieuw-Zeeland" op hun bukketlisjt hebben want dat is het zelfde fenomeen. En daarna dan binnen drie minuten in een burgerkut op een plastic wit bankstel in Lelystad veranderen. En dan ineens breien "ontdekken". Gut kind, wat ben je toch avontuurlijk!
Dat gewil. Dat zogenaamd belangrijke gedoe. Dat doen alsof drie maanden een ouwe hond verzorgen een leven maakt of breekt.

Maar goed, ik heb een rothekel aan mensen, dat zal er ook wel mee te maken hebben.

Jij blijkt dus ook een verborgen bukkerlijst te hebben.

Cleva schreef:

ranetje schreef: Als iemand gewoon helemaal geen hond wil dan is ook een oude hond als deze niet gewenst..

Mensen moeten niet de godganselijke dag zoveel lopen te willen.
Verwende kinderen zijn erg maar verwende volwassenen zijn het kwadraat er van.

Als je broer, opa of nicht sneuvelt met achterlating van een geliefde hond en je gaat je neus op staan trekken omdat iemand het beestje moet huisvesten en je daar geen goddelijke zín in hebt vind ik je oprecht reuze afwijkend.

Het mag hoor, met je McDonaldsmenuleventje, maar ik word heel erg moe van dat gewilikwel/niet de hele dag. Overigens net zo moe als van mensen die "een reis naar Azië en Nieuw-Zeeland" op hun bukketlisjt hebben want dat is het zelfde fenomeen. En daarna dan binnen drie minuten in een burgerkut op een plastic wit bankstel in Lelystad veranderen. En dan ineens breien "ontdekken". Gut kind, wat ben je toch avontuurlijk!
Dat gewil. Dat zogenaamd belangrijke gedoe. Dat doen alsof drie maanden een ouwe hond verzorgen een leven maakt of breekt.

Maar goed, ik heb een rothekel aan mensen, dat zal er ook wel mee te maken hebben.

Ik zie ook niks in dat type mensen, maar de hond is beter af bij iemand die haar wel wil

Cleva schreef:
Mensen moeten niet de godganselijke dag zoveel lopen te willen.
Verwende kinderen zijn erg maar verwende volwassenen zijn het kwadraat er van.

Als je broer, opa of nicht sneuvelt met achterlating van een geliefde hond en je gaat je neus op staan trekken omdat iemand het beestje moet huisvesten en je daar geen goddelijke zín in hebt vind ik je oprecht reuze afwijkend.

Het mag hoor, met je McDonaldsmenuleventje, maar ik word heel erg moe van dat gewilikwel/niet de hele dag. Overigens net zo moe als van mensen die "een reis naar Azië en Nieuw-Zeeland" op hun bukketlisjt hebben want dat is het zelfde fenomeen. En daarna dan binnen drie minuten in een burgerkut op een plastic wit bankstel in Lelystad veranderen. En dan ineens breien "ontdekken". Gut kind, wat ben je toch avontuurlijk!
Dat gewil. Dat zogenaamd belangrijke gedoe. Dat doen alsof drie maanden een ouwe hond verzorgen een leven maakt of breekt.

Maar goed, ik heb een rothekel aan mensen, dat zal er ook wel mee te maken hebben.

Ik ben het nooit eerder zó eens met je geweest!

Maar het zit hem ook een beetje in de opvoeding. Als kinderen al niet rekening hoeven houden met anderen en vooral bezig mogen zijn met wat ze zelf willen, waarom zouden ze dan veranderen als ze volwassen zijn? Ook wordt nee niet meer geaccepteerd en moet alles kunnen.

Maar niet zich afvragen wat een ander gewild zou hebben, wat belangrijk zou zijn geweest. Zoals de overledene, wat die belangrijk vond.

Mijn dierenarts zat een keer met een hond van een oude man die naar het verzorgingstehuis was gebracht. Hond moest zolang naar pension. Hij had VIER!! kinderen. Geen kon het hondje opvangen. Het moest ingeslapen worden. Ik kan daar gewoon niet bij. Dat beestje was op leeftijd. Dat efkes tijd nog..... Had hun ouwe pa gezelschap gehouden. Het is ook zo koud en liefdeloos!

iones schreef:

Cleva schreef:
Mensen moeten niet de godganselijke dag zoveel lopen te willen.
Verwende kinderen zijn erg maar verwende volwassenen zijn het kwadraat er van.

Als je broer, opa of nicht sneuvelt met achterlating van een geliefde hond en je gaat je neus op staan trekken omdat iemand het beestje moet huisvesten en je daar geen goddelijke zín in hebt vind ik je oprecht reuze afwijkend.

Het mag hoor, met je McDonaldsmenuleventje, maar ik word heel erg moe van dat gewilikwel/niet de hele dag. Overigens net zo moe als van mensen die "een reis naar Azië en Nieuw-Zeeland" op hun bukketlisjt hebben want dat is het zelfde fenomeen. En daarna dan binnen drie minuten in een burgerkut op een plastic wit bankstel in Lelystad veranderen. En dan ineens breien "ontdekken". Gut kind, wat ben je toch avontuurlijk!
Dat gewil. Dat zogenaamd belangrijke gedoe. Dat doen alsof drie maanden een ouwe hond verzorgen een leven maakt of breekt.

Maar goed, ik heb een rothekel aan mensen, dat zal er ook wel mee te maken hebben.

Ik ben het nooit eerder zó eens met je geweest!

Maar het zit hem ook een beetje in de opvoeding. Als kinderen al niet rekening hoeven houden met anderen en vooral bezig mogen zijn met wat ze zelf willen, waarom zouden ze dan veranderen als ze volwassen zijn? Ook wordt nee niet meer geaccepteerd en moet alles kunnen.

Maar niet zich afvragen wat een ander gewild zou hebben, wat belangrijk zou zijn geweest. Zoals de overledene, wat die belangrijk vond.

Mijn dierenarts zat een keer met een hond van een oude man die naar het verzorgingstehuis was gebracht. Hond moest zolang naar pension. Hij had VIER!! kinderen. Geen kon het hondje opvangen. Het moest ingeslapen worden. Ik kan daar gewoon niet bij. Dat beestje was op leeftijd. Dat efkes tijd nog..... Had hun ouwe pa gezelschap gehouden. Het is ook zo koud en liefdeloos!

Moet ook maar net kunnen en lukken natuurlijk.
En wat moet zo'n oudje bij iemand die hem eigenlijk niet wil , ook een beetje liefdeloos gebeuren op zijn oude dag als niet gewenst maar omdat het moet.
Dat is ook koud en liefdeloos. Dan maar een spuitje , je gaat ook niet lopen leuren met zo'n oud gebakkie.

Het moet maar kunnen, meestal is een hond gecastreerd, ik hoef hier geen castraat tussen te zetten.

Vraag me sowieso af of ik er nog wel een andere hond tussen kan zetten.

Vroeger wel, maar mijn meiden zijn ondertussen wel veranderd. Beetje teveel verwend.

Als mijn ouders hun hondje nog hadden gehad toen ze overleden had ik haar ook wel willen nemen, maar of dat goed zou gaan met mijn meiden ik weet het niet, nou was dat Teckeltje best wel een pittig ding dus misschien had ze het wel gered tussen mijn meiden.