Erg veel drinken maar kerngezond
Geplaatst: 12 feb 2015 20:20
Hey hey,
Mijn hond Rakker begint de middelbare leeftijd van 16 te benaderen (half Maltheser, half Fox).
Bij koud weer loopt meneer wat strammer, hij ziet en hoort wat minder en als wij rechtdoor gaan dan slaat Rakker gewoon heel parmantig linksaf (een keer of drie per wandeling), maar al met al is hij gezond als een vis in het water.
Alleen hij drinkt veel. Heel veel, wat dan weer als gevolg heeft dat meneer iedere paar uur even naar buiten moet om te plassen.
De afgelopen jaren heeft Rakker last gehad van een blaasontsteking en een stuk of drie een urinewegen-infecties. Dit laatste kwam ik op het spoor (met hulp van enkele leden van dit forum) doordat hij veel dronk en als gevolg daarvan onzindelijk was.
Vier maanden terug had Rakker voor het laatst een urinewegen-infectie en daarvoor heeft hij toen een antibioticumkuur voorgeschreven gekregen wat leek te helpen.
Sinds twee maanden is het vele drinken weer terug, dus ben ik vandaag weer met hem naar de dierenarts gegaan.
Naast het feit dat het ongeconcentreerd uit diens blaas kwam (als gevolg van het vele drinken) geeft een uitstrijk van Rakkers urine geen enkele reden tot zorg.
Er is geen bloed of sporen van eiwit in zijn urine te vinden en de zuurtegraad van zijn urine is goed. Ook het afgenomen bloed geeft geen enkele reden tot zorg, aldus de DA; de nieren zijn perfect in orde.
Er is dus geen enkele medische reden - volgens DA waarom Rakker zoveel zou moeten drinken, anders dan een psycho-chemische.
Ik zou Rakker op restrictie kunnen zetten, zegt DA. Echter Rakker is alleen nogal volhardend. Ik weet nu al dat hij door de kamer blijft lopen en de waterbak blijft verschuiven zolang er geen water in is.
Natuurlijk ben ik ontzettend blij met het bericht dat Rakkers nieren tiptop in orde zijn (daar was ik stiekem bang voor), maar feit blijft dat Rakker enorm veel drinkt en feit blijft ook dat diezelfde DA-praktijk na de blaasontsteking en voor het ontdekken van de eerste urinewegen-infectie de uitstrijk van Rakker's urine "maagdelijk" noemde maar dat bij een second opinion bij een andere DA een E. coli bacterie in zijn urine werd gevonden. Met dit in mijn achterhoofd informeerde ik hiernaar, maar de DA wees deze mogelijkheid van de hand, aangezien er volgens haar geen enkele aanwijzing voor te vinden zou zijn.
Wat te doen nu?
Weer voor een second opinion gaan?
Hond op restrictie zetten, wat ik dan ook zo niet-leuk voor hem vind?
Iets anders?
Mijn hond Rakker begint de middelbare leeftijd van 16 te benaderen (half Maltheser, half Fox).
Bij koud weer loopt meneer wat strammer, hij ziet en hoort wat minder en als wij rechtdoor gaan dan slaat Rakker gewoon heel parmantig linksaf (een keer of drie per wandeling), maar al met al is hij gezond als een vis in het water.
Alleen hij drinkt veel. Heel veel, wat dan weer als gevolg heeft dat meneer iedere paar uur even naar buiten moet om te plassen.
De afgelopen jaren heeft Rakker last gehad van een blaasontsteking en een stuk of drie een urinewegen-infecties. Dit laatste kwam ik op het spoor (met hulp van enkele leden van dit forum) doordat hij veel dronk en als gevolg daarvan onzindelijk was.
Vier maanden terug had Rakker voor het laatst een urinewegen-infectie en daarvoor heeft hij toen een antibioticumkuur voorgeschreven gekregen wat leek te helpen.
Sinds twee maanden is het vele drinken weer terug, dus ben ik vandaag weer met hem naar de dierenarts gegaan.
Naast het feit dat het ongeconcentreerd uit diens blaas kwam (als gevolg van het vele drinken) geeft een uitstrijk van Rakkers urine geen enkele reden tot zorg.
Er is geen bloed of sporen van eiwit in zijn urine te vinden en de zuurtegraad van zijn urine is goed. Ook het afgenomen bloed geeft geen enkele reden tot zorg, aldus de DA; de nieren zijn perfect in orde.
Er is dus geen enkele medische reden - volgens DA waarom Rakker zoveel zou moeten drinken, anders dan een psycho-chemische.
Ik zou Rakker op restrictie kunnen zetten, zegt DA. Echter Rakker is alleen nogal volhardend. Ik weet nu al dat hij door de kamer blijft lopen en de waterbak blijft verschuiven zolang er geen water in is.
Natuurlijk ben ik ontzettend blij met het bericht dat Rakkers nieren tiptop in orde zijn (daar was ik stiekem bang voor), maar feit blijft dat Rakker enorm veel drinkt en feit blijft ook dat diezelfde DA-praktijk na de blaasontsteking en voor het ontdekken van de eerste urinewegen-infectie de uitstrijk van Rakker's urine "maagdelijk" noemde maar dat bij een second opinion bij een andere DA een E. coli bacterie in zijn urine werd gevonden. Met dit in mijn achterhoofd informeerde ik hiernaar, maar de DA wees deze mogelijkheid van de hand, aangezien er volgens haar geen enkele aanwijzing voor te vinden zou zijn.
Wat te doen nu?
Weer voor een second opinion gaan?
Hond op restrictie zetten, wat ik dan ook zo niet-leuk voor hem vind?
Iets anders?