Het HondenForum

Ik heb eigenlijk nooit een oude hond gehad. Geen sukkeltje. Toen we Saar vorig jaar lieten inslapen was ze 13 jaar en 3 maanden, en het was goed dat we haar lieten inslapen op dat moment, maar ze was beslist nog geen sukkeltje.

En nu is Miep "liever lui dan moe" inmiddels 12,5. En die schroomt er niet voor om in huis te plassen als ze moet. Heeft ze altijd gehad hoor, ook buiten. "Als ik moet dan moet ik gewoon!".
Vandaag ben ik vrij, sinds maanden weer eens een dagje. Ik ben aan het tutten, heen en weer aan het lopen. Vanochtend boodschappen gedaan en het ding hoorde me niet eens thuiskomen. Maar lekker laten slapen.
En net werd ze ineens wakker. Kreun, steun. Blij dat ze mijn stem hoorde, klauterde van haar vetbedje af en wilde even lekker in de kamer piesen. "Neeeee Miep, kom! Naar buiten!"
Oké, jezus, als jij dat graag wil ga ik wel even naar buiten. Plasje doen in de tuin, en ik gewoon weer net als bij een pup heel enthousiast doen. Het is zo'n blij ei. En heerlijk ding

Leuk marion ,Rio is ook al zo'n heer op leeftijd en geniet van de bijbehorende privileges en we merken nu echt wel dat hij een dagje ouder word.
Alleen plassen doet hij nog steeds wel buiten , al wordt om hem naar buiten te krijgen voor het laatste rondje een steeds zwaardere klus omdat hij dan vaak echt geen zin meer heeft.
Vaak gaat hij apart van de andere , doet dan ook 1 grote plas en wil weer naar binnen

Sterre is 14 jaar en plast altijd buiten. Maar we vinden wel regelmatig een drolletje in haar mand. Valt er kennelijk gewoon uit want ze heeft het zelf niet door.

basil schreef:Het is zo'n heerlijk ding Eerst zorgde Saar voor haar en nu mag jij het gewoon doen. Druk maken doet ze zich niet. Past niet in haar hoofdje

Haha, nee past inderdaad niet. Word je moe van.
En waarom zou je jezelf moe maken met nadenken, als je dat ook aan een ander kunt overlaten? Ohhhh, het is zo'n ding!

Ach wat een lieverd. Herken er veel van Flame in, ook ruim 12,5. Slapen is de belangrijkste bezigheid en als de baasjes je mee vragen voor een wandeling moet dat vooral steunend en kreunend. . De schat. En extra genieten als er ineens wel een spelbuiging uit komt, of een galopje.

agosh...

flaneloba schreef:Ach wat een lieverd. Herken er veel van Flame in, ook ruim 12,5. Slapen is de belangrijkste bezigheid en als de baasjes je mee vragen voor een wandeling moet dat vooral steunend en kreunend. . De schat. En extra genieten als er ineens wel een spelbuiging uit komt, of een galopje.

Dat galopje is er elke dag nog hoor. 's Ochtends bij de poezenmeneer blaft ze met 2 voorpootjes van de grond de longen uit haar lijf. En als je roept "Moeperdepoep, hoera!", dan huppelt ze in drafje naar je toe. En als ze gewoon saai mee moet hobbelen, dan sjokt ze achter je aan en moet je haar aansporen.

Nou ja, het is gewoon een lekker ding en ze moet nog een paar jaar mee

Heerlijk meiske is ze toch
Geniet je longen uit je lijf van d'r met een dikke knuffel voor madam!

Angeniet schreef:Heerlijk meiske is ze toch
Geniet je longen uit je lijf van d'r met een dikke knuffel voor madam!

Nou ja, het is tegenwoordig wel een verwend prinsesje hoor. Vanaf het moment dat Saar dood was, vond ze dat zij het alleenrecht op de aandacht had. Zo dik als ze met Saar was, zo groots is ze nu. Nou ja, dat mag ook hoor. Maar het gezegde prinsesje op de erwt snap ik nu helemaal

Zo is het Marion, lekker genieten van je bejaarde dame

Nanna schreef:Fijn dat ze het zo goed doet.
Want ik weet wel dat je best bezorgd was over hoe ze het na Saar's verscheiden zou gaan redden.

Klopt, was ik ook heel bang voor. Totaal onnodig. Want opportunistische Miep nam gelijk haar kans waar.
Zo. En nu ben ik het enige prinsesje

Mijn Tut houdt het ook niet meer op.
Er is een achterdeur met een luik. Dat ze altijd naar buiten kan.
Maar ze snapt het niet meer.

*Ellen* schreef:Mijn Tut houdt het ook niet meer op.
Er is een achterdeur met een luik. Dat ze altijd naar buiten kan.
Maar ze snapt het niet meer.

Miep snapt het allemaal nog wel hoor, maar het is gewoon een schlau-kipf. We hebben vandaag beiden gewerkt, en ik heb het ding de hemel in geprezen dat ze het binnen droog heeft gehouden. Wel gelijk de buitendeur open gedaan, en ze heeft ook buiten gepiest. Knap kind!

En net gaat Pieter met haar lopen, en komt even terug naar binnen om te vertellen dat ze gelijk een plas heeft gedaan op de oprit. En daar keek ze bij zo van "ok, goed zo? Mag ik nu weer naar binnen?"