Het HondenForum

Vanmorgen heb ik me aangemeld en graag zou ik bij deze gebruik willen maken van jullie ervaring.

Ik zou graag jullie mening eens horen over wat er aan de hand kan zijn met onze westie Sara. Ze is 8 1/2 jaar en we wandelen veel met haar. In het weekend meestal in het bos, minimaal ruim een uur stevig doorstappen. Ze loopt dan aan de flexiriem. Dit gaat prima en ik zie geen bijzonderheden.
Door de week lopen we 's avonds vaak door het dorp, ook meestal minimaal een uur. Hierbij loopt ze aan de vaste riem en wordt er niet overal gesnuffeld maar loopt ze gewoon naast me. Dit deed ze ook altijd met veel plezier.

Maar de laatste tijd lijkt het of ze na een poosje lopen door het dorp aan de achterpootjes helemaal stijf wordt. Ze gaat dan langzamer lopen, krijgt ook een typisch loopje waarbij het lijkt of ook haar rug boven de achterpootjes wat raar mee schud. Bovendien laat ze haar staart hangen en haar koppie ook. Ze vindt het dan niet meer leuk. Ik kan me voorstellen dat ze in het bos afgeleidt is door alle geurtjes en zo en dat ze het dan niet zo laat merken. Als we in het dorp lopen moet ze gewoon meelopen, wat ze overigens ook altijd erg graag deed.

Op internet lees ik vaak van honden die juist na rust wat stijf zijn. Bij Sara is het dus net andersom.
Ze kreeg al een poosje glucosamine van Dog Mobility. Maar nu ben ik sinds afgelopen woensdag overgestapt op Primeval Gelatinaat.

Ook deed ik behendigheid met haar op wedstrijdniveau, maar door een blessure aan haar voorpootje trainen we nu alleen nog rustig en bepaalde hindernissen doen we niet meer. Ze heeft hier erg veel plezier in, maar afgelopen vrijdag zag ik aan het eind van de les tijdens het uitlopen weer haar rare loopje.

Hebben jullie misschien een idee wat dit zou kunnen zijn? Zou het met kou te maken kunnen hebben?

Het kan de kou zijn als ze artrose heeft. Misschien eens na laten kijken door een orthopeed?

Je zou ook een dierfysiotherapeut kunnen bezoeken, die hebben over het algemeen ook wel de ervaring om problemen in het skelet/spierstelsel op te sporen, al dan niet in combinatie met foto's van je dierenarts.

LongFields schreef:Je zou ook een dierfysiotherapeut kunnen bezoeken, die hebben over het algemeen ook wel de ervaring om problemen in het skelet/spierstelsel op te sporen, al dan niet in combinatie met foto's van je dierenarts.

Dat dus !

De dierenfysio had ik zelf ook al aan gedacht, maar ik wil eerst even afwachten wat de Primeval doet. Ik heb begrepen dat dit een week of 6 kan duren. Mocht dit geen verbetering geven dan misschien eerst foto's laten maken en dan naar de fysiotherapeut. Ik heb al even op internet gezocht en er zit er hier wel eentje in de buurt.
Wat ik alleen raar vind is dat ik alleen lees van honden die na rust wat stijf zijn, maar ik lees nergens van honden die tijdens een poosje bewegen stijf worden...

Mijn hondje met ED/artrose/slechte rug ging ook weleens manklopen tijdens het wandelen. Zo gek is dat niet hoor.

Valerie schreef:Mijn hondje met ED/artrose/slechte rug ging ook weleens manklopen tijdens het wandelen. Zo gek is dat niet hoor.

Even voor mijn informatie: wat is ED?

Elleboog Dysplasie.

LongFields schreef:Elleboog Dysplasie.

Oke, dank je!
Hoewel ik zelf het idee heb dat het wat hoger zit, sluit ik niets uit. Over een paar weken maar eens foto's laten maken en in de tussentijd lijkt het me goed om aangepast te bewegen. Rustig wandelen, evt een jasje aan tegen de kou 's avonds en hopen dat de Primeval gaat werken.
Mochten jullie verder nog tips en truuks hebben dan hoor ik dat graag!

Nee Heavy, haar voorpootje is inmiddels wel genezen (ze had bij een demonstratie behendigheid 2 teentjes gebroken waar ik pas later achter kwam ). Dit is volledig genezen maar ik wil niet dat ze dat pootje te zwaar belast. Dus springt ze niet meer de officiële hoogte, de A-schutting slaan we over e.d.
Het stijve zit echt aan de achterkant, van haar linkerheup over haar rug naar de rechterheup. Dat hele stuk ongeveer voor zover ik het kan beoordelen.

Ze kan dan heel goed heupdysplasie (HD) hebben. Tot je dit hebt uitgezocht zou ik echt even stoppen met behendigheid.

Valerie schreef:Ze kan dan heel goed heupdysplasie (HD) hebben. Tot je dit hebt uitgezocht zou ik echt even stoppen met behendigheid.

Toevallig heb ik het daar afgelopen vrijdagavond tijdens de training over gehad. Nu kwam onze instructrice met het idee om voor Sara een andere soort training te gaan bedenken. Ze noemde het iets van Fit and Fun of zo. Maar eens kijken wat ze gaat bedenken. Rust roest en dat moeten we ook niet hebben....

HD bij een Westie?
Ik zou eerder aan spondylose denken dan aan HD eigenlijk.

Op foto's is dat trouwens uitstekend te zien.
Als je twijfelt over wat te doen zou je eerst een foto kunnen laten maken.
Aan de hand daarvan kan je verder kijken wat je moet doen of laten.

ranetje schreef:Ik zou eerder aan spondylose denken dan aan HD eigenlijk.

Ik ook, eigenlijk. Ook hoe je haar manier van bewegen beschrijft doet me daar aan denken.
Ik zou een röntgenfoto van die rug willen, en totdat ik duidelijkheid had zou ik het behendigheid maar even overslaan.

Hoe intensief heeft ze gesport? Kan ze niet versleten zijn in de rug en achterhand? Ik zou sowieso per direct stoppen met sporten met dit Hondje. Pensioen en desnoods naar het asiel om een nieuwe hond te halen als je verknocht bent aan training en sport.

Ik denk nl dat je hondje heel erg veel pijn heeft want een terriertje dat pijn aangeeft tijdens een wandeling is normaal gesproken ook echt van haar stuk. Zolang je niet weet wat ze heeft moet je echt geen dingen zeggen als stilstaan geeft roest. Weet je wat door pijn en blessures heen bijten doet? Meer dan roest in elk geval.

laeken schreef: Zolang je niet weet wat ze heeft moet je echt geen dingen zeggen als stilstaan geeft roest. Weet je wat door pijn en blessures heen bijten doet? Meer dan roest in elk geval.

We hebben niet vreselijk intensief gesport en waren ook tijdens de wedstrijden verre van fanatiek. We deden mee voor de gezelligheid. En met rust roest bedoel ik alleen dat het mij beter lijkt dat ze in beweging blijft, blijven wandelen. Onze da zegt altijd dat ik haar met arendsogen bekijk. M.a.w. zodra ik maar het kleinste vermoeden heb dat er iets mis is dat let ik daar op. En Sara lijdt écht geen vreselijke pijnen hoor...

Onderstaande kwam ik tegen op internet:
De stadia van artrose en de symptomen
fase 1 - stijfheid (vaak moeilijk waarneembaar)
fase 2 - beperkte beweging als gevolg van pijn
fase 3 - ernstige bewegingsproblemen, vaak gepaard met ontsteking
fase 4 - ankylose (verstijving van het gewricht), heftige ontsteking, spierverslapping

Sara zit dus overduidelijk in fase 1.

lisa67 schreef:

laeken schreef: Zolang je niet weet wat ze heeft moet je echt geen dingen zeggen als stilstaan geeft roest. Weet je wat door pijn en blessures heen bijten doet? Meer dan roest in elk geval.

We hebben niet vreselijk intensief gesport en waren ook tijdens de wedstrijden verre van fanatiek. We deden mee voor de gezelligheid. En met rust roest bedoel ik alleen dat het mij beter lijkt dat ze in beweging blijft, blijven wandelen. Onze da zegt altijd dat ik haar met arendsogen bekijk. M.a.w. zodra ik maar het kleinste vermoeden heb dat er iets mis is dat let ik daar op. En Sara lijdt écht geen vreselijke pijnen hoor...

Onderstaande kwam ik tegen op internet:
De stadia van artrose en de symptomen
fase 1 - stijfheid (vaak moeilijk waarneembaar)
fase 2 - beperkte beweging als gevolg van pijn
fase 3 - ernstige bewegingsproblemen, vaak gepaard met ontsteking
fase 4 - ankylose (verstijving van het gewricht), heftige ontsteking, spierverslapping

Sara zit dus overduidelijk in fase 1.

Als dat het is ja!
Ik zou geeoon eens langs een arts gaan en laten onderzoeken, straks heeft ze wel iets echt kapot en dan loopt ze daar 6 weken mee omdat jij eerst een poedertje wil proberen en uitgaat van artrose

Lunatic schreef:

lisa67 schreef:

laeken schreef: Zolang je niet weet wat ze heeft moet je echt geen dingen zeggen als stilstaan geeft roest. Weet je wat door pijn en blessures heen bijten doet? Meer dan roest in elk geval.

We hebben niet vreselijk intensief gesport en waren ook tijdens de wedstrijden verre van fanatiek. We deden mee voor de gezelligheid. En met rust roest bedoel ik alleen dat het mij beter lijkt dat ze in beweging blijft, blijven wandelen. Onze da zegt altijd dat ik haar met arendsogen bekijk. M.a.w. zodra ik maar het kleinste vermoeden heb dat er iets mis is dat let ik daar op. En Sara lijdt écht geen vreselijke pijnen hoor...

Onderstaande kwam ik tegen op internet:
De stadia van artrose en de symptomen
fase 1 - stijfheid (vaak moeilijk waarneembaar)
fase 2 - beperkte beweging als gevolg van pijn
fase 3 - ernstige bewegingsproblemen, vaak gepaard met ontsteking
fase 4 - ankylose (verstijving van het gewricht), heftige ontsteking, spierverslapping

Sara zit dus overduidelijk in fase 1.

Als dat het is ja!
Ik zou gewoon eens langs een arts gaan en laten onderzoeken, straks heeft ze wel iets echt kapot en dan loopt ze daar 6 weken mee omdat jij eerst een poedertje wil proberen en uitgaat van artrose

Dat zou ik dus ook doen, ik zou het sneu vinden als je hondje straks ergere klachten krijgt of 6 weken pijn lijdt omdat jij een supplementje wil uitproberen voor je nader onderzoek wilt laten doen.

Ken je mensen met artrose? Vraag ze eens hoeveel pijn ze hebben. Ook schrijf je dat je hondje de kop laat hangen, de staart laat hangen en moeite heeft met normale wandelingen. Ik wil niet lullig doen maar een westie met de staart laag verrekt van de pijn. Ga gewoon snel naar de DA want ik heb het vermoeden dat er iets erg pijnlijks met je hondje is. Mijn hond met artrose had ook vreselijke pijnen en moest echt op pijnstillers om het leven dragelijker te maken. Mensen lijken te denken dat het maar gewoon artrose is terwijl dat iets heel erg naars is voor je hondje. Als het dat al is....

Om even met dit topic verder te gaan:

er zijn foto's gemaakt en daar is in hele lichte mate, maar dan ook bijna nog niet zichtbare artrose te zien. Te weinig om al met pijnstilling te beginnen. De laatste weken hebben we wat rustiger aan gedaan en het lijkt erop dat dat Sara heel goed doet.
Nu willen we over 2 weken een weekje naar de zee. Lekker langs het strand lopen en uitwaaien. Ik kan dan (alleen voor díe week) Rimadyl krijgen bij de da omdat ze de laatste keer dat we aan het strand waren niet makkelijk liep in dat zachte zand.

Maar ik lees op internet niet zulke fijne berichten over dit middel. Zou ik dat toch voor een week zonder problemen en uit voorzorg kunnen geven of zijn er "betere" pijnstillers? Het is dus maar voor een week en alleen indien nodig.

Voor een week zou ik me niet veel zorgen maken over Rimadyl
Maar er zijn pijnstillers die beter door de maag verdragen worden.
Previcox bijvoorbeeld

Zorg wel dat je hond niet te lang op het rulle zand blijft, maar loop zo veel mogelijk op het natte zand dat steviger is en minder zwaar.

ranetje schreef:Voor een week zou ik me niet veel zorgen maken over Rimadyl
Maar er zijn pijnstillers die beter door de maag verdragen worden.
Previcox bijvoorbeeld

Zorg wel dat je hond niet te lang op het rulle zand blijft, maar loop zo veel mogelijk op het natte zand dat steviger is en minder zwaar.

Dan ga ik de da toch maar vragen om Previcox. En inderdaad, vlak bij het water is het zand steviger. Daar liep ze vorige keer ook liever.
Traumeel ken ik niet. Is dat wel voor honden dan of is dat eigenlijk voor mensen bedoeld?

Heavy schreef:Hoe gaat het nu met haar?

Het gaat steeds beter. Ze krijgt nu sinds half januari Primeval Gelatinaat en dat begint nu te werken. Ze kan het lopen langer volhouden zonder dat haar achterhand stijf wordt en ze lijkt ook weer meer plezier aan het wandelen te hebben.
O ja, en ik geef haar ook om de dag een visolie capsule.

Ik hou haar heel goed in de gaten maar tot nu toe ben ik heel tevreden.

Voor een gewone wandeling heeft ze geen pijnstilling nodig. Maar als we echt een langere wandeling maken van een paar uur of langer dan krijgt ze 's morgens rimadyl en onderweg pakken we regelmatig een bankje. Tot nu toe gaat dit prima. En mocht ik merken dat ze toch op een gegeven moment sneller moe wordt of toch wat stijf wordt dan korten we de wandeling in. Het belangrijkste is dat ze met plezier en pijnvrij kan mee kan op wandelingen.

ik heb foto's van de heupen laten maken omdat daar voor mijn gevoel het probleem vandaan kwam.

lisa67 schreef:ik heb foto's van de heupen laten maken omdat daar voor mijn gevoel het probleem vandaan kwam.

En?
Ik zou ook een foto van de rug hebben laten maken denk ik.
Maar dat kan altijd nog als deze heupfoto goed scherp is.
Dan kan je de laatste lendewervel en het heiligbeen ook zien.

Ik snap niet zo goed hoe je aan de hand van de mate van artrose te zien op een foto kan bepalen hoeveel pijn er is. Ik heb ook artrose en herhaaldelijk wordt mij verteld dat foto's niets zeggen over pijn. Soms zelfs het tegendeel: Het beginstadium doet meer pijn dan daarna.
Natuurlijk moet je voorzichtig zijn met pijnstilling ivm de bijwerkingen. Maar een hond hoort gewoon geen chronische pijn te hebben als het even kan. Rymadil werkt ook ontstekingsremmend, een bijkomend, pijnlijk effect van artrose in een gewricht. Maar dan moet je het wel dagelijks geven.
Ik zou bij een hondje met pijnklachten na beweging geen moment twijfelen en een dagelijkse lage dosis rymadil gaan geven. Tenzij natuurlijk een pijnstilling/ontstekingsremmer op natuurlijke basis voldoende is en de hond volledig pijnvrij is, óók na/tijdens een langere wandeling. Merk je geen verschil kan je altijd nog stoppen. Honing is trouwens een uitstekende natuurlijke maagbeschermer.

pioenroos schreef:Ik snap niet zo goed hoe je aan de hand van de mate van artrose te zien op een foto kan bepalen hoeveel pijn er is. Ik heb ook artrose en herhaaldelijk wordt mij verteld dat foto's niets zeggen over pijn.Soms zelfs het tegendeel: Het beginstadium doet meer pijn dan daarna.
Natuurlijk moet je voorzichtig zijn met pijnstilling ivm de bijwerkingen. Maar een hond hoort gewoon geen chronische pijn te hebben als het even kan. Rymadil werkt ook ontstekingsremmend, een bijkomend, pijnlijk effect van artrose in een gewricht. Maar dan moet je het wel dagelijks geven.
Ik zou bij een hondje met pijnklachten na beweging geen moment twijfelen en een dagelijkse lage dosis rymadil gaan geven. Tenzij natuurlijk een pijnstilling/ontstekingsremmer op natuurlijke basis voldoende is en de hond volledig pijnvrij is, óók na/tijdens een langere wandeling. Merk je geen verschil kan je altijd nog stoppen. Honing is trouwens een uitstekende natuurlijke maagbeschermer.

Dat kan ook niet inderdaad. Je kunt een foto hebben met enorme artrose waarbij je denkt dat die hond zowat niet meer zal kunnen lopen, terwijl er een hond bij hoort die er niet veel pijn aan heeft en nog prima loopt. Daarnaast kun je een foto hebben met nauwelijks/niet waarneembare artrose waarbij een hoort hoort die verschrikkelijk veel pijn heeft en erg mankt.
Een foto is een diagnostisch hulpmiddel, maar je mag absoluut niet enkel op de foto afgaan. Het klinisch beeld (dus dat wat de hond laat zien) is vele malen belangrijker.

Heavy schreef:Het is een combinatie van foto en goed kijken naar je hond natuurlijk en zo te lezen doet ts dat ook

Precies, dat is wat ik doe. Heel goed kijken naar hoe Sara zich gedraagt. Dat vind ik minstens zo belangrijk dan wat er op de foto's te zien is. Ze heeft hele lichte artrose. Als ze daar nou toch veel pijn van zou hebben zou ze zeker dagelijks pijnstilling krijgen. Maar gelukkig heeft ze dat niet. Mocht het erger worden dan kan ik dat altijd nog doen.
Ik hou haar heel scherp in de gaten en merk daardoor elke verandering. Vandaar de keuze die ik gemaakt heb tot nu toe.