Het HondenForum

Zoals sommigen weten neem ik geregeld Aki een dagdeel mee,dan gaat ie mee op de wandeling en hou ik hem tot de lunch bij me om hem daarna weer thuis te droppen.
Zo ook van de week, het was tijd om weer naar zijn eigen huis te gaan en dus waren we onderweg naar de auto.
Op ons pad kwamen we de veel te dikke lab-kruising(met iets van bulldog) tegen die niet zo vriendelijk is tegen andere honden,samen met zijn kinderbaasje van 11 die waarschijnlijk lichter is dan de lab.
Ik loop direct met Aki richting de straat zodat ik aan de andere kant van mijn auto terecht kom en hij met zijn hond door kan lopen.
Maar ja Buddy verzet geen stap meer als er andere honden in beeld komen en dus krijgt hij hem niet meer weg.......
Ik moest door dus gooi de achterklep open en zet Aki in de auto.
Komt die rotzak gewoon met zijn dikke lijf even buurten bij Aki in de auto
Ik duw het dikke mormel weg bij mijn auto en vraag of het jongetje zijn hond bij zich wil houden waarop ie zegt "hij is een beetje te sterk voor me" en toen was ik inmiddels zo pissig dat ik hem toesistte dat ie dan misschien niet met die hond moest gaan lopen.......en nu voel ik me schuldig ,het is maar een knulletje en het is niet zijn verantwoording.

Ja nou ja, het is wel zo. Soms gooi je er wel eens dingen uit die je beter niet had moeten zeggen, overkomt iedereen, lijkt me.
Maar niks gebeurd dus, gelukkig?

Zelf 2 bloedjes van kinderen thuis zitten en kleine aardige jochies uitschelden op straat. Zou mij meer dan beetje schuldig voelen nare heks dat je bent.

Tja ik kan het me wel voorstellen maar het jochie kan er ook niets aan doen, onverantwoordelijke ouders

bouvierpoedel schreef:Zelf 2 bloedjes van kinderen thuis zitten en kleine aardige jochies uitschelden op straat. Zou mij meer dan beetje schuldig voelen nare heks dat je bent.

zo voel ik me echt een beetje hoor maar dit is niet de eerste x dat die rothond bovenop de honden waar ik mee loop wil duiken en ik heb er zo genoeg van,het begint de schrik van de buurt te worden en alleen maar omdat er nooit een volwassene mee loopt die hem wél kan houden.

Er is niets gebeurd hoor,omdat ik hem blokte maar ik ben ook maar een klein sprietje en Aki is al behoorlijk wat hond kwa kracht,als ik dan ook nog dat dikke mormel moet gaan tegenhouden dan word ik gewoon onder de voet gelopen.
Gelukkig bleef Aki keurig in de achterbak zitten omdat die het nog niet zo erg vind,andere honden erbij,hoe meer zielen hoe meer vreugd maar dat is niet met alle honden zo en daar moeten die kinderen rekening mee houden en als zij dat niet kunnen dan hun ouders.

De ouders moeten er rekening mee houden niet de kinderen en zeker niet zulke jonge kinderen
Overigens zou ik in zo'n situatie ook heel best uit mijn slof kunnen schieten.
En me er daarna niet zo lekker bij voelen

Kan je niet traceren waar die hond woont en (vriendelijk) pa en ma waarschuwen dat hier problemen kunnen gaan ontstaan?

Het begint al bij ouders die een kind laten lopen met een hond die veel te sterk is.
Ja, sneu voor het joch maar misschien weigert ie nu de volgende keer wel

Tja, dat knulletje neemt wel de moeite om met de hond te lopen, terwijl de ouders het vertikken.
Hem kan je niks kwalijk nemen, wel de ouders.
Als je weet waar hij woont , kun je die ouders opbellen, or langsgaan met je probleem, en kijken tot hoever ze tot rede vatbaar zijn.

tja dat is de ellende,dat zijn ze niet, ik weet precies waar ze wonen, en de buren enz weten ook allemaal precies wie ik bedoel als ik het erover heb.
Maar die mensen keuren het ook goed dat hun hond zijn mega hopen stront bij de buurman op de drempel legt ,de beste man komt toch niet meer buiten........zulk volk dus.
En op zondag vooraan in de kerk.
Het jongetje kan er niets aan doen maar hij weet wel wat de hond kan doen want het gebeurd dagelijks.
Weigeren zal ie niet denk ik, dan komt dat beest helemaal niet meer buiten vrees ik.
Ook zijn oudere gezinsleden weten het en kunnen hem niet houden,of willen het misschien niet,geen idee.
Irritant is het wel.
Mijn eigen kleine keffert pikt het alvast niet als ie zo uitvalt en dat is dus iets waar ik helemaal niet op zit te wachten.
Maar ja omlopen is niet altijd een optie.
Gewoon maar nog beter om me heen kijken voor ik naar buiten loop....

oh en Kees,mijn kinderen zijn geen bloedjes hoor, allesbehalve dat zelfs.Moet ook niet,das maar saai!

Eefje83 schreef:oh en Kees,mijn kinderen zijn geen bloedjes hoor, allesbehalve dat zelfs.Moet ook niet,das maar saai!

Zat je alleen effe te stangen joh. Je zult je eigen kinderen ook wel eens uitfoeteren , hoord er allemaal bij.

Ik snap wel dat je er in het moment zo op reageerde, het is ook vervelend. Denk zelf dat het arme kind er inderdaad weinig aan kon doen, en de ouders niet de meest verantwoordelijke eigenaren zijn.

bouvierpoedel schreef:

Eefje83 schreef:oh en Kees,mijn kinderen zijn geen bloedjes hoor, allesbehalve dat zelfs.Moet ook niet,das maar saai!

Zat je alleen effe te stangen joh. Je zult je eigen kinderen ook wel eens uitfoeteren , hoord er allemaal bij.

weet ik maar ik moest het toch even zeggen

ik denk dat ik het de volgende keer weer zou doen, gewoon omdat ze er niet van lijken te leren.
Ze kunnen ook tegen pa en ma zeggen dat hij niet te houden is,dan komt ma maar eens van die reet af ofzo.
Ik ben niet heel boos geworden hoor maar ik heb het wel gezegd en daar voel ik me dan alweer lullig over.Zo ben ik helemaal niet maar als ik dan eenmaal pissig ben......

Kijk als je nou en en

en dan vervolgens

om daarna nog



te doen, dan zou ik zeggen "een beetje schuldgevoel is wel op zijn plaats".

Maar een kind van 11 moet ook leren dat als hij loopt met een hond die sterker is dan hijzelf (wat dit kind dus al keurig door heeft) hij alternatieven moet gaan zoeken op het moment dat het verschil in kracht een probleem gaat geven. Dus hopelijk is het kind (al dan niet jankend) naar huis gerend en heeft daar zijn verhaal gedaan waarop zijn zeer verantwoordelijke ouders met hem nu alternatieven aan het bespreken zijn (misschien een leuke gehoorzaamheidscursus voor jongeren)

Ik denk niet dat het kind getraumatiseerd is hoor (wel als zijn hond in de kofferbak was gedoken en er daar een enorme vechtpartij had veroorzaakt)

oh nee hij zal er hooguit een beetje een hekel aan mij door overgehouden hebben.(ALs het tot vechten gekomen was had dat idd anders geweest denk ik.)
In dit geval kan ik daar niet eens rouwig om zijn want dan blijft ie mooi uit mijn buurt.
Het is gewoon meer mijn eigen gevoel.Ik val niet zo heel snel echt uit naar mensen.Ik ben best fel maar ik bijt pas als het me echt te gek word.
Die jongen liep daar net op het verkeerde moment en trof mij, ik heb de schurft aan zijn hond maar daar kan hij niets aan doen, dat besef hebben ze hem nog niet bijgebracht.(ik nu wel)
En daar voel ik me dan een beetje lullig over omdat ik helemaal niet uit wil vallen en al helemaal niet tegen kinderen.
Het is geen ramp,er is geen ruzie maar het is gewoon een naar gevoelletje

Ach het kan altijd erger, ik heb meestal de schurft aan het kind maar daar kan de hond niks aan doen

De jongen zal heus wel herkennen dat jij niet de slechtste bent.

Eefje83 schreef:ik denk dat ik het de volgende keer weer zou doen, gewoon omdat ze er niet van lijken te leren.
Ze kunnen ook tegen pa en ma zeggen dat hij niet te houden is,dan komt ma maar eens van die reet af ofzo.
Ik ben niet heel boos geworden hoor maar ik heb het wel gezegd en daar voel ik me dan alweer lullig over.Zo ben ik helemaal niet maar als ik dan eenmaal pissig ben......

Herkenbaar, ik dacht eerlijk gezegd bij de titel "oh jee, whatskebeurt?".

Maar op het moment dat je in een situatie staat ben je aan het handelen en kun je er ineens wat uitgooien wat je al langer dwars zit. In de vorige buurt dat ook wel gehad dat de kids de honden niet konden houden of zich naar mijn honden toe lieten trekken, en dan was ik ook niet zo aardig
Wat ik dan wel deed, want ik ben ook niet zo kwaad als dat ik soms doe was als ik de kinderen alleen zag, of als ik de honden niet bij me had, even naar ze toe liep om op een normale manier uit te leggen waarom ik zo kortaf was. En ik gaf tips
En als ik de moeder zag, dan vertelde ik ook gewoon wat er gebeurd was en waarom ik zo had gereageerd en of ze niet toch beter niet die kinderen met die hond moest laten lopen tot de honden wat beter luisterden.
Resultaat was wel dat ma mij continue kwam vragen hoe ik die gehoorzaamheid bij mijn honden erin had gekregen

Maar gewoon even nieuwsgierig, aan wat voor band loopt die hond en welke lijn? Misschien is een kleine verandering daarin al een verademing voor die jongen om wat meer controle over de hond te krijgen.
Want eerlijk gezegd vind ik 11 jaar niet superjong om wat meer controle over de hond te leren krijgen.

Na niet schuldig over voelen het kind zou je niet verantwoordelijk kunnen stellen. Maar dan moet je zelf het heft in handen nemen zoals je hebt gedaan. Het kind krijgt hier niks van hoor. mogelijk steekt hij er zelfs iets van op.

Eigenwijze zware Labradors gaan zitten of liggen om de boel in zich op te nemen en zijn dan nauwelijks nog te verporren.

de hond loopt aan een slip met flex eraan.
Hij had hem op de rem hoor maar het beest ging eerst plat op de grond en toen ik aan de andere kant weer verscheen sprong ie dus op om alsnog even te grauwen en snauwen in mijn achterbak.
Ze hebben hem ook aan de halti gehad maar ze reageren gewoon niet alert, altijd achteraf.
Ik heb het ook al eens met hun grote kinderen gehad, te druk met de telefoon en ineens sprong ie op mijn honden af, en echt heel lelijk ook.
Dus als ik kan loop ik om maar nu kwam hij net op het hoekje waar mijn auto stond en hij liet die hond maar liggen en fixeren,dan ga ik niet staan wachten tot ik een ons weeg hoor.
Ik heb hem overigens niet meer gezien daarna.