Het HondenForum

Dilemma, dilemma... Joy is na haar loopsheid in november ontzettend schijnzwanger geworden, ondanks Puur Schijnzwanger en veel beweging en afleiding. Ze heeft er net zes dagen Galastop op zitten, waardoor ze in elk geval geen melk meer produceert, iets energieker lijkt en niet meer zo piept. Een sterilisatie (of eigenlijk castratie) stond al op de planning voor tweede week februari. Ik was er heel zeker van dat ik dat laparoscopisch zou laten doen. Mijn eigen dierenarts past de techniek niet toe, maar een kliniek in de omgeving wel.

Maar nu weet ik het niet meer zo goed. Gistermiddag was Joy ineens niet lekker. Toen we bij het strand aankwamen, zat ze te beven in de -warme- auto. Hoewel ze heel gelijkmatig van karakter is, dacht ik dat het misschien opgebouwde spanning/opwinding was die er op die manier uitkwam. Op het strand had ze nergens last van en heeft ze lekker gerend en geapporteerd. Ook is ze uit zichzelf het water in gegaan, maar dat is dan ook onweerstaanbaar leuk voor haar.

Op de terugweg zat ze weer te trillen als een rietje en anderhalf uur later thuis nog steeds, ondanks goed droog wrijven en bij de verwarming laten liggen (voor de volledigheid: zwemmen doet ze de hele winter al, maar beven echt nooit). Ik heb haar toen voor de zekerheid getempt: 36,9. Oei. Die middag had ze ook meer gedronken dan normaal. Ik heb de dierenarts gebeld en ben daar gisteravond geweest. Op grond van het verhaal en de buik bevoelen vermoedt die een beginnende baarmoederontsteking. Temperatuur was inmiddels weer 38, wat voor Joy nog steeds wat laag is. Ik heb een antibioticakuur en pijnstillers meegekregen en het advies gekregen Joy nog tijdens de kuur te laten castreren.

Maar dan nu het dilemma: laat ik dat laparoscopisch doen met het risico dat de buik alsnog open moet vanwege afwijkingen aan de baarmoeder, of ga ik meteen voor een open operatie? Wat is wijsheid in dezen?

Ik denk dat de hele baarmoeder er uit moet, dus met een gewone operatie.

Wat adviseert de dierenarts?
Ik zou zelf neigen naar een normale operatie, waarbij via een kleine incisie eerst gekeken kan worden of de baarmoeder kan blijven zitten en waar indien nodig diezelfde incisie iets groter gemaakt kan worden als het nodig is de baarmoeder eruit te halen. Bij mijn teven is dat op deze manier gegaan en was een kleine incisie genoeg omdat de baarmoeder kon blijven zitten bij allebei. Mijn dierenarts heeft onderhuidse hechtingen gebruikt dus een kap of t-shirt was bij hen ook niet nodig verder.

LongFields schreef:Wat adviseert de dierenarts?
Ik zou zelf neigen naar een normale operatie, waarbij via een kleine incisie eerst gekeken kan worden of de baarmoeder kan blijven zitten en waar indien nodig diezelfde incisie iets groter gemaakt kan worden als het nodig is de baarmoeder eruit te halen. Bij mijn teven is dat op deze manier gegaan en was een kleine incisie genoeg omdat de baarmoeder kon blijven zitten bij allebei. Mijn dierenarts heeft onderhuidse hechtingen gebruikt dus een kap of t-shirt was bij hen ook niet nodig verder.

De dierenarts voert zelf geen kijkoperaties uit. Volgens haar is het enige voordeel van een laparoscopie dat de hond een dag minder napijn heeft. Of dat helemaal betrouwbaar is, weet ik niet. Vraag het een dierenarts die wél laparoscopisch opereert en je hoort een ander verhaal (beter overzicht, sneller herstel, minder kans op nabloedingen). Enige dringende advies is binnen tien dagen opereren, waarbij de keus aan mij is op welke manier ik dat laat doen.
De kans is natuurlijk reëel dat de baarmoeder er toch uit moet en dat de buik open moet. Aan een kijkoperatie heb je in dat geval niets.
Wat jij schrijft, klinkt als een mooi compromis. Weet je ook of onderhuids hechten meer regel dan uitzondering is?

Ik zou de baarmoeder laten mee wegnemen, onnodig om risico's te nemen.
Want met laparoscopie neem je de hormonen wel weg, dus minder kans,
maar ze kunnen nog steeds een baarmoederontsteking doen en met een baarmoeder die nu waarschijnlijk al gevoeliger is, zou ik echt het risico niet willen lopen.
(en ja, ik weet wat een ernstige baarmoederontsteking doet met een teef)

Nee, dat weet ik niet maar kun je natuurlijk bij de dierenarts navragen of dat daar gebruikelijk is. Mijn dierenarts doet het bij castraties wel altijd in ieder geval.

Nanna schreef:Ik zou gewoon laten castreren.
Dat laparoscopisch gedoe is alleen maar onnodig duur.
Mijn teven zijn gewoon gecastreerd en werden onderhuids gehecht. Hebben zelfs geen middagje napijn gehad.
Keurig klein sneetje, niks aan de hand.

idem hier. lola had een enorme snee/hechtingenrij in haar buikje waar ik enorm van schrok...

alleen ik, want lola was de volgende dag alweer helemaal de oude

Bedankt voor jullie reacties! Ik neig nu steeds meer naar een gewone open operatie. Onderhuids hechten lijkt me dan wel fijner dan hechtingen die verwijderd moeten worden, dus ik zal vragen of dat mogelijk is. Straks maar even bellen om de afspraak te plannen.

LongFields schreef:Wat adviseert de dierenarts?
Ik zou zelf neigen naar een normale operatie, waarbij via een kleine incisie eerst gekeken kan worden of de baarmoeder kan blijven zitten en waar indien nodig diezelfde incisie iets groter gemaakt kan worden als het nodig is de baarmoeder eruit te halen. Bij mijn teven is dat op deze manier gegaan en was een kleine incisie genoeg omdat de baarmoeder kon blijven zitten bij allebei. Mijn dierenarts heeft onderhuidse hechtingen gebruikt dus een kap of t-shirt was bij hen ook niet nodig verder.

Dit dus. Zo doet onze da het ook. Laparoscopisch vind hij een te groot risico dat hij niet de baarmoeder goed kan beoordelen. Bij Indy bv was er verder niets aan de hand. Vrij kleine opening, eileiders weg gehaald, maar baarmoeder kon blijven zitten.
Zoiets is te overwegen misschien voor je.

Ik zou de baarmoeder er ook uit laten halen, om nog meer problemen te voorkomen.
Het is niet leuk, maar ik denk dat dat gezonder is voor je hond. Als je haar persee wilt castreren, heeft ze haar baarmoeder ook niet meer nodig, en aangezien er problemen zijn in de baarmoeder kan het maar beter weg zijn.

Nanna schreef:

M@scha schreef:

Nanna schreef:Ik zou gewoon laten castreren.
Dat laparoscopisch gedoe is alleen maar onnodig duur.
Mijn teven zijn gewoon gecastreerd en werden onderhuids gehecht. Hebben zelfs geen middagje napijn gehad.
Keurig klein sneetje, niks aan de hand.

idem hier. lola had een enorme snee/hechtingenrij in haar buikje waar ik enorm van schrok...

Hier niet eens een enorme snee. Gewoon een keurig klein sneetje met zo'n doorzichtig plakkertje er op en geen hechting te bekennen. Dat kan mijn DA wel

hechting zag je niet inderdaad. dat zat aan de binnenkant. de snee is later ook helemaal weggetrokken. hoelang zou de snee geweest zijn? de lengte van een vinger ongeveer denk ik? veel minder in ieder geval dan bij haar mammatumoren, maar ik vond het zo zielig

gewoon de normale operatie zou ik denken. Hoeft echt geen enorme jaap te worden hoor. Maupie had toen wel een flinke snee maar daar hadden ze een of andere knobbel gevonden waar ze niet bijkonden. Alsnog was ze na een dag alweer haar eigen vrolijke zelf, en ze was toen al 12.

Afspraak staat! Volgende week vrijdag om half tien, bij mijn eigen dierenarts. Ik hoop dat het bij Joy net zo gaat meevallen als bij jullie honden

Het stomme is dat ik me niet meer goed kan herinneren hoe Bo, mijn vorige hond, op de traditionele sterilisatie heeft gereageerd. Ja, ze was een dag of twee echt niet lekker en ze heeft aan de hechtingen gezeten met een kleine ontsteking tot gevolg, maar verder? Zal wel meegevallen zijn, anders had ik het vast nog wel geweten.

ik had voor maupie zo'n medical pet shirt, en dat hielp echt heel goed. Ze heeft ook niet aan de hechtingen gezeten, zag er allemaal keurig uit. en al snel was er niets meer van te zien eigenlijk.

Daisy@ schreef:

LongFields schreef:Wat adviseert de dierenarts?
Ik zou zelf neigen naar een normale operatie, waarbij via een kleine incisie eerst gekeken kan worden of de baarmoeder kan blijven zitten en waar indien nodig diezelfde incisie iets groter gemaakt kan worden als het nodig is de baarmoeder eruit te halen. Bij mijn teven is dat op deze manier gegaan en was een kleine incisie genoeg omdat de baarmoeder kon blijven zitten bij allebei. Mijn dierenarts heeft onderhuidse hechtingen gebruikt dus een kap of t-shirt was bij hen ook niet nodig verder.

Dit dus. Zo doet onze da het ook. Laparoscopisch vind hij een te groot risico dat hij niet de baarmoeder goed kan beoordelen. Bij Indy bv was er verder niets aan de hand. Vrij kleine opening, eileiders weg gehaald, maar baarmoeder kon blijven zitten.
Zoiets is te overwegen misschien voor je.

Artsen kunnen een baarmoeder juist heel goed beoordelen via laparoscopie.
Je hebt alles n.l. vergroot in beeld en omdat er wat gas in de buik wordt geblazen om ruimte te creëren kan je alles heel goed zien.
Maar als het probleem inderdaad de baarmoeder is (dat weet je op dit moment nog niet) is het beter om die er ook uit te halen.
Dan kan je net zo goed de normale operatie laten doen via een buiksnede.

Overrigens niks mis met de gewone operatie.
Die is tegenwoordig ook niet meer zo heftig dacht ik.

Ik zal de baarmoeder eruit laten halen, zeker als er al een verhoogd risico is. Ik weet dat de kans op een baarmoederontsteking klein is na castratie, maar ik heb mijn oudje moeten laten inslapen omdat ze er toch een kreeg en ze te slecht was om te opereren.

Ik zou er inderdaad ook voor kiezen om bij deze klachten alles weg te halen.

Jet is laparoscopisch gecastreerd. De volgende dag was ze gewoon weer helemaal zichzelf. Mijn vorige honden zijn via de gewone weg gecastreerd. Maar ook hun waren al heel snel weer zichzelf.

Succes alvast voor volgende week!

Nogmaals bedankt voor jullie reacties! Joy is weer haar levendige zelf, eigenlijk al vanaf gisteren. Voor het eerst sinds tijden heeft ze haar favoriete knuffel uit zichzelf gepakt en er flink idioot mee lopen doen Waarschijnlijk heeft er toch al een tijdje wat gesudderd, omdat ze nu zo snel opknapt. Heb het niet meteen onderkend, doordat ik met name het slome gedrag in huis en het treuzelen aan de riem op de schijnzwangerschap gooide. Nou ja, we zijn er gelukkig ruim op tijd bij!

Maar onderkoeling bij een ontsteking? Een beginnende baarmoederonsteking voelen? Ik vind het wat natte vingerwer met symptomen die ik niet kan rijmen bij een ontsteking. En als er dan al onstekingswaardes zijn dan is de vraag nog of het de baarmoeder is of ergens anders in de buik.....?

Klopt, 100% zekerheid is er niet en die kon de DA me ook niet bieden. Feit is dat Joy goed opknapt van de antibiotica en een BMO het meest waarschijnlijk is, zeker na zo'n heftige schijnzwangerschap in combinatie met sloom zijn en wat meer drinken. Bovendien wist ik toch al 100% zeker dat ik haar zou laten castreren. Was dit laatste niet het geval geweest, zou ik denk ik meer onderzoeken hebben willen hebben voordat het mes erin ging.

Lieske1977 schreef:Afspraak staat! Volgende week vrijdag om half tien, bij mijn eigen dierenarts. Ik hoop dat het bij Joy net zo gaat meevallen als bij jullie honden

Het stomme is dat ik me niet meer goed kan herinneren hoe Bo, mijn vorige hond, op de traditionele sterilisatie heeft gereageerd. Ja, ze was een dag of twee echt niet lekker en ze heeft aan de hechtingen gezeten met een kleine ontsteking tot gevolg, maar verder? Zal wel meegevallen zijn, anders had ik het vast nog wel geweten.

Guapa is vorig jaar, wegens een gigantische baarmoederontsteking, gecastreerd en is daar echt een dag of 2 slecht van geweest (niet eten, niet drinken, niet naar buiten willen, zelfs niet willen gaan verliggen) en dan nog een paar dagen lam en tam en vond ze het wel best dat ze gigantisch verwend werd (Guapa is altijd al een hond geweest die enorm graag verwend werd/word en daar in kan overdrijven )
maar ik moet er wel bij zeggen dat Guapa echt dood en doodziek was, niet wilde eten (ja brood) en extreem afgevallen was (Guapa woog normaal een kg of 38 net voor de operatie woog ze nog 29kg en dat op een dag of 4 tijd), dus haar lijf had een pak te verduren gehad.

ik heb evt een medical pet shirt te leen...

Wat een lief aanbod, Laura! Laat ik er nou net gisteravond één besteld hebben...

Morgenochtend moet Joy eraan geloven...

Zal blij zijn als het morgenmiddag is en ik haar mag ophalen. Nog een vraag: bij de schriftelijke bevestiging van de operatie werd aangegeven dat ik een pre-anesthetisch bloedonderzoek kan laten uitvoeren. Voor oudere honden wordt dit sowieso geadviseerd. Joy is een jaar en vier maanden. Zouden jullie bij een hond van deze leeftijd die ogenschijnlijk in goede conditie is en geen risicoras w.b. de narcose zo'n bloedonderzoek laten uitvoeren?

Dat is een keuze die je zelf kan maken.

Ik heb het indertijd niet gedaan.
Mijn hond was ook nog jong en ogenschijnlijk in ieder geval kerngezond.
Dus ik vond het niet nodig.

Sterkte morgen

Lieske1977 schreef:Morgenochtend moet Joy eraan geloven...

Zal blij zijn als het morgenmiddag is en ik haar mag ophalen. Nog een vraag: bij de schriftelijke bevestiging van de operatie werd aangegeven dat ik een pre-anesthetisch bloedonderzoek kan laten uitvoeren. Voor oudere honden wordt dit sowieso geadviseerd. Joy is een jaar en vier maanden. Zouden jullie bij een hond van deze leeftijd die ogenschijnlijk in goede conditie is en geen risicoras w.b. de narcose zo'n bloedonderzoek laten uitvoeren?

Mijn golden was op drie weken na 9 toen haar baarmoeder eruit gehaald is vanwege beginnende ontsteking. We hebben haar om half 9 ofzo gebracht, en om een uurtje of half 11 kreeg ik al telefoon dat ze wakker aan het worden was. Om half 2 ofzo hebben we haar opgehaald (konden niet langer wachten), en ze was gewoon een klein beetje bleh. Maar hobbelde gewoon mee, en 's avonds was ze alweer helemaal het hondje. Volgende dag ben ik thuis gebleven (ook omdat ik en Saar die dag jarig waren), en twee weken later hebben we een wandelvakantie in Saarland gedaan.

Bedankt voor jullie reacties! Ik had ineens een helder moment en bedacht dat Joy in november nog probleemloos onder narcose is geweest. Dan zal dat nu ook geen problemen hoeven op te leveren. Geen bloedonderzoek dus.
Voor zo'n verloop als bij jouw hond teken ik, Marion!

succes vandaag!

Vanmiddag om 16.00 heb ik Joy weer opgehaald. Alleen de eierstokken zijn verwijderd, de baarmoeder kon blijven zitten. Op een van de eierstokken zat een cyste, waardoor de andere verdrukt werd. Waarschijnlijk is de baarmoeder daardoor gaan rommelen.
De operatie is goed gegaan, maar Joy kwam moeilijk bij uit de narcose. Dat blijkt in november ook al het geval te zijn geweest (is me toen niet verteld). Bij een eventuele volgende narcose is dat wel iets om in de gaten te houden.

Nu ligt ze een beetje zieligjes te piepen in haar mand. Vannacht blijf ik lekker bij haar op de bank, kan ik haar tenminste in de gaten houden. Morgen hopelijk een beetje beter!

vast wel, meestal knappen ze relatief snel op beterschap!