Het HondenForum

Mijn chihuahua is net (anderhalf uur geleden) van de bank gesprongen maar ze is verkeerd geland (volgens mij op haar hoofd). Ze is meteen naar haar mandje gerend en daar zat ze even te “spacen”. Haar ogen werden spleetjes en ze schommelde een beetje heen en weer. Dit deed ze voor ongeveer 10 seconde. Daarna deed ze weer heel normaal. Tot nu toe heeft ze rond gerend, gedronken, gegromd (naar Dizzy, haar maatje) en laat ze zich aaien. Ik heb haar pupillen gecheckt en die zien er normaal uit, ze reageren ook synchroon als ik er licht op schijn. Ook lijkt er niks gebroken want ze heeft geen pijn als ik haar aanraak.

Ik ben volgens mij nog nooit zo erg geschrokken als net. Ik kon gewoon geen ademhalen even van de paniek. Nu ben ik haar dus al anderhalf uur in de gaten aan het houden (ik kan nergens anders meer op concentreren) en ik merk niks vreemds aan haar gedrag.

Ik wilde dit even delen omdat ik nog steeds behoorlijk overstuur ben. En ik vroeg me af of iemand ervaring hiermee heeft. Ik durf niet te gaan slapen want ik heb het gevoel dat ik haar in de gaten moet blijven houden. Hebben jullie enig idee wanneer het safe is voor mij om mijn ogen te sluiten? Is het bijvoorbeeld mogelijk dat ze nu heel normaal doet maar dat de gevolgen van de klap zich pas later gaan voordoen?

Mijn hond heeft laatst ook een harde klap op zijn kop gehad, hij was daarna ook wat duizelig enzo.
Al snel was er niets meer aan de hand en ik ben die avond gewoon gaan slapen maar had hem bij mijn bed en heb een aantal keer de wekker gezet om te checken.

Ik heb eens gehad dat een van mijn honden (8 maanden toen) ergens liep en een ander een grote tak gooide. Die kreeg ze recht op haar kop
Stond ook even te tollen en ik dacht echt dat het einde hond was. Omvallen en de hele reut.
Maar na vijf minuten was het over en ze is gezond 14 geworden.

edit: lekker mee naar bed nemen. En er dan niet op gaan liggen

Okay, dank je wel dames (edit: en/of heren). Helaas kan Cosy niet mee in bed want zij wilt dat niet, maar ik ga inderdaad de wekker zetten een aantal keer. Een onderbroken nachtrust is beter dan geen nachtrust!

Marjoleine schreef:en ik dacht echt dat het einde hond was.

Dat was mijn gedachte precies! En ik kan het nog steeds niet zo goed van me afschudden, alhoewel de reacties van jullie nu wel helpen

Ja, ik snap je precies, het is echt eng.
Fien is ook een keer van de bank gestuiterd toen ze nog jong, onbezonnen en pakweg 3 kilo was. Nu 6, voor de goede orde.
Toen liep ze ook even of ze aan de whiskey had gezeten.
Ik schrok me dood maar zij had alleen een deuk in haar ego

kun je geen opstapje maken als ze perse op de bank moeten kunnen, of de bank blokkeren? het is toch een hele sprong voor zo'n beestje.
bij een kennis van mij is laatst een mopshond pup op die manier overleden, vandaar mijn commentaar.

Ik heb een trapje voor de bank gemaakt, omdat Bros altijd zo lekker vlug vlug vlug wil zijn en daardoor vaak verkeerd terecht kwam.
Nu met het trapje doet hij het iets voorzichtiger.
Ook is het fijner nu voor ouder wordende Bigboy zo dat hij nu ook makkelijker op de bank kan.

Ik kan begrijpen dat je heel erg geschrokken bent

ruygemoor schreef:kun je geen opstapje maken als ze perse op de bank moeten kunnen, of de bank blokkeren? het is toch een hele sprong voor zo'n beestje.
bij een kennis van mij is laatst een mopshond pup op die manier overleden, vandaar mijn commentaar.

Jeetje wat een vreselijke manier om te overlijden, moet er niet aan denken

Ik had dus inderdaad zo'n opstapje tegen de bank gezet, speciaal voor haar, omdat het leek alsof ze heel graag op de bank wilde. Daar heeft ze meteen gebruik van gemaakt (het was haar eerste keer op de bank). Alleen toen ze er weer af wilde gebruikte ze niet dat afstapje maar sprong ze eroverheen! Het was echt zo eng om te zien en ik kon onmogelijk ingrijpen omdat het zo snel ging. Maar dat opstapje heb ik nu weggezet en ik heb besloten dat Cosy gewoon nooit meer op de bank gaat (ze kan er niet op springen zelf), of in ieder geval komende jaren niet.

Cosy vertoont trouwens helemaal geen afwijkingen, dus ik denk/hoop dat het nu wel aanneembaar is dat ze niks heeft overgehouden aan het ongelukje van gister. Ik blijf haar natuurlijk wel goed in de gaten houden. Ik denk dat het nog wel even gaat duren voordat ik volledig overtuigd ben, ook omdat ik het nog steeds geestelijk niet volledig verwerkt heb . Ik ben normaliter heel rationeel en nuchter maar als het dieren betreft.. dan niet.

Tja, de chihuahua van iemand op het forum is dood gegaan omdat hij er op viel.
Mini hondjes zijn kwetsbaar en je kunt niet alles voorkomen, moet je denk ik ook niet willen.
Normaal springen ze toch gewoon op en van de bank?

dagmar88 schreef:Tja, de chihuahua van iemand op het forum is dood gegaan omdat hij er op viel.
Mini hondjes zijn kwetsbaar en je kunt niet alles voorkomen, moet je denk ik ook niet willen.
Normaal springen ze toch gewoon op en van de bank?

Pff... nog zo eentje, wat erg zeg . Cosy mag dus echt van geluk spreken!

Maar nee, de mijne springen dus niet op en van de bank (staat in mijn reactie net hierboven). Ze weten pas sinds 3 maanden wat een bank überhaupt is (ex-broodfok teefjes zijn 't). Omdat ze al zo'n nare leven achter de rug hebben wil ik toch extra aandacht besteden aan het voorkomen van narigheden, zodat ze de laatste jaartjes van hun leven alleen maar positiviteit beleven! Maar natuurlijk probeer ik daar wel een balans in te houden qua nieuwe ervaringen/leermomenten aan de ene kant en vermijding/voorkoming aan de andere kant

DizCo2014 schreef:

dagmar88 schreef:Tja, de chihuahua van iemand op het forum is dood gegaan omdat hij er op viel.
Mini hondjes zijn kwetsbaar en je kunt niet alles voorkomen, moet je denk ik ook niet willen.
Normaal springen ze toch gewoon op en van de bank?

Pff... nog zo eentje, wat erg zeg . Cosy mag dus echt van geluk spreken!

Maar nee, de mijne springen dus niet op en van de bank (staat in mijn reactie net hierboven). Ze weten pas sinds 3 maanden wat een bank überhaupt is (ex-broodfok teefjes zijn 't). Omdat ze al zo'n nare leven achter de rug hebben wil ik toch extra aandacht besteden aan het voorkomen van narigheden, zodat ze de laatste jaartjes van hun leven alleen maar positiviteit beleven! Maar natuurlijk probeer ik daar wel een balans in te houden qua nieuwe ervaringen/leermomenten aan de ene kant en vermijding/voorkoming aan de andere kant

Denk dat je daar beter vanaf kunt stappen. Je komt nogal gespannen over met je hondjes, ook met steeds naar de dierenarts gaan om kleine dingetjes.
Ze leren nooit hun eigen inschattingen maken op het moment dat jij ze voor alles blijft behoeden.
Ze zijn nu niet meer zielig want ze wonen bij jou. Probeer dat zielig zijn niet zelf in stand te houden.

dagmar88 schreef:

DizCo2014 schreef:

dagmar88 schreef:Tja, de chihuahua van iemand op het forum is dood gegaan omdat hij er op viel.
Mini hondjes zijn kwetsbaar en je kunt niet alles voorkomen, moet je denk ik ook niet willen.
Normaal springen ze toch gewoon op en van de bank?

Pff... nog zo eentje, wat erg zeg . Cosy mag dus echt van geluk spreken!

Maar nee, de mijne springen dus niet op en van de bank (staat in mijn reactie net hierboven). Ze weten pas sinds 3 maanden wat een bank überhaupt is (ex-broodfok teefjes zijn 't). Omdat ze al zo'n nare leven achter de rug hebben wil ik toch extra aandacht besteden aan het voorkomen van narigheden, zodat ze de laatste jaartjes van hun leven alleen maar positiviteit beleven! Maar natuurlijk probeer ik daar wel een balans in te houden qua nieuwe ervaringen/leermomenten aan de ene kant en vermijding/voorkoming aan de andere kant

Denk dat je daar beter vanaf kunt stappen. Je komt nogal gespannen over met je hondjes, ook met steeds naar de dierenarts gaan om kleine dingetjes.
Ze leren nooit hun eigen inschattingen maken op het moment dat jij ze voor alles blijft behoeden.
Ze zijn nu niet meer zielig want ze wonen bij jou. Probeer dat zielig zijn niet zelf in stand te houden.

Nee daar ga ik zeker niet van afstappen. Mijn hondjes maken steeds grotere stappen en dat had niet gelukt als ik ze niet de mogelijkheid hiertoe heb gegeven. Misschien komt het zo op jou over omdat je een verkeerd beeld heb van de situatie. Uit de reacties komen er al 2 verhalen naar voren over honden die overleden zijn door een foute landing. Ik heb haar daar niet voor behoed, heb haar het juist laten proberen, blijkt dat het geen goed idee was en vandaar dat ik nu weet dat dat in de (nabije) toekomst dus niet meer ga laten gebeuren.

Ze zijn inderdaad niet zielig meer, maar wel behoorlijk angstig nog en ook heel impulsief en onwetend, en daar moet ik hun omgeving en mijzelf dus op aanpassen om het voor hun veilig te houden. Ze hebben nooit geleerd hoe ze met humane objecten moeten omgaan, ook nooit gerend of gesprongen. Ik geef ze ruim de kans om zich te ontplooien maar ik ben wel verantwoordelijk om ze dit in een veilige omgeving te laten doen.

Dat van naar de dierenarts gaan voor kleine dingetjes.. volgens mij heb je dat niet zo goed begrepen. Deze honden waren 8 jaar lang verwaarloosd, dus behoorlijk logisch dat ik ze met allerlei gezondheid kwaaltjes gekregen heb, die wilde ik zo snel mogelijk allemaal uit de weg helpen zodat ze zo gezond mogelijk hun nieuwe leven van start konden laten gaan. Omdat het zoveel dingen waren (darm infecties, oogbeschadigingen, foto maken om baarmoederhals ontsteking uit te sluiten, gebitsbehandelingen om er maar een paar te noemen) zijn het dus ook veel bezoekjes geworden in een korte tijd. Een of twee van die bezoekjes bij de DA bleken inderdaad niet perse nodig te zijn, maar dat lag niet aan mij. Want zoals ik in de vorige topic benoemde, had ik puur voor advies gebeld. En hun advies was: Komen!