Het HondenForum

Moet het toch even ergens spuien...

Hebben jullie dat ook wel eens? Je ziet een hondje op een foto.. en je krijgt haar niet meer uit je hoofd?
Nou.. dat had ik zaterdag.. gevalletje: goede plek, verkeerde tijd... Ik heb immers mijn lieve omaatje Bonnie hier rondlopen, die de meeste honden naar de hel wenst.. tijdelijk kan best, maar niet langer dan een dag.. Helaas voor het meisje dat in de Roemeense kou met haar pups zit weg te vriezen..
Maar:

Als alles goed gaat, dan komt er 21febr een klein zwart Roemeens meisje de familie versterken hier...
Ze gaat bij mam wonen, die wil toch wel weer een hondje en was stiekem al op zoek.. en hoe het loopt als Oma Bonnie er over heel lang niet meer is, zien we wel, in principe komt ze dan definitief hier, als dat klikt met de katten, of ze blijft lekker bij mam, ligt helemaal aan het hondje en de situatie. We zien het allemaal wel.
Eerst moet er nog een huisbezoek komen, en dan kijken ze bij wie welk hondje het beste gaat passen, er zijn al meer aanvragen voor het meisje en haar kinders..
We hebben dus even een paar duimen nodig!

is het een hond van all dogs count? want dan weet ik denk ik al welke moederhond je bedoelt. ze zou oorspronkelijk voor de bevalling al naar nederland komen, maar ze beviel onverwachts vroeger.

Goeie vraag. Ik zou even na moeten vragen bij mam van welke stichting ze is.
Maar deze niet geloof ik, zij is met haar pups door de eigenaar gedumpt daar..

Ik voel me geregeld machteloos op die manier.

absoluut!! Dat had ik met de foto van Nina die ik kreeg om op de website van Mirtos te zetten. Wat een lief koppie en wat een prachtige ogen Ze keek me recht aan!
Hans gekgezeurd, maar nee we gaan haar niet opvangen... Toen ze een paar maanden later naar Nederland zou komen, weer flink gaan zeuren...maar helaas pindakaas
Nina is daarna in opvang gegaan bij mevrouw x, maar na een jaar was ze nog niet geadopteerd, we snapten er niets van.
Door bepaalde omstandigheden moest Nina met spoed weg bij mevrouw x en ik Hans verteld dat het voor 2 weken zou zijn Dus Nina gezellig naar Drenthe!
Na 3 maanden kwam een adoptieverzoek voor Nina en tja, het leek allemaal heel mooi, Nina mocht niet bij ons blijven dus ik Nina naar deze mevrouw gebracht. De terugreis zal ik niet snel vergeten, maar Nina is daar gebleven bij mevrouw y en haar hondje. Aardige vrouw, leuk hondje dus prima plek.
3 weken lang nog huilen en buikpijn als ik aan dat kleine spookje dacht, maar helaas ze was weg. Wij zijn op vakantie gegaan en tijdens de vakantie werd ik gebeld dat Nina meteen met spoed weg moest
Toen is Hans gezwicht; zijn historische woorden waren "het heeft dan zo moeten zijn"! Dus meteen vanuit Schiphol Nina gehaald en die gaat hier never nooit meer weg

Sorry, lang verhaal maar soms komt het gewoon goed

Ja , ik heb dat momenteel met dit hondje:



van Strassenhunde Kreta.

Ik had haar al gezien toen ze nog op Kreta was, en nu moet ze weg bij haar adoptiegezin omdat de andere honden haar daar pesten, ze is heel timide. En ik val als een blok voor die oogjes. Maar manlief wil geen derde hond meer



zucht

Ohh Josefientje dat koppie van die hond!

Ik kijk nooit op site's van honden die een nieuw baasje nodig hebben.

Dus kom ik ook niet in de verleiding.

Zo ben ik jaren geleden ook niet naar het nestje Schotse Collie's van mijn zus gaan kijken, ik wilde geen Schotse Collie, maar als je pups zie ga je toch overstag dus gewoon niet wezen kijken.

Ja, ik weet precies hoe dat is. Zo ben ik aan mijn Bonnie gekomen en nu aan Maggie en Abby.

't Is dat ik voor mezelf een limiet heb van 4 honden, anders zou ik er in blíjven trappen.

ohhh Jocelyn, die blik

die rotmannen ook altijd

Ingrid48 schreef:ohhh Jocelyn, die blik

Het is toch duidelijk?
Ik ben de énige die deze schoonheid nog kan redden

Ingrid48 schreef:die rotmannen ook altijd

Voor de rest ben ik wel tevreden met hem hoor

Heel herkenbaar

Ik duim dat alles goed komt en ze snel bij je moeder komt,

Och dat zwartje!!!
Mannen...

Ik kijk uit principe al nooit... nou ja... soms..... maar een vriendin liet het me zien... zucht.

Morgen huisbezoek.. !

Ri@nne schreef:Och dat zwartje!!!
Mannen...

Ik kijk uit principe al nooit... nou ja... soms..... maar een vriendin liet het me zien... zucht.

Morgen huisbezoek.. !

Leuk joh!

En eh, ja, ik weet precies wat je bedoelt. Je ziet een foto en voor je het weet komt er een hond bij.

Lieke, jij hebt ook roemeentjes, toch?

Ja, eens een foto van een Podenko gezien, het was net een kruising tussen een pasgeboren lam en een hertje. Heel hoog op de ranke pootjes, mooie vacht, grote ogen. Is al weer een jaar of wat geleden maar als ik iets hoor over Podenko's zie ik dat hondje voor me.

Ik kijk dus ook niet snel op hond-zoekt-baas en aanverwante site's

Ja, ik heb dat toen gehad met Kirby, 1 van de Hongaarse pulipupjes waar Nanna 4 jaar geleden een topic voor opende. Zij is toen bij Supernova in de opvang gekomen en het heeft een verbazingwekkende tijd geduurd voordat zij haar definitieve plekje kreeg en al die tijd heb ik mijn man haar onder de neus gehouden maar die zwichtte echt niet.

Het is definitief.. Ons kleine meisje komt 21feb aan in Nederland.
Ze is 2 jaar oud, zwart, en klein. heel klein.

Wat is dat toch met die mannen?

Och ja, zo herkenbaar momenteel... Vorige week een Podenco gezien. Ik kijk zo vaak op de site en vind alles leuk en lief maar nu was ik gewoon op slag smoorverliefd.
Helaas is mijn man nog niet overstag, maar ik blijf het proberen.

Ik heb dat nu met dit oudje in het asiel hier.



gevonden op straat in een dorp in overijssel.

Ik heb dat nu met dit oudje in het asiel hier.



gevonden op straat in een dorp in overijssel.

Ri@nne schreef:Lieke, jij hebt ook roemeentjes, toch?

Ja, ik heb twee Roemeentjes (Bonnie en nu ook Maggie). Ik ben overigens niet speciaal op zoek gegaan naar buitenlandertjes, hoor. Beiden heb ik op de site van Collie in Nood gevonden. En omdat ik verliefd op hun foto werd, heb ik uitgezocht waar ze zaten. Bleek in Roemenië te zijn.
Maar in de eerste instantie keek ik op Collie in Nood omdat ik nu eenmaal een colliefan in hart en nieren ben. Dat Bonnie er totáál niks van weg had, was toeval. En Maggie viel mij op omdat ze op een korthaar leek.
Iets wat in de praktijk ook nog flink tegenviel omdat ze meer een vuilnisbakkie is. Maar ik ben nog steeds verliefd op haar, hoor.
Ze is vreselijk leuk, zelfs al is ze geen collie.

Nee, ik was ook niet opzoek naar een buitenlandeitje.. kreeg in eens een filmpje onder mn neus.
'Kijk eens hier ' !

Yup herkenbaar ooh kon het maar, kon het maar

Ri@nne schreef:Het is definitief.. Ons kleine meisje komt 21feb aan in Nederland.
Ze is 2 jaar oud, zwart, en klein. heel klein.

Wat is dat toch met die mannen?

Oh geweldig joh, dat worden een paar spannende weken! Alvast heel veel geluk gewenst met het meiske!

Ze heeft inmiddels al een mandje, een kong, een bench ( voor ophalen en in de auto, niet om in te zitten in huis met de deur dicht ) ...

spannend!! Sterkte met het wachten....

Wat leuk dat ze komt, nu nog zien die tijd door te komen..

Mijn man wilde eigenlijk geen hond meer nadat Max was overleden. Ik kan niet zonder honden, dat had hij wel door na 3 weken.
Op zoek naar een andere hond, tot ik de foto's zag van een broer en zus die herplaatst moesten worden.
Ik heb gelijk gereageerd en 's avonds mijn man gezegd dat er waarschijnlijk twee honden bij ons kwamen wonen.
Hij heeft nog wat gesputterd voor de vorm...

Change of plans...

Mam: " Ik denk.. dat als die kleine er eenmaal is.. dat ik haar eigenlijk helemaal niet meer af wil geven.." ( Ze is al net zolang als Bonnie en ik het huis uit zijn aan het denken en rondkijken voor een hondje.. )
Balen voor mij natuurlijk, maar ook wel te begrijpen. Ik zou het niet kunnen.
Nou ja, prima, ik woon 2 straten verder, ik zou haar gewoon mee nemen met wandelen... en met haar aan het werk gaan..
Maar toch.. dan was het niet zoals ik hoopte dat Bonnie haar "opvolgster" zou helpen opvoeden, of ik elk geval leerde kennen.

VOlgende dag stond mam opeens op de stoep.
"Jij was in het hele begin toch zo verliefd op het kleine zwarte reutje..?"
Ja.. dat was ik.. maar mam is een echt teven mens .. die wilde liever geen reutje, dus ben ik zonder veel moeite geswitcht naar z'n 1 jaar oudere zusje.. ze spraken me alle twee aan..t manneke net iets meer dan zn zusje, maar ik moest al blij zijn dat mam het beestje op wil vangen... dus ben ik voor het meiske gegaan..
Mam:"wat als jij nou eens kijkt of het reutje nog beschikbaar is voor adoptie?"
Nou.. dat hoefde ze geen 2x te zeggen..

Zusje Pixie gaat dus definitief bij mam wonen, en broertje Kai komt bij mij wonen.
Heeft Bonnie er moeite mee, dan gaat Kai zolang het nodig is ook gewoon naar mam, zoals afgesproken, Bonnie gaat natuurlijk voor.
M'n kleine stoere ventje komt de 21ste met zijn grote zus mee naar Nederland..


Van Pixie heb ik nog geen goede foto kunnen vinden.. maar dat komt vast goed als ze er eenmaal zijn..!